-
1 promitto
prō-mitto, mīsi, missum, 3 (sync. forms:I.promisti for promisisti,
Ter. Ad. 5, 8, 17; Cat. 110, 3:promisse for promisisse,
id. 110, 5:promissem,
Plaut. Bacch. 5, 1, 12; archaic inf. pass. promittier, id. ib. 4, 8, 32), v. a.Lit., to let go forward, to send or put forth, to let hang down, let grow, etc. (rare;II.not in Cic.): ramos vel ferro compescunt vel longius promittunt,
suffer to grow longer, Col. 5, 6, 11.—Reflex., to grow:nec ulla arborum avidius se promittit,
Plin. 16, 26, 44, § 107.—Of the hair, the beard, to let hang down, let grow:satis constat multos mortales capillum ac barbam promisisse,
Liv. 6, 16, 4; 5, 41; cf.:pogoniae, quibus inferiore ex parte promittitur juba,
Plin. 2, 25, 22, § 89.— Transf.:(Sonus lusciniae) promittitur revocato spiritu,
is drawn out, prolonged, Plin. 10, 29, 43, § 82;Gallia est longe et a nostris litoribus huc usque promissa,
Mel. 1, 3; v. infra, P. a.—Trop., of speech.A.To say beforehand, to forebode, foretell, predict, prophesy (very rare):B.praesertim cum, si mihi alterum utrum de eventu rerum promittendum esset, id futurum, quod evenit, exploratius possem promittere,
Cic. Fam. 6, 1, 5:ut (di) primis minentur extis, bene promittant secundis,
id. Div. 2, 17, 38.—Of signs or omens, to forebode, portend:pari in meliora praesagio in Caesaris castris omnia aves victimaeque promiserant,
Flor. 4, 7, 9:promittunt omina poenas,
Val. Fl. 6, 730: clarum fore (Servium) visa circa caput flamma promiserat, Flor 1, 6, 1; 1, 7, 9.—Also, in gen., to denote beforehand:stella... vindemiae maturitatem promittens,
Plin. 18, 31, 74, § 309.—To promise, hold out, cause to expect, give hope or promise of, assure (class. and freq.; syn.: polliceor, spondeo, recipio), constr. with acc., an object-clause, or de:C.domum,
Plaut. Most. 1, 3, 28:sestertia septem,
Hor. Ep. 1, 7, 81:carmen,
id. Epod. 14, 7, dona, Ov Tr. 4, 2, 7:auxilium alicui,
id. M. 13, 325:opem,
id. F 5, 247:salutem,
Luc. 4, 235:ea quae tibi promitto ac recipio,
Cic. Fam. 5, 8, 5:si Neptunus quod Theseo promiserat, non fecisset,
id. Off. 1, 10, 32:dii faxint, ut faciat ea quae promittit!
id. Att. 16, 1, 6.— With inf. (usu. fut. inf.):promitto, recipio, spondeo, C. Caesarem talem semper fore civem, qualis hodie sit,
Cic. Phil. 5, 18, 51; cf.:promitto, in meque recipio fore eum, etc.,
id. Fam. 13, 10, 3:quem inimicissimum futurum esse promitto et spondeo,
id. Mur. 41, 90:surrepturum pallam promisit tibi,
Plaut. As. 5, 2, 80; id. Aul. 2, 2, 42; cf. id. Men. 5, 4, 6:promisit Apollo Ambiguam tellure novā Salamina futuram,
Hor. C. 1, 7, 28; id. S. 1, 6, 34.—With inf. pres.:si operam dare promittitis,
Plaut. Trin. prol. 5; id. Bacch. 4, 8, 79; id. Rud. 2, 6, 56: magorum vanitas ebrietati eas resistere [p. 1465] promittit, Plin. 37, 9, 40, § 124; cf.:se remedium afferer tantamque vim morbi levaturum esse promisit,
Curt. 3, 6, 2 monstrare, Amm. 22, 7, 5:promittere oratorem,
to give promise of becoming, Sen. Contr 4, 29, 10; cf.:per ea scelera se parricidam,
excite fears lest he become, Quint. Decl. 1, 6:me Promisi ultorem,
Verg. A. 2, 96.—With de:de alicujus voluntate promittere,
Cic. Fam. 7, 5, 1:de me tibi sic promitto atque confirmo, me, etc.,
id. ib. 3, 10, 1; Hor. S. 1, 4, 103:promittere damni infecti,
i. e. to promise indemnification for, become answerable for the possible damage, Cic. Top 4, 22.—With ut and subj.:2.promiserat ut daret,
