Перевод: с исландского на все языки

со всех языков на исландский

fed

  • 1 búinn aî fá sig fullsaddan af

    Íslensk-ensk orðabók > búinn aî fá sig fullsaddan af

  • 2 ÆLL

    i. e. œll, adj. [ala, ól], fit to be fed or harboured, of an outlaw, Grág. i. 311, ii. 10; ú-æll, ó-æll, of an outlaw that must not be fed. Grág. passim.

    Íslensk-ensk orðabók > ÆLL

  • 3 al-gjafta

    adj. ind. stall-fed, of cattle, Ísl. ii. 38.

    Íslensk-ensk orðabók > al-gjafta

  • 4 ár-ligr

    adj.
    1. annual, Thom. 24.
    2. in the phrase, árligum hrósar þú verðinum, thou hast enjoyed a hearty meal, Hbl. 33; the word is now used in the sense of well fed, well looking.

    Íslensk-ensk orðabók > ár-ligr

  • 5 gangr

    (gen. gangs), m.
    1) walking (vera á gangi); motion, activity of any kind (þá var hvert járn á gangi);
    2) pace, pacing (temja hesta við gang ok hlaup);
    3) course (gangr himintungla);
    4) prevailing, being in vogue;
    hafa mikinn gang, to be much in vogue;
    heldr er vaxandi gangr at þeim, they (viz. the dreams) were rather on the increase;
    svá mikill gangr var orðinn at eldinum, the fire had got to such a height.
    * * *
    m. [A. S. gong; Scot. gang = a walk, journey; Dan. gang; Swed. gång; cp. Germ. gehen]:—a going, walking, Sks. 370; vera á gangi, to be walking to and fro, Grett. 153: metaph., röng eru mál á gangi, bad reports are going about, Bs. i. (in a verse); vápn á gangi, weapons clashing (vide II. 2. below), Grág. ii. 8; þá var hvert járn á gangi, Fb. i. 212:—gefit mér gang, give me way, passage, let me go, Fms. xi. 275, 347:—pace, a horseman’s term, engan (hest) hafa þeir slíkan séð bæði sakir gangs ok vaxtar, Róm. 422: Icel. say, það er enginn g. í honum, he has no pacing or ambling in him; or gang-lauss, adj. not pacing:—grazing, úti-g., útigangs-hestr, opp. to a stall-fed horse:—course, of the sun, stars, moon, gangr himin-tungla, Edda (pref.), hence sólar-g., the course of the sun above the horizon = day; stuttr, lítill, langr sólar-g., a short, long day:—course, of money.
    II. metaph.,
    1. a going onward, prevailing, being in vogue; hafa mikinn gang, to be much in vogue, Al. 87; heldr er vaxandi g. at þeim, they were rather on the increase, Gísl. 66; þótti þeim hann hafa ofmikinn gang ( favour) af konungi, Fms. ii. 54; með-g., good luck; mót-g., adversity; upp-g., thrift; á-gangr, inroad; yfir-g., tyranny.
    2. rapid or furious going; þá var svá mikill gangr at um aptr-göngur Þórólfs, at …, the huntings of Th. (a ghost) went so far, that …, Eb. 314; ok nú görisk svá mikill g. at, Gísl. 151; svá görðisk mikill g. at þessu, Eb. 174; svá mikill g. var orðinn at eldinum, the fire had got to such a height, Bs. i. 445; elds-g., fire; vápna-g., a clash of weapons; vatna-g., a rush, flood of water; öldu-g., sjáfar-g., high waves; brim-g., furious surf; skriðu-g., desolation from earth-slips; berserks-g., berserker fury:—trampling, horns g. ok hófs, Grág. ii. 122.
    3. law term, a process; laga-g., Skálda 201, rare in old writers, but freq. in mod., Dan. rettergang.
    4. medic. a discharge, esp. from the stomach; vall-gangr, excrement; þarfa-g., urine; þeir vóru sumir er drukku gang sinn, Al. 168; niðr-g., diarrhoea; upp-g., expectoration:—a privy, ganga til gangs, Grág. ii. 119; þeir skyldu hafa búðar-tópt Skútu fyrir gang, Rd. 305; nú er hundr bundinn í gangi, Grág. l. c.
    III. collective, a gang, as in Engl.; drauga-g., a gang of ghosts; músa-g., a gang of mice; gaura-g., a gang of roughs; trolla-g., a gang of trolls ( giants); þjófa-g., a gang of thieves.—Vide göng, n. pl. a lobby.

