Перевод: с польского на русский

с русского на польский

farba klejowa

  • 1 farba

    сущ.
    • краситель
    • краска
    • окраска
    • цвет
    * * *
    farb|a
    краска;

    \farba klejowa клеевая краска; \farba olejna масляная краска; \farba wodna акварель, акварельная краска; \farba do włosów краска для волос; ● malować czarnymi (ciemnymi) \farbaami рисовать в чёрном (мрачном) свете;

    użyć mocnych farb сгустить краски;

    puścić \farbaę а) охот. оставить кровавый след (о животном);

    б) разг. проболтаться
    * * *
    ж
    кра́ска

    farba klejowa — клеева́я кра́ска

    farba olejna — ма́сляная кра́ска

    farba wodna — акваре́ль, акваре́льная кра́ска

    farba do włosów — кра́ска для воло́с

    - malować ciemnymi farbami
    - użyć mocnych farb
    - puścić farbę

    Słownik polsko-rosyjski > farba

  • 2 farba

    Krótki rosyjsko-polski i polsko-rosyjski Słownik Polytechnic > farba

  • 3 farba olejna

    • oil colour

    Słownik polsko-angielski z Elektroniki i Informatyki > farba olejna

  • 4 emalia

    сущ.
    • глазурь
    • эмаль
    * * *
    ♀ 1. эмаль;
    2. (farba emaliowa) эмалевая краска, эмаль pot.
    +

    1. szkliwo

    * * *
    ж
    1) эма́ль
    2) ( farba emaliowa) эма́левая кра́ска, эма́ль pot.
    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > emalia

  • 5 ogniotrwały

    ogniotrwał|y
    огнеупорный, огнестойкий;

    kasa \ogniotrwałyа несгораемый шкаф; farba \ogniotrwałya огнезащитная краска

    + ognioodporny

    * * *
    огнеупо́рный, огнесто́йкий

    kasa ogniotrwała — несгора́емый шкаф

    farba ogniotrwała — огнезащи́тная кра́ска

    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > ogniotrwały

  • 6 olejny

    прил.
    • масляный
    * * *
    olejn|y
    масляный;

    farba \olejnyа масляная краска; malarstwo \olejnye масляная живопись; живопись маслом

    * * *
    ма́сляный

    farba olejna — ма́сляная кра́ска

    malarstwo olejne — ма́сляная жи́вопись; жи́вопись ма́слом

    Słownik polsko-rosyjski > olejny

  • 7 pokryć

    глаг.
    • заволакивать
    • заслонять
    • накрывать
    • накрыть
    • накрыться
    • оплатить
    • покрывать
    • покрыть
    • прикрывать
    • укрывать
    * * *
    pokry|ć
    \pokryćty сов. покрыть;

    \pokryć blachą покрыть железом; \pokryć farbą покрыть краской; \pokryć wydatki (koszty) покрыть издержки; \pokryć zapotrzebowanie обеспечить потребность;

    \pokryć klacz с.-х. покрыть кобылу
    * * *
    pokryty сов.
    покры́ть

    pokryć blachą — покры́ть желе́зом

    pokryć farbą — покры́ть кра́ской

    pokryć wydatki (koszty) — покры́ть изде́ржки

    pokryć zapotrzebowanie — обеспе́чить потре́бность

    pokryć klaczс.-х. покры́ть кобы́лу

    Słownik polsko-rosyjski > pokryć

  • 8 posoka

    сущ.
    • сукровица
    * * *
    ♀ 1. мед. сукровица;
    2. охот. кровь (животною)
    +

    2. jucha, farba

    * * *
    ж
    1) мед. су́кровица
    2) охот. кровь ( животного)
    Syn:
    jucha, farba 2)

    Słownik polsko-rosyjski > posoka

  • 9 powlec

    1) (nałożyć) надеть (наволочку)
    2) powlec (pokryć) подёрнуть, покрыть (слоем)
    3) powlec (pociągnąć) повлечь, поволочить, поволочь, потащить
    spowodować, pociągnąć (za sobą) повлечь (вызвать)
    * * *
    powl|ec
    \powlecokę/\powlecekę, \powlececze, \powlececz, \powlecekła, \powlecekli, \powlecokły, \powlececzony сов. 1. потащить; поволочь;

    \powlec po ziemi поволочь по земле; \powlec ze sobą потащить с собой;

    2. покрыть (слоем чего-л.);

    \powlec farbą покрыть слоем краски; ● \powlec poduszkę надеть наволочку на подушку; \powlec kołdrę надеть пододеяльник на одеяло

    * * *
    powlokę / powlekę, powlecze, powlecz, powlekła, powlekli, powlokły, powleczony сов.
    1) потащи́ть; поволо́чь

    powlec po ziemi — поволо́чь по земле́

    powlec ze sobą — потащи́ть с собо́й

    2) покры́ть (слоем чего-л.)