Vulg. 2 Par. 21, 7.—Of things' terra ipsa promittit (aquas), gives promise of, leads one to expect water, Plin. 31, 3, 27, § 45:debet extremitas (picturae) sic desinere, ut promittat alia post se,
to lead one to suppose, to suggest, id. 35, 10, 36, § 68; Sen. Hippol. 569.—In partic.a.To promise to come, to engage one's self to meet any one, to dine, sup, etc., Plaut. Stich. 3, 2, 19 sq.; 4, 2, 16:b.ad fratrem,
Cic. de Or. 2, 7, 27:ad cenam mihi,
Phaedr. 4, 23, 15; Petr. 10; so,tibi me promittere noli,
to expect me, Ov. M. 11, 662.—To promise something to a deity, i. e. to vow:c.donum Jovi dicatum atque promissum,
Cic. Verr. 2, 5, 72, § 184:nigras pecudes Diti,
Tib. 3, 5, 33; Juv 13, 233; Petr 88; Flor. 1, 11, 4.—To offer as a price (post-Aug.):A.pro domo sestertium millies promittens,
Plin. 17. 1, 1, § 3. —Hence, prōmissus, a, um, P a.Lit., hanging down, long; of the hair: coma, Varr. ap. Non. 362, 32; Liv. 38, 17, 3; Ov. Tr. 4, 2, 34:B.Britanni capillo sunt promisso,
Caes. B. G. 5, 14; so,capillus,
Nep. Dat. 3, 1:barba,
Verg. E. 8, 34; Liv. 2, 23, 4:barba omnibus promissa erat,
id. 5, 41, 9; Plin. Ep. 2, 7, 7; Just. 4, 4, 1.—Of the dewlap:boves palearibus amplis et paene ad genua promissis,
Col. 6, 1, 3.—Of the belly:sues ventre promisso,
Col. 7, 9, 1.—Subst.: prōmissum, i, n., a promise (very freq. in prose and poetry; cf.promissio, pollicitatio),
Cic. Verr 2, 5, 53, § 139:voto quodam et promisso teneri,
id. Att. 12, 18, 1:constantia promissi,
id. ib. 4, 17, 1:promissum absolvere,
Varr. R. R. 2, 11, 1:facere,
Cic. Off. 1, 10, 31; 3, 25, 95:exigere,
id. ib. 3, 25, 94:ludere aliquem promisso inani,
Ov. F. 3, 685.—In plur.:pacta et promissa servare,
Cic. Off. 3, 24, 92:illis promissis standum non est, quae, etc.,
id. ib. 1, 10, 32:promissis manere,
Verg. A. 2, 160:promissa firmare,
Ov. M. 10, 430:multa fidem promissa levant,
Hor. Ep. 2, 2, 10:dic aliquid dignum promissis,
id. S. 2, 3, 6:quo promissa (Ennii) cadant,
i. e. the expectations which he raises, id. Ep. 2, 1, 52:promissa dare,
to make promises, Cat. 63, 239; to fulfil, Ov. M. 2, 51. -
2 augurō
augurō āvī, ātus, āre [augur], to act as augur, take the auguries of, consult by augury: sacerdotes salutem populi auguranto.— Abl absol. impers.: augurato, after augury, i. e. under the sanction of auguries, L.—To imagine, conjecture, forebode: si quid veri mens augurat, V. — To consecrate by auguries: in augurato templo.* * *augurare, auguravi, auguratus Vprophesy, predict, foretell; practice augury; make known intention to (w/INF) -
3 ōminor
ōminor ātus, ārī, dep. [omen], to forbode, prognosticate, augur, interpret, presage, predict, prophesy: suo capiti ominetur, may his evil wishes fall: melius: quae nec Iuppiter nec Mars passuri sint accidere, L.: velut ominatae (naves) ad praedam repetendam sese venisse, had a presentiment, L.: male ominata verba, of evil omen, H.* * *ominari, ominatus sum V DEPforebode, presage -
4 prae-dīcō
prae-dīcō dīxī, dictus, ere, to say before, premise: hoc primum tibi, T.: haec eo mihi praedicenda fuerunt, ut, etc.—To foretell, predict, forebode: defectiones solis: nihil adversi accidit non praedicente me, that I had not predicted: malum hoc nobis De caelo tactas memini praedicere quercūs, V.—To advise, warn, admonish, charge, command: moneo, praedico, ante denuntio: unum illud tibi Praedicam, V.: ita enim medicus praedixerat, had prescribed, Cu.: Pompeius suis praedixerat, ut, etc., Cs.: ei visa Iuno praedicere, ne id faceret.—To appoint, fix: reo diem, Ta. -