    Íslensk-ensk orðabók > gangr

  • 6 hag-genginn

    part. grass-fed, fattened in the pastures, of cattle, Stj. 560. 1 Kings iv. 23.

    Íslensk-ensk orðabók > hag-genginn

  • 7 há-genginn

    part. (uxi h.), fed on after-math, Stj. 493. 1 Sam. xxviii. 24.

    Íslensk-ensk orðabók > há-genginn

  • 8 heima-alningr

    m. one home-fed.

    Íslensk-ensk orðabók > heima-alningr

  • 9 kapp-alinn

    part. well fed, of a horse kept in a stall.

    Íslensk-ensk orðabók > kapp-alinn

  • 10 mjólkr-barn

    n. an infant fed on milk.

    Íslensk-ensk orðabók > mjólkr-barn

  • 11 töðu-alinn

    part. fed on infield hay, of a horse, Lv. 19.

    Íslensk-ensk orðabók > töðu-alinn

  • 12 upp-fæddr

    part. fed up, brought up, reared, Band. 1 (MS.)

    Íslensk-ensk orðabók > upp-fæddr

  • 13 VAN-

    a prefixed particle denoting lacking, under-, un-.
    * * *
    a particle prefixed to nouns and adverbs, [cp. vanr; Goth. and A. S. wan-, deficient; O. H. G. wana-]:—lacking, wanting: only used as a compd except in the phrase, of og van, or það er of sem van, now too much, now too little.
    B. In COMPDS van- is freq. as a prefixed particle, mostly denoting lacking, slowly, short, not sufficient, under-, but also simply as a negative, much like Gr. δυσ-: van-afla, -afli, adj. weak, waning in strength, Al. 5. Fms. vi. 107, Sks. 590. van-alinn, part. under-fed, Grág. i. 455. van-brúka. ð, to misuse; mod. van-brúkun, f. a misuse. van-burða, adj. born prematurely; v. eldi. 656 B. 7. van-búinn, part. unprepared, Korm. 202, Ld. 324, Fms. vi. 214, vii. 127, viii. 288. van-drengr, m. a bad man, Fs. 166. van-dæmt, part. under-judging, i. e. too leniently: hafa v. eða ofdæmt, Grág. (pref.) van-efni, n. pl. lack of means, Grág. i. 257, Band. 31 new Ed., Fms. viii. 23. van-erð, f.(?). inferiority, N. G. L. i. 212. van-farinn, part. in a strait, Fas. i. 518 (see also the verse); vér erum vanfarnir hjá honum, we are much short of him, Orkn. 332. van-ferli, n. things going wrong, Fms. x. 131. van-festr, part. badly fastened, MS. 4. 8. van-fylgt, n. part.; hafa v. e-m, to back one slowly, Bs. i. 739. van-færi, n. disability, Stj. 1. van-færr, adj. disabled, infirm, Fms. ii. 146, x. 354, xi. 325, Fas. i. 532, Bs. i. 393; vanærr ok ílla heill, Hom. 122. van-gá, f. lack of care. van-gefinn, see vargefinn. van-gerðing, f. a defective fencing, Gpl. 382. van-geymsla, u, f. = vangá, Ld. 128, Jb. 42, Dipl. v. 26. van-geymt, n. part.; hafa v. e-s, to neglect, H. E. ii. 110. van-giptr, part. married beneath one, Nj. 17, v. l. van-goldit, part. n. underpaid, Ó. H. 87. van-gætt, n. part. = vangeymt, Gþl. 463. van-gæzla, u, f. = vangeymsla, Grág. ii. 341, Fms. viii. 364. van-görr, part. defective, imperfect, imperfectly done, half done, Fms. vi. 13, x. 318, Bs. i. 59; ung Kristni ok mjök vangör, Fbr. 7; mér sýndisk vangört, faulty, Fms. x. 320. van-haft, n. part.; hafa v., not to get one’s due, Grág. i. 265. van-haga, að; impers., mig vanhagar um e-t, to miss a thing, want. van-hagr, m. dismay, disadvantage, Grág. ii. 49, Fms. xi. 245, Fær. 7: misconduct, Bs. i. 687. van-hald, n. a damage, loss; bíða vanhald af e-m, Fms. x. 421: in plur. ill-luck, thriftlessness, Band. 37 new