exploro

ex-plōro, āvi, ātum, 1, v. a., to search out, seek to discover, to examine, investigate, explore (class.; in Cic. esp. freq. in the part. perf. and P. a.; syn.: speculor, scitor, sciscitor, percontor, quaero, interrogo).

In gen.

With acc.:

explora rem totam,

Cic. Att. 6, 8, 5:

fugam domini,

id. Verr. 2, 5, 17, § 44:

ambitum Africae,

Plin. 5, 1, 1, § 8:

altera (manus) motu caecum iter explorat,

Ov. M. 10, 456:

vehiculorum onera,

Suet. Tib. 18:

glebas gustu,

Col. 2, 2, 20:

panis potionisque bonitatem gustu,

Tac. A. 12, 66 et saep.:

ad explorandum idoneum locum castris,

for choosing out, Caes. B. C. 1, 81, 1:

insidias,

to seek out, Verg. G. 3, 537.—

With rel. clause:

explorare, qui homines inhabitarent,

Petr. 116:

apud se explorare, an expediat sibi consilium,

Dig. 17, 1, 2 fin.:

exploratum est, ubi controversia incipiat,

Quint. 7, 1, 8.—

In the part. perf., examined, ascertained, known:

exploratum et provisum,

Plaut. Capt. 3, 4, 110:

jam explorata nobis sunt ea, quae, etc.,

Cic. Rep. 1, 13:

perspecta et explorata perscribere,

id. Att. 3, 15, 8; cf.:

res non incertis jactatae rumoribus, sed compertae et exploratae,

Liv. 42, 13, 1:

de numero eorum omnia se habere explorata Remi dicebant,

Caes. B. G. 2, 4, 4; id. B. C. 2, 31, 5.—In abl. neutr. absol.: explorato, it being ascertained, i. e. when he knew:

explorato, jam profectos amicos,

Tac. H. 2, 49.

In partic.

In milit. lang., to spy out, reconnoitre:

speculatoribus in omnes partes dimissis, explorat, quo commodissime itinere vallum transire possit,

Caes. B. G. 5, 49 fin.; cf. id. ib. 5, 50, 3:

itinera egressusque ejus, postremo loca atque tempora cuncta explorat,

Sall. J. 35, 5:

Siciliam adiit, Africam exploravit,

Cic. de Imp. Pomp. 12, 34:

occulte explorare loca,

Caes. B. C. 1, 66, 2:

explorato hostium consilio,

Hirt. B. G. 8, 18, 2.—In the neutr. absol.:

ante explorato et subsidiis positis,

Liv. 23, 42, 9; so id. 23, 43, 7; 27, 2 fin. —

To try, test, put to the proof (perh. not ante-Aug.):

et suspensa focis explorat robora fumus,

Verg. G. 1, 175:

taurus in adversis explorat cornua truncis,

Luc. 2, 603; cf.:

hoc jugulo dextram explora,

Sil. 11, 358:

animos,

Ov. A. A. 1, 456; Liv. 37, 7, 10:

explorans quid hostes agerent,

id. 37, 28, 6:

haec exploranda per impigros juvenes esse,

id. 22, 55:

secundae res animos,

Tac. H. 1, 15:

tyranni fidem,

Luc. 8, 582.—Hence, explōrātus, a, um, P. a. Lit., ascertained; hence, established, confirmed, certain, sure:

ut ei jam exploratus et domi conditus consulatus videretur,

Cic. Mur. 24, 49: magna et prope explorata [p. 697] spes, id. Phil. 10, 10, 20; id. Off. 3, 33, 117; id. Tusc. 5, 9, 27:

victoria,

Caes. B. G. 7, 52, 2:

ratio,

Cic. N. D. 1, 23, 64:

litterae exploratae a timore,

i. e. affording certainty, confidence, id. Att. 3, 17, 1 et saep.:

de quo mihi exploratum est, ita esse, ut scribis,

I am certain, convinced, id. Fam. 2, 16, 6; cf. id. Ac. 2, 17, 54:

quis est tam stultus, cui sit exploratum, se ad vesperum esse victurum?

