Перевод: с исландского на английский

с английского на исландский

fun

  • 1 fun-heitr

    adj. warm, of blood heat, e. g. mér er funheitt á höndum, but never of a feverish heat.

    Íslensk-ensk orðabók > fun-heitr

  • 2 fun-ristir

    m. flame-shaker, a name of Thor, Þd.

    Íslensk-ensk orðabók > fun-ristir

  • 3 fun-rögnir

    m., poët., fens f., a lord of the fire of fens, a prince, (gold is the fire of water), Kormak.

    Íslensk-ensk orðabók > fun-rögnir

  • 4 skemmtun, gaman

    Íslensk-ensk orðabók > skemmtun, gaman

  • 5 KERSKI

    f. cheerfulness, fun (= keski).
    * * *
    f., often spelt and proncd. keski, [karskr], cheerfulness, mirth, fun, Fas. i. 525; mæla sér gaman ok k., Karl. 473, Ó. H. 170 (in a verse), Korm. (in a verse).
    COMPDS: keskifimr, kerskilátr, kerskimál, kerskimáll, kerskiorð, kerskiorðr.

    Íslensk-ensk orðabók > KERSKI

  • 6 brísingr

    m. [cp. Fr. braise], fire, poët.,—an interesting mythol. word, now unknown in Icel., except in the adj. brís-heitr, fire-hot, used in the same connection as fun-heitr, q. v. In Norway brising is any beacon or bale-fire, e. g. Jonsoko-brising = the fire kindled on the 24th of June, (in the Alps called Johannis-feuer.) In olden times the necklace of Freyja was called Brísinga-men, n. the flame-necklace; it was said to be hidden in the deep sea; Loki and Heimdal fought at the rock Singa-stone for this necklace; this ancient legend was represented on the roof of the hall at Hjarðarholt, and treated in the poem Húsdrápa, Ld., Edda.

    Íslensk-ensk orðabók > brísingr

  • 7 gaman-yrði

    n. playful words, fun, Sks. 433.

    Íslensk-ensk orðabók > gaman-yrði

  • 8 GLENS

    n. gibing, gibe, jest, banter.
    * * *
    n. gibing, fun, a gibe, jest, Fms. ii. 279, Ld. 220, Ísl. ii. 393.
    COMPDS: glensligr, glensmikill, glensyrði, glensöl.

    Íslensk-ensk orðabók > GLENS

  • 9 glensa

    (að), v. to jest, make fun.
    * * *
    að, to jest, gibe, 655 xxxii. 2, Sturl. iii. 170.

    Íslensk-ensk orðabók > glensa

  • 10 glens-yrði

    n. pl. (and orða-glens), gibes, fun, Fms. iii. 80.

    Íslensk-ensk orðabók > glens-yrði

  • 11 HEITR

    a.
    1) hot, burning; eldi heitari, hotter than fire; e-m verðr heitt, one gets warm;
    2) hot, ardent, zealous (verða heitr við e-t).
    * * *
    adj. [cp. Ulf. heito = fever, Matth. viii. 14; A. S. hât; Engl. hot; Hel. hêt; Germ. heiss; Dan. heed;; Swed. het]:—hot, burning; heitan eld, Ísl. ii. 152; eldi heitari, hotter than fire, Hm. 50, Grett. 134; heitt skin, hot sunshine, Fms. i. 118, vi. 411; heitt veðr, hot weather, vii. 165; veðr heitt af sólu, Ísl. ii. 193; skaltú eigi þurfa heitara at baka, Nj. 199; heitt siment, hot mortar, Fms. vi. 153; eða hellir hann á hann því nökkvi er svá heitt er, at (of a fluid), Grág. ii. 129; heit mjólk, Lv. 70; heitr grautr, Eb. 198; ekki er heitt, ‘tis not hot, Lv. l. c.; e-m er (verðr) heitt, to be warm, Sks. 63; mér er heitt, I am hot; eld-h., hot as fire; glóð-h., glowing hot; brenn-h., burning hot; fun-h., sjóð-h., etc., q. v.; heitt blóð, heitr sveiti, Korm.
    II. metaph. hot, ardent; heit ást, hot love; unna (elska) heitt, to love dearly, Lex. Poët., and in mod. usage.
    2. hot, angry; göra sik heitan, Bs. i. 717, Stj. 181; verða h. við e-n, 719.