5 praesāgiō
praesāgiō īvī, —, īre [praesagium], to feel in advance, perceive beforehand, have a presentiment, forebode: nescio quid mi animus praesagit mali, T.: quasi praesagiret: hoc ipsum animo, L.* * *praesagire, praesagivi, - Vhave presentiment (of); portend -
6 vāticinor
vāticinor ātus, ārī, dep. [vaticinus], to foretell, predict, prophesy, forebode: vera: Consulem velut vaticinantem audiebat, L.: Haec duce deo, O.: saevam laesi fore numinis iram Vaticinatus erat, O.: Parcite, vaticinor, etc., I warn you as a prophet, O.—To sing by inspiration, celebrate in verse: carminibus Graecis vaticinatus, quae, etc. —To rave, rant, talk idly: eos vaticinari atque insanire dicebat: sed ego fortasse vaticinor.* * *vaticinari, vaticinatus sum V DEPprophesy; utter inspired predictions/warnings; rave, talk wildly -
7 auguror
augŭror, ātus. 1, v. dep. (class. for the ante-class. and poet. act. augnro, āre, v. infra) [augur].I.To perform the services or fill the office of an augur, to take auguries, observs and interpret omens, to augur, prophesy, predict (hence with the acc. of that which is prophesied):II.Calchas ex passerum numero belli Trojani annos auguratus est,
Cic. Div 1, 33, 72; so id. ib. 1, 15, 27; id. Fam. 6, 6:avis quasdam rerum augurandarum causa esse natas putamus,
id. N D. 2, 64, 160; Suet. Oth 7 fin.; id. Gram. 1:in quo (scypho) augurari solet,
Vulg. Gen. 44, 5:augurandi scientia,
ib. ib. 44, 15; ib. Lev. 19, 26.—Transf from the sphere of religion,Ingen, to predict, forebode, foretell; or of the internal sense (cf. augurium, II. A.), to surmise, conjecture, suppose:► The act.Theramenes Critiae, cui venenum praebiberat, mortem est auguratus,
Cic. Tusc. 1, 40, 96:ex nomine istins, quid in provinciā facturus esset, perridicule homines augurabantur,
id. Verr. 2, 2, 6:in Persis augurantur et divinant Magi,
id. Div. 1, 41, 90: Recte auguraris de me nihil a me abesse longius crudelitate, Caes. ap. Cic. Att. 9, 16, A:futurae pugnae fortunam ipso cantu augurantur,
Tac. G. 3 al.:quantum ego opinione auguror,
Cic. Mur. 31, 65:quantum auguror coniectura,
id. de Or. 1, 21. 95; so,mente aliquid, Curt 10, 5, 13: Hac ego contentus auguror esse deos,
Ov. P. 3, 4, 80:erant, qui Vespasianum et arma Orientis augurarentur,
Tac. H. 1, 50:Macedones iter jaciendo operi monstrāsse eam (beiuam) augurabantur,
Curt. 4, 4, 5.subordinate form auguro, āre (by Plin. ap. Serv. ad Verg A. 7, 273, erroneously distinguished from this in signif.).1.(Acc. to I.) Sacerdotes salutem populi auguranto, Cic. Leg. 2, 8.— Trop.: oculis investigans astute augura, look carefully around you like an augur, Plant. Cist. 4, 2, 26.— Pass.: res, locus auguratur, is consecrated by auguries: certaeque res augurantur, Lucius Caesar ap. Prisc. p. 791 P.:2.in Rostris, in illo augurato templo ac loco,
Cic. Vatin. 10; so Liv. 8, 5: augurato ( abl. absol.), after taking auguries (cf. auspicato under auspicor fin.):sicut Romulus augurato in urbe condenda regnum adeptus est,
Liv. 1, 18; Suet. Aug. 7 fin. dub. Roth.—(Acc. to II.) Hoc conjecturā auguro, Enn. ap. Non. p. 469, 8 (Trag. v. 327 Vahl.); so Pac. ap. Non. l. l.; Att. ib.;Cic. Rep. Fragm. ib. (p. 431 Moser): praesentit animus et augurat quodam modo, quae futura sit suavitas, id. Ep. ad Caiv. ib. (IV. 2, p. 467 Orell.): si quid veri mens augurat,
Verg. A. 7, 273:quis non prima repellat Monstra deum longosque sibi mon auguret annos?
