-
1 imprōvīsus (in-pr-)
imprōvīsus (in-pr-) adj. with comp, not foreseen, unforeseen, unexpected: malum, S.: sapienti nihil improvisum accidere potest: pupilli calamitas: adventus: vis leti, H.: Improvisi aderunt, V.: anguis, concealed, V.: quo improvisior pestis fuit, Ta.—As subst n., in the phrases, de improviso and ex improviso, unexpectedly, on a sudden: Quasi de improviso respice ad eum, T.: accessit ex improviso aliud incommodum, Cs.: ecce ex inproviso Iugurtha, etc., S. -
2 improviso
imprōvīsus ( inpr-), a, um, adj. [2. in-provisus], not foreseen, unforeseen, unexpected (class.):II.sapienti nihil improvisum accidere potest, nihil inopinatum, nihil omnino novum,
Cic. Tusc. 4, 15, 37; id. Verr. 2, 2, 28, § 69; id. de Or. 1, 22, 103:unde iste amor tam improvisus ac tam repentinus?
id. Agr. 2, 22, 60:cum tot bella subito atque improvisa nascantur,
id. Font. 15, 32:mala,
id. Tusc. 3, 14, 30:improvisior pestis,
Tac. A. 2, 47:castella munita improviso adventu capta,
Cic. Fam. 2, 10, 3:pericula,
id. Mur. 27, 55:vis leti,
Hor. C. 2, 13, 19:species,
id. Ep. 1, 6, 11:pelagoque remenso Improvisi aderunt,
Verg. A. 2, 182:cunctisque repente Improvisus ait,
id. ib. 1, 595. —As subst.: imprōvīsum, i, n., that which is unforeseen, an emergency:dux sibi delectos retinuerat ad improvisa,
Tac. H. 5, 16.—Mostly in abl., with de, adverbially, unexpectedly, suddenly:quasi de improviso respice ad eum,
Ter. And. 2, 5, 6; cf. Trabea ap. Cic. Tusc. 4, 31, 67; Cic. Rosc. Am. 52, 151; cf. also Caes. B. C. 2, 6, 3:de improviso,
Ter. And. 2, 2, 23; id. Heaut. 2, 3, 40; id. Ad. 3, 3, 53; 4, 4, 1; id. Phorm. 5, 6, 44; Caes. B. G. 2, 3, 1; 5, 22, 1; 5, 39, 1; 6, 3, 1 et saep. — Less freq. with ex:ex improviso filiam inveni meam,
Plaut. Rud. 4, 5, 2; Cic. Verr. 2, 1, 43, § 112.— Hence, adv., in two forms, imprōvīso (class.) and imprōvīsē (post-class.), on a sudden, unexpectedly:improviso filiam inveni (for which, shortly before: ex improviso filiam inveni),
Plaut. Rud. 4, 5, 6:sane homini praeter opinionem improviso incidi,
Cic. Verr. 2, 2, 74, § 182:improviso eos in castra irrupisse,
id. Div. 1, 24, 50:tantum adest boni improviso,
Plaut. As. 2, 2, 44:cum mihi nihil improviso evenisset,
Cic. Rep. 1, 4; id. Att. 15, 1, A, 1:scalae improviso, subitusque apparuit ignis,
Verg. A. 12, 576; 8, 524: improvise necans incautos morte suprema, Tert. poët. adv. Marc. 2, 12. -
3 improvisum
imprōvīsus ( inpr-), a, um, adj. [2. in-provisus], not foreseen, unforeseen, unexpected (class.):II.sapienti nihil improvisum accidere potest, nihil inopinatum, nihil omnino novum,
Cic. Tusc. 4, 15, 37; id. Verr. 2, 2, 28, § 69; id. de Or. 1, 22, 103:unde iste amor tam improvisus ac tam repentinus?