Ed. van-haldinn, part. getting less than one’s due, wronged, H. E. ii. 126; ef þú þykkisk v., Ld. 108, Slurl. i. 77 C, Fas. ii. 297. van-hefnt, n. part. (better var-hefnt), Nj. 280, v. l. van-heiðr, m. dishonour, H. E. i. 562, Fas. ii. 289. van-heila, u, f. = vanheilsa, Bs. i. 353. van-heilagr, adj. profane. van-heilindi, n. failing health, illness, Fms. vii. 208, viii. 280, H. E. i. 12. van-heill, adj. [A. S. wanhâl], not hale, disabled, ill, Grág. i. 50, Fms. x. 420; e-m verðr vanheilt, to be taken ill, Grág. i. 277: = pregnant, Bret. 10. van-heilligr, adj. ill, wretched, Fms. vii. 30. van-heilsa, u, f. failing health, illness, Bs. i. 83, 84, 353 (v. l.), Grág. i. 226, Fms. vii. 157, passim. van-helga, að, to profane. van-helti, f., better vammhelti, q. v., Jb. 366 A. van-henta, t, to stand in need of, to want; hann kvað sér v. annat, he said it was not that he wanted, Ld. 212. van-hentr, adj.; e-m er e-t vanhent, it suits one not well, Fms. x. 260. van-herðr, part. not pushed up to one’s mettle, Fas. iii. 487. van-hirða, t; v. um e-t, to neglect. van-hirðing, f. = vangeymsla. van-hirzla, u, f. = vanhirðing, Sks. 446. van-hluta, adj. unfairly dealt with; verða v., to be worsted, Bjarn. 56, Ísl. ii. 255, Grág. i. 157, ii. 92, Fms. i. 306; rétta þeirra hlut er áðr eru v., Eb. 156. van-hlutr, m. an unfair share, Sturl. i. 47 C. van-hugaðr, n. part. [? A. S. vanhygig]; e-t er v. í máli, it was not well considered, Lv. 30. van-hyggja, u, f. a lack of forethought, Ld. 152; bæta fyrir vanhyggju mína, Valla L. 209. van-kunnandi, part. wanting in knowledge, ignorant, ill-informed, Gþl. van-kunnigr, adj. ignorant. van-kunnindi, f. ignorance, Gþl. (pref.) van-kunnusta (mod. van-kunnátta), u, f. want of knowledge, ignorance, H. E. i. 479. van-leitað, n. part.; e-s er v., examined imperfectly, Bs. i. 329. van-lofaðr, part. under-praised, Fms. vi. 196. van-lokinn, part. half paid, of debt; vanloknar skuldir, Grág. i. 93. van-luktr, part. half finished; ganga frá mörgu vanluktu, Sturl. iii. 279. van-lykta, að, to leave unfinished, H. E. i. 409. van-lyktir, f. pl.; með vanlyktum, unfinished, half done, Fms. vi. 13; ok var at vanlykðum nökkut, er hón þó höfuð hans, Ísl. ii. 333; hvárigar vanlykðir ( faults) er þær koma á goðans hendi, Grág. i. 94. van-mátta, adj. weak, sick, sore; í tána þá er v. var, a sore toe, Hrafn. 15. van-máttigr, adj. failing in strength, weak, impotent, Fms. v. 163. van-máttr, m. failing strength, illness, Eg. 565, Vápn. 17, Fms. ii. 12, Bs. i. 84. van-megin, n. weakness, Fms. vii. 156: a swoon, fainting, sló yfir mik hræzlu ok vanmegni, 108. van-meginn (van-megn, Stj. 20), adj. weak, feeble, Fms. i. 305, Stj. 20, v. l.; v. af megri, Fb. iii. 447; höndina þá má vanmegnu, an infirm hand, Sturl. i. 189. van-megna, adj. = vanmeginn. van-megna, að, to weaken; v. sterkjan hug, Al. 6: reflex., vanmegnast, to faint, sink down, Vídal. passim. van-menni, n. (van-menna, u, f., Lv. 30; vanmennur þær, Fms. xi. 257), a worthless person, Gísl. 149, Vápn. 15, Fms. iii. 149. van-meta, adj. in a weak, bad condition; var fótrinn v., of a sick leg. Bs. i. 344; vanmeta skepna, an ill-favoured creature. van-metnaðr, m. a disgrace, Grett. 