Val. Fl. 3, 356. -
8 ominor
ōmĭnor, ātus, 1, v. dep. (ante-class. act. collat. form ōmĭno, āre: ut tibi bene sit, qui ominas, Pompon. ap. Non. 474, 11) [omen], to forebode, prognosticate, to augur, presage, predict, prophesy (class.;syn.: divino, auguro, auspicor, vaticinor): malo (alienae) quam nostrae (rei publicae), ominari,
Cic. Off. 2, 21, 74:melius, quaeso, ominare,
id. Brut. 96, 329: felix faustumque imperium, Liv. 26, 18, 8:ac prope certā spe ominatos esse homines finem, etc.,
id. 44, 22, 17:vera de exitu Antonii,
Vell. 2, 71, 2:optamus tibi ominamurque in proximum annum consulatum,
Plin. Ep. 4, 15, 5; cf.:clamor militum et sibi adversa, et Galbae prospera ominantium,
wishing, Suet. Ner. 48.—Of things:naves cum commeatu rediere, velut ominatae ad praedam alteram repetendam sese venisse,
as if they had divined, had had a presentiment, Liv. 29, 35, 1; cf. Weissenb. ad id. 27, 31, 3:male ominatis Parcite verbis,
words of evil omen, Hor. C. 3, 14, 11. -
9 polliceo
pollĭcĕor, ĭtus ( act. form polliceres, Varr. Sat. Menip. 8, 5), 2, v. dep. a. and n. [from an old prep. por or port (= Gr. porti, proti, or pros; cf. pro) and liceor].I.To hold forth, offer, promise any thing (freq. and class.;II.syn.: promitto, spondeo): neque minus prolixe de tuā voluntate promisi, quam eram solitus de meā polliceri,
Cic. Fam. 7, 5, 1; id. Planc. 42, 101; cf.:alicui studium,
id. Fam. 5, 8, 4; cf.:mirandum in modum profitentur, offerunt se, pollicentur,
id. Q. Fr. 1, 2, 5:id omne tibi polliceor ac defero,
id. Imp. Pomp. 24, 67:pro certo polliceor hoc vobis atque confirmo me esse perfecturum, ut, etc.,
id. Agr. 2, 37, 100:non modo ut ponatur, verum etiam ut inviolata maneat pollicetur,
Just. 9, 2, 12.—With subj. alone, Hirt. B. G. 8, 52, 4: alicui divitias, Enn. ap. Cic. Div. 1, 58, 132 (Trag. v. 359 Vahl.):hospitium et cenam,
Plaut. Bacch. 2, 2, 8:plus pollicere quam ego a te postulo,
id. Truc. 2, 4, 23.—With inf. pres.:modo Qui sum pollicitus ducere,
Ter. And. 3, 5, 7;jusjurandum pollicitus est dare,
Plaut. Most. 5, 1, 36:pollicentur obsides dare,
Caes. B. C. 4, 21, 5; 6, 9, 7:benigne,
Cic. Fam. 4, 13, 3:liberalissime,
id. Att. 5, 13, 2.—Prov.: montes auri, to promise mountains of gold, i. e. boundless wealth, Ter. Phorm. 1, 2, 18;for which also: maria montesque,
Sall. C. 23, 3.—Esp.1.Of an orator, in opening his speech, to promise, announce:2. 3.quaeso ut, quid pollicitus sim, diligenter memoriae mandetis,
Cic. Quint. 10, 36:docui, quod primum pollicitus sum, causam omnino, cur postularet, non fuisse, etc.,
id. ib. 19, 60.—Of auspices, to forebode, promise:id assuetae sanguine et praedā aves pollicebantur,
Flor. 1, 1, 7.► Act. collat. form pollĭcĕo, ēre, to promise (ante-class.): ne dares, ne polliceres, Varr. ap. Non. 471, 13.—2.polliceor, in a pass. signif.: ut aliis ob metum statuae polliceantur, Metell. Numid. ap. Prisc. p. 972 P.; Dig. 14, 1, 1:pollicita fides,
Ov. F. 3, 366; Lact. Pasch. 60:pollicitus torus,
