-
1 zatrzymać
• entrap -
2 zamknąć
• entrap• shut -
3 omotać
pf.1. (= owinąć) wrap, wind, lap.2. (= otulić) wrap up, tuck.3. (= usidlić, opętać) entrap, entangle.pf.1. (= owinąć się) wrap o.s. up.2. (= wplątać się) get entangled.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > omotać
-
4 oplątać
impf ⇒ opleść* * *( okręcać) to entangle; ( o roślinie) to twist around; ( o wężu) to coil around* * *pf.oplączę oplączesz ipf.1. (= owijać) entwine.2. (przen. = osaczać) ensnare, entrap; oplątany siecią intryg ensnared by intrigues.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > oplątać
-
5 pułapka
- ki; -ki; dat sg -ce; gen pl -ek; fzastawiać (zastawić) pułapkę na kogoś — perf to set a trap for sb
* * *f.Gen.pl. -ek (= potrzask; zasadzka) trap; (= sidła) snare; (= podstęp) setup, frame-up; pułapka na myszy mousetrap; pułapka minowa wojsk. booby trap; wpaść w pułapkę fall in a trap; wietrzyć w czymś pułapkę smell a rat in sth; zastawiać na kogoś pułapkę set a trap for sb; złapać w pułapkę ensnare, entrap; złapać się w pułapkę l. sidła ( o zwierzęciu) spring a trap.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > pułapka
-
6 usidlać
The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > usidlać
-
7 zaplątywać
impf ⇒ zaplątać* * *ipf.(nici, sznurek) entangle, tangle up, foul; zaplątać kogoś w zbrodnię involve/implicate sb in crime.1. (= zasupłać się) foul, get tangled, tangle up; (w wodorosty, sieci) entangle; ( w sieci) enmesh; ( wełnę) knot, ravel; język mu się zaplątał his tongue faltered.2. (= zostać unieruchomionym) catch, snare, entrap.3. pot. (= zgubić wątek) lose the thread; zaplątać się w zeznaniach get lost in one's testimony.4. pot. (= uwikłać się) get in a tangle, become entangled/implicated/involved, get mixed up ( w coś in sth).5. pot. (= znaleźć się gdzieś przypadkiem) happen to be somewhere; dziecko zaplątało się w tłumie the baby got lost in the crowd.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > zaplątywać
См. также в других словарях:
entrap — en·trap /in trap/ vt en·trapped, en·trap·ping: to cause (a person) to commit a crime by means of undue persuasion, encouragement, or fraud in order to later prosecute police entrap him into violating the literal terms of a criminal statute W. R.… … Law dictionary
Entrap — En*trap , v. t. [imp. & p. p. {Entrapped}; p. pr. & vb. n. {Entrapping}.] [Pref. en + trap: cf. OF. entraper.] To catch in a trap; to insnare; hence, to catch, as in a trap, by artifices; to involve in difficulties or distresses; to catch or… … The Collaborative International Dictionary of English
entrap — 1530s, intrappe, from O.Fr. entraper trap, catch in a trap; see EN (Cf. en ) (1) + TRAP (Cf. trap). Related: Entrapped; entrapping … Etymology dictionary
entrap — trap, snare, ensnare, bag, *catch, capture Analogous words: seize, *take, clutch: *lure, inveigle, decoy, entice … New Dictionary of Synonyms
entrap — [v] capture, involve allure, bag*, beguile, benet, box in*, catch, decoy, embroil, enmesh, ensnare, entangle, entice, hook, implicate, inveigle, lay for*, lead on, lure, net, reel in*, rope in*, seduce, set up, snare, suck in*, tempt, trap,… … New thesaurus
entrap — ► VERB (entrapped, entrapping) 1) catch in a trap. 2) (of a police officer) deceive (someone) into committing a crime in order to secure their prosecution. DERIVATIVES entrapment noun … English terms dictionary
entrap — [en trap′, intrap′] vt. entrapped, entrapping [OFr entraper] 1. to catch in or as in a trap 2. to deceive or trick into difficulty, as into incriminating oneself entrapment n … English World dictionary
entrap — v. (D; tr.) to entrap in, into * * * [ɪn træp] into (D;tr.) to entrap in … Combinatory dictionary
entrap — [[t]ɪntræ̱p[/t]] entraps, entrapping, entrapped VERB If you entrap someone, you trick or deceive them and make them believe or do something wrong. [FORMAL] [V n] The police have been given extra powers to entrap drug traffickers... [V n] He… … English dictionary
entrap — UK [ɪnˈtræp] / US verb [transitive] Word forms entrap : present tense I/you/we/they entrap he/she/it entraps present participle entrapping past tense entrapped past participle entrapped a) to put someone in a dangerous situation that is difficult … English dictionary
entrap — entrapper, n. entrappingly, adv. /en trap /, v.t., entrapped, entrapping. 1. to catch in or as in a trap; ensnare: The hunters used nets to entrap the lion. 2. to bring unawares into difficulty or danger: He entrapped himself in the web of his… … Universalium