160 A. van-mettr, part. hungry, Sól. 3. van-mælt, n. part.; eiga e-t vanmælt, if thou hast anything unsaid, anything to say, Bs. i. 668; hvárt mér verðr ofmælt eðr vanmælt, Nj. 232. van-mætti, n. an infirmity. van-refsaðr, part. not duly punished, Sturl. ii. 10. van-refst, n. part. = refsað; ef v. er af dómarans hendi, Gþl. 172. van-rekstr, m. = vanréttr, Fms. xi. 253, v. l. van-rétti, n. loss of right, Ls. 40; þola v., Ó. H. 238: a defeat, Ísl. ii. 367. van-réttr, m. = vanrétti, Fms. xi. 253. van-rækiliga, adv. carelessly, slovenly, Bs. i. (Laur. S.) van-rækja, t, to disregard, Stj. 157, Fms. xi. 423, K. Á. 72: reflex., vanrækjask e-n, Fms. viii. 252. van-rækt, f. lack of care, Gþl. 332, H. E. i. 251, Dipl. ii. 14. van-rætt, n. part. not fully discussed; v. er um e-t, Sks. 271 B. van-samit, part. unsettled, Stj. van-semd, f. a disgrace, offence, Bjarn. 67. van-signaðr, part. cursed, Stj., MS. 655 xx. 3. van-skörungr, m. = vandrengr, Fs. 4, Eg. 730. van-spurt, n. part. left unasked, Sks. 52, 191. van-stilli, n. lack of moderation, intemperance, Al. 45, 71; gefa svá kappsamliga mat, er á þessu mikit vanstilli, no measure, Ísl. ii. 337, Fms. vii. 162 (of a fit of insanity); v. lopts, Al. 55; þurfa menn ekki hér at lýsa v. ( men need not shew ill temper) fyrir þessa sök, Sturl. i. 101 C. van-stilling, f. = vanstilli. Hom. 25. van-stilltr, part. wanting in tempcr, rash, Fms. i. 207, x. 264; marglyndr, vandlyndr ok v., wanting in temper, 420; v. í orðum, vi. 324: excessive, Stj. 142. van-svarat, n. part. insufficiently answered, of a question; hafa v., H. E. ii. 93; vanspurt eða v., Sks. 270. van-svefta, adj. having too little sleep. van-sæmd, f. dishonour, contumely, Fms. ii. 291, vi. 109. van-sætti, n. discord, Sturl. i. 101, v. l. van-sök, f. a fault, offence, Magn. 524. van-talað, n. part. = vanmælt; er enn mart vantalað, Lv. 20; á ek við hvárigan ykkarn vantalað, I want to speak to neither of you, Fms. v. 327. van-talit ( van-talt), n. part. not full accounted for, short in the tally, Glúm. 385; oftalt, vantalt, Gþl. 478. van-tekit, n. part. pulled insufficiently, Eb. 242. van-traust, n. a lack of trust. van-trú, f. unbelief [Dan. vantro]; villa ok v., K. Á. 218, H. E. i. 390, Vídal. van-trúaðr, part. unbelieving, N. T., Vídal. van-trúnaðr, m. distrust, Fms. i. x. 398. van-unninn, part. unfinished; vanunnin verk, Grág. i. 157; lítið vas eptir vanunnit ( undone) í víngarðinum, Greg. 57. van-virða, t, to disregard, dishonour, put to shame, Ísl. ii. 238; affæra ok v., Bs. i. (Laur. S.): part. vanvirðr, Fms. ii. 67, Fs. 183; vanvirt, Fms. v. 326. van-virða, u, f. a disgrace, Fs. 60, 159, Eb. 128. van-virðing, f. = vanvirða, Fms. ix. 278, 289, Gþl. 157, 181. vanvirðu-lauss, adj. not disgracing, Grett. 118. van-virkja, u, f. a defect, fault, Stj. 158, Ísl. ii. 201, v. l. van-vit, n. [Dan. van-vid = insanity], want of thought, Nj. 135, v. l. van-vita, adj. insane, N. G. L. i. 213, Js. 79. van-vitað, n. part. not quite known; enn er v. nökkut um sættina, Bjarn. 56. van-vizka, u. f. foolishness, Al. 115. van-þakkað, n. part. not duly thanked; eiga e-m e-t v. van-þakklátr, adj. ungrateful. van-þakklæti, n. ingratitude. van-þekking, f. lack of knowledge. van-þyrmsla, u, f. violation; v. hátiða, Hom. 146. van-þökk, f. unthankfulness.

