-
1 eldroîna
-
2 eldtunga, logi
-
3 LOGA
* * *(að), v. to burn with a flame, to blaze; hyr sé ek brenna, en hauðr l., I see the fire burning and the earth ablaze.* * *að, [Old Engl. to lowe], burn with a flame; þeim endanum er logaði, Eg. 238; loganda eldi-brand, Nj. 194; hyrr sé ek brenna en hauðr loga, burn in a bright lowe, Hdl. 48; ef ek sé hávan sal loga, Hm. 153; loga ílla skíðin, Finnb. 254; runnr, sá er Moyses sá loga ok eigi brenna, 655 viii. 2; þar til er borgin öll logaði, Fms. vi. 154; ljósið logar, the light lowes; það logar á skíðum or það skíða-logar, the fire lowes brightly. -
4 LÓGA
* * *(að), v. to burn with a flame, to blaze; hyr sé ek brenna, en hauðr l., I see the fire burning and the earth ablaze.* * *að, to part with, but with the notion of waste, with dat.; lógaðu eigi landinu, Glúm. 335; meðan þú átt gripina, … en þá em ek hræddr um ef þú lógar þeim, 339; Glúmr hefir nú lógat þeim hlutum, feldi ok spjóti, er Vígfúss móður-bróðir hans gaf honum, 389; er þeir höfðu baugnum lógat, Korm. 218; lóga löndum, Landn. 261; þessum hring skaltú eigi lóga, Fær. 104; at lógat væri goðorðunum, Sturl. iii. 104; þar skal maðr engu lóga af þvi fé áðr virt sé, Grág. i. 194; lóga viti né afli, O. H. L. 19; dæma gripinn aptr til kirkju ef ólógat er, K. Þ. K. 48, Jb. 218, 222: lóga fyrir, to pay for, Grág.2. to destroy; lóga af, to kill, slaughter, Grág. i. 426: lóga fé sínu af, id., ii. 339, Jb. 148. -
5 frumskógartré (Ixora coccinea)
-
6 logi
m. flame, blaze; brenna loga (dat.), to burn strongly, be ablaze; þá var enn l. á eldinum, the fire was still aflame.* * *a, m. [Germ. lohe; Dan. lue], a lowe, flame; brenna loga (dat.), to stand in a bright lowe, Gm. 29; brennandi logi, hár logi, Hm. 84, Am. 15, Ls. 65; Surta-logi, the flame of Surt, Vþm. 50; fundu eigi fyrr en loginn stóð inn um ræfrit, Eg. 239; svá var at sjá í fjallit upp sem í loga sæi, er roðaði af skjöldunum, Fms. viii. 210; reyk ok loga, Ó. H. 121; þá var enn logi á eldinum, there was still a lowe in the fire, 153.II. a pr. name; of a mythical king, Logi, Ýt.; cp. Há-logi; Loga-dís, Logi’s sister, id. -
7 BÁL
n.1) fire;slá bál = drepa eld;2) flame, blaze;gera bál, to make a blaze;3) pyre, funeral pile;bera e-n á bál, to carry to the pyre;stíga á bál, to mount the pyre.* * *n. [old Scot. bale, i. e. a beacon-fagot, Lay of Last Minstrel 3. 27 note].I. a flame, Nj. 199, Ld. 100, Stj. 45 (freq.)II. Lat. rogus, a pyre, funeral pile; hlaða b., rogum struere, Eb. 314, 264; Fms. v. 328, esp. for burning dead bodies; a funeral pile in the old heathendom, til brands eðr báls, an old law term, ad urnam, N. G. L. i. 50: the phrase, vega e-n á bal, or, bera á bal, to carry to the pyre, Vkv. 14, cp. Vþm. 54, Fas. i. (Hervar. S.) 487; graphical description of those funerals, vide Edda 37, 38 (Baldrsbrenna), Fas. i. (Völs. S.) 204; cp. 333, Hkr. Yngl. S. ch. 27; cp. also the funeral of the mythical king Sigurd Ring, recorded by Arngrim Lærde in his Supplementum ad Compendium Hist. Norv. MS. (composed A. D. 1597), probably taken from a lost leaf of Skjöldunga Saga (Sögubrot), and mentioned by Munch, Norske Folks Hist. i. 274: mod. of a foaming wind, wrath, etc.—bálviðri, n. and balhvass, bálreiðr, adj., etc. -
8 FUNI
