-
1 cōnscendō
cōnscendō endī, ēnsus, ere [com-+scando], to mount, ascend, climb: vallum, Cs.: equos, L.: aethera, O.: rogum, V.: in equos, O. — To go on board, embark: navem: puppim, O.: aequor navibus, to go to sea, V.: in navīs, Cs.: in phaselum: velim conscendas, ad meque venias: ab eo loco, set sail: Thessalonicae conscendere iussi, L. — Fig.: laudis carmen, to rise to, Pr.* * *conscendere, conscendi, conscensus Vclimb up, ascend, scale; rise to; mount (horse); board (ship)/embark/set out -
2 conscendo
con-scendo, ndi, nsum, 3, v. a. and n. [p. 426] [scando].I.In gen., to mount, to ascend (in prose rare before the Aug. per.)A.Lit.(α).With acc.:(β).currum,
Lucr. 6, 47; Prop. 2 (3), 18, 13; Ov. Tr. 3, 8, 1; Curt. 5, 10, 12: montes, * Cat. 64, 126; Prop. 1, 6, 3:vallum,
Caes. B. G. 5, 39 fin.:equos,
Ov. M. 14, 820; Liv. 29, 2, 16; Suet. Calig. 51:aethera,
Ov. M. 3, 299; Stat. S. 3, 1, 7; Val. Fl. 2, 444:culmen summum,
Sil. 3, 510:scopulum,
Verg. A. 1, 180:rogum,
id. ib. 4, 646:tribunal,
Suet. Tib. 17; id. Galb. 10 al.—With in:B.in equi costas,
Lucr. 5, 1296:in equos,
Ov. M. 6, 222:in montem,
Petr. 116, 1.—Trop. (very rare):II.laudis carmen,
Prop. 2 (3), 10, 23:ad ultimum nefas,
Quint. Decl. 377.—Esp., a nautical t. t., to go on board a ship, to embark, take ship, etc. (class. in all periods and species of composition; cf. ascendo); constr. with the acc., in, or absol.(α).With acc.: cymbam piscatoriam. Afran. ap. Non. p. 535, 30:(β).navem,
Caes. B. G. 4, 23; id. B. C. 2, 4; Cic. Fam. 3, 10, 3; Nep. Dat. 4, 3:naves,
Liv. 22, 19, 8; 37, 11, 8; cf. in pass.:conscensā nave,
Just. 31, 4, 3; and:navibus conscensis,
id. 12, 10, 1:navigium,
Suet. Caes. 58:cavatum ex materiā alveum,
Vell. 2, 107, 1:puppim,
Ov. F. 2, 95:classem,
Verg. A. 10, 155; Ov. M. 13, 422; cf.:aequor navibus,
to navigate, Verg. A. 1, 381: ibi classem, Auct. B. Afr. 10, 2.—With in:(γ).in navem,
Cic. Fam. 14, 17, 2:in phaselum,
id. Att. 14, 16, 1.—Absol.:velim quam primum conscendas ad meque venias,
Cic. Q. Fr. 2, 2, 4 al.:conscende nobiscum, et quidem ad puppim,
id. Fam. 12, 25, 5; Liv. 22, 19, 10; 37, 11, 10; * Quint. 4, 2, 41; Ov. Tr. 1, 2, 41:in Siciliam,
to embark for Sicily, Liv. 31, 29, 6.—With ab and abl. of place:Pompeium a Brundisio conscendisse,
Cic. Att. 9, 14, 3:ab eo loco conscendi,
id. Phil. 1, 3, 7:ab hortis Cluvianis,
id. Att. 14, 16, 1; cf.Epheso,
id. ib. 6, 8, 4:Thessalonicae conscendere jussi,
Liv. 44, 23, 9. -
3 impōnō (in-p-)
impōnō (in-p-) posuī, positus (inpostus, V) ere, to place upon, set on, impose, establish, introduce, set, place: Metellum in rogum: In ignem impositast, fletur, T.: quo praesidium imposuerat, S.: eo mulieres imposuerunt (i. e. in raedas), Cs.: molemque et montes insuper altos, V.: in eis urbibus praesidia, S.: tegumenta galeis, Cs.: conlegae diadema: serta delubris, Iu.: iuvenes rogis, V.: quos (artūs) mensis, O.: Impositus mannis, H.: arces Montibus impositae, H.: super aggerem inpositis turribus, S.: quidvis oneris impone; impera, T.: cervici imponere nostrae, place thyself, V.—To put on board, embark: naves, quo maior numerus militum posset imponi, Cs.: exercitum Brundisi imponere: equitibus in navīs impositis, Cs.: nos cymbae, H.: scaphas contexit, eoque milites imposuit, Cs.—To set up, place high, raise: (Romulum) ablatum terris caelo, O.—Fig., to put upon, impose, inflict: pacis morem, dictate conditions, V.: onus observantiae Bruto: sibi labores, Cs.: mihi honorem, S.: mihi personam hanc, ut, etc.: rei p. volnera: saevas imponite leges, ut, etc., Iu.: Cui tolerare vitam colo Inpositum, is incumbent, V.