Перевод: с латинского на немецкий

с немецкого на латинский

fala

  • 1 fala

    fala (phala), ae, f., ein hohes Gerüst, I) als hölzerner Turm bei Belagerungen, um von da Geschosse herabzuwerfen, Enn. ann. 397; vgl. Paul. ex Fest. 88, 10. – Sprichw., hasticas trium nummûm causā sub falas subire, die Türme angreifen, d.i. sich den größten Gefahren unterziehen, Plaut. most. 357. – II) Plur., als hölzerne Säulen an der spina des Zirkus, als Gestelle für die sieben eiförmigen Figuren (ova), nach denen die Umläufe gezählt wurden, Iuven. 6, 590. – / Vgl. falla.

    lateinisch-deutsches > fala

  • 2 fala

    fala (phala), ae, f., ein hohes Gerüst, I) als hölzerner Turm bei Belagerungen, um von da Geschosse herabzuwerfen, Enn. ann. 397; vgl. Paul. ex Fest. 88, 10. – Sprichw., hasticas trium nummûm causā sub falas subire, die Türme angreifen, d.i. sich den größten Gefahren unterziehen, Plaut. most. 357. – II) Plur., als hölzerne Säulen an der spina des Zirkus, als Gestelle für die sieben eiförmigen Figuren (ova), nach denen die Umläufe gezählt wurden, Iuven. 6, 590. – Vgl. falla.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > fala

  • 3 falarica

    falārica (phalārica), ae, f. ( nach Non. 555, 17 u. Paul. ex Fest. 88, 10 von fala), ein gewaltiges Wurfgeschoß, vorn mit drei Fuß langem Eisen versehen, die Falarika, I) als gewaltiger, aus der Hand geworfener Speer, Enn. ann. 544. Verg. Aen. 9, 705. Liv. 34, 14, 11. Gratt. cyn. 342. Augustin. epist. 75, 13. – II) als mit Werg, Pech u. andern brennbaren Stoffen umwickeltes Wurfgeschoß, das durch eine Maschine (catapulta) auf die Feinde abgeschossen wurde, der Brandpfeil, Liv. 21, 8, 10. Lucan. 6, 196. Sil. 1, 351; 9, 239. Vgl. Veget. mil. 4, 18 u. dazu die Auslgg.

    lateinisch-deutsches > falarica

  • 4 falere

    falēre, is, n. (fala), eine Art von Erhöhung, Varro r. r. 3, 5, 14 u. 16.

    lateinisch-deutsches > falere

  • 5 hasticus

    hasticus, a, um (hasta), mit Speeren versehen, fala, Plaut. most. 357 Schöll.

    lateinisch-deutsches > hasticus

  • 6 ovum

    ōvum, ī, n (v. ὠόν), das Ei, I) eig. u. übtr.: a) übh.: ova pavonis, Petron., pavonina, Varro: ova gallinacea, Varro: ova pullina, Hühnereier, Lampr.: ovi vacuati testa, Cael. Aur.: ovi putamen, Eierschale, Colum. u. Plin.: ovum parĕre od. gignere, Cic., od. facere, Varro, od. edere, Plin., od. ponere, Colum.: ovum incubanti gallinae subducere, Suet. – Sprichw., (da Eier gew. den Anfang, Obst den Beschluß der Mahlzeit machten), integram famem ad ovum affero, bis zum Ei, d.i. Anfang der Mahlzeit, Cic. ep. 9, 20, 1: ab ovo usque ad mala, von Anfang bis zu Ende, Hor sat. 1, 3, 6. – b) in bezug auf den Mythus der Leda (s. 2. Lēda), ovo prognatus eodem, v. Pollux, Hor sat. 2, 1, 26: nec gemino bellum Troianum orditur ab ovo, Hor de art. poët. 147. – c) übtr., eine der sieben eiförmigen Figuren im Zirkus (als Anspielung auf die beiden Eier, aus denen die Götter der zirzensischen Künste, Kastor u. Pollux, zur Welt gekommen waren), nach denen im Zirkus die Umläufe gezählt wurden, indem man nach jedem Umlaufe ein Ei von seinem Gestelle (fala, w. s.) abhob, ovum sublatum est, Varro r. r. 1, 2, 11: ova ad notas curriculis numerandis, Liv. 41, 27, 6. Vgl. Tert. de spect. 8. Isid. orig. 18, 19, 1. – II) meton.: A) das Maß einer Eierschale, tribus ovis, Plin. 22, 137. – B) die Eigestalt, ovale Gestalt, Calp. ecl. 7, 34.

    lateinisch-deutsches > ovum

  • 7 phala

    phala, ae, f., s. fala.

    lateinisch-deutsches > phala

  • 8 falarica

    falārica (phalārica), ae, f. ( nach Non. 555, 17 u. Paul. ex Fest. 88, 10 von fala), ein gewaltiges Wurfgeschoß, vorn mit drei Fuß langem Eisen versehen, die Falarika, I) als gewaltiger, aus der Hand geworfener Speer, Enn. ann. 544. Verg. Aen. 9, 705. Liv. 34, 14, 11. Gratt. cyn. 342. Augustin. epist. 75, 13. – II) als mit Werg, Pech u. andern brennbaren Stoffen umwickeltes Wurfgeschoß, das durch eine Maschine (catapulta) auf die Feinde abgeschossen wurde, der Brandpfeil, Liv. 21, 8, 10. Lucan. 6, 196. Sil. 1, 351; 9, 239. Vgl. Veget. mil. 4, 18 u. dazu die Auslgg.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > falarica