Ov. H. 21, 140.—Hence, subst.: pollĭcĭ-tum, i, n., something promised, a promise, Ov. A. A. 1, 632:memores polliciti nostri,
Col. 11, 3, 1.—In plur.:hanc tu pollicitis corrumpe,
Ov. A. A. 1, 355:pollicitis captus,
id. Am. 3, 7, 70; 2, 16, 48. -
10 polliceor
pollĭcĕor, ĭtus ( act. form polliceres, Varr. Sat. Menip. 8, 5), 2, v. dep. a. and n. [from an old prep. por or port (= Gr. porti, proti, or pros; cf. pro) and liceor].I.To hold forth, offer, promise any thing (freq. and class.;II.syn.: promitto, spondeo): neque minus prolixe de tuā voluntate promisi, quam eram solitus de meā polliceri,
Cic. Fam. 7, 5, 1; id. Planc. 42, 101; cf.:alicui studium,
id. Fam. 5, 8, 4; cf.:mirandum in modum profitentur, offerunt se, pollicentur,
id. Q. Fr. 1, 2, 5:id omne tibi polliceor ac defero,
id. Imp. Pomp. 24, 67:pro certo polliceor hoc vobis atque confirmo me esse perfecturum, ut, etc.,
id. Agr. 2, 37, 100:non modo ut ponatur, verum etiam ut inviolata maneat pollicetur,
Just. 9, 2, 12.—With subj. alone, Hirt. B. G. 8, 52, 4: alicui divitias, Enn. ap. Cic. Div. 1, 58, 132 (Trag. v. 359 Vahl.):hospitium et cenam,
Plaut. Bacch. 2, 2, 8:plus pollicere quam ego a te postulo,
id. Truc. 2, 4, 23.—With inf. pres.:modo Qui sum pollicitus ducere,
Ter. And. 3, 5, 7;jusjurandum pollicitus est dare,
Plaut. Most. 5, 1, 36:pollicentur obsides dare,
Caes. B. C. 4, 21, 5; 6, 9, 7:benigne,
Cic. Fam. 4, 13, 3:liberalissime,
id. Att. 5, 13, 2.—Prov.: montes auri, to promise mountains of gold, i. e. boundless wealth, Ter. Phorm. 1, 2, 18;for which also: maria montesque,
Sall. C. 23, 3.—Esp.1.Of an orator, in opening his speech, to promise, announce:2. 3.quaeso ut, quid pollicitus sim, diligenter memoriae mandetis,
Cic. Quint. 10, 36:docui, quod primum pollicitus sum, causam omnino, cur postularet, non fuisse, etc.,
id. ib. 19, 60.—Of auspices, to forebode, promise:id assuetae sanguine et praedā aves pollicebantur,
Flor. 1, 1, 7.► Act. collat. form pollĭcĕo, ēre, to promise (ante-class.): ne dares, ne polliceres, Varr. ap. Non. 471, 13.—2.polliceor, in a pass. signif.: ut aliis ob metum statuae polliceantur, Metell. Numid. ap. Prisc. p. 972 P.; Dig. 14, 1, 1:pollicita fides,
Ov. F. 3, 366; Lact. Pasch. 60:pollicitus torus,
Ov. H. 21, 140.—Hence, subst.: pollĭcĭ-tum, i, n., something promised, a promise, Ov. A. A. 1, 632:memores polliciti nostri,
Col. 11, 3, 1.—In plur.:hanc tu pollicitis corrumpe,
Ov. A. A. 1, 355:pollicitis captus,
id. Am. 3, 7, 70; 2, 16, 48. -
11 praedico
1.prae-dĭco, āvi, ātum, 1, v. a.I. A.Lit., of a public crier:B.ut praeco praedicat,
Plaut. Bacch. 4, 7, 17:auctionem praedicem, ipse ut venditem,
id. Stich. 1, 3, 41; cf.:si palam praeco praedicasset,
Cic. Verr. 2, 3, 16, § 40; Cic. Quint. 15, 50; id. Off. 3, 13, 55; id. Fam. 5, 12, 8.—Transf.1.In gen., to make publicly known, to announce, proclaim, to say, relate, state, declare (syn.:2.moneo, ante denuntio,
Cic. Verr. 1, 12, 36; 1, 15, 43;class.): audes mihi praedicare id, Domi te esse?