—To assign, impose, set, apply, give: praedae cellae nomen: filiis duobus nomina, L.: vocabula rebus, H.: nomen avitum, O.: extremam manum bello, V.: modum alicui, L.—Prov.: Imponit finem sapiens et rebus honestis, Iu.—To set up, set over, constitute: dominum, V.: quasi nullo inposito, S.: alquem vilicum: consul est impositus is nobis, quem, etc.: Atheniensibus viros, S.: si domini milites imperatoribus imponantur, L.: Masinissam in Syphacis regnum, L.: in cervicibus nostris dominum.—Of taxes, etc., to lay, impose, assess, exact: ceteris vectigal: stipendium victis, Cs.—To impose upon, deceive, cheat, trick.—With dat: Catoni egregie: si mihi imposuisset aliquid, has misled me: regi, Iu. -
4 iterō
iterō āvī, ātus, āre [iterum], to do a second time, repeat: cum duplicantur iteranturque verba: saepe eadem, L.: iterata pugna, renewed, L.: ubi Phoebus iteraverit ortūs, has risen a second time, O.: cursūs relictos, H.: aequor, embark again upon, H.: Muricibus Tyriis iteratae vellera lanae, dyed twice, H.: nullis iterata priorum Ianua, reached again, O.: agro arato... iterato, ploughed a second time: truncis Lapsa cavis iterare mella, celebrate, H.* * *iterare, iteravi, iteratus Vdo a second time; repeat; renew, revise -
5 adscendo
adscendere, adscendi, adscensus Vclimb; go/climb up; mount, scale; mount up, embark; rise, ascend, move upward -
6 ascendo
ascendere, ascendi, ascensus Vclimb; go/climb up; mount, scale; mount up, embark; rise, ascend, move upward -
7 impono
, imposui, impositumto place, set, stow / embark / cheat, deceive. -
8 demitto
dē-mitto, mīsi, missum, 3, v. a., to send down; to drop; to let, sink, or bring down; to cause to hang or fall down; to lower, put down, let fall (freq. and class.).I.Lit.A.In gen.:b.picis e caelo demissum flumen,
Lucr. 6, 257; cf.:caelo imbrem,
Verg. G. 1, 23:caelo ancilia,
Liv. 5, 54 et saep.:barbam malis,
Lucr. 5, 673:latum clavum pectore,
Hor. S. 1, 6, 28; cf.:monilia pectoribus,
Verg. A. 7, 278:laenam ex humeris,
id. ib. 4, 263: Maia genitum demittit ab alto, Verg. A. 1, 297; cf.:ab aethere currum, Ov M. 7, 219: e muro sporta,
Sall. Hist. 2, 53:aliquem in sporta per murum,
Vulg. 2 Cor. 11, 33:taleam (sc. in terram),
to put into the ground, plant, Cato R. R. 45, 2;arbores altius,
Plin. 17, 11, 16, § 81:puteum alte in solido,
i. e. to sink deep, Verg. G. 2, 231:triginta pedes in terram turrium fundamenta,
Curt. 5, 1, 31:arbusta certo demittunt tempore florem,
Lucr. 5, 670:demisit nardini amphoram cellarius (i. e. deprompsit),
Plaut. Mil. 3, 2, 12:fasces,
Cic. Rep. 2, 31; cf. id. ib. 1, 40:cibos (sc. in alvum),
Quint. 10, 1, 19; cf. Ov. M. 8, 835.—Naut. t. t., to lower, demittere antennas, Sall. Hist. 4, 41 Dietsch.;Auct. B. Alex. 45, 2: cornua (i.e. antennas),
Ov. M. 11, 482; cf.:effugit hibernas demissa antenna procellas,
id. Tr. 3, 4, 9:arma, classem, socios Rheno,
Tac. A. 1, 45 fin.; cf.: farinam doliis secundā aquā Volturni fluminis, Frontin. Strat. 3, 14, 2;and pecora secundā aquā,
id. ib. 3, 14, 4:manum artifices demitti infra pectus vetant,
Quint. 11, 3, 112; cf.brachia,
id. 2, 13, 9:frontem (opp. attolli),
id. 11, 3, 78:supercilia (opp. allevari), ib. § 79: aures,
Hor. Od. 2, 13, 34; cf.auriculas,
id. S. 1, 9, 20:caput,
Ov. M. 10, 192:crinem,
id. ib. 6, 289:demisso capite,
Vulg. Job 32, 6 al.:aliquos per funem,
Verg. A. 2, 262; Hor. A. P. 461:vestem,
id. S. 1, 2, 95; cf.tunicam,
id. ib. 25:stolam,
id. ib. 99 et saep.; often in a violent manner, to cast down, to cast, throw, thrust, plunge, drive, etc.:equum in flumen,
Cic. Div. 1, 33, 73; cf.:equos a campo in cavam viam,
