-
1 flāgitiōsē
flāgitiōsē adv. with sup. [flagitiosus], shamefully, basely, infamously, flagitiously: vivere: imparati: desciscere ab aliquo: aliorum amori flagitiosissime serviebat. -
2 flagitiosus
flāgĭtĭōsus, a, um, adj. [flagitium], shameful, disgraceful, infamous, flagitious, profligate, dissolute (both of persons and things):flagitiosi sunt, qui venereas voluptates inflammato animo concupiscunt,
Cic. Tusc. 4, 32, 68:homo flagitiosissimus, libidinosissimus nequissimusque,
id. Verr. 2, 2, 78, § 192:civitas pessima ac flagitiosissima facta est,
Sall. C. 5, 9:vitiosa et flagitiosa vita,
Cic. Fin. 2, 29, 94:itaque videas rebus injustis justos maxime dolere, imbellibus fortes, flagitiosis modestos,
id. Lacl. 13, 47:libidines,
id. Verr. 2, 2, 54, § 134: cf.:animus omni genere voluptatum,
Quint. 12, 11, 18:emptio, possessio bonorum,
Cic. Rosc. Am. 9, 24:flagitiosissima facinora facere,
Sall. J. 32, 2:socordia flagitiosior,
id. ib. 85, 22:fama flagitiosissima,
Tac. H. 2, 31:quod ea, quae re turpia non sunt, verbis flagitiosa ducamus,
Cic. Off. 1, 35, 128:regem armis quam munificentia vinci, minus flagitiosum,
Sall. J. 110, 5; cf.:flagitiosissimum existimo impune injuriam accepisse,
id. ib. 31, 21:quod flagitiosius est,
Tac. A. 3, 54.—Hence, adv.: flāgĭtĭōse, shamefully, basely, infamously, flagitiously (freq. in Cic.;elsewh. rare): impure et flagitiose vivere,
Cic. Fin. 3, 11, 38:turpiter et flagitiose dicta,
id. de Or. 1, 53, 227; cf. Auct. Her. 1, 5, 8:facere,
Cic. Verr. 2, 1, 24, § 63:judicia male et flagitiose tueri,
id. ib. 1, 15, 44:sumus flagitiose imparati,
id. Att. 7, 15, 3:desciscere ab aliquo,
id. Fin. 5, 31, 94:obitae legationes,
id. Font. 11, 24.— Comp., Arn. 4, 141.— Sup.:ut turpissime flagitiosissimeque discedat,
Cic. Div. in Caecil. 22, 71:servire aliorum amori,
id. Cat. 2, 4, 8.
См. также в других словарях:
Flagitiously — Flagitious Fla*gi tious, a. [L. flagitiosus, fr. flagitium a shameful or disgraceful act, orig., a burning desire, heat of passion, from flagitare to demand hotly, fiercely; cf. flagrare to burn, E. flagrant.] 1. Disgracefully or shamefully… … The Collaborative International Dictionary of English
flagitiously — adverb see flagitious … New Collegiate Dictionary
flagitiously — See flagitious. * * * … Universalium
flagitiously — fla·gi·tious·ly … English syllables
flagitiously — adverb : in a flagitious manner : viciously, wickedly … Useful english dictionary
flagitious — flagitiously, adv. flagitiousness, n. /fleuh jish euhs/, adj. 1. shamefully wicked, as persons, actions, or times. 2. heinous or flagrant, as a crime; infamous. [1350 1400; ME flagicious < L flagitiosus, equiv. to flagiti(um) shame, scandal +… … Universalium
Flagitious — Fla*gi tious, a. [L. flagitiosus, fr. flagitium a shameful or disgraceful act, orig., a burning desire, heat of passion, from flagitare to demand hotly, fiercely; cf. flagrare to burn, E. flagrant.] 1. Disgracefully or shamefully criminal;… … The Collaborative International Dictionary of English
Flagitiousness — Flagitious Fla*gi tious, a. [L. flagitiosus, fr. flagitium a shameful or disgraceful act, orig., a burning desire, heat of passion, from flagitare to demand hotly, fiercely; cf. flagrare to burn, E. flagrant.] 1. Disgracefully or shamefully… … The Collaborative International Dictionary of English
flagitious — adjective Etymology: Middle English flagicious, from Latin flagitiosus, from flagitium shameful thing Date: 14th century marked by scandalous crime or vice ; villainous • flagitiously adverb • flagitiousness noun … New Collegiate Dictionary
flagitiousness — See flagitiously. * * * … Universalium
flagrantly — Synonyms and related words: abjectly, abominably, agonizingly, arrantly, atrociously, awfully, baldly, balefully, basely, bestially, bitterly, blatantly, boldly, brashly, brazenfacedly, brazenly, brutally, colorfully, confoundedly, conspicuously … Moby Thesaurus