Plaut. Am. 2, 1, 11:vera praedico,
id. ib. 3, 2, 20:aliam nunc mihi orationem despoliato praedicas, atque olim,
you tell a different story, speak another language, id. As. 1, 3, 52:utrum taceamne an praedicem?
Ter. Eun. 4, 4, 53:si quidem haec vera praedicat,
id. And. 3, 1, 7.—With obj.-clause:qui ingenti magnitudine corporum Germanos esse praedicabant,
Caes. B. G. 1, 39; Sall. C. 48, 9; Caes. B. C. 3, 106, 4:barbari paucitatemque nostrorum militum suis praedicaverunt,
reported, id. B. G. 4, 34:injuriam in eripiendis legionibus praedicat,
displays, id. B. C. 1, 32, 6:ut praedicas,
as you assert, Cic. Cat. 1, 9, 23:quod mihi praedicabas vitium, id tibi est,
that you attribute to me, Plaut. Am. 1, 1, 249:avus tuus tibi aediliciam praedicaret repulsam,
would tell you of the repulse that P. Nasica suffered respecting the edileship, Cic. Planc. 21, 51.—In partic., to praise, laud, commend, vaunt, extol (syn.: laudo, celebro); constr. with aliquid ( de aliquo), de aliquā re, and absol., Plaut. Merc. 2, 2, 18:3.quid ego ejus tibi nunc faciem praedicem aut laudem?
Ter. Eun. 3, 5, 17:beata vita glorianda et praedicanda est,
Cic. Tusc. 5, 17, 50; Plin. 19, 4, 19, § 57:aliquid miris laudibus,
id. 25, 5, 18, § 40; 13, 24, 47, § 130; Plin. Ep. 1, 14, 10; Plaut. Trin. 2, 2, 54.—With obj.-clause:Galli se omnes ab Dite patre prognatos praedicant,
Caes. B. G. 6, 17:quae de illo viro Sulla, quam graviter saepe praedicaverunt!
Cic. Phil. 11, 13, 33:qui possit idem de se praedicare, numquam se plus agere, etc.,
id. Rep. 1, 17, 27; cf. id. Pis. 1, 2.—With de aliquā re:qui de meis in vos meritis praedicaturus non sum,
Caes. B. C. 2, 32.— Absol.:qui benefacta sua verbis adornant, non ideo praedicare, quia fecerint, sed, ut praedicarent, fecisse creduntur,
Plin. Ep. 1, 8, 15:verecundia in praedicando,
Tac. Agr. 8 fin. —To preach the gospel (eccl. Lat.):II.evangelium,
Vulg. Matt. 4, 23:baptismum,
id. Marc. 1, 4; absol., id. Matt. 4, 17 et saep.—For praedicere, to foretell, predict (eccl. Lat.):2. I.persecutiones eos passuros praedicabat,
Tert. Fug. in Persec. 6; so,persecutiones praedicatae,
id. ib. 12.In gen. (mostly post-Aug.; cf.II.praefor),
Ter. And. 4, 4, 54:hoc primum in hac re praedico tibi,
id. ib. 1, 1, 19:Davus dudum praedixit mihi,
id. ib. 5, 1, 21; 1, 2, 34; Quint. 4, 2, 57:tria, quae praediximus,
have mentioned before, id. 3, 6, 89; 2, 4, 24:praedicta ratio,
id. 8, 6, 52: ratio ejus in medicinā similis praedictis. Plin. 33, 13, 37, § 136; Plin. Ep. 4, 14, 8.—In partic.A.To foretell, predict; to forebode (class.):B.defectiones solis et lunae multo ante praedicere,
Cic. Sen. 14, 49; so,eclipsim,
Plin. 2, 12, 9, § 53:futura,
Cic. Div. 1, 1, 2; Petr. [p. 1417] 137 fin.:nihil adversi accidit non praedicente me,
that I had not predicted, id. Fam. 6, 6:aliquid,
Sen. Q. N. 2, 32, 5:malum hoc nobis De caelo tactas memini praedicere quercus,
Verg. E. 1, 17:hos luctus,
id. A. 3, 713.—To give notice or warning of, to appoint, fix (mostly post-Aug.), Naev. ap. Non. 197, 16:C.ubi praetor reo atque accusatoribus diem praedixisset,
Tac. A. 2, 79:praedictā die,
id. ib. 11, 27:insula Batavorum in quam convenirent praedicta,