Liv. 23, 47:aliquem in carcerem,
Liv. 34, 44 fin.; cf. Sall. C. 55, 4:aliquem ad imos Manes,
Verg. A. 12, 884:hostem in ovilia,
Hor. Od. 4, 4, 10:gladium in jugulum,
Plaut. Merc. 3, 4, 28; cf.:ferrum in ilia,
Ov. M. 4, 119:sublicas in terram,
Caes. B. G. 3, 49, 4; cf.:huc stipites,
id. ib. 7, 73, 3 and 6:huc caementa,
Hor. Od. 3, 1, 35:nummum in loculos,
to put, id. Ep. 2, 1, 175:calculum atrum in urnam,
Ov. M. 15, 44:milia sex nummum in arcam nummariam,
Nov. Com. v. 108 Rib.: caput ad fornicem Fabii, to bow, stoop, Crassus ap. Cic. de Or. 2, 66, 267: tunicam ad talos, Varr. ap. Non. 286, 19; cf. Cic. Clu. 40, 111; Quint. 5, 13, 39 et saep.:quove velim magis fessas demittere naves,
Verg. A. 5, 29; cf.:navem secundo amni Scodam,
Liv. 44, 31.— Poet. with dat.:corpora Stygiae nocti tormentis,
Ov. M. 3, 695; cf.:aliquem neci,
Verg. A. 2, 85:aliquem Orco,
id. ib. 2, 398; Hor. Od. 1, 28, 11:aliquem umbris,
Sil. 11, 142:ferrum jugulo,
Ov. H. 14, 5:ferrum lacubus,
id. M. 12, 278:offa demittitur faucibus boum,
Plin. 27, 11, 76, § 101.—Se, or in the pass. form with middle signif., to let one's self down, stoop, descend:B.(venti vortex) ubi se in terras demisit,
Lucr. 6, 446:se inguinibus tenus in aquam calidam,
Cels. 1, 3:se ad aurem alicujus,
Cic. Verr. 2, 2, 30; cf.:cum se demittit ob assem,
Hor. Ep. 1, 16, 64:concava vallis erat, qua se demittere rivi Assuerant,
Ov. M. 8, 334 al.:nonullae (matres familias) de muris per manus demissae,
Caes. B. G. 7, 47, 6.— Prov.: demitti de caelo, or simply caelo, to be sent down from heaven, i. e. to be of celestial origin, Liv. 10, 8, 10; Quint. 1, 6, 16.—Esp., milit. t. t.1.To send, bring, or lead down soldiers into a lower place:2.in loca plana agmen demittunt,
Liv. 9, 27; cf.:agmen in vallem infimam,
id. 7, 34:equites Numidas in inferiorem campum,
id. 27, 18:agmen in Thessaliam,
id. 32, 13; 38, 2: exercitum in planitiem, Frontin. Strat. 1, 2, 7 al.; and without in:agmen,
Liv. 9, 2:levem armaturam,
id. 22, 28 al.:cum se major pars agminis in magnam convallem demisisset,
had descended, Caes. B. G. 5, 32 fin.;so with se,
id. ib. 6, 40, 6; 7, 28, 2; id. B. C. 1, 79, 4; Cic. Fam. 15, 4, 4 al.—Arma demittere, in making a military salute: armis demissis salutationem more militari faciunt, with grounded arms, Auct. B. Afr. 85, 6. —II.Trop., to cast down, let sink, etc.:A.demisere oculos omnes gemitumque dedere,
Ov. M. 15, 612; cf.:vultu demisso,
Vulg. Isa. 49, 23:demissis in terram oculis,
Liv. 9, 38, 13;also in sleep: cadit inscia clavo Dextera, demittitque oculos,
Val. Fl. 3, 41:vultum,
Val. Max. 8, 14, 5; Curt. 6, 32, 1:vultum animumque metu,
Ov. M. 7, 133; cf.vultus,
id. ib. 10, 367; Liv. 2, 58. hoc in pectus tuum demitte, impress this deeply on your mind, Sall. J. 102 fin.; cf.:eas voces in pectora animosque,
Liv. 34, 50; and:dolor hoc altius demissus, quo minus profiteri licet,
Just. 8, 5, 11: cum in eum casum me fortuna demisisset, ut, etc., had reduced, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8, 2:dignitatem in discrimen,
Liv. 3, 35:vim dicendi ad unum auditorem (opp. supra modum sermonis attolli),
Quint. 1, 2, 31; to engage in, enter upon, embark in, meddle with:me penitus in causam,
Cic. Att. 7, 12, 3; cf.:me in res turbulentissimas,
id. Fam. 9, 1, 2: cogita ne te eo demittas, unde, etc., Cael. ap. Cic. Fam. 8, 16 fin.:se in comparationem,
Suet. Rhet. 6:se in adulationem,
to descend to, Tac. A. 15, 73:se usque ad servilem patientiam,
id. ib. 14, 26:se ad minora illa,