m. flame (funi kveikist af funa).* * *a, m. [Ulf. renders πυρ by fon; Germ. funke is perhaps of the same root; otherwise this word is lost in all Teut. languages]:—a flame; kyuda funa, Hkv. 2. 37, Gm. 1, 42; funi kveykisk af funa, a saying, Hm. 56: metaph. lust, Fms. ii. 369.II. metaph. a hot-tempered man; hann er mesti funi = einsog funi, (mod.) -
9 LEIKA
* * *I)(leik; lék, lékum; leikinn), v.1) to play (við skulum nú leika fyrst);leika leik, to play a play;leika tveim skjöldum, to play a double game;leika at e-u, to play (amuse oneself) with (Katla sat ok lék at hafri sínum);leika at tafli, to play at chess;leika sér, to play (hann lék sér þá enn á gólfi með öðrum börnum);2) to perform, of a feat or act of prowess (en ek hygg, at engi annarr fái þat leikit);3) to move, swing, wave to and fro, hang loosely (leika á lopti);landit skalf sem á þræði léki, as if balanced on a string;4) of flame, fire, water, waves, to play lightly about or over, lick (eldr tók at leika húsin);eldrinn lék skjótt, the fire spread fast;leikr hár hiti við himin sjálfan, the lofty blaze plays against the very heavens;fig., e-m leikr e-t í skapi (í mun), one feels inclined to, has a mind to (þat leikr mér í skapi at kaupa Íslandsfar);5) to deal (hardly) with, to (ill-)treat (leika e-n illa, hart, sárt, sárliga);6) to play a trick upon, delude, = leika á e-n (djöfullinn leikr þá alla);7) to bewitch, esp. in pp. (maðr sá var leikinn af flagði einu);8) with preps.:leika á e-n, to play a trick upon (mjök hefir þú á oss leikit);fig., lék þat orð á, at, it was rumoured, that;e-m leikr öfund á, to envy;e-m leikr hugr á, to have a mind to;þar leikr minn hugr á, my mind is bent upon that;hón segir föður sínum um hvat at leika er, she told her father how things stood;leika e-n út, esp. in pp., to ill-treat (konungr sér nú Áka, hversu hann er út leikinn);leika við e-n, to play with one;leika við, to continue (meinit hafð lengi við leikit);9) refl., leikast, to be performed, done;ef þat má leikast, if this can be done;leikst á e-n, it goes against one, he gets the worst of it (mjök hefir leikizt á minn hluta);leikast við, to play one against the other, play a match;höfðu þeir leikizt við barna leikum, meðan þeir vóru ungir, they had been playmates.(pl. leiku), n. plaything, doll.f.1) = leika, n.;2) play-sister (vér vórum leikur vetr níu).* * *pres. leik; pret. lék, léku; part. leikinn; [Ulf. laikan = σκιρταν; A. S. lâcan; mid. H. G. leiche; Dan. lege; Swed. leka; North. E. to lake]:—to play, sport, Vsp. 42, Am. 76; hann leikr nú eptir magni, Lv. 28; leika leik, 68; hann lék fyrir honum marga fimleika, Fær. 66; leika at skáktafli, to play at chess, Fms. iv. 366; en er þeir léku at taflinu, þá lék konungr fingrbrjót mikinn, ok sagði hann skyldi annat leika, id.; leika hörpu, to play the harp, Stj. 458; leika sungfæri, 631:—leika sér, to play, esp. of children, passim; as also, leika sér at e-u, to play at a thing, passim.2. to delude, play a trick on; Djöfullinn leikr þá alla, Andr. 66: esp. with prepp., leika á e-n, to play a trick on a person, Nj. 155; mjök hefir þú á oss leikit, nær sem vér fáum þess hefnt, Grett. 149; ef aðrir leita á oss, þá má vera at vér leikim þá enn nokkut í mot, to make a counter move, Boll. 346; lék hón feðr sinn af sér, she played him off, Stj. 181; svá at eins leikr þú við flesta vini þína, Fms. ii. 181.3. ef svá ílla er, at um þat sé at leika, if that is on the cards, Fms. viii. 102, Al. 132, 134; hón segir föður sínum um hvat at leika er, she told her father how things stood, Ld. 206, Fms. viii. 93.4. to perform, of a feat or act of prowess, of a play; þú fékt eigi leikit þat er mjúkleikr var í, Fms. vii. 119; þeir kváðu hann verðan vera at hafa, ef hann léki þat, Finnb. 