Перевод: с латинского на немецкий

с немецкого на латинский

ham

  • 41 incero

    in-cēro, āvī, ātum, āre, mit Wachs überziehen, eas (tabulas), *Varro sat. Men. 76: intus canaliculum, mit W. ausgießen, Cels. 8, 8, 1. – scherzh. übtr., genua deorum, die Kn. der G. mit wächsernen Votivtafeln bedecken (vgl. Apul. apol. 54), d.i. den Göttern Gelübde tun, od. die Kn. der G. durch beständiges Antasten u. Küssen schmierig, schmutzig machen (vgl. Prud. c. Symm. 1, 203), d.i. inbrünstig zu den Göttern flehen, Iuven. 10, 55: u. so genua Dianae, Prud. apoth. 457: lapides, Prud. ham. 404.

    lateinisch-deutsches > incero

  • 42 inchoator

    inchoātor, ōris, m. (inchoo), der Anfänger einer Sache, mortis, Prud. ham. praef. 27: etiam formabilium inch. deus atque creator, Augustin. de genes. ad litt. 1, 14. § 28.

    lateinisch-deutsches > inchoator

  • 43 incola

    incola, ae, c. (incolo), der Einwohner, Bewohner, I) im allg.: a) v. Menschen, incolae Syracusani, Cic.: incolae Uticenses, Auct. b. Afr.: incolae veteres, Iustin.: Pythagorei incolae paene nostri, Landsleute, Cic.: quem locum Catabathmon incolae appellant, Sall.: m. Genet., mundi, Cic.: incolae eius insulae, Nep.: incolae loci, Liv., eius loci, Iustin.: inc. montis, Ov.: inc. silvarum, Sen. poët.: incolae nemoris, Curt.: incolae novarum urbium, Cic.: incola ab Tarquiniis, von T. eingewandert, Liv. 4, 3, 11. – poet., incola turba, der heimische, Ov. fast. 3, 582. – b) v. Tieren, aquarum incolae, Cic.: quaedam stagni incola, Phaedr.: incolae domuum mures, Plin. – c) v. Gewächsen, Winden, einheimisch, heimis, inländisch, arbor, Plin.: aquilones, Hor. ; – d) v. Flüssen, incolae Padi, in den Po fließende, Plin. – II) insbes. = μέτοικος, der nicht eingebürgerte Insasse (Ggstz. civis), Cic. Verr. 4, 26 u. 130; de off. 1, 125. – / incola als fem. bei Catull. 64, 228. Ov. fast. 3, 582. Phaedr. 1, 6, 6. Prud. ham. 942. Corp. inscr. Lat. 6, 124. – arch. Dat. Plur. incoleis, Corp. inscr. Lat. 1, 1418, 2.

    lateinisch-deutsches > incola

  • 44 indeprehensus

    in-dēprehēnsus u. indēprēnsus, a, um (in u. deprehendo od. deprendo), unbemerkt, unbemerkbar, unerspähbar, ind. et irremeabilis error, dem man nicht auf den Grund kommen kann, Verg. Aen. 5, 591: vestigia, Stat. Theb. 6, 565: retinacula, Prud. ham. 141.

    lateinisch-deutsches > indeprehensus

  • 45 insubiectus

    īnsubiectus, a, um (in u. subicio) = ἀνυπότακτος, nicht unterworfen, absol., v. Christus (Ggstz. subiectus), Hieron. epist. 55, 5: m. Dat., afflatu nostri oris, Prud. ham. 699 Dressel: oculis, Avien. progn. 87.

    lateinisch-deutsches > insubiectus

  • 46 Ioannes

    Iōannēs, is, m., Johannes, I) der Täufer, Lact. 4, 15, 2. Vulg. Matth. 3, 1 u.a. Prud. perist. 5, 376: Nbf. Iōannis, Prud. cath. 7, 46. – II) der Evangelist, Vulg. Matth. 4, 21 u.a. Prud. apoth. 9: Nbf. Iōannis, Prud. cath. 6, 108; ham. 911.

    lateinisch-deutsches > Ioannes

  • 47 irritamen

    irrītāmen, inis, n. (irrito), das Reizmittel, Anreizungsmittel, velut irritamen amoris, Ov. met. 9, 133: animi irritamen avari, Ov. met. 13, 434: Plur., sua irritamina, Ov. met. 12, 103: irritamina corporis, Prud. ham. 523.

    lateinisch-deutsches > irritamen

  • 48 legirupa

    lēgirupa, ae, m. (lex u. rumpo), der Gesetzübertreter, Plaut. Pers. 68 u. rud. 652. – attrib. = gesetzverletzend, legirupis viribus, Prud. ham. 238.

    lateinisch-deutsches > legirupa

  • 49 liquabilis

    liquābilis, e (liquo), schmelzbar, cera, Apul. apol. 30: saxum (die Salzsäule), Prud. ham. 743.

    lateinisch-deutsches > liquabilis

  • 50 litamen

    litāmen, inis, n. (lito), das Opfer, Stat. Theb. 10, 610. Prud. ham. praef. 50.