Quint. 1 prooem. § 5: re in secunda tollere animos et in mala demittere, to let it sink, i. e. to be disheartened, Lucil. ap. Non. 286, 7; cf.:si vicerint, efferunt se laetitia: victi debilitantur animosque demittunt,
Cic. Fin. 5, 15, 42; so,animos (with contrahere),
id. Tusc. 4, 6 fin.; and:animum (with contrahere),
id. Q. Fr. 1, 1, § 4:mentes,
Verg. A. 12, 609 (desperant, sicut e contra sperantes aliquid erigunt mentes, Serv.); and with abl.:ne se admodum animo demitterent,
Caes. B. G. 7, 29.—In geom., t. t., to let fall a line, Vitr. 3, 5, 5.—Hence, dēmissus, a, um, P. a., brought down, lowered.Lit.1.Of localities, sunken, low-lying, low (cf. dejectus, P. a., no. I.):2.campestribus ac demissis locis,
Caes. B. G. 7, 72, 3; cf.:loca demissa ac palustria,
id. B. C. 3, 49, 5.—Of other things, drooping, falling, hanging down:B.demissis umeris esse,
Ter. Eun. 2, 3, 22 Ruhnk.:tremulus, labiis demissis,
with flabby lips, id. ib. 2, 3, 44:demisso capite discedere,
Cic. Clu. 21, 58; cf.:tristes, capite demisso,
Caes. B. G. 1, 32:demisso vultu,
with downcast looks, Sall. C. 31, 7.— Poet. in Gr. constr.:Dido vultum demissa,
Verg. A. 1, 561.—Also deep:demissa vulnera,
Sen. Ep. 67 fin. —Trop.1.Downcast, dejected, dispirited, low (freq.):2.erigebat animum jam demissum,
Cic. Clu. 21, 58:esse fracto animo et demisso,
id. Fam. 1, 9, 16:(homines) animo demisso atque humili,
id. Font. 11; cf. id. Tusc. 2, 21:demisso animo fuit,
Sall. J. 98 al.:demissa voce loqui,
Verg. A. 3, 320.—In the comp.:nihilo demissiore animo causa ipse pro se dicta,
Liv. 4, 44.— Transf. to the person:quis P. Sullam nisi moerentem, demissum afflictumque vidit?
Cic. Sull. 26 fin.:videsne illum demissum?
id. Mur. 21, 45; Quint. 1, 3, 10 al.— Comp.:orator in ornamentis et verborum et sententiarum demissior,
Cic. Or. 24, 81.—Lowly, humble, unassuming, shy, retiring (opp. elatus, lofty, proud):3.ea omnia, quae proborum, demissorum, non acrium sunt, valde benevolentiam conciliant,
Cic. de Or. 2, 43, 182; cf.:multum demissus homo,
Hor. S. 1, 3, 57:sit apud vos modestiae locus, sit demissis hominibus perfugium, sit auxilium pudori,
Cic. Mur. 40, 87.—Rarely of external condition, humble, poor:4.qui demissi in obscuro vitam habent (opp. qui magno imperio praediti in excelso aetatem habent),
Sall. C. 51, 12.—Poet., and in Tacitus, of genealogical descent, descended, derived, sprung:1.ab alto Demissum genus Aenea,
Hor. S. 2, 5, 63; so Verg. G. 3, 35: id. A. 1, 288; Stat. Th. 2, 613; Tac. A. 12, 58.— Sup. does not occur. — Adv.: dēmisse.Lit., low:2.hic alte, demissius ille volabat,
Ov. Tr. 3, 4, 23.—Trop., humbly, modestly, abjectly, meanly:non est ausus elate et ample loqui, cum humiliter demisseque sentiret,
Cic. Tusc. 5, 9, 24:suppliciter demisseque respondere,
id. Fl. 10, 21:se tueri,
id. Att. 2, 18, 3.— Sup.: haec quam potest demississime atque subjectissime exponit, * Caes. B. C. 1, 84 fin. -
9 impono
impōno, pŏsŭi, pŏsĭtum, 3 (arch. forms of the perf. imposivit, Plaut. Rud. 2, 3, 27:I.imposisse,
id. Most. 2, 2, 4; sync. form of the part. perf. impostus, a, um, Lucr. 5, 543; Verg. A. 9, 716; Val. Fl. 4, 186; Prop. 5, 2, 29; Stat. Th. 1, 227 al.), v. a. [in-pono], to place, put, set, or lay into, upon or in a place (very freq. and class.); constr. usu. with aliquid in aliquam rem or alicui rei; rarely in aliqua re or absol.Lit.A.In gen.: pedem in undam. Plaut. Most. 2, 2, 4:B.hunc in collum,
id. Pers. 4, 6, 10:aliquem in rogum,
Cic. Tusc. 1, 35, 85; cf.:in ignem imposita'st: fletur,
Ter. And. 1, 1, 102:omnem aciem suam redis et carris circumdederunt: eo mulieres imposuerunt,
Caes. B. G. 1, 51 fin.:milites eo (i. e. in equos),
id. ib. 1, 42, 5:aliquid in foco Lari,
