-
1 ign.
-
2 ignotus
-
3 ignobilis
ī-gnōbilis, e (in u. gnobilis = nobilis), unbekannt (Ggstz. nobilis), I) dem Rufe nach unbekannt, unberühmt, ruhmlos, gemein, a) v. Pers., homo, Cic.: legati, Liv.: non ignobilis dicendi magister, Cic.: civitas, Caes.: ign. ferae, Curt.: nec ignobiles in officiis civilibus, Quint. 2, 4, 27. – Superl., ignobilissimi alioqui, Plin. 35, 28. – b) v. Lebl.: urbs, Liv.: haud ign. urbs, Liv.: argentaria non ign., Cic.: libellus, Auson.: reditus, Liv.: mors, Curt.: pax, Eutr. – Compar., innocentius iam est quodcumque et ignobilius, Plin. 23, 34. – II) unbekannt der Geburt nach, von niederer (geringer) Herkunft (Abkunft), niedrig, gemein, virgo, Ter.: familia, Cic.: vulgus, Verg.: M. Agrippa ignobilis loco, Tac.
-
4 ignobilis
ī-gnōbilis, e (in u. gnobilis = nobilis), unbekannt (Ggstz. nobilis), I) dem Rufe nach unbekannt, unberühmt, ruhmlos, gemein, a) v. Pers., homo, Cic.: legati, Liv.: non ignobilis dicendi magister, Cic.: civitas, Caes.: ign. ferae, Curt.: nec ignobiles in officiis civilibus, Quint. 2, 4, 27. – Superl., ignobilissimi alioqui, Plin. 35, 28. – b) v. Lebl.: urbs, Liv.: haud ign. urbs, Liv.: argentaria non ign., Cic.: libellus, Auson.: reditus, Liv.: mors, Curt.: pax, Eutr. – Compar., innocentius iam est quodcumque et ignobilius, Plin. 23, 34. – II) unbekannt der Geburt nach, von niederer (geringer) Herkunft (Abkunft), niedrig, gemein, virgo, Ter.: familia, Cic.: vulgus, Verg.: M. Agrippa ignobilis loco, Tac.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > ignobilis
-
5 ignobiliter
īgnōbiliter, Adv. (ignobilis), unansehnlich, auf gemeine Art, pauxilla aedes ign. ad culmen fastigata, Solin. 56, 16: funus ign. est sepultum, Eutr. 7, 23 extr.
-
6 ignobiliter
īgnōbiliter, Adv. (ignobilis), unansehnlich, auf gemeine Art, pauxilla aedes ign. ad culmen fastigata, Solin. 56, 16: funus ign. est sepultum, Eutr. 7, 23 extr.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > ignobiliter
-
7 ignoro
īgnōro, āvī, ātum, āre (ignarus), etwas nicht kennen oder nicht kennen wollen, keine Kenntnis von etw. haben od. nehmen, über etw. od. jmd. in Unwissenheit sein, von etw. od. jmd. nichts wissen (Ggstz. alqd od. alqm intellegere), auch jmd. von Person nicht kennen (s. Fabri Liv. 21, 43, 14. Benecke Iustin. 13, 1, 11), α) m. Acc.: ius ignorare neque tenere, Plaut.: ignoro causam, Cic.: id vos ignorare nolui, ich wollte es euch nicht verhehlen, Nep.: Aegyptiorum morem quis ignorat? Cic.: eventus belli non ignorans, Caes.: ign. alcis faciem, jmd. von Gesicht (von Person), Sall.: alqm, Komik., Cic., Nep. u.a. (s. Gronov Iustin. 13, 1. § 11 u. bes. Broukh. Prop. 2, 2, 56): u. so mulierem, Liv.: deum, von Gott (vom Dasein Gottes) nichts wissen, Lact.: me ignoras, du kennst mich (meinen Charakter) noch nicht, Ter. – Passiv, ignoraretur forsitan ista fides, Ov.: pater ignoratur, man will den Vater nicht kennen, Ter. – Partiz. ignorans im Plur. subst., die Unwissenden, Ggstz. scientes, Lact. 2, 5, 16. – β) m. folg. Infin., causas dicere, Claud. nupt. Hon. 186: descriptas servare vices operumque colores cur ego si nequeo ignoroque poëta salutor? Hor. de art. poët. 86 sq. – γ) m. folg. Acc. u. Infin.: quis ignorabat Cn. Pompeium fecisse foedus, eādem in causa esse Mancinum, Cic.: sunt enim ignorantis, cum de aeternitate dicatur, de mente