-
1 emphasis
emphasis, eos, Akk. im, Abl. ī, f. (εμφασις), I) der Anblick, rein lat. intuitio, Chalcid. Tim. 239 in. – II) der Nachdruck-, die Kraft des Ausdrucks, der noch mehr bedeutet u. in sich ahnen läßt, als er eigentlich ausspricht, die Emphase, Quint. 8, 2, 11 u.a. Diom. 456, 29 (wo Genet.). Serv. Verg. Aen. 2, 79 u. 394: expressius cum emphasi pronuntiare, Cassian. coll. 23, 16.
-
2 significatio
sīgnificātio, ōnis, f. (significo), I) das Zuerkennengeben, Bezeichnen, Anzeigen, die Bezeichnung, Anzeige, Andeutung, das Merkzeichen, Zeichen, die Spur, a) absol., verb. nutus et s., Cic.: declarare alqd significatione, Cic.: significationem fumo od. ignibus facere, Caes.: s. fit, Cic. u. Caes. – m. subj. Genet.: litterarum, Cic.: Gallorum, Caes. – b) m. obj. Genet.: virtutis, Cic.: timoris, Cic.: voluntatis, Cic.: victoriae, Caes.: adventus, Caes.: recondita veteris ritus, Gell.: factā significatione probitatis, Cic.: primum quam minimi artificii alicuius, deinde nullam Graecarum rerum significationem dare, Cic. – Plur.: significationes valetudinis, Cic.: rerum futurarum, Cic. – c) m. Acc. u. Infin.: significatio fit non adesse constantiam, Cic. de off. 1, 131. – multas nec dubias significationes saepe iecit, ne reliquis quidem se parsurum senatoribus, Suet. Ner. 37, 3. – II) insbes.: 1) wie das griech. επισημασία, das Zeichen der Beistimmung, Beifallszeichen, der Beifallsruf, s. omnium, Cic.: significatione florere, Cic. – Plur., Cic. ad Q. fr. 1, 1, 14. § 42. Liv. 31, 15, 2. – 2) das Vorzeichen der Witterung, est et aquarum significatio etc.... caeli quidem murmur non dubiam habet significationem, Plin. 18, 359 sq. – 3) die nachdrucksvolle Andeutung, der Nachdruck, die Emphase (griech. εμφασις), Cornif. rhet. 4, 67. Cic. de or. 3, 202; or. 139. Quint. 9, 2, 3. – 4) die Bedeutung eines Wortes, Ausdrucks, der Wortsinn, Sinn, naturalis et principalis s., Quint.: mala, Gramm.: scripti, Cic.: verbi, Quint.: verbum aliquod dubiae significationis, Sen.: in XII tabulis legum nostrarum nusquam nominatur ›villa‹, semper in significatione ea ›hortus‹, Plin. – 5) der Ausspruch, der Satz, duas significationes habet propositio vestra, Sen. ep. 87, 28.
-
3 emphasis
emphasis, eos, Akk. im, Abl. ī, f. (εμφασις), I) der Anblick, rein lat. intuitio, Chalcid. Tim. 239 in. – II) der Nachdruck-, die Kraft des Ausdrucks, der noch mehr bedeutet u. in sich ahnen läßt, als er eigentlich ausspricht, die Emphase, Quint. 8, 2, 11 u.a. Diom. 456, 29 (wo Genet.). Serv. Verg. Aen. 2, 79 u. 394: expressius cum emphasi pronuntiare, Cassian. coll. 23, 16.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > emphasis
-
4 significatio
sīgnificātio, ōnis, f. (significo), I) das Zuerkennengeben, Bezeichnen, Anzeigen, die Bezeichnung, Anzeige, Andeutung, das Merkzeichen, Zeichen, die Spur, a) absol., verb. nutus et s., Cic.: declarare alqd significatione, Cic.: significationem fumo od. ignibus facere, Caes.: s. fit, Cic. u. Caes. – m. subj. Genet.: litterarum, Cic.: Gallorum, Caes. – b) m. obj. Genet.: virtutis, Cic.: timoris, Cic.: voluntatis, Cic.: victoriae, Caes.: adventus, Caes.: recondita veteris ritus, Gell.: factā significatione probitatis, Cic.: primum quam minimi artificii alicuius, deinde nullam Graecarum rerum significationem dare, Cic. – Plur.: significationes valetudinis, Cic.: rerum futurarum, Cic. – c) m. Acc. u. Infin.: significatio fit non adesse constantiam, Cic. de off. 1, 131. – multas nec dubias significationes saepe iecit, ne reliquis quidem se parsurum senatoribus, Suet. Ner. 37, 3. – II) insbes.: 1) wie das griech. επισημασία, das Zeichen der Beistimmung, Beifallszeichen, der Beifallsruf, s. omnium, Cic.: significatione florere, Cic. – Plur., Cic. ad Q. fr. 1, 1, 14. § 42. Liv. 31, 15, 2. – 2) das Vorzeichen der Witterung, est et aquarum significatio etc.... caeli quidem murmur non dubiam habet significationem, Plin. 18, 359 sq. – 3) die nachdrucksvolle Andeutung, der Nachdruck, die Emphase (griech. εμφασις), Cornif. rhet. 4, 67. Cic. de or. 3, 202; or. 139.