Plaut. Aul. 2, 8, 16:coronam auream litteris,
Cic. Fl. 31, 76; cf.:collegae diadema,
id. Phil. 5, 12:operi incohato fastigium,
id. Off. 3, 7, 33:pondera nobis,
Lucr. 5, 543:serta delubris et farra cultris,
Juv. 12, 84:clitellas bovi,
Cic. Att. 5, 15, 3:juvenes rogis,
Verg. G. 4, 477:artus mensis,
Ov. M. 1, 230:aliquid mensis,
id. F. 2, 473: natum axi (i. e. in currum). Stat. Th. 6, 321:frontibus ancillarum vittas,
Juv. 12, 118:ali quem mannis,
Hor. Ep. 1, 7, 77:aliquem jumento,
Gell. 20, 1, 11:Pelion Olympo,
Hor. C. 3, 4, 52:arces montibus impositae,
id. Ep. 2, 1, 253; cf. id. C. 4, 14, 12:impositum saxis Anxur,
id. S. 1, 5, 26:celeri raptos per inania vento Imposuit caelo,
placed them in the heavens, Ov. M. 2, 507:(Romulum) ablatum terris caelo,
id. ib. 14, 811:hoc metuens molemque et montes insuper altos Imposuit,
Verg. A. 1, 62; cf.:pedem super cervicem jacentis,
Curt. 9, 7 fin.:haec super imposuit liquidum aethera,
Ov. M. 1, 67:ei jus est in infinito supra suum aedificium imponere,
to build, Dig. 8, 2, 24:pontibus praesidiisque impositis,
Tac. A. 2, 11:pons lapideus flumini impositus,
Curt. 5, 1, 29:quidvis oneris impone, impera,
Ter. And. 5, 3, 26; id. Phorm. 3, 3, 29:nec peredit Impositam celer ignis Aetnam,
Hor. C. 3, 4, 76:diadema imposuit,
Quint. 9, 3, 61:pars togae, quae postea imponitur,
id. 11, 3, 140. —In partic.1.Naut. t. t., to put on board ship, to embark; with in and acc.:2.quicquid domi fuit in navem imposivit,
Plaut. Rud. 2, 3, 27: in quas (naves) exercitus ejus imponi posset, Lentul. ap. Cic. Fam. 12, 14, 1:legiones equitesque Brundisii in naves,
Caes. B. C. 3, 14, 1:aeris magno pondere in naves imposito,
id. ib. 3, 103, 1.—With dat.:et nos in aeternum Exsilium impositura cymbae,
Hor. C. 2, 3, 28:ut semel imposita est pictae Philomela carinae,
Ov. M. 6, 511.—With adv.:deprehensis navibus circiter quinquaginta atque eo militibus inpositis,
Caes. B. G. 7, 58, 4:scaphas contexit, eoque milites imposuit,
id. B. C. 3, 24, 1. — With abl.: vetustissima nave impositi, Caes. ap. Suet. Caes. 66. — Absol.:ipsi expediti naves conscenderent, quo major numerus militum posset imponi,
Caes. B. C. 3, 6, 1:cum Crassus exercitum Brundisii imponeret,
Cic. Div. 2, 40, 84:signa nostra velim imponas,
id. Att. 1, 10, 3:per istos quae volebat clam imponenda curabat,
id. Verr. 2, 4, 10, § 23.—Med. t. t., to apply a remedy externally:3.alium imponitur in vulnera,
Plin. 20, 6, 23, § 50:porrum vulneribus,
id. 20, 6, 21, § 47:raphanos super umbilicum contra tormenta vulvae,
id. 20, 4, 13, § 27:imponuntur et per se folia,
id. 23, 7, 71, § 138.—Of animals, to put the male to the female:II.asinum equae,
Col. 6, 36, 4; 7, 2, 5.—In mal. part., Juv. 6, 334.Trop.A.In gen., to put or lay upon, to impose; to throw or inflict upon; to put, set, or give to:B.culpam omnem in med inponito,
Plaut. Mil. 3, 3, 54: cujus amicitia me paulatim in hanc perditam causam imposuit, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 17, 1:ne magnum onus observantiae Bruto nostro imponerem,
Cic. Att, 13, 11, 1:onus alicui,
id. Fam. 6, 7, 6; 13, 56, 1; id. Rep. 1, 23; cf.:plus militi laboris,
id. Mur. 18, 38:graviores labores sibi,
Caes. B. C. 3, 74, 2:illi illud negotium,
Cic. Sest. 28, 60:vos mihi personam hanc imposuistis, ut, etc.,
id. Agr. 2, 18, 49; cf. Anton. ap. Cic. Att. 10, 10, 2:si mihi imposuisset aliquid,
Cic. Att. 15, 26, 4:ego mihi necessitatem volui imponere hujus novae conjunctionis,
id. ib. 4, 5, 2; cf. id. Sull. 12, 35:mihi impone istam vim, ut, etc.,
id. Verr. 2, 2, 60, § 138:rei publicae vulnera,
id. Fin. 2, 24, 66; so,vulnus rei publicae,
id. Att. 1, 16, 7:plagam mortiferam rei publicae,
id. Sest. 19, 44:quibus injurias plurimas contumeliasque imposuisti,
id. Verr. 2, 4, 9, § 20:injuriam sine ignominia alicui,
id. Quint. 31, 96; cf. id. Rep. 1, 3:servitus fundo illi imposita,
id. Q. Fr. 3, 1, 2, § 3:servitutem civibus,
Sall. Or. ad Caes. 2:belli invidiam consuli,
id. C. 43, 1:leges civitati per vim imposuit,
Cic. Phil. 7, 5, 15:leges alicui,
id. ib. 12, 1, 2; id. Rep. 1, 34; cf.:saevas imponite leges, ut, etc.,
Juv. 7, 229:nimis duras leges huic aetati,
Cic. de Or. 1, 60, 256:huic praedae ac direptioni cellae nomen imponis,
assign, give, id. Verr. 2, 3, 85, § 197:nomen alicui,
Liv. 35, 47, 5; Quint. 8, 3, 7; Tac. A. 4, 34; 14, 39 et saep.; cf.:imponens cognata vocabula rebus,
Hor. S. 2, 3, 280:finem imponere volumini,
Quint. 9, 4, 146:finem spei,
Liv. 5, 4, 10:clausulam disputationi,
Col. 3, 19, 3; cf.: quasi perfectis summam eloquentiae manum imponerent, gave the last touch to, Quint. prooem. §4: summam manum operi,
Plin. 36, 5, 4, § 16; Sen. Ep. 12, 4; Vell. 2, 33, 1; 2, 87, 1; Gell. 17, 10, 5; Quint. 1 prooem. 4:extremam manum bello,
Verg. A. 7, 573:manum supremam bellis,
Ov. R. Am. 114:modum alicui,
Liv. 4, 24, 7:modum dolori,
Plin. Ep. 9, 13, 16:modum divortiis,
Suet. Aug. 34.—Prov.:imponit finem sapiens et rebus honestis,
Juv. 6, 444 (453).—In partic.1.To set over, as overseer, commander, etc.:2.si emimus, quem vilicum imponeremus, quem pecori praeficeremus,
Cic. Planc. 25, 62:consul est impositus is nobis, quem, etc.,
id. Att. 1, 18, 3:Lacedaemonii devictis Atheniensibus triginta viros imposuere,
Sall. C. 51, 28:Macedoniae regem,
Liv. 40, 12, 15; cf.:Masinissam in Syphacis regnum,
id. 37, 25, 9:Cappadociae consularem rectorem,
Suet. Vesp. 8:quid si domini milites imperatoribus imponantur?
Liv. 45, 36, 8:itaque imposuistis cervicibus nostris sempiternum dominum (deum),
Cic. N. D. 1, 20, 54 (al. in cervicibus).—To lay or impose upon, as a burden, tax, etc.: omnibus agris publicis pergrande vectigal. Cic. Agr. 1, 4, 10:3.vectigal fructibus,
id. Font. 5, 10:stipendium victis,
Caes. B. G. 1, 44, 5:tributa genti,
Suet. Dom. 12; so, tributi aliquid alicui, id. Calig. 40; cf.:tributum in capita singula,
Caes. B. C. 3, 32, 1:frumentum,
Cic. Att. 15, 10:nulla onera nova,
Hirt. B. G. 8, 49 fin. —Alicui, to impose upon, deceive, cheat, trick (= frustror, fallo, fraudo, circumvenio):Catoni egregie imposuit Milo noster,
Cic. Q. Fr. 2, 6, 5:si mihi imposuisset aliquid,
id. Att. 15, 26, 4: populo imposuimus et oratores visi sumus, id. ap. Quint. 8, 6, 20 and 55:praefectis Antigoni imposuit,
Nep. Eum. 5, 7; Plin. Ep. 3, 15, 3:facile est barbato inponere regi,
Juv. 4, 103:falluntur quibus luxuria specie liberalitatis imponit,
Tac. H. 1, 30.— Pass. impers.:utcumque imponi vel dormienti posset,
Petr. 102. -
10 inscendo
inscendo, scendi, scensum, 3, v. n. and a. [in-scando], to step into or upon, to climb up, mount, ascend.I.Lit.:II.cum inscenderet in rogum ardentem,
Cic. Div. 1, 23, 47:supra pilam inscendat,
Cato, R. R. 127, 2:quadrigas Jovis,
Plaut. Am. 1, 1, 294:in arborem,
id. Aul. 4, 6, 12:in currum,
id. Men. 5, 2, 10:equum,
Suet. Ner. 48:haud se inscendi ab alio (Bucephalus) nisi a rege passus est,
Gell. 5, 2, 3:grabatulo inscenso,
App. M. 2, p. 122, 16.— Absol.:ubi amicam avectam scio, Inscendo,
I go on board ship, embark, Plaut. Mil. 2, 1, 37.—Transf., in mal. part.:matronam,
App. M. 7, p. 197, 21; 10, p. 249, 7. -
11 iteratus
1. I.In gen.:II.quae audistis, si eadem hic iterem,
Plaut. Poen. 4, 2, 99. —Also pleonastically: bis iterare,