220; en ek hygg at engi annarr fái þat leikit, Fms. i. 152; hann lék þat optliga, er hann barðisk, er fáir gátu við séð, ii. 106; þat má leikask, Fas. i. 88; þessa þrjá hluti lék hann senn, Eb. 240.5. the phrases, leika lauss við, to be free, at large, disengaged (cp. ‘to play fast and lose with’); láti þér hann nú eigi lausan við leika lengi, Fms. xi. 154; en Hákon sjálfr skal leika lauss við svá, H. shall not be engaged in the battle, i. e. be in reserve, 127; leika lausum hala (see hali); leika tveim skjöldum, to play a double game, Hkr. i. (in a verse).II. to move, swing, wave to and fro, hang loosely; leika á lopti, Hm. 156; leika á mars baki, Hðm. 12; lék þar grind á járnum, Fms. v. 331; landið skalf sem á þræði léki, Fas. i. 424; skjálfa þótti húsit sem á als oddi léki, 87; lét hann leika laust knéit í brókinni, Fms. vii. 170; árar léku lausar í höndum honum, vi. 446; þeir steypðo golli nýteknu ór afli leikanda ( melted gold) í munn honum, Hom. (St.) 69.2. to lick, of flame, to catch, of fire = Lat. lambere; þeir vöknuðu eigi fyrr en logi lék um þá, Fms. i. 292; hiti leikr við himin, Vsp. 57; varð eldr lauss í miðjum bænum, eldrinn lék skjótt, ætluðu þeir at verja eldinum, en þá var þar svá mjök leikit (so much burnt) at þeir máttu ekki við festask, Fb. iii. 175; eldr tók at leika húsin, Gullþ. 28; eldrinn tók at leika vatns-keröldin ok viðinn, Fms. xi. 35; heldr en þar léki eldr yfir, viii. 341; lék eldrinn skjótt tjörgaða spónu í keröldunum, i. 128.3. of water, waves, stream, to play, wash; unnir léku, Hkv. 2. 11, Lex. Poët.; þótti honum þat helzt frói at hafa höndina niðri í læknum, ok láta strauminn leika um sárit, Fas. iii. 388; vatnit var djúpt at landinu, ok hafði leikit undan bakkanum, svá at holt var með, the water had washed the earth away, and made the bank hollow, Grett. 131 A:—of wind, veðr var kalt ok lék á nordan, 113 new Ed.: allir ketill lék utan ok innan sem ein sía, Bs. ii. 9.4. metaph., lék þat orð á, it was rumoured, Fms. i. 288, Fs. 75; var þá vinátta þeirra kær, þótt þat léki nökkut á ýmsu, though there were ups and downs in their friendship, Fms. vi. 369; leika á tvennu, id., Mag. 33; lék á hinu sama, it went all one way, Fms. v. 252; leika á tveim tungum, ‘to swing on two tongues,’ of various reports of the same thing, ix. 255; leikr þat sízt á tvímæli, hverr fræði-maðr sem frá þeim hefir sagt, Edda (pref.) 147; ef tortrygð leikr á, if there is any suspicion, Js. 26; þar leikr þó minn hugr á, have a mind for a thing, Eg. 520; þat leikr mér í skapi ( I have a mind) at kaupa Íslands-far, Fms. ii. 4; ok ef þér leikr aptr munr at, Ld. 318, v. l.; leika í mun, id., Skv. 3. 39; leika landmunir, to feel homesick, Bjarn.; e-m leikr öfund á e-u, to envy, Fms. vi. 342; leika hugr á, to have a mind to, love; hón er svá af konum, at mér leikr helzt hugr á, vii. 103.III. esp. in the part. hag-ridden, bewitched, as madmen or people bedridden or taken by a strange illness were thought to be ‘ridden’ by trolls; syndisk mönnum þann veg helzt sem hann mundi leikinn, þvíat hann fór hjá sér ok talaði við sjálfan sik, Eb. 270; maðr sá er Snorri hét var leikinn af flagði einu, Bs. i. 464.2. metaph. to ill-treat, vex; hví ertú svá ílla