Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

fraudō

  • 1 fraudō

        fraudō āvī, ātus, āre    [fraus], to cheat, beguile, defraud, rob: socium: creditores: fraudatis lucernis, H.: magnā pecuniā fraudari: milites praedā, L.: (puerum) regno, V.: amantem spe, O.: fraudans se ipse victu suo, L.— To embezzle, purloin, steal: stipendium equitum, Cs.
    * * *
    fraudare, fraudavi, fraudatus V
    cheat, defraud; steal

    Latin-English dictionary > fraudō

  • 2 fraudo

    fraudo (arch. frūdo), āvi, ātum, 1 (archaic perf. subj.:

    fraudassis,

    Plaut. Rud. 5, 2, 58; in the dep. form:

    fraussus sit,

    id. As. 2, 2, 20; cf.: frausus erit, fraudem commiserit, Paul. ex Fest. p. 91 Müll.), v. a. [fraus], to cheat, beguile, defraud one of any thing (class.; syn.: fallo, frustror, circumvenio; inesco, deludo, decipio, etc.).
    (α).
    Aliquem aliqua re:

    cum Caecilius a Vario magnā pecuniā fraudaretur,

    Cic. Att. 1, 1, 3; cf.:

    grano uno fraudare decumanum,

    id. Verr. 2, 3, 8, § 20:

    milites praedā,

    Liv. 2, 42, 1:

    milites stipendio,

    Just. 6, 2:

    aurigarios mercede,

    Suet. Ner. 5:

    multos minutis mutuationibus,

    Cic. Fl. 20, 47:

    quos equidem non fraudaverim debitā laude,

    Quint. 2, 14, 1:

    nationes suā gloriā,

    Plin. 32, 6, 21, § 62:

    aliquem triumpho,

    Suet. Calig. 48:

    legentes judicio maximi auctoris,

    Quint. 9, 1, 25:

    pueros somno (Aurora),

    Ov. Am. 1, 13, 17:

    amantem spe,

    id. M. 14, 715:

    superos ture,

    Phaedr. 4, 20, 19:

    artus seniles animā,

    Ov. M. 7, 250:

    (animus) mutila sentit quaedam et quasi decurtata: quibus, tamquam debito fraudetur, offenditur,

    Cic. Or. 53, 178:

    nec fraudare suo veteri nomine,

    id. Fin. 5, 30, 91 (v. Madvig ad h. 1.):

    verba aliqua sui parte,

    Quint. 11, 3, 52:

    nomina origine,

    Ov. M. 7, 654:

    praeclarum factum memoriā,

    Vell. 2, 92:

    bellum sanguine,

    Luc. 2, 305:

    fraudans se ipse victu suo,

    Liv. 2, 10 fin.; 5, 47, 10.—
    (β).
    Simply aliquem:

    quod ille unciatim vix de demenso suo, suum defraudans genium, compersit miser,

    Ter. Phorm. 1, 1, 10:

    quis sit, qui socium fraudarit et fefellerit, consideremus,

    Cic. Rosc. Com. 6, 17: VTI NE PROPTER TE FIDEMVE TVAM CAPTVS FRAVDATVSVE SIEM, an old legal formula in Cic. Off. 3, 17, 70:

    fidentem,

    Plaut. As. 3, 2, 15:

    quempiam,

    Cic. Caecin. 3, 7:

    creditores,

    id. Phil. 6, 4, 11:

    aliquem in hereditaria societate,

    id. Quint. 24, 76:

    lucernas (sc. oleo),

    to deprive of, Hor. S. 1, 6, 124:

    ipso jure rescindi quod fraudandae legis gratia esset ascriptum,

    i. e. to violate, Dig. 35, 1, 64.—
    (γ).
    With a homogeneous object:

    metuo in commune, ne quam fraudem frausus siet,

    Plaut. As. 2, 2, 20.—
    II.
    Transf., to embezzle a thing from a person, to purloin, steal; to withdraw, to diminish (perh. not in Cic.):

    hi stipendium equitum fraudabant,

    Caes. B. C. 3, 59, 3: cf.