dici, quae, Cic. Tusc. 1, 80: neque ignoro toto illo tempore tantum effici, quantum etc., Ouint.: neque illud ignoro in iisdem fere, qui significandi gratiā adhibentur, esse et ornatum, Quint.: im Passiv mit folg. Nom. u. Infin., ignorabatur esse Chremes, Donat. Ter. Andr. 5, 1, 20. – δ) m. folg. indir. Fragesatz: cum id quam vere sit ignores, Cic.: si iuvenis regnum accepisses, minus equidem mirarer ignorasse te, quam gravis aut amicus aut inimicus esset populus Rom., Liv.: non ignoro, quanti eins nomen putetis, Cic.: si ignoramus, quid sit virtus, una sit an plures separatae aut innexae, Sen. – quis ignorat od. non ignoro m. folg. quin u. Konj., Cic. Flacc. 64. Quint. 12, 7, 8. Sulpic. Sev. dial. 1 (2), 3, 8. – ε) m. folg. de u. Abl., ignorat etiam de filio, Cic. ad Att. 8, 14, 3. – ζ) absolut: an vero vos soli ignoratis? Cic.: ignorantes facere alqd (Ggstz. coactos od. volentes scientesque), Sen. – Partiz. īgnōrātus, a, um, a) nicht gekannt, unbekannt, ars, Hor.: ignoratum a Syracusanis sepulcrum, Cic. – b) nicht erkannt, unbemerkt, unentdeckt, Sall. u. Tac. – c) unbewußt, dah. unfreiwillig, unverschuldet (Ggstz. voluntarius), Cic. top. 63 u. 64. – / Parag. Infin. Pass. ignorarier, Ter. Phorm. 931.
-
8 ignotus [2]
2. ī-gnōtus, a, um (in u. gnotus = notus), Adi. m. Compar. u. Superl., I) passiv = nicht gekannt, unbekannt, fremd (Ggstz. notus), 1) im allg.: a) v. leb. Wesen, absol. Plaut., Cic. u.a.: ignoto consule diffusus Bacchus, unter einem der Zeit nach unbekannten, längst vergessenen, Lucan. 4, 379: quod longinqua eoque ignotior gens erat, Liv.: si adhibebit fidem, etsi ignotus, notust; si non, notus ignotissimust, Plaut.: inter Avernales haud ignotissima nymphas, Ov.: favos ignotus (unbemerkt) adedit (stelio), Verg. – mit Dat., omnibus ignotus nautis, Nep.: exercitus ignotus adhuc duci suo, Liv.: ignotus plerisque et obscurus (Ggstz. urbibus notus et populis), Sen.: plurimis ignotissimi gentibus, Cic. – subst., īgnōtus, ī, m., ein Unbekannter, ignotus alienusque, Plaut.: oft Plur. ignoti (Ggstz. noti), Cic. u.a.: ignoti inter se et ignorantes, Liv. – b) v. Lebl.: forma, Nep.: arbor, Ov.: regio, Curt.: terra, Verg.: ignotae eā tempestate terrae, Liv.: origo, Vell.: ius obscurum et ign., Cic.: alter (dies) in vulgus ignotus, Cic.: haud ignotae belli artes inter se, Liv.: cucurbitae ignotiores, Th. Prisc.: ignotiora maria, Liv.: obscuriora et ignotiora verba, Quint. – m. Dat., iter ignotum hostibus, Curt.: ignotae Parthis virtutes, Tac.: ille tibi non ignotus cursus animi, Cic. – 2) prägn., von unbekannter) niederer) Herkunft, niedrig (Ggstz. generosus), mater, Hor.: Achivi, Ov.: hic ignotissimus Phryx, Cic.: ignotissimus quaesturae candidatus, Suet.: Plur. subst., ignoti, Leute von unbekannter (niederer) Herkunft, Menschen ohne Ahnen, Hor. sat. 1, 6, 6 u. 24. – II) aktiv (das Partiz. Perf. akt. vertretend), α) absol. = nicht kennend, der jmd. (ihn) od. etw. nicht kennt, unbekannt mit etw. (damit), ne quis tamen erret ignotus, Ps. Quint. decl. 6, 2. – gew. Plur. subst.: ignoti (Ggstz. noti), Cornif. rhet. 3, 12 u. 4, 63. Cic. Verr. 5, 75; ep. 5, 12, 7. Nep. Ages. 8, 1. Curt. 5, 12 (34), 20. Phaedr. 1, 11, 2. Avian. fab. 5, 17. – β) (wie ἄγνωστος) m. Genet., unbekannt mit etw., einer Sache unkundig, iteris, Naev. tr. 36: iuris sui, Callistr. dig. 49, 14, 2. § 7.