leikin? Nj. 18, Sd. 169; sárt ertú leikinn, Sámr fóstri, Nj. 114; sagði þeim engan frama at drepa fá menn ok þó áðr ílla leikna, Fms. ix. 47; börðu þeir mik ok léku sárliga, Fb. i. 547; þeir tóku hann ok léku hart ok börðu, Andr. 64; Loka mær hefir leikinn allvald, Loki’s maid (Death) has laid hands on the king, Ýt.:—to vex, annoy, cp. at þjófar né leiki, that the thieves shall not take it, Hm.; þau á vági vindr of lék, the wind swamped them, Gkv. 1; meinit hafði lengi við leikit, the illness had vexed him a long time, Bs. i. 190.IV. reflex. to be performed, done; ef þat má leikask, if this can be done, Fas. i. 88; sögðu at þat mætti þá vel leikask, at vinda segl á Orminum ok sigla á haf út, Fms. ii. 326:—leikask á e-n, to get the worst of it; mjök hefir á leikisk minn hluta, I have been utterly worsted, Ísl. ii. 269; ok léksk mjök á mönnum Agða jarls, Fms. iii. 187; ok þótti nú opt á leikask í viðskiptum þeirra Grettis, Grett. 151.2. recipr., leikask við, to play a match, to play one against another; ok er þat bezt at vit sjálfir leikimk við, Grett. 99 new Ed., Sturl. i. 23, Fms. ii. 269, Þórð. 15 new Ed.; ok höfðu þeir leikisk við barnleikum allir þrír meðan þeir vóru ungir, they had been playmates, Fms. vi. 343; ef þeir skyldi tveir við leikask, Glúm. 370:—at þér komizt undan með lausafé yðart, en þá leikisk um lönd sem auðit er, escape with the movable property and leave the land to its fate, and let them quarrel about the land as best they can, Eb. 98. -
10 LOG
* * *n.1) flame (kerti mjök mikit ok log á);2) esp. pl. lights, torches (þrjú vóru log í skálanum).* * *n. [Old Engl., Scotland North. E. lowe], a flame; þeir gáfu honum kerti mjök mikit ok log á, Ó. H. 152; ef kerti er látið í vatnið, þá er log er á því, Rb. 352; hræ-log (q. v.), ignis fatuus.2. esp. in plur. light (candlestick); vóru log upp dregin í stofunni, Sturl. iii. 182; þrjú vóru log í skálanum, Gísl. 29; þá vóru log kveykt í tjöldunum, Fb. ii. 128; með sverð ok stangir ok log, Hom. St. (John xviii. 3). -
11 SLYNGVA
(slyng; slöng, slungum; slunginn), v. with dat. to sling, throw, fling (því næst slyngr Surtr eldi yfir jörðina); sungu ok slungu snúðga steini, they sang and swung the swift millstone; var þessu kaupi slungit, this bargain was struck; í vandkvæði er slungit, we are in difficulties; döggu slunginn, bedewed; slunginn vafrloga, encircled by a flickering flame; horna-tog ver slungit af silfri, twisted of silver.* * *or slöngva, pres. slyng; pret. slöng or slaung, slungu: part. slunginn; this strong verb, however, is defective in its tenses and persons, and is chiefly used in poets, but rarely in prose; and later it was displaced by the weak slöngva, ð (or mod. slengja, ð), except in the part. slunginn, which remained: [Dan. slynge; A. S. slingan; Engl. sling]:—to sling, fling, throw, with dat. as Engl. to throw with a thing:I. strong forms:α. poets; Sinfjötli slöng upp við rá rauðum skildi, Hkv. 1. 33; eik slaung und þér, the ship swung away under thee, Fms. vi. 174 (in a verse); sungu or slungu snúðga steini, they swung and slung the rolling mill-stone, Gs. 4; but weak, svá slöngðu (for slungu) vit snúðga steini, 12 (in the same poem); döggu slunginn, bedewed, Hkv. 2. 36; slunginn vafur-loga, encircled in a wavering flame, Fsm.