id. ib. 2, 6; cf. Plin. 10, 23, 31, § 61:praedicta hora,
Suet. Claud. 8.—To say what one should do, to advise, warn, admonish, inform, charge, command (class.; syn.: praecipio, moneo); usually constr. with ut or ne:D.Pompeius suis praedixerat, ut, etc.,
Caes. B. C. 3, 92; Nep. Them. 7, 3; Liv. 2, 10, 4; 22, 60; 39, 19, 2:ei visam esse Junonem praedicere, ne id faceret,
Cic. Div. 1, 24, 48; Liv. 10, 41:praedixit, ne destinatum iter peterent,
Vell. 2, 82, 2; Tac. A. 13, 36; cf. in the abl. absol.:praedicto, ne in re publicā haberetur,
id. ib. 16, 33.—With acc.:unum illud tibi... Praedicam,
Verg. A. 3, 436; cf. with an obj.-clause:Mummius jussit praedici conducentibus, si eas (statuas) perdidissent, novas eos reddituros,
Vell. 1, 13, 4; absol. of a physician, Curt. 3, 6, 3.—To proclaim, announce at an auction, etc. (cf. 1. praedico, I. A.):A.si in auctione praedictum est, ne, etc.,
Gai. Inst. 4, 126.—Hence, praedictus, a, um, P. a., previously named, before mentioned, preceding:vicina praedictae sed amplior virtus est,
Quint. 8, 3, 83:nomen,
id. 9, 3, 66:posterior ex praedictis locus,
id. 2, 4, 24; 10, 1, 74:simul pedes, eques, classis aput praedictum amnem convenere,
Tac. A. 1, 60; Plin. 10, 23, 31, § 76.— praedictum, i, n.(Acc. to II. A.) A foretelling, prediction (class.;B. C.syn. praesagium): Chaldaeorum praedicta,
Cic. Div. 2, 42, 89:astrologorum,
id. ib. 2, 42, 88:vatum,
id. Leg. 2, 12, 30; Verg. A. 4, 464:haruspicis,
Suet. Oth. 6; Plin. 2, 7, 5, § 24:deorum,
Val. Fl. 4, 460.— -
12 praesagio
prae-sāgĭo, īvi, 4 (in the deponent form:I.animus plus praesagitur mali,
presages, Plaut. Bacch. 4, 4, 28), v. a.Lit., to feel or perceive beforehand, to have a presentiment of a thing (class.):II.sagire, sentire acute est. Is igitur, qui ante sagit quam oblata res est, dicitur praesagire, id est futura ante sentire,
Cic. Div. 1, 31, 65; cf.: praesagire est praedivinare, praesipere: sagax enim est acutus et sollers, Paul. ex Fest. p. 223 Müll.:praesagibat mihi animus, frustra me ire,
Plaut. Aul. 2, 2, 1:hoc ipsum praesagiens animo,
Liv. 30, 20; Prop. 3, 11 (4, 10), 5:aliquid in futurum,
Cels. 2, 2:equi praesagiunt pugnam,
Plin. 8, 42, 64, § 157.—Transf., to forebode, foreshow, predict, presage (syn.: vaticinor, divino): exiguitas copiarum recessum praesagiebat, foretold to me, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 10, 1:galli canendo Boeotiis praesagivere victoriam,
Plin. 10, 21, 24, § 49: luna tempestatem praesagiet, Varr. ap. Plin. 18, 35, 79, § 348. -
13 praesago
praesāgo, āvi, ātum, 1, v. a. [praesagus], to forebode, presage, have a presentiment of (late Lat.):cogitatio praesagantis,
Cassiod. Var. 5, 3:prodigiosa ostenta,
App. M. 9, p. 235, 22:futura rerum,
id. Mag. 43, p. 301 fin.; Hier. Ep. 3, 4. -
14 vaticinor
vātĭcĭnor, ātus, 1, v. dep. n. and a. [vates], to foretell, predict, prophesy, forebode, vaticinate (syn.: ominor, divino).I.Lit.:II.furor vera vaticinatur,
Cic. Div. 1, 31, 67:quod et somniantibus saepe contingit et vaticinantibus per furorem,
id. ib. 1, 18, 34:haec duce praedico vaticinorque deo,
Ov. P. 3, 4, 94; cf. Liv. 2, 41, 5; 5, 15, 4; Quint. 4, 2, 3; Ov. H. 16, 278; id. Ib. 268 al.—With object-clause:saevam laesi fore numinis iram Vaticinatus erat,
