-
1 gesticulus
gesticulus, ī, m. (Demin. v. gestus), gestikulierende-, pantomimische Bewegung, digitorum, Tert. apol. 19.
-
2 gesticulus
gesticulus, ī, m. (Demin. v. gestus), gestikulierende-, pantomimische Bewegung, digitorum, Tert. apol. 19.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > gesticulus
-
3 gesticulus
gestĭcŭlus, i, m. dim. [2. gestus], a mimic gesture, gesticulation (post-class.):digitorum,
Tert. Apol. 19. -
4 gesticulus
ī m. [demin. к gestus II \]небольшое движение, жест ( digitorum Tert) -
5 gesticulor
gestĭcŭlor, āri, ātus sum [gesticulus] - intr. - [st1]1 [-] gesticuler. --- Fronto. Orat. 1. [st1]2 [-] jouer la pantomime, danser. - carmina gesticulari, Suet. Ner. 42: accompagner un chant de sa pantomime (exprimer un chant par des gestes).* * *gestĭcŭlor, āri, ātus sum [gesticulus] - intr. - [st1]1 [-] gesticuler. --- Fronto. Orat. 1. [st1]2 [-] jouer la pantomime, danser. - carmina gesticulari, Suet. Ner. 42: accompagner un chant de sa pantomime (exprimer un chant par des gestes).* * *Gesticulor, pen. corr. gesticularis, gesticulari. Faire contenances et mines propres à quelque chose, Jouer de souplesses, Jouer de passepasse.\Carmina gesticulari. Suet. Danser et remuer ou tremousser à la chanson. -
6 gesticularius
gesticulārius, iī, m. (gesticulus), der Gebärdenspieler, Pantomimist, Amm. 24, 4, 26. – Ebenso gesticulāria, ae, f., die Gebärdenspielerin, Pantomimistin, Gell. 1, 5, 3.
-
7 gesticulor
gesticulor, ātus sum, ārī (gesticulus), I) intr. Gebärden machen, gestikulieren, Apul. flor. 18. p. 28, 8 Kr. Suet. Dom. 8, 3: labellis, Fronto de orat. 1. p. 156, 16 N.: ad symphoniam, Petron. 36, 6. – II) tr. durch Gebärdenspiel-, pantomimisch ausdrücken, carmina, Suet. Ner. 42, 2. Tert. de spect. 17 Oehler: Partiz. passiv, gesticulati motus, gestikulierende, pantomimische Bewegungen, Solin. 27. § 60.
-
8 gesticularius
gesticulārius, iī, m. (gesticulus), der Gebärdenspieler, Pantomimist, Amm. 24, 4, 26. – Ebenso gesticulāria, ae, f., die Gebärdenspielerin, Pantomimistin, Gell. 1, 5, 3.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > gesticularius
-
9 gesticulor
gesticulor, ātus sum, ārī (gesticulus), I) intr. Gebärden machen, gestikulieren, Apul. flor. 18. p. 28, 8 Kr. Suet. Dom. 8, 3: labellis, Fronto de orat. 1. p. 156, 16 N.: ad symphoniam, Petron. 36, 6. – II) tr. durch Gebärdenspiel-, pantomimisch ausdrücken, carmina, Suet. Ner. 42, 2. Tert. de spect. 17 Oehler: Partiz. passiv, gesticulati motus, gestikulierende, pantomimische Bewegungen, Solin. 27. § 60.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > gesticulor
-
10 gesticularia
gestĭcŭlārĭus, ii, m. [gesticulus], a pantomime, Amm. 24, 4, and gestĭcŭ-lāria, ae, f., a female pantomime, Gell. 1, 5 fin. -
11 gesticularius
gestĭcŭlārĭus, ii, m. [gesticulus], a pantomime, Amm. 24, 4, and gestĭcŭ-lāria, ae, f., a female pantomime, Gell. 1, 5 fin. -
12 gesticulor
gestĭcŭlor, ātus, 1, v. dep. n. and a. [gesticulus], to make mimic or pantomimic gestures, to gesticulate (perhaps not anteAug.; cf.:gestum agere,
Cic. de Or. 2, 57, 233):scissor ad symphoniam gesticulatus laceravit obsonium,
Petr. 36:gesticulandi saltandique studium,
Suet. Dom. 8; Front. Orat. 1:jocularia carmina lasciveque modulata, quae vulgo notuerunt, etiam gesticulatus est,
he represented in pantomime, Suet. Ner. 42.—Part. in pass. signif.:gesticulati motus,
pantomimic movements, Sol. 27 fin.