β. prose; þeir slungu þar landtjöldum sínum. Fms. xi. 371, v. l.; því næst slyngr (but slöngvir v. l. from a vellum) Surtr eldi yfir jörðina ok brennir allan heim, Edda i. 192; var þessu kaupi slungit, the bargain was struck, Ld. 96: with the notion to twist, nú er svá félagi, at í vandkvæði er slungit, we are ‘in a twist,’ in difficulties. Fms. vi. 114; slungit gull, twisted, coiled gold, Lex. Poët.; horna-tog var slungit af silfri, of a cord, twisted of silver, Fb. i. 320: slunginn, as adj. versed, cunning, s. við e-t, Bárð. 164: freq. in mod. usage as adj. slungnari, more cunning: slungnastr, most cunning.II. weak forms:α. in poetry, Gs. 12, but better slungu.β. in prose; hann skaut í slönguna ok slöngði síðan, Stj. 465; tóku þeir brandana ok slöngðu út á þá, Nj. 201; slöngvir hann þá stokkinum, 202; ok slöngði frá durunum, Fms. ii. 160; slógu menn eldi í keröldin, ok slöngðu at virkinu, i. 128; slöngvit mér at borginni, sling me from the catapult into the burgh, ix. 10; slöngja stóru grjóti, Sks. 410 B; þat grjót, er þeir vilja slöngva, 422 B; hann hafði slengt (better slöngt) hringnum útanborðs, Fas. i. 27 (paper MS.) -
12 ástar-logi
a, m. flame of love, Hom. 67. -
13 BAL
n.1) fire;slá bál = drepa eld;2) flame, blaze;gera bál, to make a blaze;3) pyre, funeral pile;bera e-n á bál, to carry to the pyre;stíga á bál, to mount the pyre.* * *n. vagina, in poems of the 15th century. -
14 ben-logi
a, m. ‘wound-flame,’ a sword, Hkv. -
15 blaka
* * *I)(að and -ta), v.1) to flutter, wave (of the leaves of a tree);2) with dat., blaka vængjunum, to flap the wings;3) with acc., blaka e-n, to give one a slap.f.1) veil (cf. silkiblaka);2) fan.* * *1.að, to slap, Ann. 1394.2. neut. to wave, flutter, of the wings of birds, b. vaengjum, to flutter with the wings, Stj. 74: of the leaves on a tree moved by a soft breeze, lauf viðarins blakaðu hægliga, Barl. 161; austan blakar laufið á þann linda, Fornkv. 129; blakir mér þari um hnakka, Fms. vi. 376 (in a verse). In mod. usage, blakta, að or t, is freq. used of leaves, of the flaring of a light, ljós blaktir á skari, the flame flutters on the wick; hence metaph., öndin blaktir á skari, Snót 128; blaktir önd á brjósti, 121: the phrase, blaktir ekki hár á höfði, not a hair moves on one’s head.2.u, f. a veil of silk, Fas. iii. 337; a pan, Mar. 153: now also = blaðka, v. above s. v. blað. -
16 BLÁR
a.1) blue, livid (blár ok bóðugr);2) black (blár sem kol); falda blá, to wrap the head in black.* * *adj., fem. blá, neut. blátt, [Scot. bla, which has the Icel. sense of dark blue, livid: cp. A. S. bleov; Engl. blue; Germ. blau; Swed.-Dan. blå: cp. also A. S. bleo = colour], prop. Lat. lividus; of the colour of lead, Snót 231; blár sem Hel, cp. Engl. black as death, Eb. 314, cp. Edda 13; of the livid colour caused by a blow, in the alliterative phrase, blár ok blóðugr, Korm. 108; sárir eða lostnir svá blátt eðr rautt sé eptir, Grág. ii. 13: blár is the colour of mourning, tjalda blám reflum, Fms. xi. 17; falda blá, to wrap the head in black, Ísl. ii. 351 (in a verse); cp. kolblár, Blámaðr, etc.; blár logi, a pale ‘lowe,’ of a witch’s flame, Gullþ. 5: of cloths; möttull, Nj. 24; kápa, 255; kyrtill, 184; mörk, stripes, Ld. 244.β. metaph. foolish, insipid; cp. bláheimskr; hann er ekki blár innan, a popular phrase, he is no goose. -
17 blossi
a, m. a flame, Dan. bluss, (mod.), Pass. 3. 2. -
18 BRANDR