    Íslensk-ensk orðabók > HEITR

  • 12 HUNDR

    (-s, -ar), m. dog, hound; vera ór hunda hljóði or hljóðum, to have made one’s escape.
    * * *
    m. [Ulf. hunds; A. S., O. H. G., Germ., Dan., and Swed. hund; Engl. hound; Lat. canis; Gr. κύων]:—a dog, Hm. 82, Gm. 44, Orkn. 150, Grág. ii. 119, Fms. ii. 224, iv. 314, Nj. 74, Stj. 464, passim; the shepherd’s dog, watch dog, and deer hound were best known;—smala-h. and fjár-h., a shepherd’s dog; dýr-h., a fox hound; búr-h., varð-h., a watch dog; grey-h., a greyhound; spor-h., a slot hound, Orkn. 150, Ó. H.; mjó-h., Dan. mynde, a spaniel; [skikkju-rakki, a lap dog, Orkn. 114;] dverg-h., q. v.; hunda-gá, gnauð, gelt, gnöll, barking, howling, 656 A. ii. 12, Fas. i. 213; vera ór hunda hljóði, to be out of the dog’s bark, have made one’s escape, Orkn. 212, Gísl. 7, cp. hljóð B. 2; hunds hauss, höfuð, a dog’s head (also as an epithet of abuse), Stj. 68, 498, Rb. 346; hunds eyru, dog’s ears, in a book; hunds kjaptr, trýni, löpp, rófa, hár, a dog’s mouth, snout, foot, tail, hair; hunda sveinn, a dog-keeper, Lv. 100: phrases and sayings, það er lítið sem hunds tungan finnr ekki; opt hefir ólmr hundr rifið skinn; as also hlaupa á hunda-vaði yfir e-t, to slur a thing over, scamp work; festa ráð sitt við hunds hala, Mag. 65:—a dog’s age is, partly in fun, partly in contempt, counted by half years; átta vetra á hunda tölu = four years; whence, ek em maðr gamall, ok vánlegt at ek eiga hunds aldr einn ólifat, Fb. ii. 285:—allan sinn hunds aldr, throughout all his wicked, reprobate life.
    II. metaph.,
    1. as abuse; hundrinn þinn, κύον! Ísl. ii. 176; eigi af hundinum þínum, Fms. vi. 323; drepum þenna hund sem skjótast, xi. 146; mann-hundr, a wicked man; hunds-verk, a dog’s work, Sighvat: hund-eygr, adj. κυνος ὄμματ ἔχων, Grett. (in a verse): hund-geðjaðr, adj. currish, Hallfred.
    2. an ogre, destroyer, = vargr, Gr. κύων; hundr segls, viða, elris, herklæða, Lex. Poët., Edda ii. 512.
    3. a nickname, Þórir Hundr, Ó. H.: Hunds-fótr, m. a nickname, Fas.; cp. also the pr. names Hundi, Hundingi, Landn., Sæm.: Hunda-dagar, m. the dog-days: Hunda-stjarna, u, f. the dog-star, Sirius.
    4. botan. = vulgaris; hunda-hvingras, hunda-sóley, etc., Hjalt.: hund-bítr, m. a biter, Bjarn. (in a verse): hund-heiðinn, adj. ‘dog-heathen,’ heathenish, Fms. ii. 130, Fas. ii. 186, Karl. 138, Flóv. 23. Favourite dogs recorded in the Sagas, king Olave’s dog Vígi, the Argus of the northern Sagas, Fms. Ó. T. ch. 82, 208, 259; Gunnar’s dog Sam, Nj. ch. 71, 77, 78; the dog Flóki, Rd. ch. 24; also Hálfs S. ch. 7, 8,—þá ina sömu nótt gó hundr hans Flóki er aldri gó nema hann vissi konungi ótta vánir: mythol. the dog Garm, Vsp., Gm.; the dog Saurr, who was made king over the Thronds, (þeir létu síða í hundinn þrjú manns-vit, ok gó hann til tveggja orða, en mælti it þriðja,) for this curious tale see Hkr. Hák. S. Góða ch. 13: pet names, seppi, rakki, grey; and pr. names, Vígi, Snati, Loddi, Lubbi (a rough dog), Stripill (smooth), etc.