См. также в других словарях:
gestikulieren — fuchteln; herumfuhrwerken * * * ges|ti|ku|lie|ren [gɛstiku li:rən] <itr.; hat: mit Händen und Armen lebhafte Gebärden machen: die Leute gestikulieren und reden aufgeregt durcheinander. Syn.: mit den Händen fuchteln (ugs.). * * *… … Universal-Lexikon
Gesticulate — Ges*tic u*late, v. i. [imp. & p. p. {Gesticulated}; p. pr. & vb. n. {Gesticulating}.] [L. gesticulatus, p. p. of gesticulari to gesticulate, fr. gesticulus a mimic gesture, gesticulation, dim. of gestus gesture, fr. gerere, gestum, to bear, carry … The Collaborative International Dictionary of English
Gesticulated — Gesticulate Ges*tic u*late, v. i. [imp. & p. p. {Gesticulated}; p. pr. & vb. n. {Gesticulating}.] [L. gesticulatus, p. p. of gesticulari to gesticulate, fr. gesticulus a mimic gesture, gesticulation, dim. of gestus gesture, fr. gerere, gestum, to … The Collaborative International Dictionary of English
Gesticulating — Gesticulate Ges*tic u*late, v. i. [imp. & p. p. {Gesticulated}; p. pr. & vb. n. {Gesticulating}.] [L. gesticulatus, p. p. of gesticulari to gesticulate, fr. gesticulus a mimic gesture, gesticulation, dim. of gestus gesture, fr. gerere, gestum, to … The Collaborative International Dictionary of English
gesticulate — intransitive verb ( lated; lating) Etymology: Latin gesticulatus, past participle of gesticulari, from *gesticulus, diminutive of gestus Date: circa 1609 to make gestures especially when speaking • gesticulative adjective • gesticulator noun •… … New Collegiate Dictionary
gesticular — (Del lat. gesticulare.) ► adjetivo 1 Del gesto o movimiento de una parte del cuerpo. ► verbo intransitivo 2 Hacer gestos una persona. SINÓNIMO accionar gestear manotear * * * gesticular (del lat. «gesticulāri»; implica generalmente exageración)… … Enciclopedia Universal
gesticuler — [ ʒɛstikyle ] v. intr. <conjug. : 1> • 1578 ; lat. gesticulari ♦ Faire beaucoup de gestes, trop de gestes. Gesticuler en parlant. ● gesticuler verbe intransitif (latin gesticulari) Faire beaucoup de gestes, faire de grands gestes en tous… … Encyclopédie Universelle
gesticuler — (jè sti ku lé) v. n. Faire beaucoup de gestes. • Vous devez prendre un air posé, un ton de voix naturel, et gesticuler le moins qu il vous sera possible, MOL. Impromptu, 1. • Il faut être à la mode, ou l on est ridicule ; On n est point… … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
gestikulieren — ges|ti|ku|lie|ren 〈V.〉 Gesten, Gebärden machen, durch Bewegungen Zeichen geben, sich verständl. machen [Etym.: <lat. gesticulari »heftige Gebärden machen«; zu gesticulus »pantomimische Bewegung«, Verkleinerungsform zu gestus; → Geste] … Lexikalische Deutsches Wörterbuch
gesture — [15] Originally, a person’s gesture was their ‘bearing’, the way they ‘carried’ themselves: ‘He was a knight of yours full true, and comely of gesture’, Sir Cleges 1410. But by the 16th century it was well on its way via ‘bodily movement’ to… … The Hutchinson dictionary of word origins
gestikulieren — Vsw erw. fach. (17. Jh.) mit Adaptionssuffix. Entlehnt aus l. gesticulārī, das von l. gesticulus, dem Diminutiv des unter Geste behandelten Wortes, abgeleitet ist. Abstraktum: Gestikulation. Ebenso nndl. gesticuleren, ne. gesticulate, nfrz.… … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache