-
1 irruo
Iirruere, irrui, irrutus V TRANSintrude/encroach/invade, force way in; demolish (Souter); cause to collapseIIirruere, irrui, irrutus Vrush/dash/run in/upon/headlong, attack/charge; throw self on; intrude/encroach -
2 con-trahō
con-trahō trāxī, trāctus, ere, to draw together, collect, assemble: exercitum in unum locum, Cs.: copias eo, N.: navibus coactis contractisque, Cs.: viros, V.: undique fontīs, O.: utrumque ad colloquium, L.: contrahe quidquid animis vales, call to your aid, V.—To draw close, draw in, contract, shorten, narrow, lessen, abridge, diminish: pulmones se contrahunt: bracchia, V.: frontem, to wrinkle: voltum, O.: contractum caput, bowed, H.: castra, Cs.: vela, to shorten, H.: umbras, O.: mare contrahitur, is narrowed, O.: contracta aequora sentire, to encroach on, H.: tempora veris, to shorten, O.: tempestas contraxit caelum, narrowed, H.: contracto frigore pigrae (apes), i. e. stiff with cold, V.—Fig., to bring about, accomplish, execute, contract, cause, produce: amicitiam: negotium mihi: numinis iram mihi (arte), O.: bilem tibi, Iu.: causam certaminis, L.: porca contracta, due (in expiation).—To transact, contract, bargain, conclude: cum rege rationem, an account: aes alienum: ex rebus contrahendis: rerum contractarum fides, of contracts: res inter se, L.: cum altero, deal.—To draw in, lessen, check, restrain: animos: appetitūs: cupidinem, H. -
3 imminuō (in-m-)
imminuō (in-m-) uī, ūtus, ere, to lessen, diminish: copias.—To weaken, impair, enfeeble: mente inminutā, S.—Fig., to lessen, diminish, abate: tempus mora inminuerat, S.: imminuitur aliquid de voluptate: se dolor imminuit, O.: verbum imminutum, contracted.—To encroach upon, violate, injure, subvert, ruin, wear out, destroy: auctoritatem: ius legationis: libertatem: Bocchi pacem, S.: Damnosa quid non imminuit dies? H.: se imminui querebatur, was slighted, Ta. -
4 in-crēscō
in-crēscō ēvī, —, ere, to grow upon: cuti squamas increscere, O.: saxum increscere ligno, grow over (i. e. encroach upon), O.—To grow, swell, be swollen: lacrimis quoque flumina dicunt Increvisse suis, O.—To grow into: seges iaculis increvit acutis, V.—Fig., to increase, grow, be augmented: audacia, L.: animis discordibus irae, V. -
5 inruo
Iinruere, inrui, inrutus V TRANSintrude/encroach/invade, force way in; demolish (Souter); cause to collapseIIinruere, inrui, inrutus Vrush/dash/run in/upon/headlong, attack/charge; throw self on; enter eagerly in -
6 imminuo
immĭnŭo ( inm-), ŭi, ūtum, 3, v. a. [inminuo], to lessen, diminish a thing (class.; esp. freq. in the trop. signif.; cf. diminuo, comminuo).I.Lit.A.In gen.:B.si istas exiguas copias quam minime imminueris,
Cic. Fam. 3, 3, 2:pondus,
Plin. 33, 3, 13, § 47.—Pregn., to weaken, impair, enfeeble:II.corpus otio, animum libidinibus imminuebant,
Tac. H. 2, 93; cf.:Gauda, morbis confectus, et ob eam caussam mente paululum inminuta,
Sall. J. 65, 1:vires (Venus),
Lucr. 5, 1017; cf. ib. 626.—In mal. part.:virginem,
App. Flor. p. 350; Lact. 1, 10 fin. —Trop.A.In gen., to lessen, diminish, abate:B.aestivorum tempus comitiorum mora imminuerat,
Sall. J. 44, 3:quod populi semper proprium fuit, quod nemo imminuit, nemo mutavit,
Cic. Agr. 2, 7, 19:imminuitur aliquid de voluptate,
id. de Or. 1, 61, 259:nihil ex consuetudine luxus atque desidiae,
Suet. Ner. 42:postquam se dolor imminuit,
Ov. H. 15, 113:verbum imminutum,
contracted, Cic. Or. 47, 157.—In partic., pregn., to encroach upon, to violate, injure, subvert, ruin, destroy:nullum jus tam sanctum atque integrum, quod non ejus scelus atque perfidia violarit et imminuerit,
Cic. Rosc. Am. 38, 109:cupiditas imminuta ac debilitata,
id. Phil. 12, 3, 7:bellum attenuatum atque imminutum,
id. de Imp. Pomp. 11, 30:pudicitiam,
Plaut. Cist. 1, 1, 90:auctoritatem,
Cic. Att. 1, 18, 5; cf. id. Verr. 2, 4, 27, § 60:jus legationis,
id. ib. 2, 1, 33, §84: laudem alicujus,
id. Att. 14, 17, A, 2:libertatem,
id. Caecin. 12, 35:Bocchi pacem,
Sall. J. 81, 4:mentes hominum (ebrietas),
Gell. 15, 2, 4:Agrippa discidio domum imminuerat,
Tac. A. 2, 86.—With acc. pers. only in Tac.:quamquam Augusta se violari et imminui quereretur,
Tac. A. 2, 34:perculso Seneca, promptum fuit Rufum Fenium imminuere,
id. ib. 14, 57.—Hence, immĭnūtus, a, um, P. a., diminished, smaller, weak:mens,
Tac. A. 6, 46:modus intercalandi interdum cumulatior, interdum imminutior,
Sol. 1, § 44 [p. 893] -
7 inminuo
immĭnŭo ( inm-), ŭi, ūtum, 3, v. a. [inminuo], to lessen, diminish a thing (class.; esp. freq. in the trop. signif.; cf. diminuo, comminuo).I.Lit.A.In gen.:B.si istas exiguas copias quam minime imminueris,