(-s, -ar), m.1) brand, firebrand (brandr af brandi brennr);2) ship’s beak (= svíri); fellr brattr breki bröndum hæri, the waves break high above the ‘brandar’;3) ships’ beaks put up as ornaments over or at each side of the chief entrance of dwellings (brandana af knerrinum lét hann setja yfir útidyrr sínar);4) the blade of a sword (brast sverðit undir hjaltinu ok fór brandrinn grenjandi niðr í ána).* * *m.I. [cp. brenna, to burn; A. S. brand (rare)], a brand, firebrand; even used synonymous with ‘hearth,’ as in the Old Engl. saying, ‘este ( dear) buith ( are) oun brondes,’ E. Engl. Specimens; b. af brandi brenn, Hm. 56; at bröndum, at the fire-side, 2, Nj. 195, 201; hvarfa ek blindr of branda, id., Eg. 759; cp. eldi-brandr.2. [cp. Dan. brand, Germ. brand], a flame; til brands, ad urnam, N. G. L. i. 50 (rare); surtar-brandr, jet; v. brand-erfð.II. [A. S. brand, Beow. verse 1454; Scot. brand = ensis; cp. to brandish], the blade of a sword; brast þat (viz. the sword) undir hjaltinu, ok fór b. grenjandi niðr í ána, Fas. ii. 484, Korm. 82, Eb. 238, Fms. i. 17, Bs. ii. 12; víga-brandr, a war-brand, a meteor.III. a freq. pr. name of a man, Brand.B. On ships, the raised prow and poop, ship’s beak, (svíri and brandr seem to be used synonymously, Konr. S. l. c.); fellr brattr breki bröndum hærri, the waves rise high above the ‘brandar,’ Skv. 2. 17; brandar af knerri (a b. on a merchant-ship), Grett. 90 new Ed., Fms. ix. 304; hann tók um skipstafninn; en menn hans tóku af hendr hans, því at bráð var eigi af brandinum (sing. of the ‘high prow’ of a ship), viii. 217; leiddist mér fyrir Þórsbjörgum, er brandarnir á skipum Bagla stóðu í augu mér, 372, 247; gyltir brandar ok höfuð, Konr., where some MSS. ‘höfuð ok svirar.’2. ships’ beaks used as ornaments over the chief door of dwellings, always in pl.; af knerri þeim eru brandar veðrspáir fyrir dyrum, before (above?) the door, Landn. 231, cp. Grett. 116, where it can be seen that the b. were two, one at each side of the door; hann sá fatahrúgu á bröndum, heaps of clothes on the b., 179; b. ákafliga háfir fyrir höllinni svá at þeir gnæfðu yfir bust hennar (b. exceeding high over the door so that they rose above the gable), gyltir vóru knappar á ofanverðum bröndunum, Konr. S.: these doors are hence called branda-dyrr, Sturl. ii. 106, iii. 200, 218. -
19 brenna
* * *I)(brenn; brann, brunnum; brunninn), v.1) to burn with a flame (logi, ljós, eldr, kerti brennr);2) to be consumed by fire (á Flugumýri brann fé mikit);nú breðr (= brennr) víðara en hann vildi, the fire spreads wider than he wished;brenna inni, to perish by fire;brenna upp, to be burnt up (á þeiri nátt brann upp allt Danavirki);hlutr e-s brennr við, one gets the worst of it;brann brátt þeirra hlutr við, it soon grew too hot for them;rautt mun fyrir brenna, mun nökkut fyrir brenna, things will brighten up or improve.(-da, -dr), v.1) to burn (brenna bál);2) to destroy by fire (brenna bœ, hof, skip at köldum kolum);brenna e-n inni, to burn one to death in his house;brenna e-t upp, to burn up;3) to cauterize (as a surgical operation);brenna e-n við bölvi, to burn one to cure his malady;brenna e-m díla, to burn spots on one’s back; fig. to brand one’s back;brenna e-m illan díla, to inflict a severe injury upon one;4) to produce by burning (brenna e-t til líms);brenna kol, to burn wood for charcoal;brenna salt, to produce salt by burning (sea-weed);5) to purify (silver or gold) by burning;brent silfr, pure silver (eyrir brendr, mörk brend).f. the burning of a house or person (þá er brenna var á Flugumýri; Njáls brenna).