    Íslensk-ensk orðabók > HUNDR

  • 13 gera grín aî

    Íslensk-ensk orðabók > gera grín aî

  • 14 til gamans, aî gamni

    Íslensk-ensk orðabók > til gamans, aî gamni

  • 15 til gamans, í gamni

    Íslensk-ensk orðabók > til gamans, í gamni

См. также в других словарях:

  • fun — [ fɶn ] n. m. • 1974; mot angl. « amusement » ♦ Anglic. Joie délirante et exubérante. Adjt Ils sont fun. ♢ Région. (Québec) FUN [ fɔn ] ou FONNE : amusement. C est le fun ! Avoir du fun, du plaisir, de l agrément. « Si t es pas venu ici pour… …   Encyclopédie Universelle

  • Fun — Fun, Fun, Fun Saltar a navegación, búsqueda «Fun, Fun, Fun» Sencillo de The Beach Boys del álbum Shut Down Volume 2 Lado B « Why Do Fools Fall In Love » Publicación 3 de febrero d …   Wikipedia Español

  • fun — /fun/, n., v., funned, funning, adj. n. 1. something that provides mirth or amusement: A picnic would be fun. 2. enjoyment or playfulness: She s full of fun. 3. for or in fun, as a joke; not seriously; playfully: His insults were only in fun. 4.… …   Universalium

  • fun — fun, jest, sport, game, play are comparable when they denote something (as an activity, an utterance, or a form of expression) that provides diversion or amusement or is intended to arouse laughter. Fun implies amusement or an engagement in what… …   New Dictionary of Synonyms

  • fun — [fun] n. [< ME fonne, a fool, foolish, or fonnen, to be foolish < ?] 1. a) lively, joyous play or playfulness; amusement, sport, recreation, etc. b) enjoyment or pleasure 2. a source or cause of amusement or merriment, as an amusing person… …   English World dictionary

  • Fun — 〈[fʌ̣n] m.; ; unz.; salopp〉 Spaß ● Fun haben Spaß haben, sich amüsieren, sich sorglos vergnügen [engl., „Spaß“] * * * Fun [fan ], der; s [engl. fun]: Spaß, den jmd. bei bestimmten Tätigkeiten hat: F. haben. * * * FUN   [Abk. für Free Universal …   Universal-Lexikon

  • fun — first recorded in 1700 and stigmatized by Dr Johnson as a ‘low cant word’ (i.e. ephemeral jargon), has long hovered on the brink of adjectival status (It was really fun) and more recently has taken a step further in informal attributive uses such …   Modern English usage

  • Fun — steht für: Spaß (Amerikanismus), oft in Verbindung mit Sportarten, Musikrichtungen etc.: z. B. Fun Punk Fun (Gewichtseinheit), eine Gewichts und Geldeinheit im alten japanischen Maßsystem Shakkanhō FUN steht für: Flughafen Funafuti in Tuvalu …   Deutsch Wikipedia

  • Fun — Fun, n. [Perh. of Celtic origin; cf. Ir. & Gael. fonn pleasure.] Sport; merriment; frolicsome amusement. Oddity, frolic, and fun. Goldsmith. [1913 Webster] {To make fun of}, to hold up to, or turn into, ridicule. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Fun it — «Fun it» Canción de Queen Álbum Jazz (album) Publicación 1978 Grabación …   Wikipedia Español

  • fun — ► NOUN 1) light hearted pleasure or amusement. 2) a source of this. 3) playfulness or good humour. ► ADJECTIVE informal ▪ enjoyable. ● make fun of Cf. ↑make fun of …   English terms dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»