  • 9 falere

    falēre, is, n. (fala), eine Art von Erhöhung, Varro r. r. 3, 5, 14 u. 16.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > falere

  • 10 hasticus

    hasticus, a, um (hasta), mit Speeren versehen, fala, Plaut. most. 357 Schöll.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > hasticus

  • 11 ovum

    ōvum, ī, n (v. ὠόν), das Ei, I) eig. u. übtr.: a) übh.: ova pavonis, Petron., pavonina, Varro: ova gallinacea, Varro: ova pullina, Hühnereier, Lampr.: ovi vacuati testa, Cael. Aur.: ovi putamen, Eierschale, Colum. u. Plin.: ovum parĕre od. gignere, Cic., od. facere, Varro, od. edere, Plin., od. ponere, Colum.: ovum incubanti gallinae subducere, Suet. – Sprichw., (da Eier gew. den Anfang, Obst den Beschluß der Mahlzeit machten), integram famem ad ovum affero, bis zum Ei, d.i. Anfang der Mahlzeit, Cic. ep. 9, 20, 1: ab ovo usque ad mala, von Anfang bis zu Ende, Hor sat. 1, 3, 6. – b) in bezug auf den Mythus der Leda (s. Leda), ovo prognatus eodem, v. Pollux, Hor sat. 2, 1, 26: nec gemino bellum Troianum orditur ab ovo, Hor de art. poët. 147. – c) übtr., eine der sieben eiförmigen Figuren im Zirkus (als Anspielung auf die beiden Eier, aus denen die Götter der zirzensischen Künste, Kastor u. Pollux, zur Welt gekommen waren), nach denen im Zirkus die Umläufe gezählt wurden, indem man nach jedem Umlaufe ein Ei von seinem Gestelle (fala, w. s.) abhob, ovum sublatum est, Varro r. r. 1, 2, 11: ova ad notas curriculis numerandis, Liv. 41, 27, 6. Vgl. Tert. de spect. 8. Isid. orig. 18, 19, 1. – II) meton.: A) das Maß einer Eierschale, tribus ovis, Plin. 22, 137. – B) die Eigestalt, ovale Gestalt, Calp. ecl. 7, 34.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > ovum

  • 12 phala

    phala, ae, f., s. fala.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > phala

См. также в других словарях:

  • Fala — can refer to: *Fala, Midlothian, a village in Scotland *Fala language, a Romance language from the Portuguese Galician subgroup spoken in Spain by about 10,500 people *Fala (dog), a famous Scottish Terrier, the beloved dog of U.S. President… …   Wikipedia

  • fală — FÁLĂ s.f. 1. Trufie, îngâmfare; orgoliu. 2. Motiv de a se mândri cu ceva sau cu cineva; mândrie. ♢ loc. vb. (pop.) A i fi cuiva fală (cu cineva sau cu ceva) = a se mândri (cu cineva sau cu ceva). 3. Strălucire, măreţie; pompă2. 4. Glorie, faimă,… …   Dicționar Român

  • FALA — FALA(Forças Armadas de Libertação de Angola) the armed wing of UNITAAfter their training in China in 1965, the first military cadres returned to Angola, settled in the eastern part of the country and began the mobilization and recruitment of… …   Wikipedia

  • fala — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IIa {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} ruchomy wał utworzony z wody na jej powierzchni, spowodowany działaniem wiatru, ruchami sejsmicznymi, ruchomymi obiektami (np. statkami) i… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Fala — Saltar a navegación, búsqueda Fala, en castellano habla o lengua es la denominación por la que los hablantes de diversas lenguas románicas de la península Ibérica conocen a sus respectivas lenguas: Fala del valle de Jálama, en Extremadura… …   Wikipedia Español

  • Fala 1 — (Łazy,Польша) Категория отеля: Адрес: ul. Gościnna 5, 76 032 Łazy, Польша …   Каталог отелей

  • Fala — bezeichnet: Faal, einen Ortsteil von Zellnitz Fala (Hund) (1940–1952), Hund des US Präsidenten Franklin Delano Roosevelt A Fala, romanische Sprache, Untergruppe der Galicisch Portugiesischen Sprache Nowa Fala (Neue Welle), polnische… …   Deutsch Wikipedia

  • Fala — (röm. Ant.), hölzerner Thurm bei Belagerungen …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Fala — (franz. fa la), allgemeine Bezeichnung für gesungene Tanzlieder mit längern wortlosen Anhängen, auch bedeutungslose Silben wie Fa La La oder dergleichen (Trällerliedchen). Vgl. Falalella …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • fala — s. f. 1. Dom de exprimir o pensamento pela palavra. 2. Timbre de voz. 3. Arenga. 4. Discurso. 5.  [Marinha] Alcance da voz. • falas s. f. pl. 6. Conversação; murmuração; namoro …   Dicionário da Língua Portuguesa

  • fala- — *fala , *falaz germ., Adjektiv: nhd. käuflich, verkäuflich, feil, vorteilhaft; ne. venal; Rekontruktionsbasis: an., afries., ahd.; Hinweis: s. *fēlja ; Etymologie: vergleiche idg …   Germanisches Wörterbuch

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»