* * *1.d, with acc. to burn; b. bál, to burn or light a balefire, Hervar. S. (in a verse).2. to destroy by fire, devastate, Fms. xi. 391, Ann. 1329, 1289: b. upp, to burn up, Eg. 49; b. e-n inni, to burn one alive, Nj. 115, Grág. ii. 128, Landn. 215, v. l.3. medic. to cauterise (of hot iron), Grág. ii. 133; b. e-m díla, to burn spots on one’s back, body (medic.), Bs. 1. 644.β. metaph. to brand one’s back; eigi þurfu Danir at hælast við oss Norðmenn, margan díla höfum vér brent þeim frændum, Hkr. iii. 148; b. e-m illan díla, id., Fbr. 190 (in a verse).γ. b. kol, to burn, i. e. make charcoal (cp. charcoal-burner), Grág. i. 200.δ. part., brennt silfr, gull = skírt silfr, gull, pure silver, gold, K. Þ. K. 172, 152; eyrir brendr (= eyrir brends silfrs), mörk brend, Fms. ix. 421, Hkr. iii. 12; b. gull, Fms. xi. 77.2.u, f. fire, burning, Grág. ii. 129, Nj. 158, 199; Njáls brenna, Blundketils brenna, etc., Ann. 962, 1010: the burning of a dead body, Edda 38 (= bálför).β. astron., according to Finn Magnusson (Lex. Mythol.) Sirius is called Loka brenna, the conflagration of Loki, referring to the end of the world.COMPDS: brennumaðr, brennumál, brennusaga, brennustaðr, brennusumar, brennuvargr. -
20 BRENNA
* * *I)(brenn; brann, brunnum; brunninn), v.1) to burn with a flame (logi, ljós, eldr, kerti brennr);2) to be consumed by fire (á Flugumýri brann fé mikit);nú breðr (= brennr) víðara en hann vildi, the fire spreads wider than he wished;brenna inni, to perish by fire;brenna upp, to be burnt up (á þeiri nátt brann upp allt Danavirki);hlutr e-s brennr við, one gets the worst of it;brann brátt þeirra hlutr við, it soon grew too hot for them;rautt mun fyrir brenna, mun nökkut fyrir brenna, things will brighten up or improve.(-da, -dr), v.1) to burn (brenna bál);2) to destroy by fire (brenna bœ, hof, skip at köldum kolum);brenna e-n inni, to burn one to death in his house;brenna e-t upp, to burn up;3) to cauterize (as a surgical operation);brenna e-n við bölvi, to burn one to cure his malady;brenna e-m díla, to burn spots on one’s back; fig. to brand one’s back;brenna e-m illan díla, to inflict a severe injury upon one;4) to produce by burning (brenna e-t til líms);brenna kol, to burn wood for charcoal;brenna salt, to produce salt by burning (sea-weed);5) to purify (silver or gold) by burning;brent silfr, pure silver (eyrir brendr, mörk brend).f. the burning of a house or person (þá er brenna var á Flugumýri; Njáls brenna).* * *an old obsol. form brinna; pret. brann, 2nd pers. brant, mod. branst; pl. brunnu; sup. brunnit; pres. brenn, 3rd pers. brennr; old breðr, Grág. ii. 295, Fms. vii. 20 (in a verse); brenn (dropping the r), Hm. 56; with the neg. suffix, brennr-at ( non urit), 153, [Ulf. brinnan; A. S. byrnan; Early Engl. to ‘brenn;’ Germ. brennen; the strong form is almost obsolete in Germ.]:—to burn:1. of a light; þeir þóttust sjá fjögr ljós b., Nj. 118, Fas. i. 340; hrælog brunnu ( blazed) af vápnum þeirra, Bs. i. 509: of a candle, to burn out, eigi lengr en kerti þat brennr, Fas. i. 341, 342; cp. Fms. viii. 276.2. to be consumed by fire; kyrtillinn var brunninn, Fms. xi. 420; nú breðr viðara en hann vildi, the fire spreads wider than he would, Grág. l. c.β. of a volcano; er hér brann hraunit, er nú stöndu vér á, Bs. i. 22; brann þá Borgarhraun, Landn. 78, Ann. several times.