Plaut. Ps. 1, 3, 154; and:iterum iterare,
id. Rud. 4, 8, 1:itera dum eadem ista mihi, non enim satis intellego,
Cic. Att. 14, 14, 1:cum duplicantur iteranturque verba,
id. Or. 39, 135; id. Part. Or. 6, 21:ne jam dicta iteremus,
Col. 8, 8, 3:saepe iterando eadem, perculit tandem,
Liv. 1, 45, 2:clamor segnius saepe iteratus,
id. 4, 37, 9; Suet. Aug. 86:pugnam,
to renew, Liv. 6, 32:praelium,
Just. 29, 4, 1; cf.of games, etc.: quibusdam iteratus,
Suet. Ner. 23:ubi Phoebus iteraverit ortus,
has risen a second time, Ov. F. 6, 199:quotiensque puer Eheu dixerat, haec resonis iterabat vocibus Eheu,
id. M. 3, 496: cursus [p. 1008] relictos, Hor. C. 1, 34, 4:aequor,
to embark again upon, id. ib. 1, 7, 32:vitam morte,
to be restored to life by way of death, Plin. 7, 55, 56, § 190:legationem,
to renew, send a second time, Just. 18, 1, 1:multiplicem tenues iterant thoraca catenae,
double it, make it thicker, Stat. Th. 12, 775:calceamentum,
to wear twice, Lampr. Heliog. 32:mulierem,
id. ib. 24: muricibus Tyriis iteratae vellera lanae, dipped or dyed twice, or repeatedly, Hor. Epod. 12, 21:tumulum,
to reconstruct, Tac. A. 2, 7:iterata vulnera,
repeated, Stat. S. 1, 2, 84.—In partic.A.In agriculture, to plough a second time:B.agrum,
Cic. de Or. 2, 30 fin.; cf.:siccitatibus censeo, quod jam proscissum est, iterare,
Col. 2, 4, 4:locus diligenter fossione iterandus,
id. 11, 3, 12:sarrituram,
Plin. 18, 27, 67, § 254; id. 18, 29, 71, § 295; 19, 4, 20, § 60.—To repeat, rehearse, relate:1.haec ubi Telebois ordine iterarunt,
Plaut. Am. 1, 1, 56:dum mea facta itero,
id. Cas. 5, 2, 5: scribere bellum et quae in eo gesta sunt iterare, Sempron. Asell. ap. Gell. 5, 18:cantare rivos atque truncis Lapsa cavis iterare mella,
to celebrate, Hor. C. 2, 19, 11:sic iterat voces,
id. Ep. 1, 18, 12.— Hence,ĭtĕrātus, i, m., a soldier who had been discharged (honestā missione dimissus) and was again recalled to service, Inscr. Orell. 3463. —2.ĭtĕrātō, adv., again, once more (post-class.):2.vinci,
Just. 5, 4, 2:quaerentibus de persona regis,
id. 11, 7, 11:navali proelio iterato congredi,
id. 15, 2, 6 al.:si postea eum iterato reum non fecerit,
Dig. 48, 16, 17; Tert. adv. Jud. 13.ĭtĕrō, adv., v. iterum init. -
12 itero
1. I.In gen.:II.quae audistis, si eadem hic iterem,
Plaut. Poen. 4, 2, 99. —Also pleonastically: bis iterare,
Plaut. Ps. 1, 3, 154; and:iterum iterare,
id. Rud. 4, 8, 1:itera dum eadem ista mihi, non enim satis intellego,
Cic. Att. 14, 14, 1:cum duplicantur iteranturque verba,
id. Or. 39, 135; id. Part. Or. 6, 21:ne jam dicta iteremus,
Col. 8, 8, 3:saepe iterando eadem, perculit tandem,
Liv. 1, 45, 2:clamor segnius saepe iteratus,
id. 4, 37, 9; Suet. Aug. 86:pugnam,
to renew, Liv. 6, 32:praelium,
Just. 29, 4, 1; cf.of games, etc.: quibusdam iteratus,
Suet. Ner. 23:ubi Phoebus iteraverit ortus,
has risen a second time, Ov. F. 6, 199:quotiensque puer Eheu dixerat, haec resonis iterabat vocibus Eheu,
id. M. 3, 496: cursus [p. 1008] relictos, Hor. C. 1, 34, 4:aequor,
to embark again upon, id. ib. 1, 7, 32:vitam morte,
to be restored to life by way of death, Plin. 7, 55, 56, § 190:legationem,
to renew, send a second time, Just. 18, 1, 1:multiplicem tenues iterant thoraca catenae,
double it, make it thicker, Stat. Th. 12, 775:calceamentum,
to wear twice, Lampr. Heliog. 32:mulierem,
id. ib. 24: muricibus Tyriis iteratae vellera lanae, dipped or dyed twice, or repeatedly, Hor. Epod. 12, 21:tumulum,
to reconstruct, Tac. A. 2, 7:iterata vulnera,
repeated, Stat. S. 1, 2, 84.—In partic.A.In agriculture, to plough a second time:B.agrum,