Cic. Fam. 3, 3, 2:pondus,
Plin. 33, 3, 13, § 47.—Pregn., to weaken, impair, enfeeble:II.corpus otio, animum libidinibus imminuebant,
Tac. H. 2, 93; cf.:Gauda, morbis confectus, et ob eam caussam mente paululum inminuta,
Sall. J. 65, 1:vires (Venus),
Lucr. 5, 1017; cf. ib. 626.—In mal. part.:virginem,
App. Flor. p. 350; Lact. 1, 10 fin. —Trop.A.In gen., to lessen, diminish, abate:B.aestivorum tempus comitiorum mora imminuerat,
Sall. J. 44, 3:quod populi semper proprium fuit, quod nemo imminuit, nemo mutavit,
Cic. Agr. 2, 7, 19:imminuitur aliquid de voluptate,
id. de Or. 1, 61, 259:nihil ex consuetudine luxus atque desidiae,
Suet. Ner. 42:postquam se dolor imminuit,
Ov. H. 15, 113:verbum imminutum,
contracted, Cic. Or. 47, 157.—In partic., pregn., to encroach upon, to violate, injure, subvert, ruin, destroy:nullum jus tam sanctum atque integrum, quod non ejus scelus atque perfidia violarit et imminuerit,
Cic. Rosc. Am. 38, 109:cupiditas imminuta ac debilitata,
id. Phil. 12, 3, 7:bellum attenuatum atque imminutum,
id. de Imp. Pomp. 11, 30:pudicitiam,
Plaut. Cist. 1, 1, 90:auctoritatem,
Cic. Att. 1, 18, 5; cf. id. Verr. 2, 4, 27, § 60:jus legationis,
id. ib. 2, 1, 33, §84: laudem alicujus,
id. Att. 14, 17, A, 2:libertatem,
id. Caecin. 12, 35:Bocchi pacem,
Sall. J. 81, 4:mentes hominum (ebrietas),
Gell. 15, 2, 4:Agrippa discidio domum imminuerat,
Tac. A. 2, 86.—With acc. pers. only in Tac.:quamquam Augusta se violari et imminui quereretur,
Tac. A. 2, 34:perculso Seneca, promptum fuit Rufum Fenium imminuere,
id. ib. 14, 57.—Hence, immĭnūtus, a, um, P. a., diminished, smaller, weak:mens,
Tac. A. 6, 46:modus intercalandi interdum cumulatior, interdum imminutior,
Sol. 1, § 44 [p. 893]
См. также в других словарях:
encroach — en·croach /in krōch/ vi [Anglo French encrocher, probably alteration of acrocher to catch hold of, seize, usurp, from Old French, from a , prefix stressing goal + croc hook]: to enter esp. gradually or stealthily into the possessions or rights of … Law dictionary
Encroach — En*croach , v. i. [imp. & p. p. {Encroached}; p. pr. & vb. n. {Encroaching}.] [OF. encrochier to perch, prop., to hook, fasten a hook (perh. confused with acrochier, F. accrocher, to hook, get hold of, E. accroach); pref. en (L. in) + F. croc… … The Collaborative International Dictionary of English
encroach — en‧croach [ɪnˈkrəʊtʆ ǁ ˈkroʊtʆ] verb encroach on/upon something phrasal verb [transitive] to gradually take more control of someone s rights, property, responsibility etc than you should: • Bureaucratic power has encroached upon the freedom of… … Financial and business terms
encroach — ► VERB 1) (encroach on/upon) gradually intrude on (a person s territory, rights, etc.). 2) advance gradually beyond expected or acceptable limits: the sea has encroached all round the coast. DERIVATIVES encroachment noun. ORIGIN Old French… … English terms dictionary
Encroach — En*croach , n. Encroachment. [Obs.] South. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
encroach — early 14c., acquire, get, from O.Fr. encrochier seize, fasten on, hang on (to), cling (to); hang up, suspend, lit. to catch with a hook, from en in (see EN (Cf. en ) (1)) + croc hook, from O.N. krokr hook (see CROOK (Cf. crook)). Me … Etymology dictionary
encroach — *trespass, entrench, infringe, invade Analogous words: *enter, penetrate, pierce, probe: intrude, butt in, obtrude, interlope: interfere, intervene, interpose … New Dictionary of Synonyms
encroach — [v] invade another’s property, business appropriate, arrogate, barge in*, butt in*, crash, elbow in*, entrench, horn in*, impinge, infringe, interfere, interpose, intervene, intrude, make inroads*, meddle, muscle in*, overstep, put two cents in* … New thesaurus
encroach — [en krōch′, inkrōch′] vi. [ME encrochen < OFr encrochier, to seize upon, take < en , in + croc, croche, a hook: see CROSIER] 1. to trespass or intrude (on or upon the rights, property, etc. of another), esp. in a gradual or sneaking way 2.… … English World dictionary
encroach — UK [ɪnˈkrəʊtʃ] / US [ɪnˈkroʊtʃ] verb [intransitive] Word forms encroach : present tense I/you/we/they encroach he/she/it encroaches present participle encroaching past tense encroached past participle encroached 1) to gradually take something… … English dictionary
encroach — v. (d; intr.) to encroach on, upon (to encroach on smb. s territory) * * * [ɪn krəʊtʃ] upon (to encroach on smb. s territory) (d; intr.) to encroach on … Combinatory dictionary