Ov. M. 4, 9; 8, 773.— Poet.:parcite, vaticinor, cognatas caede nefandā Exturbare animas,
i.e. I warn you as a prophet, Ov. M. 15, 174; cf.:venturi praescia Manto Per medias fuerat... Vaticinata vias,
id. ib. 6, 159:vaticinor moneoque,
id. P. 1, 1, 47.—Transf.A.To sing or celebrate as a poet:B.Agrigentinum quidem doctum quendam virum carminibus Graecis vaticinatum ferunt, quae in rerum naturā totoque mundo constarent quaeque moverentur, ea contrahere amicitiam, dissipare discordiam,
Cic. Lael. 7, 24: Ps. Parricida... Sacrilege... Perjure. Ba. Vetera vaticinamini, you're singing the old song, Plaut. Ps. 1, 3, 129.—To rave, rant, talk foolish stuff:vaticinari atque insanire,
Cic. Sest. 10, 23:sed ego fortasse vaticinor, et haec omnia meliores habebunt exitus,
id. Fam. 2, 16, 6.
См. также в других словарях:
Forebode — Fore*bode , v. i. To foretell; to presage; to augur. [1913 Webster] If I forebode aright. Hawthorne. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
Forebode — Fore*bode , v. t. [imp. & p. p. {Foreboded}; p. pr. & vb. n. {Foreboding}.] [AS. forebodian; fore + bodian to announce. See {Bode} v. t.] 1. To foretell. [1913 Webster] 2. To be prescient of (some ill or misfortune); to have an inward conviction… … The Collaborative International Dictionary of English
Forebode — Fore*bode , n. Prognostication; presage. [Obs.] [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
forebode — index admonish (warn), anticipate (prognosticate), forewarn, portend, predict, presage, prognostic … Law dictionary
forebode — (v.) feel a secret premonition, c.1600, from FORE (Cf. fore ) + BODE (Cf. bode). Related: Foreboded; FOREBODING (Cf. foreboding). Old English forebodian meant to announce, declare … Etymology dictionary
forebode — portend, presage, augur, prognosticate, *foretell, predict, forecast, prophesy Analogous words: betoken, bespeak, *indicate: import, signify (see MEAN): fear, dread (see corresponding nouns at FEAR) … New Dictionary of Synonyms
forebode — [v] predict, warn augur, betoken, bode, divine, forecast, foresee, foreshadow, foretell, foretoken, forewarn, indicate, omen, portend, premonish, presage, prognosticate, promise; concepts 70,78 … New thesaurus
forebode — ► VERB archaic or literary ▪ act as an advance warning of (something bad) … English terms dictionary
forebode — [fôr bōd′] vt., vi. foreboded, foreboding [OE forebodian: see FORE & BODE] 1. to indicate beforehand; portend; foretell; predict (esp. something bad or harmful) 2. to have a presentiment of (something bad or harmful) foreboder n … English World dictionary
forebode — foreboder, n. /fawr bohd , fohr /, v., foreboded, foreboding. v.t. 1. to foretell or predict; be an omen of; indicate beforehand; portend: clouds that forebode a storm. 2. to have a strong inner feeling or notion of (a future misfortune, evil,… … Universalium
forebode — [c]/fɔˈboʊd / (say faw bohd) verb (foreboded, foreboding) –verb (t) 1. to foretell or predict; portend; be an omen of; indicate beforehand: clouds that forebode a storm. 2. to have a presentiment of (especially evil). –verb (i) 3. to prophesy. 4 …