Cic. de Or. 2, 30 fin.; cf.:siccitatibus censeo, quod jam proscissum est, iterare,
Col. 2, 4, 4:locus diligenter fossione iterandus,
id. 11, 3, 12:sarrituram,
Plin. 18, 27, 67, § 254; id. 18, 29, 71, § 295; 19, 4, 20, § 60.—To repeat, rehearse, relate:1.haec ubi Telebois ordine iterarunt,
Plaut. Am. 1, 1, 56:dum mea facta itero,
id. Cas. 5, 2, 5: scribere bellum et quae in eo gesta sunt iterare, Sempron. Asell. ap. Gell. 5, 18:cantare rivos atque truncis Lapsa cavis iterare mella,
to celebrate, Hor. C. 2, 19, 11:sic iterat voces,
id. Ep. 1, 18, 12.— Hence,ĭtĕrātus, i, m., a soldier who had been discharged (honestā missione dimissus) and was again recalled to service, Inscr. Orell. 3463. —2.ĭtĕrātō, adv., again, once more (post-class.):2.vinci,
Just. 5, 4, 2:quaerentibus de persona regis,
id. 11, 7, 11:navali proelio iterato congredi,
id. 15, 2, 6 al.:si postea eum iterato reum non fecerit,
Dig. 48, 16, 17; Tert. adv. Jud. 13.ĭtĕrō, adv., v. iterum init.
См. также в других словарях:
embark — em‧bark [ɪmˈbɑːk ǁ ɑːrk] verb [intransitive] TRAVEL if passengers embark, they get on a ship or plane: • Passengers should assemble in the lounge before embarking. * * * embark UK US /ɪmˈbɑːk/ verb ► [I] to go onto a ship, aircraft, or train:… … Financial and business terms
Embark — Em*bark , v. i. 1. To go on board a vessel or a boat for a voyage; as, the troops embarked for Lisbon. [1913 Webster] 2. To engage in any affair. [1913 Webster] Slow to embark in such an undertaking. Macaulay. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
embark — ► VERB 1) go on board a ship or aircraft. 2) (embark on/upon) begin (a new project or course of action). DERIVATIVES embarkation noun. ORIGIN French embarquer, from barque bark, ship … English terms dictionary
Embark — Em*bark , v. t. [imp. & p. p. {Embarked}; p. pr. & vb. n. {Embarking}.] [F. embarquer; pref. em (L. in) + barque bark: cf. Sp. embarcar, It. imbarcare. See {Bark}. a vessel.] 1. To cause to go on board a vessel or boat; to put on shipboard. [1913 … The Collaborative International Dictionary of English
embark — I verb auspicate, begin, commence, conscendere, engage in an enterprise, enter, enter upon, get under way, go into, inaugurate, initiate, institute, launch, make a beginning, originate, plunge into, rationem inire, set out, start, start out, take … Law dictionary
embark on — index commence Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
embark — 1540s, from M.Fr. embarquer, from em (see EN (Cf. en ) (1)) + barque small ship (see BARK (Cf. bark) (n.)). Related: Embarked; embarking … Etymology dictionary
embark — [v] get on transportation object board, commence, emplane, enter, entrain, go aboard ship, launch, leave port, plunge into, put on board, set about, set out, set sail, take on board, take ship; concepts 159,195,224 Ant. disembark, stay … New thesaurus
embark on — [v] begin undertaking, journey broach, commence, engage, enter, get off, initiate, jump off, launch, open, plunge into, set about, set out, set to, start, take up, tee off*; concepts 100,221 … New thesaurus
embark — [em bärk′, imbärk′] vt. [Fr embarquer < Sp or OProv embarcar < em (L in ) + L barca, BARK3] 1. to put or take (passengers or goods) aboard a ship, aircraft, etc. 2. to engage (a person) or invest (money, etc.) in an enterprise vi. 1. to go… … English World dictionary
embark — v. 1) (D; intr.) to embark for (to embark for France) 2) (d; intr.) to embark on (to embark on a new career) * * * [ɪm bɑːk] (D; intr.) to embark for (to embark for France) (d; intr.) to embark on (to embark on a new career) … Combinatory dictionary