id. Agr. 2, 22, 60:cum tot bella subito atque improvisa nascantur,
id. Font. 15, 32:mala,
id. Tusc. 3, 14, 30:improvisior pestis,
Tac. A. 2, 47:castella munita improviso adventu capta,
Cic. Fam. 2, 10, 3:pericula,
id. Mur. 27, 55:vis leti,
Hor. C. 2, 13, 19:species,
id. Ep. 1, 6, 11:pelagoque remenso Improvisi aderunt,
Verg. A. 2, 182:cunctisque repente Improvisus ait,
id. ib. 1, 595. —As subst.: imprōvīsum, i, n., that which is unforeseen, an emergency:dux sibi delectos retinuerat ad improvisa,
Tac. H. 5, 16.—Mostly in abl., with de, adverbially, unexpectedly, suddenly:quasi de improviso respice ad eum,
Ter. And. 2, 5, 6; cf. Trabea ap. Cic. Tusc. 4, 31, 67; Cic. Rosc. Am. 52, 151; cf. also Caes. B. C. 2, 6, 3:de improviso,
Ter. And. 2, 2, 23; id. Heaut. 2, 3, 40; id. Ad. 3, 3, 53; 4, 4, 1; id. Phorm. 5, 6, 44; Caes. B. G. 2, 3, 1; 5, 22, 1; 5, 39, 1; 6, 3, 1 et saep. — Less freq. with ex:ex improviso filiam inveni meam,
Plaut. Rud. 4, 5, 2; Cic. Verr. 2, 1, 43, § 112.— Hence, adv., in two forms, imprōvīso (class.) and imprōvīsē (post-class.), on a sudden, unexpectedly:improviso filiam inveni (for which, shortly before: ex improviso filiam inveni),
Plaut. Rud. 4, 5, 6:sane homini praeter opinionem improviso incidi,
Cic. Verr. 2, 2, 74, § 182:improviso eos in castra irrupisse,
id. Div. 1, 24, 50:tantum adest boni improviso,
Plaut. As. 2, 2, 44:cum mihi nihil improviso evenisset,
Cic. Rep. 1, 4; id. Att. 15, 1, A, 1:scalae improviso, subitusque apparuit ignis,
Verg. A. 12, 576; 8, 524: improvise necans incautos morte suprema, Tert. poët. adv. Marc. 2, 12. -
4 improvisus
imprōvīsus ( inpr-), a, um, adj. [2. in-provisus], not foreseen, unforeseen, unexpected (class.):II.sapienti nihil improvisum accidere potest, nihil inopinatum, nihil omnino novum,
Cic. Tusc. 4, 15, 37; id. Verr. 2, 2, 28, § 69; id. de Or. 1, 22, 103:unde iste amor tam improvisus ac tam repentinus?
id. Agr. 2, 22, 60:cum tot bella subito atque improvisa nascantur,
id. Font. 15, 32:mala,
id. Tusc. 3, 14, 30:improvisior pestis,
Tac. A. 2, 47:castella munita improviso adventu capta,
Cic. Fam. 2, 10, 3:pericula,
id. Mur. 27, 55:vis leti,
Hor. C. 2, 13, 19:species,
id. Ep. 1, 6, 11:pelagoque remenso Improvisi aderunt,
Verg. A. 2, 182:cunctisque repente Improvisus ait,
id. ib. 1, 595. —As subst.: imprōvīsum, i, n., that which is unforeseen, an emergency:dux sibi delectos retinuerat ad improvisa,
Tac. H. 5, 16.—Mostly in abl., with de, adverbially, unexpectedly, suddenly:quasi de improviso respice ad eum,
Ter. And. 2, 5, 6; cf. Trabea ap. Cic. Tusc. 4, 31, 67; Cic. Rosc. Am. 52, 151; cf. also Caes. B. C. 2, 6, 3:de improviso,
Ter. And. 2, 2, 23; id. Heaut. 2, 3, 40; id. Ad. 3, 3, 53; 4, 4, 1; id. Phorm. 5, 6, 44; Caes. B. G. 2, 3, 1; 5, 22, 1; 5, 39, 1; 6, 3, 1 et saep. — Less freq. with ex:ex improviso filiam inveni meam,
Plaut. Rud. 4, 5, 2; Cic. Verr. 2, 1, 43, § 112.— Hence, adv., in two forms, imprōvīso (class.) and imprōvīsē (post-class.), on a sudden, unexpectedly:improviso filiam inveni (for which, shortly before: ex improviso filiam inveni),
Plaut. Rud. 4, 5, 6:sane homini praeter opinionem improviso incidi,
Cic. Verr. 2, 2, 74, § 182:improviso eos in castra irrupisse,
id. Div. 1, 24, 50:tantum adest boni improviso,
Plaut. As. 2, 2, 44:cum mihi nihil improviso evenisset,
Cic. Rep. 1, 4; id. Att. 15, 1, A, 1:scalae improviso, subitusque apparuit ignis,
Verg. A. 12, 576; 8, 524: improvise necans incautos morte suprema, Tert. poët. adv. Marc. 2, 12. -
5 inprovisus
imprōvīsus ( inpr-), a, um, adj. [2. in-provisus], not foreseen, unforeseen, unexpected (class.):II.sapienti nihil improvisum accidere potest, nihil inopinatum, nihil omnino novum,
Cic. Tusc. 4, 15, 37; id. Verr. 2, 2, 28, § 69; id. de Or. 1, 22, 103:unde iste amor tam improvisus ac tam repentinus?