    lateinisch-deutsches > litamen

  • 51 lues

    luēs, is, f. (v. luo), I) eine sich ausbreitende unreine Flüssigkeit, Licin. Macer b. Non. 52, 8. – insbes. = der geschmolzene Schnee, Petron. 123. v. 192. – II) prägn., die Seuche, Pest, ansteckende Krankheit (als unreiner Krankheitsstoff), Carm. fratr. arv., Verg., Aur. Vict. u.a.: übtr.: a) als Schimpfwort von schädlichen Menschen, Pest, Seuche, Verderben, Cic. de harusp. resp. 24: illa horrida lues, dira illa lues, v. Hannibal, Sil. 10, 603; 16, 622: saeva Thebarum lues, v. d. Sphinx, Sen. Oedip. fr. (Phoeniss.) 131: v. Dingen, lues morum, Plin. 29, 27. – b) jedes sich ausbreitende Übel, Unglück, Verderben, Schlag, lues asperrima in Sardianos, v. Erdbeben, Tac.: belli immensa, Kriegswetter, Tac.: totis inimica lues cum turbine castris, v. Feuer, Sil. – / Nom. u. Akk. Plur. lues, Cypr. ad Demetr. 2. Prud. perist. 2, 222: u. Genet. Plur. luum, Placid. gloss. V, 31, 14: Nbf. Nom. luis, Prud. ham. 249 u. psych. 508.

    lateinisch-deutsches > lues

  • 52 maceria

    māceria, ae, f., eine Mauer aus Lehm usw., als Einfriedigung eines Gartens, Weinberges usw., horti, Plaut. u. Liv.: villarum, Sisenn. fr. nulla maceria, nulla casa, Cic.: maceriam sex in altitudinem pedum praeducere, Caes. – Nbf. māceriēs, ēī, f., Varro r. r. 3, 5, 11. Prud. ham. 226. Corp. inscr. Lat. 1, 1463. Vgl. Georges Lexik. d. lat. Wortf. S. 399.

    lateinisch-deutsches > maceria

  • 53 malefaber

    male-faber, bra, brum, übel erdacht, verschmitzt, Prud. ham. 714.

    lateinisch-deutsches > malefaber

  • 54 mammoneus

    mammōneus, a, um (mammona), gewinnsüchtig, Prud. ham. 428.

    lateinisch-deutsches > mammoneus

  • 55 mitificus

    mītificus, a, um (mitis u. facio), sanft, gelinde, vapores, Prud. ham. 963. – übtr., mens, Sil. 12, 474.

    lateinisch-deutsches > mitificus

  • 56 mixtim

    mīxtim, Adv. (mixtus), vermischt, Lucr. 3, 564. Prud. apoth. 1008; ham. 77. Donat. de tragoed. et comoed. extr. p. XX ed. Klotz (wo mistim).

    lateinisch-deutsches > mixtim

  • 57 Moab

    Mōāb, f. indecl., die Berggegend am östl. Ufer des Toten Meeres von Zoar bis zum Fluß Arnon, Vulg. genes. 36, 35 u.a.: vastata est Moab, Vulg. genes. 48, 15 u. 20. – Dav.: A) Mōābītēs, ae, m., der Moabiter, Vulg. 1. chron. 11, 46: Plur. Mōābītae, ārum, m. (Μωαβιται), die Bewohner des Landes Moab, die Moabiter, Vulg. genes. 19, 37 u.a. – B) Mōābītis, idis, f. (Μωαβιτις), moabitisch, gens, Prud. ham. 778: regio, das Land der Moabiter, Vulg. Ruth 1, 1 u.a. – subst. die Moabiterin, Vulg. Ruth 1, 22 u.a.

    lateinisch-deutsches > Moab

  • 58 Moses

    Mōsēs u. Mōȳsēs, is od. ī, Akk. ēn u. ea, m. (Μωσης, Μωυσης) u. Mōseus od. Mōȳseus, eī, m. (Μωσεύς Philo), Moses, der Gesetzgeber der Israeliten, Form Moses, Plin. 30, 11 u. Eccl.: griech. Akk. Mosea, Iuvenc. 4, 15; Form Moyses, Tac. hist. 5, 3 sq. Iuven. 14, 102. Vulg. exod. 2, 10 u.a. Chalcid. Tim. 154: mit kurzem ŏ (Mŏȳses) bei Sedul. 3, 285. Prud. ham. 339: Form Moyseus, Schol. Iuven. 6, 542, Genet. Moyseos, Augustin. c. Faust. 16, 19: Form Moseus, Tert. de anim. 35 u. 37 u. 57. Vgl. Georges Lexik. der lat. Wortf. S. 434 u. 435. – Dav.: A) Mōsēius, a, um, mosaisch, Paul. Nol. carm. 23, 354. – B) Mōsēus, a, um, mosaisch, Iuvenc. 2, 220 (wo aber Reusch Moysi manibus). – C) Mōsiticus, a, um, mositisch, Ven. Fort. vit. S. Mart. 2, 28.