    powlec farbą — покры́ть сло́ем кра́ски

    - powlec kołdrę

    Słownik polsko-rosyjski > powlec

  • 10 schodzić

    глаг.
    • высаживаться
    • исходить
    • нападать
    • слезать
    • спускать
    • спускаться
    • сходить
    • съезжать
    * * *
    schodz|ić
    %1 несов. 1. сходить;
    \schodzić z drogi komuś а) пропускать кого-л. вперёд; б) уступать дорогу кому-л.; в) стараться не попадаться на глаза кому-л., избегать кого-л.;

    uśmiech nie \schodzići z twarzy улыбка не сходит с лица; \schodzić po schodach спускаться по лестнице; farba \schodzići краска сходит;

    2. (о czasie) проходить;

    ● \schodzić w podziemie (do podziemia) уходить в подполье, конспирироваться; \schodzić na dziady (na psy) а) разоряться, беднеть, нищать;

    б) опускаться; ср. zejść
    +

    2. mijać

    * * *
    I несов.
    1) сходи́ть

    schodzić z drogi komuś — 1) пропуска́ть кого́-л. вперёд; 2) уступа́ть доро́гу кому́-л.; 3) стара́ться не попада́ться на глаза́ кому́-л., избега́ть кого́-л.

    uśmiech nie schodzi z twarzy — улы́бка не схо́дит с лица́

    schodzić po schodach — спуска́ться по ле́стнице

    farba schodzi — кра́ска схо́дит

    2) ( o czasie) проходи́ть
    - schodzić do podziemia
    - schodzić na dziady
    - schodzić na psy
    Syn:
    mijać 2)
    II сов.
    исходи́ть (что-л.)
    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > schodzić

  • 11 zejść

    глаг.
    • нападать
    • перейти
    • спускаться
    • сходить
    • съезжать
    * * *
    zej|ść
    \zejśćdę, \zejśćdzie, zszedł/zeszedł, zeszła сов. 1. сойти;

    \zejść po drabinie сойти (спуститься) по лестнице; \zejść na bok отойти в сторону, посторониться;

    farba zeszła краска сошла;
    2. (о czasie) пройти;

    ● \zejść na dziady (na psy) а) разориться, обеднеть, обнищать;

    б) опуститься; ср. schodzić
    +

    2. przeminąć

    * * *
    zejdę, zejdzie, zszedł / zeszedł, zeszła сов.
    1) сойти́

    zejść po drabinie — сойти́ (спусти́ться) по ле́стнице

    zejść na bok — отойти́ в сто́рону, посторони́ться

    farba zeszła — кра́ска сошла́

    2) ( o czasie) пройти́
    - zejść na psy
    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > zejść

  • 12 zleźć

    глаг.
    • слезть
    * * *
    zle|źć
    \zleźćzę, \zleźćzie, zlazł, \zleźćźli сов. разг. слезть;

    \zleźć z drzewa слезть (спуститься) с дерева; \zleźć z konia слезть (сойти) с лошади;

    farba zlazła краска слезла(облезла)
    * * *
    zlezę, zlezie, zlazł, zleźli сов. разг.

    zleźć z drzewaслезть (спусти́ться) с де́рева

    zleźć z koniaслезть (сойти́) с ло́шади

    farba zlazła — кра́ска сле́зла (обле́зла)

    Słownik polsko-rosyjski > zleźć

  • 13 biel

    m (drewna) заболонь, оболонь f 1. (barwa) белизна 2. (farba) белила

    Krótki rosyjsko-polski i polsko-rosyjski Słownik Polytechnic > biel

См. также в других словарях:

  • farba klejowa — {{/stl 13}}{{stl 7}} farba wodna, której spoiwem jest klej roślinny lub zwierzęcy; stosowana głównie do malowania wnętrz budynków {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • farba — ż IV, CMs. farbabie; lm D. farb 1. «mieszanina barwników i pigmentów ze spoiwami, tworząca barwną substancję używaną do malowania lub barwienia» Farba jasna, ciemna, biała, zielona itp. Farby artystyczne. Farba matowa, świecąca. Farba drukarska,… …   Słownik języka polskiego

  • farba — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. Ia, CMc. farbabie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} barwnik lub pigment suchy bądź rozpuszczony w spoiwie (wodzie, oleju itp.), służący do malowania jakichś powierzchni, nadawania koloru… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • klejowy — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, {{/stl 8}}{{stl 7}}od rz. klej: Masa klejowa.{{/stl 7}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}farba klejowa {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • klejowy — przym. od klej ∆ Farba klejowa «farba wodna na roztworze klejów roślinnych lub zwierzęcych, użytych jako spoiwo; stosowana głównie do malowania tynków wewnątrz budynków» …   Słownik języka polskiego

  • diorama — ż IV, CMs. dioramamie; lm D. dioramaam 1. szt. «rodzaj obrazu w głębokim obramowaniu, którego pewne części malowane farbą klejową są nieprzezroczyste, inne przezroczyste malowane techniką laserunkową; odpowiednio oświetlony daje wrażenie… …   Słownik języka polskiego