id. Agr. 2, 22, 60:cum tot bella subito atque improvisa nascantur,
id. Font. 15, 32:mala,
id. Tusc. 3, 14, 30:improvisior pestis,
Tac. A. 2, 47:castella munita improviso adventu capta,
Cic. Fam. 2, 10, 3:pericula,
id. Mur. 27, 55:vis leti,
Hor. C. 2, 13, 19:species,
id. Ep. 1, 6, 11:pelagoque remenso Improvisi aderunt,
Verg. A. 2, 182:cunctisque repente Improvisus ait,
id. ib. 1, 595. —As subst.: imprōvīsum, i, n., that which is unforeseen, an emergency:dux sibi delectos retinuerat ad improvisa,
Tac. H. 5, 16.—Mostly in abl., with de, adverbially, unexpectedly, suddenly:quasi de improviso respice ad eum,
Ter. And. 2, 5, 6; cf. Trabea ap. Cic. Tusc. 4, 31, 67; Cic. Rosc. Am. 52, 151; cf. also Caes. B. C. 2, 6, 3:de improviso,
Ter. And. 2, 2, 23; id. Heaut. 2, 3, 40; id. Ad. 3, 3, 53; 4, 4, 1; id. Phorm. 5, 6, 44; Caes. B. G. 2, 3, 1; 5, 22, 1; 5, 39, 1; 6, 3, 1 et saep. — Less freq. with ex:ex improviso filiam inveni meam,
Plaut. Rud. 4, 5, 2; Cic. Verr. 2, 1, 43, § 112.— Hence, adv., in two forms, imprōvīso (class.) and imprōvīsē (post-class.), on a sudden, unexpectedly:improviso filiam inveni (for which, shortly before: ex improviso filiam inveni),
Plaut. Rud. 4, 5, 6:sane homini praeter opinionem improviso incidi,
Cic. Verr. 2, 2, 74, § 182:improviso eos in castra irrupisse,
id. Div. 1, 24, 50:tantum adest boni improviso,
Plaut. As. 2, 2, 44:cum mihi nihil improviso evenisset,
Cic. Rep. 1, 4; id. Att. 15, 1, A, 1:scalae improviso, subitusque apparuit ignis,
Verg. A. 12, 576; 8, 524: improvise necans incautos morte suprema, Tert. poët. adv. Marc. 2, 12.
См. также в других словарях:
Foreseen — Fore*seen , conj., or (strictly) p. p. Provided; in case that; on condition that. [Obs.] [1913 Webster] One manner of meat is most sure to every complexion, foreseen that it be alway most commonly in conformity of qualities, with the person that… … The Collaborative International Dictionary of English
foreseen — I adjective anticipated, awaited, expected, forecast, foretold, looked for, predicted, presaged, presumed, promised, prophesied II index foreseeable, immediate (imminent), pending ( … Law dictionary
foreseen — UK [fɔː(r)ˈsiːn] US [fɔrˈsin] the past tense of foresee Thesaurus: irregular past tenseshyponym … Useful english dictionary
foreseen — un·foreseen; … English syllables
foreseen — Synonyms and related words: anticipated, awaited, due, expected, forecast, foreknown, foreseeable, foreshown, foretold, hoped for, imminent, in prospect, in view, long expected, on the horizon, overdue, predicted, presaged, presumed, probable,… … Moby Thesaurus
foreseen — (Roget s IV) modif. Syn. anticipated, predictable, prepared for; see expected 2 , likely 1 … English dictionary for students
foreseen — adj. predicted, foretold fore see || fÉ”r sÉªË /fÉ”Ë v. predict, prophesy, foretell … English contemporary dictionary
foreseen — UK [fɔː(r)ˈsiːn] / US [fɔrˈsɪn] foresee … English dictionary
foreseen danger — danger that was known about in advance … English contemporary dictionary
well-foreseen — adj. * * * … Universalium
well-foreseen — adj … Useful english dictionary