-
9 immensuratus
immēnsūrātus, a, um (in u. metior), unermeßlich, übermäßig, Salv. adv. avar. 1, 11. – / immensuratus als Übersetzung von ἀμετροεπής, im Reden kein Maß haltend, geschwätzig, Ign. epist. interpol. ad Ephes. 9.
-
10 σαρκο-βόρος
σαρκο-βόρος, Fleisch essend, fressend, ζῷα, Plut. ign. an aqua 3.
-
11 κατα-πίνω
κατα-πίνω (s. πίνω), hinuntertrinken; τὸ καταπ οϑὲν ὕδωρ Plat. Critia. 111 d; übh. hinunter-, verschlingen, τοὺς μὲν (παῖδας) κατέπινε Κρόνος Hes. Th. 459, vgl. 497; Aesch. frg. 80; Eur. Cycl. 218; προςέρχεται ὡς δὴ καταπιόμενός με Ar. Equ. 690, öfter; Ion bei Ath. X, 411 b; sp. D.; in Prosa, Her. 2, 93 Plat. Euthyphr. 6 a u. Sp.; πόλις καταποϑεῖσα ὑπὸ τῆς ϑαλάττης Pol. 2, 41, 7; vom Erdbeben, wo Städte verschlungen werden, Strab. I, 58; καταπιὼν πολύποδα ὠμόν Plut. aqu. et ign. 2. – Εὐριπίδην, ihn verschlingen, eifrig lesen u. sich aneignen, Ar. Ach. 484; Luc. Iov. trag. 1. – Versaufen, mit Fressen u. Sausen durchbringen, Aesch. 1, 96.
-
12 κατα-βολή
κατα-βολή, ἡ, 1) das Niederlegen, Gründen, Schaffen; ἀνϑρώπων Plut. aqu. et ign. 2; κόσμου N. T. u. a. Sp.; καταβολὴν ποιεῖσϑαι, den Grund legen, anfangen; übertr., τυραννίδος Pol. 13, 6, 2. Daher ἐκ καταβολῆς ναυπηγεῖν, neben ἐπισκευάζειν σκάφη, von Grund aus neue Schiffe bauen, Pol. 1, 36, 8; D. Sic. 12, 32; ähnlich ἐκ καταβολῆς κατηγορεῖν Pol. 26, 1, 9; τῆς αὐτῆς καταβολῆς γεγονέναι, dieselbe Abstammung haben, Arr. Epict. 1, 13, 3. – 2) πυρετοῦ, Fieberanfall, Dem. 9, 29; ἡ κατ. τῆς ἀσϑενείας Plat. Gorg. 519 a; Hipp. min. 372 e; Harpocr. führt diese Bdtg auf die folgde zurück. Auch eine Augenkrankheit, Plut. Timol. 37, gew. Katarakt genannt. Auch ϑεοῦ, göttliche Begeisterung, Poll. 1, 16. – 3) das Erlegen, Bezahlen, eine in bestimmten Terminen zu zahlende Geldsumme; τῶν τελῶν Dem. 24, 98; im Gesetz 37, 22 heißt es τὸ ἀργύριον ἔφερε καταβολὴν τῇ πόλει τοῦ μετάλλου, trug dem Staate eine bestimmte Abgabe; τὰς καταβολὰς καταβάλλειν εἰς τὸ βουλευτήριον κατὰ πρυτανείαν 59, 27
-
13 ἀ-σύμ-βολος
ἀ-σύμ-βολος, 1) ohne Beitrag, δεῖπνον, wozu kein Gast beisteuert, Amphis Ath. I, 8 b; δείπνου ἡδοναὶ ἀσύμβολοι Timocl. Ath. VI, 237 e; ἀσυμβόλως δειπνεῖν; κώϑων ἀσύμβολος Chrysipp. Ath. I, 8 c. – 2) akt., nicht beisteuernd, zum Gastmahl, δειπνεῖν Aeschin. 1, 75; Plut. Symp. 8, 7, 3; Macho bei Ath. VI, 240 d; dah. keinen Nutzen für das Ganze bringend, vgl. Luc. Rhet. praec. 26; ungesellig, βίος Plut. aqu. et ign. compar. 7.
-
14 ἀκέσιμος
-
15 ἀ-δι-έξ-οδος
ἀ-δι-έξ-οδος, dasselbe, κοιλότητες, Plut. aq. et ign. 7; χωρίον App. Mithr. 100; keinen Ausgang findend, πορδή Nicarch. 20 (XI, 395); πλοῦτος τυφλὸς καὶ ἀδ. Plut. Symp. 5, 5, 2.