    lateinisch-deutsches > Moses

  • 59 moto

    mōto, āvī, āre (Intens. v. moveo), a) hin und her bewegen, zephyri incertas motantes umbras, Verg. ecl. 5, 5: tum (videres) rigidas motare cacumina quercus, ibid. 6, 28: totum motans et tremefaciens caelum, Arnob. 4, 21: quam stagna credunt motasse, Ov. met. 4, 46: acumine sibilorum adeo terribili et divino, ut fundamenta etiam parietesque conclavis quati et motari viderentur, Iul. Val. 1, 10 (4). p. 9, 15 sq. Kuebler: motato capite abscessit, Augustin. de ord. 1, 24: incipiunt corpuscula parva motatum uterum vibrata ferire, Prud. ham. 596: quando motandi corporis gratiā (der Körperbewegung halber) aut spatiamur aut vectamur, Gell. 13, 3, 1: et olfaciens motando dat oscula rostro, Paul. Nol. carm. 27, 345. – b) fortbewegen, motat loco labor, Avien. Arat. 91.

    lateinisch-deutsches > moto

  • 60 nocticola

    nocticola, ae, m. (nox u. colo), die Nacht liebend, Indus, der wegen der Tageshitze die Nacht liebt u. schätzt, Prud. ham. 636.

    lateinisch-deutsches > nocticola

См. также в других словарях:

  • HAM — ist der Name folgender Personen: Ham, der zweite Sohns Noahs, siehe Ham (Bibel) Arthur Ham (20. Jahrhundert), kanadischer Tennisspieler Carter F. Ham (* 1952), US amerikanischer General Jack Ham (* 1942), US amerikanischer American Football… …   Deutsch Wikipedia

  • Ham — ist der Name folgender Personen: Ham, der zweite Sohns Noahs, siehe Ham (Bibel) Carter F. Ham (* 1952), General der US Army Kenneth Todd Ham (* 1964), Astronaut Kevin Ham, Domainspekulant Pete Ham (1947–1975), britischer Rockmusiker Ham ist der… …   Deutsch Wikipedia

  • HAM — Cette page d’homonymie répertorie les différents sujets et articles partageant un même nom.  Pour l’article homophone, voir Hamm (homonymie). Ham est un mot anglais signifiant jambon. Ham (également orthographié Cham), fils du patriarche …   Wikipédia en Français

  • HAM — (Heb. חָם), one of the three sons of Noah. Although he is always placed between Shem and Japheth (Gen. 5:32; 6:10, et al.), he appears to have been the youngest of the three (9:24). The Bible relates how Ham observed Noah drunk and naked in his… …   Encyclopedia of Judaism

  • Ham — Ham, es el nombre de varias localidades de la Unión Europea. Municipalidad de Ham, Bélgica. Ham (Somme) Ham (Reino Unido) Ham (Wiltshire) Le Ham (Mayenne) Le Ham (Manche) En Argentina Ham, en la provincia de Buenos Aires. Por las siglas HAM,… …   Wikipedia Español

  • Ham's — Restaurant is a North Carolina–Virginia based restaurant that offers A Good Time combined with great food. Started in Greensboro, North Carolina in 1935, Ham s has grown into a chain of 26 community restaurants. History The original Ham s… …   Wikipedia

  • Häm- — hämo . * * * häm , Häm : ↑ hämo , Hämo . * * * häm , Häm : ↑hämo , ↑Hämo . hä|mo , Hä|mo , (vor Vokalen:) häm , Häm [griech. haĩma = Blut]: <Best. von Zus. mit der Bed.:> Blut ( …   Universal-Lexikon

  • Ham — (h[a^]m), n. [AS. ham; akin to D. ham, dial. G. hamme, OHG. hamma. Perh. named from the bend at the ham, and akin to E. chamber. Cf. {Gammon} ham.] [1913 Webster] 1. (Anat.) The region back of the knee joint; the popliteal space; the hock. [1913… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Häm — [griech. haĩma = Blut], das; s; Syn.: Ferrohäm, Protohäm, Protoferrohäm: labile Koordinationsverb. aus ↑ Protoporphyrin u. einem Eisen(II) Ion, die das farbgebende u. katalytische Prinzip der ↑ Häm Proteine u. a. Häm Derivate darstellt. Ferrihäm …   Universal-Lexikon

  • ham — [ham] n. [ME hamme < OE hamm, akin to Ger dial. hamme < IE base * konemo , shin bone (> Gr knēmē): HAM senses 5 & 6 infl. by AM(ATEUR)] 1. the part of the leg behind the knee 2. a) the back of the thigh b) …   English World dictionary

  • ham´mi|ly — ham|my «HAM ee», adjective, mi|er, mi|est. Slang. acting like a ham; exaggerated; overacted: »When one of the dancers gave an especially hammy flourish, the crowd was delighted (New Yorker). –ham´mi|ly, adverb. –ham´mi|ness …   Useful english dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»