id. de Sen. 19, 67:

in qua (amicitia) nihil fidum, nihil exploratum habeas,

id. Lael. 26, 97:

exploratam habere pacem,

id. Phil. 7, 6, 16:

(Deus) habet exploratum, fore, etc.,

id. N. D. 1, 19, 51:

pro explorato habebat, etc.,

Caes. B. G. 6, 5, 3.— Comp.:

facilior et exploratior devitatio legionum fore videtur, etc.,

Cic. Att. 16, 2, 4.— Sup.:

exploratissima victoria,

Vell. 84, 1.— Adv.: explōrātē, with certainty, for a certainty, securely, surely (for the most part only in Cic.):

haec ita sentio, judico, ad te explorate scribo,

Cic. Q. Fr. 2, 15, b. 3; cf. judicare, Planc. in Cic. Fam. 10, 8, 6:

satis explorate perceptum et cognitum,

Cic. N. D. 1, 1, 1:

navigare,

id. Fam. 16, 8, 1.— Comp.:

exploratius promittere,

Cic. Fam. 6, 1, 5.— Sup. seems not to occur.

* * *

* * *

explōrātĭo, ōnis, f. [exploro], an examination, exploration (post-Aug.):

surculi,

Col. 3, 9, 5:

exploratione occulta fallere aliquem,

Tac. H. 3, 54.—

In partic., in milit. lang., a spying, Dig. 49, 16, 3.

rĕ-quīro, sīvi or sii, sītum, 3, v. a. [quaero], to seek again; to look after, to seek or search for; to seek to know, to ask or inquire after (class.; cf.: repeto, reposco, exploro).

In gen.: Ph. Quid quaeritas? Ha. Vestigium hic requiro, Qua, etc., Plaut. Cist. 4. 2, 58:

ego illam requiram jam, ubi ubi est,

id. Ep. 3, 4, 56; so,

aliquem,

id. As. 2, 2, 1; id. Capt. 3, 1, 13; id. Bacch. 3, 5, 2; id. Pers. 4, [p. 1575] 6, 14; Ter. Ad. 3, 4, 65; id. Phorm. 2, 1, 79; 5, 6, 41; Caes. B. C. 2, 35; Cic. Rep. 1, 28, 44; Sall. C. 40, 1: legatos Allobrogum, Greg. M. in Job, 31, 54; Amm. 23, 6 al.; cf.:

juvenem oculisque animoque,

Ov. M. 4, 129:

oculis terram,

Curt. 4, 7, 11:

cerva requisita,

Gell. 15, 22, 6:

libros,

Cic. Fin. 3, 3, 10; cf.:

scripta SCtis abolita,

Suet. Calig. 16:

extractum anulum,

id. Tib. 73:

membra omnia,

Quint. 11, 2, 13:

artus, ossa,

Ov. M. 2, 336:

portus Velinos,

Verg. A. 6, 366:

cibos,

Col. 8, 8, 1:

vinum generosum et lene,

Hor. Ep. 1, 15, 18:

animi neque admirantur neque requirunt rationes earum rerum, quas semper vident,

Cic. N. D. 2, 38, 96:

causam tam facilis eventus,

Front. Strat. 3, 1, 2; cf.

causam,

Ov. M. 10, 388:

vera,

Lucr. 1, 640:

tua facta,

Ov. H. 6, 31:

mea facta,

id. M 13, 211:

quaedam requisita se occultant, et eadem forte succurrunt,

Quint. 11, 2, 7; cf. id. 8, prooem. § 30 Zumpt N. cr.; id. 5, 10, 121:

quod si quis parum credat, apud ipsum (Lucilium) in nono requirat,

id. 1, 7, 19.—With dependent clause:

requireres, rogitares, quis esset, aut unde esset, etc.,

Plaut. Merc. 3, 4, 48:

(bestiae) ut requirant atque appetant, ad quas se applicent ejusdem generis animantes,

Cic. Lael. 21, 81:

illud quoque requisivi, quā ratione, etc.,

id. Quint. 29, 88; cf. id. N. D. 1, 22, 60:

requirunt, num aliquid, etc.,

Quint. 12, 9, 17:

forsitan et, Priami fuerint quae fata, requiras,

Verg. A. 2, 506:

cum requisisset ubinam esset,

Nep. Att. 10, 4:

secum, cur sit bis rapta, requirit,

Ov. M. 15, 233.— Impers. pass.:

requiretur fortasse nunc, quemadmodem, etc.,

Cic. Imp. Pomp. 9, 22. — Absol.:

videmusne, ut pueri... pulsi requirant et aliquid scire se gaudeant?