γ. b. upp, to be burnt up. Grág. i. 459, K. Þ. K. 42; b. inni, to perish by fire, Gþl. 252, Nj. 198, 200.δ. to fester, Fms. xi. 288.ε. to be scolded, Eb. 198; skulu grónir grautar dílarnir þeir er þú brant, 200.3. metaph. in the phrase, e-t or e-s hlutr brennr við, one’s lot or portion of meat gets burnt in the cooling, one gets the worst of it; broth ‘brennr við,’ is burnt: ortu bændr þegar á um bardagann ( they made an onslaught), en þó brann brátt þeirra hlutr við, but it grew soon too hot for them, Fms. iv. 250; Sigurðr kvað sitt skyldu við brenna, quoth Sigurd, he would get the worst of it, i. e. it would never do, Fær. 236: the phrase, e-t brennr fyrir, or e-t rautt brennr fyrir, of bright hopes, rautt mun fyrir b. ok til virðingar snúa, Fs. 68; mun enn nokkut fyrir b. er þér komit heim, Fas. iii. 81.
См. также в других словарях:
Flame — (fl[=a]m), n. [OE. flame, flaume, flaumbe, OF. flame, flambe, F. flamme, fr. L. flamma, fr. flamma, fr. flagrare to burn. See {Flagrant}, and cf. {Flamneau}, {Flamingo}.] 1. A stream of burning vapor or gas, emitting light and heat; darting or… … The Collaborative International Dictionary of English
flame — [flām] n. [ME < OFr flamme (< L flamma) & flambe < L flammula, dim. of flamma < base of flagrare, to burn: see FLAGRANT] 1. the burning gas or vapor of a fire, seen as a flickering light of various colors; blaze 2. a tongue of light… … English World dictionary
Flame — Flame, v. i. [imp. & p. p. {Flamed}; p. pr. & vb. n. {Flaming}.] [OE. flamen, flaumben, F. flamber, OF. also, flamer. See {Flame}, n.] 1. To burn with a flame or blaze; to burn as gas emitted from bodies in combustion; to blaze. [1913 Webster]… … The Collaborative International Dictionary of English
flame — [n1] fire blaze, brightness, conflagration, flare, flash, holocaust, light, rapid oxidation, wildfire; concepts 478,521 flame [n2] lover; passion affection, ardor, baby, beau, beloved, boyfriend, darling, dear, desire, enthusiasm, fervor, fire,… … New thesaurus
flame — flame; flame·less; flame·let; in·flame; flame·less·ly; … English syllables
flame — ► NOUN 1) a hot glowing body of ignited gas produced by something on fire. 2) something thought of as burning fiercely or able to be extinguished: the flame of hope. 3) a brilliant orange red colour. ► VERB 1) give off flames. 2) apply a flame… … English terms dictionary
Flame — [fleim] die; , s, auch das; s, s <aus gleichbed. engl. flame, eigtl. »Flamme«, dies über altfr. flame, flamme aus lat. flamma> Wortgefecht, heftige Auseinandersetzung über E Mail im Internet … Das große Fremdwörterbuch
Flame — Flame, v. t. To kindle; to inflame; to excite. [1913 Webster] And flamed with zeal of vengeance inwardly. Spenser. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
flame — flām vt, flamed; flam·ing to cleanse or sterilize by fire * * * (flām) 1. the luminous, irregular appearance usually accompanying combustion caused by the light emitted from energetically excited chemical species, or an appearance resembling … Medical dictionary
flame — n blaze, flare, glare, glow (see under BLAZE vb) Analogous words: effulgence, radiance, brilliance or brilliancy, refulgence, luminosity, brightness (see corresponding adjectives at BRIGHT): ardor, fervor, *passion: flashing, coruscation,… … New Dictionary of Synonyms
Flame — Flame, das Aderlaßeisen für Pferde … Pierer's Universal-Lexikon