-
1 apprivoiser
I vt.1. o‘rgatmoq, qo‘lga o‘rgatmoq, qo‘lga o‘rgatib olmoq (hayvonlar va qushlar); apprivoiser un ourson ayiq bolasini qo‘ lga o‘rgatib olmoq2. fig. o‘ziga og‘dirib olmoq, o‘ziga qaratib, rom qilib olmoq; apprivoiser un enfant timide odamovi, tortinchoq bolani o‘ziga rom qilib olmoqII s'apprivoiser vpr.1. qo‘lga o‘rganmoq, qo‘lga, odamga o‘rganib qolmoq; l'ours finit par s'apprivoiser oxiri ayiq qo‘lga o‘rganib qoldi2. fig. birovga ishonadigan, gapiga quloq soladigan, gapini bajaradigan bo‘lib qolmoq; o‘rganmoq, ko‘nikmoq, o‘rganib, ko‘nikib qolmoq; el bo‘lib ketmoq. -
2 finir
I vt. tamomlamoq, tugallamoq, tugatmoq, bitirmoq, tamom qilmoq, oxiriga yetkazmoq, barham bermoq, chek qo‘ymoq; finir sa vie vafot etmoq, safari qarimoqII vi.1. tugamoq, to‘xtamoq, bitmoq, tinmoq, tamom bo‘lmoq; finissez! voulez-vous finir! bas qiling! to‘xtating! il finira mal oqibati yomon bo‘ladi; en finir nimagadir barham bermoq, tugatmoq; qui n'en finit pas, à n'en plus finir cheki, poyoni yo‘q, uzundan-uzoq, bitmas-tuganmas2. (de) biror narsa qilishni to‘xtatmoq; il a fini d'écrire u yozishni to‘xtatdi.3. (en) nimadadir, nima bilandir tamom qilmoq. -
3 obtempérer
vi. (à) bo‘ysunmoq, itoat etmoq, bo‘yin egmoq, yon bermoq; il finit par obtempérer nihoyat u bo‘ysundi. -
4 prière
nf.1. ibodat qilish, namoz o‘qish, sig‘inish; être en prière ibodat qilayotgan bo‘ lmoq2. ibodat; namoz, duo; faire, dire sa prière, des prières ibodat qilmoq, duo o‘qimoq; les prières musulmanes musulmon namozlari3. iltijo, o‘ tinch, yolvorish, o‘tinib (yolvorib, xudoning zorini qilib) so‘rash; il finit par céder à sa prière u uning o‘ tinib so‘rashlaridan so‘ng, yon berdi; c'est une prière que j'ai à vous faire bu mening sizdan bir o‘ tinchim; à la prière de qqn. biror kishining iltimosiga, o‘ tinchiga ko‘ra; ellipt. prière de so‘raladi, iltimos qilinadi, iltimos.
См. также в других словарях:
finit — FINÍT, Ă, finiţi, te, adj. 1. Care are o existenţă limitată. ♦ (Substantivat, n.) Categorie filozofică ce se referă la stările relative ale materiei, care au o existenţă limitată şi se pot transforma unele într altele. 2. (Despre produse, mărfuri … Dicționar Român
finit — Adj bestimmt (als Terminus der Grammatik) per. Wortschatz fach. (19. Jh.) Entlehnung. Übernommen aus l. fīnītus, eigentlich begrenzt , PPP. zu l. fīnīre begrenzen , zu l. fīnis Grenze, Ende . Ebenso ne. finite, nschw. finit, nnorw. finitt;… … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
finit — I fi|nit 1. fi|nit sb., tet, ter, terne (verbum i finit form) II fi|nit 2. fi|nit adj., te; et finit verbum … Dansk ordbog
finit — fi|nit 〈Adj.; Gramm.〉 bestimmt; Ggs infinit ● finite Verbform die konjugierte V.; Sy Verbum finitum; → Lexikon der Sprachlehre [<lat. finitus] * * * fi|nit <Adj.> [spätlat. finitus, adj. 2. Part. von lat. finire, ↑ Finish] (Sprachwiss.) … Universal-Lexikon
finit — définit finit redéfinit … Dictionnaire des rimes
finit — adj (finit, a) SPRÅK finita och infinita verbformer … Clue 9 Svensk Ordbok
finit — 3 p.s. Prés., 3 p.s. Pas. finir … French Morphology and Phonetics
finît — 3 p.s. Impar. subj. finir … French Morphology and Phonetics
finit — fi|nit Mot Agut Adjectiu variable … Diccionari Català-Català
finít — s. n., pl. finíturi … Romanian orthography
finit — fi|nit 〈Adj.; Gramm.〉 bestimmt; finite Verbalform, finites Verb durch Person, Numerus (u. Genus) bestimmte Verbalform; Syn. Verbum finitum; Ggs.: infinit [Etym.: <lat. finitus] … Lexikalische Deutsches Wörterbuch