-
16 ἔξ-αμμα
-
17 igneous
ig·ne·ous[ˈɪgniəs]* * *['Ignɪəs]adj (GEOL)* * *igneous [ˈıɡnıəs] adj1. GEOL vulkanisch, Eruptiv…:igneous rock Eruptivgestein n2. Feuer…* * *adj.feurig adj. -
18 ignition
noun2) (Motor Veh.) Zündung, die* * *[iɡ'niʃən]1) (the instrument in a car etc which ignites the petrol in the engine: He switched on the car's ignition.) die Zündung2) (the act of igniting.) das Anzünden* * *ig·ni·tion[ɪgˈnɪʃən]nhe put the key in the \ignition er steckte den Schlüssel ins Zündschloss; AEROSPwe have \ignition wir haben gezündet* * *[Ig'nISən]n1) Entzünden nt, Anzünden ntwe have ignition (of rocket) — "Zündung"
* * *ignition [ıɡˈnıʃn]A s1. An-, Entzünden n2. AUTO, TECH Zündung f:advanced (retarded) ignition Früh-(Spät)zündung3. CHEM Erhitzung fB adj AUTO, TECH Zünd…:ign. abk2. ignotus, unknown* * *noun2) (Motor Veh.) Zündung, die* * *n.Entzündung f.Zündung -en f. -
19 ignominious
adjectiveverwerflich (geh.) [Tat, Idee, Praktik]; (humiliating) schändlich* * *ig·no·mini·ous[ˌɪgnə(ʊ)ˈmɪniəs, AM -ˈnəˈ-]\ignominious behaviour schändliches Verhalten\ignominious defeat schmähliche Niederlage* * *["Ignə'mInɪəs]adjschmachvoll; (= humiliating) entwürdigend; defeat schmachvoll, schmählich; behaviour schändlich, unehrenhaft* * *ignominious [ˌıɡnəʊˈmınıəs] adj (adv ignominiously) schändlich, schimpflich* * *adjectiveverwerflich (geh.) [Tat, Idee, Praktik]; (humiliating) schändlich* * *adj.schändlich adj. -
20 ignominy
- 1
- 2
См. также в других словарях:
IGN FI — IGN France international IGN France international modifier … Wikipédia en Français
ign — abbrev. 1. ignition 2. 〚L ignotus, pp. of ignoscere < i (for in ), not + gnoscere, KNOW〛 unknown * * * … Universalium
ign — abbrev. 1. ignition 2. [L ignotus, pp. of ignoscere < i (for in ), not + gnoscere, KNOW] unknown … English World dictionary
IGN — For other uses, see IGN (disambiguation). IGN Entertainment, Inc. Type Division of News Corporation[1] Founded … Wikipedia
IGN — В этой статье использованы только первичные либо аффилированные источники. Информация должна быть основанной на независимых вторичных источниках, иначе могут появиться сомнения в нейтральности или значимости информации, в результате чего она… … Википедия
IGN — Para otros usos de este término, véase IGN (desambiguación). IGN Información general URL http://www.ign.com Comercial Si … Wikipedia Español
IGN — Die Abkürzung IGN bezeichnet: verschiedene Instituts géographiques nationaux: Institut géographique national, nationales geographisches Institut Frankreichs IGN/NGI, Nationalgeographisches Institut Belgiens Instituto Geográfico Nacional (Spanien) … Deutsch Wikipedia
Ign — Die Abkürzung IGN bezeichnet verschiedene Instituts géographiques nationaux: Institut géographique national (Frankreich) Institut géographique national (Belgien) das Instituto Geográfico Nacional das „Institut für Geschichte der… … Deutsch Wikipedia
IGN — Cette page d’homonymie répertorie les différents sujets et articles partageant un même nom. Sigles d’une seule lettre Sigles de deux lettres > Sigles de trois lettres Sigles de quatre lettres … Wikipédia en Français
IGN — Institut Géographique National. Né en 1940, de la fusion entre le SGA et le SNGF, l IGN a pour tâche de fabriquer les cartes officielles de la France, ainsi que les travaux de géodésie, de topographie, de photographie aérienne, etc. Une partie de … Sigles et Acronymes francais
ign. — 1. ignition. 2. unknown. [(def. 2) < L ignotus] * * * abbrev Ignotus (Latin), unknown * * * ign., 1. ignition. 2. unknown (Latin, ignotus). * * * abbr. ignition … Useful english dictionary