Cic. Fin. 5, 18, 48:

subito res vetustas reddere se et offerre, nec tantum requirentibus, sed etiam sponte interim,

Quint. 11, 2, 5:

pande requirenti nomen terraeque tuumque,

Ov. M. 4, 679. —

Requirere ex or ab aliquo (aliquid), to ask, demand, inquire any thing of a person; to question a person about any thing:

ex quibus requiram, quonam modo latuerint aut ubi, etc.,

Cic. Cael. 28, 67:

si quis requirit cur Romae non sim,

id. Att. 12, 40, 3; cf.:

saepe ex me requiris, cur, etc.,

Tac. Or. 1:

quoniam nihil ex te hi requirunt,

Cic. Rep. 2, 38, 64; Quint. 1, 6, 31:

facilia sunt ea, quae a me de Vatinio requiris,

Cic. Fam. 1, 9, 19; cf.:

ut id a me neve in hoc reo neve in aliis requiras,

id. ib. 1, 9, 19:

illud mihi numquam in mentem venit a te requirere,

id. Ac. 1, 1, 5:

aliquid de antiquitate ab aliquo,

Nep. Att. 20, 2. —

In partic., with the accessory idea of need, to ask for something needed; to need, want, lack, miss, be in want of, require (syn. desidero):

omnes hoc loco cives Romani vestram severitatem desiderant, vestram fidem implorant, vestrum auxilium requirunt,

Cic. Verr. 2, 5, 67, § 172:

qui beatus est, non intellego, quid requirat, ut sit beatior,

id. Tusc. 5, 8, 23:

habuit, non habet: desiderat, requirit, indiget,

id. ib. 1, 36, 87: isto bono utare, dum assit;

cum absit, ne requiras: nisi forte adulescentes pueritiam, paulum aetate progressi adulescentiam debent requirere,

id. Sen. 10, 33; id. Fin. 1, 18, 61:

magnam res diligentiam requirebat,

Caes. B. G. 6, 34:

non ex liberis populis reges requiri,

Cic. Rep. 1, 32, 48:

mala causa est quae requirit misericordiam, Publ. Syr. v. 312 Rib.: divitias,

Tib. 1, 1, 41.—

Pass., to be required, i. e. to be requisite, necessary:

in hoc bello Asiatico virtutes animi magnae et multae requiruntur,

Cic. Imp. Pomp. 22, 64:

haec in altercatione,

Quint. 6, 3, 46:

aliquae orationes ad cognoscendam litium rationem requiruntur,

id. 10, 1, 23; Col. 1, 7, 1.—

Transf., like desiderare, to perceive to be wanting, to look in vain for, to miss:

qui (oculi) quocumque inciderunt, veterem consuetudinem fori et pristinum morem judiciorum requirunt,

Cic. Mil. 1, 1:

libertatem meam,

id. Planc. 38, 93:

et pacis ornamenta et subsidia belli,

id. Imp. Pomp. 2, 6: unum historikon, id. Att. 6, 1, 8:

Caesaris in se indulgentiam,

Caes. B. G. 7, 63:

quae nonnumquam requirimus,

Cic. Mur. 29, 61:

aliquid,

Quint. 2, 10, 15:

multos, Quos quondam vidi,

Ov. M. 7, 515:

vereor, ne desideres officium meum... sed tamen vereor, ne litterarum a me officium requiras,

Cic. Fam. 6, 6, 1:

in quo equidem majorum nostrorum saepe requiro prudentiam,

id. Par. 1, 1, 7.— Hence, rĕquīsītum, i, n., P. a., as subst. (acc. to II.), a want, need, requirement (rare): ad requisita naturae, i. e. to the calls, Sall. Fragm. ap. Quint. 8, 6, 59 (Hist. 1, 54 Dietsch); Spart. Car. 6.