    of the same: fraudata restituere,

    id. ib. 3, 60 fin.:

    annonam publicam,

    Dig. 48, 12, 1:

    vectigal,

    Papin. ib. 39, 4, 8:

    quod ego frudavi,

    Plaut. Trin. 2, 4, 11 Ritschl N. cr. (but not in id. Rud. 5, 2, 58, where the correct read. is defraudassis):

    bellum adversus Turnum propter fraudatas Laviniae nuptias fuit,

    withdrawn, not granted, Just. 43, 1:

    sic gignitur laudatus ille pallor, saturitate fraudatā,

    diminished, weakened, Plin. 9, 39, 64, § 138.

    Lewis & Short latin dictionary > fraudo

См. также в других словарях:

  • frauda — fraudo f. fraudament fraudamen m. fraude; contrebande; tricherie …   Diccionari Personau e Evolutiu

  • AEACUS — I. AEACUS Iovis ex Europa, sive ex Aegina fil. Hie apud Oenopiam (sic quidem legitur, sed nisi mendum sit apud Strabonem, Oenonem legendum est) regnâsse dicitur, quem, ex nomine matris, Aeginam nominavit. Ovid. Met. l. 7. Fab. 25. Oenopiam… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • fraudolento — /fraudo lɛnto/ [dal lat. fraudulentus, der. di fraus fraudis frode ]. ■ agg. 1. [di azione o comportamento, fatto con frode, che costituisce frode] ▶◀ Ⓣ (giur.) doloso, (lett.) frodolento, ingannevole, truffaldino. ◀▶ onesto. 2. [di persona, che… …   Enciclopedia Italiana

  • fraudolenza — /fraudo lɛntsa/ s.f. [der. di fraudolento o frodolento ]. 1. [comportamento o qualità di persona fraudolenta] ▶◀ disonestà. ‖ falsità, ipocrisia. ◀▶ onestà, rettitudine. ‖ schiettezza, sincerità. 2. (estens.) [atto fraudolento] ▶◀ Ⓣ (giur.) dolo …   Enciclopedia Italiana

  • ԶԼԱՆԱՄ — (ացայ, ցի՛ր, ցեալ.) NBH 1 0737 Chronological Sequence: Early classical, 5c, 6c, 8c, 10c, 11c, 12c, 13c ն. ԶԼԱՆԱՄ կամ ԶԸԼԱՆԱՄ. ἁποστερέω, στερίσκω , στερέω, ἁδικέω, πλεονέκτω privo, spolio, orbo, fraudo, injuriam facio συκοφαντέω defraudo (Արմատն… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • ԽՈՐԵՄ — (եցի.) NBH 1 0974 Chronological Sequence: Unknown date, Early classical, 5c, 6c, 11c, 12c, 14c ն. βοθύνω profundum facio, in profundum mergo κατορύττω defodio. Խոր առնել. խորացուցանել. ʼի խորս իջուցանել. խորունկցընիլ, փոսել. ... *Փորեաց եւ խորեաց …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • ՊԱՏՐԵՄ — (եցի.) NBH 2 0624 Chronological Sequence: Unknown date, 6c ն. ἁπατάω, ἑχαπατάω decipio, seduco, fallo, fraudo. Ի պատրանս արկանել. խաբել. դաւել. որսալ. ... *Պատրեա՛զայր քո, եւ պատմեսցէ քեզ զառասպելն: Ես պատրեցից զնա ... եղէց ոգի սուտ: Մի՛ պատրեսցէ …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

Книги

Другие книги по запросу «fraudō» >>


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

Мы используем куки для наилучшего представления нашего сайта. Продолжая использовать данный сайт, вы соглашаетесь с этим.