    Íslensk-ensk orðabók > VAN-

  • 14 algjafta

    a. indecl. stall-fed.

    Íslensk-ensk orðabók > algjafta

  • 15 alisauðr

    Íslensk-ensk orðabók > alisauðr

  • 16 kappsamliga

    adv.
    1) impetuously, with energy;
    2) abundantly, plentifully;
    kappsamliga alinn, very well fed.

    Íslensk-ensk orðabók > kappsamliga

  • 17 töðualinn

    pp. fed on infield hay, of a horse.

    Íslensk-ensk orðabók > töðualinn

  • 18 úalandi

    pr. p. who must not be fed, of an outlaw.

    Íslensk-ensk orðabók > úalandi

  • 19 úœll

    Íslensk-ensk orðabók > úœll

  • 20 œll

    Íslensk-ensk orðabók > œll

См. также в других словарях:

  • fed — [fed] it felt nice to swim in the heated pool she felt proud of her children strongly to fed bad/badly ( sad ) about smt. to fed sorry about smt. to fed good ( happy ) to fed fine/well ( healthy ) to fed bad ( unwell ) or ( sad ) ( to believe )… …   Combinatory dictionary

  • FED — (англ. Field Emission Display, дисплей с автоэлектронной эмиссией)  одна из дисплейных технологий. Позволяет получать плоские экраны с большой диагональю. Особенностью тонких FED экранов является низкое энергопотребление, широкий угол обзора …   Википедия

  • Fed — / fed/ n: the Board of Governors of the Federal Reserve System see also federal reserve system in the important agencies section Merriam Webster’s Dictionary of Law. Merriam Webster. 1996 …   Law dictionary

  • fed\ up — • fed up • fed to the teeth • (slang) fed to the gills adj. phr. (informal) Having had too much of something; at the end of your patience; disgusted; bored; tired. People get fed up with anyone who brags all the time. I ve had enough of his… …   Словарь американских идиом

  • FED — may refer to: * The Federal Reserve System, the central bank of the United States often called The Fed. * An officer or official of the US federal government, especially of the Federal Bureau of Investigation (FBI) or of some other investigative… …   Wikipedia

  • fed up — adj informal annoyed or bored, and wanting something to change ▪ She felt tired and a bit fed up. fed up with ▪ I m really fed up with this constant rain. ▪ Anna got fed up with waiting …   Dictionary of contemporary English

  • fed up — adjective not usually before noun INFORMAL * annoyed or bored with something that you feel you have accepted for too long: fed up with: I m fed up with this job. be/get fed up (with) doing something: She d got fed up with waiting and went home …   Usage of the words and phrases in modern English

  • fed — ☆ fed fed1 [fed] vt., vi. pt. & pp. of FEED fed up Informal having had enough to become disgusted, bored, or annoyed fed2 [fed] n. [often F ] a U.S. federal agent or officer a U.S. federal agent or officer ☆ the Fed the Federal Reserve System …   English World dictionary

  • Fed — Cette page d’homonymie répertorie les différents sujets et articles partageant un même nom. {{{image}}}   Sigles d une seule lettre   Sigles de deux lettres > Sigles de trois lettres …   Wikipédia en Français

  • FED — Saltar a navegación, búsqueda FED (o Fed) es una abreviatura para: El Sistema de Reserva Federal (de los Estados Unidos) Field emission display Obtenido de FED Categoría: Wikipedia:Desambiguación …   Wikipedia Español

  • Fed — /fed/ noun US same as Federal Reserve Board (informal) ▪▪▪ ‘…indications of weakness in the US economy were contained in figures from the Fed on industrial production for April’ [Financial Times] ▪▪▪ ‘…the half point discount rate move gives the… …   Dictionary of banking and finance

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»