————Quint. 9, 2, 3. – 4) die Bedeutung eines Wortes, Ausdrucks, der Wortsinn, Sinn, naturalis et principalis s., Quint.: mala, Gramm.: scripti, Cic.: verbi, Quint.: verbum aliquod dubiae significationis, Sen.: in XII tabulis legum nostrarum nusquam nominatur ›villa‹, semper in significatione ea ›hortus‹, Plin. – 5) der Ausspruch, der Satz, duas significationes habet propositio vestra, Sen. ep. 87, 28.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > significatio
См. также в других словарях:
EMPHASE — Procédure qui semble être le simple produit de la fantaisie du locuteur, et, comme telle, ne nécessiter aucun traitement particulier, l’emphase, ou accentuation au moyen de divers procédés phoniques, syntaxiques ou stylistiques, peut néanmoins… … Encyclopédie Universelle
Emphase — (auch: Ẹmphasis) geht auf das altgriech. Verb ἐμφαίνω (emphaínō) zurück, welches „zeigen“, „an den Tag legen“ oder „anschaulich/deutlich/offensichtlich machen“ bedeuten kann. Daher bedeutet Emphase eigentlich „öffentlich anschaubare Darstellung“… … Deutsch Wikipedia
emphasé — emphasé, ée (an fa zé, zée) adj. Qui a de l emphase. • Ni les grands mots ni le ton emphasé, Au sens commun n ont jamais imposé, J. B. ROUSS. dans le Dict. de BESCHERELLE. N est pas en usage … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
emphase — EMPHASE. s. fém. Pompe affectée dans le discours ou dans la prononciation. Cet homme parle avec emphase. Déclamer, parler avec emphase … Dictionnaire de l'Académie Française 1798
emphase — EMPHASE. s. f. Pompe dans l expression, dans la prononciation. Ce mot a beaucoup d emphase. cet homme parle avec emphase … Dictionnaire de l'Académie française
Emphase — Sf Hervorhebung, Nachdruck erw. fach. (16. Jh.) Entlehnung. Entlehnt aus frz. emphase, dieses aus l. emphasis, aus gr. émphasis, eigentlich Verdeutlichung , einer Ableitung von gr. emphaínein aufzeigen, sichtbar machen , zu gr. phaínein und gr.… … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
Emphase — (v. gr. Emphăsis), 1) (Rhet.), Kraft eines Ausdrucks, sofern in demselben mehr liegt, als er eigentlich ausspricht; 2) überhaupt Betonung; daher Emphatisch, nachdrucksvoll, kräftig … Pierer's Universal-Lexikon
Emphāse — (griech.), eigentlich der Nachdruck, den man auf einen Ausdruck legt, weil er in seiner Kürze mehr bedeuten und ahnen lassen soll, als er ausspricht (z. B. bei Schiller: Du hast bis jetzt nur Schwächlinge bezwungen, ein Mann steht vor dir); dann… … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Emphase — Emphāse (grch.), nachdrückliche Hervorhebung zur Verstärkung des Ausdrucks; emphātisch, nachdrucksvoll … Kleines Konversations-Lexikon
Emphase — Emphase, kräftiger Ausdruck, Nachdruck der Rede, Schwung, Begeisterung. B–l … Damen Conversations Lexikon
emphase — (an fâ z ) s. f. 1° Exagération dans l expression, le ton, la voix, le geste. • Vous ne les liriez pas avec assez d emphase, DESMARETS Visionnaires, III, 4. • Il réprime des mots l ambitieuse emphase ; Ici le sens le choque, et plus loin c… … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré