Перевод: с латинского на немецкий

с немецкого на латинский

dulcium

  • 1 dulcium

    dulcium, iī, n. (dulcis) = πλακοῦς, (Gloss.), süßes Backwerk, Kuchen, Zuckerwerk, Apic. 4, 136. Schol. Iuven. 3, 188: Plur., dulcia, ōrum, n., Lampr. Heliog. 27, 3 (wo Abl. dulciis) u. 32, 4. Vopisc. Tac. 6, 5. Prud. psych. 429. Anthol. Lat. 199, 50 R. Schol. Iuven. 6, 203 u. 631; vgl. Isid. 20, 2, 18.

    lateinisch-deutsches > dulcium

  • 2 dulcium

    dulcium, iī, n. (dulcis) = πλακοῦς, (Gloss.), süßes Backwerk, Kuchen, Zuckerwerk, Apic. 4, 136. Schol. Iuven. 3, 188: Plur., dulcia, ōrum, n., Lampr. Heliog. 27, 3 (wo Abl. dulciis) u. 32, 4. Vopisc. Tac. 6, 5. Prud. psych. 429. Anthol. Lat. 199, 50 R. Schol. Iuven. 6, 203 u. 631; vgl. Isid. 20, 2, 18.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > dulcium

  • 3 dulcia

    dulcia, s. dulcis(no. I, 1, b, β) u. dulcium.

    lateinisch-deutsches > dulcia

  • 4 dulciarius

    dulciārius, a, um (dulcium), süße Eßwaren betreffend, -bereitend, a) v. Lebl., nur subst. dulciārium, iī, n. = γλυκυπράτιον, Zuckerwerk, Gloss. II, 263, 34; Plur., dulciāria, ōrum, n., süße Eßwaren, vascula dulciariorum, Corp. inscr. Lat. 11, 426*. – b) v. Pers. = sich mit süßer Eßware abgebend, pistor dulciarius, der Zuckerbäcker, Konditor, Mart. 14, 222 lemm. Apul. met. 10, 13. Firm. math. 8, 11; ders. subst. bl. dulciārius, iī, m., Lampr. Heliog. 27, 3. Valer. bei Treb. Poll. Claud. 14, 11. Veget. mil. 1, 7 in.; vgl. Gloss. ›dulciarius, γλυκεοπράτης‹.

    lateinisch-deutsches > dulciarius

  • 5 dulciola

    dulciola, ōrum, n. (dulcium), süße Kuchen, süßes Backwerk, mellitis dulciolis ventrem saginare, Apul. met. 4, 27.

    lateinisch-deutsches > dulciola

  • 6 dulcis

    dulcis, e, Adi. m. Compar. u. Superl. (verwandt mit γλυκύς), süß, lieblich von Geschmack (Ggstz. amarus), I) eig.: 1) im allg.: a) adi.: mel, Plaut.: vinum, merum, Hor.: aqua, Lucr. (Ggstz. salsae undae) u. Auct. b. Alex.: unda (Ggstz. unda marina), Ov.: olivum, frisches, noch nicht ranziges Öl, Hor.: res (Ggstz. amarae), Arnob.: cibi, süße, saftige (Ggstz. c. sicci), Plin.: dulcior uvā maturā, Ov.: dulcissimus panis, Plin.: sapor d., Hor. – b) subst.: α) dulce, is, n., etwas Süßes, eine Süßigkeit (Ggstz. amarum), v. Getränken, Plaut. u. Ov.: bes. süßer Wein, s. Sillig Plin. 28, 252. – β) dulcia, ium, n., Süßigkeiten (Ggstz. amara, acida), Cic. u.a. (versch. ist dulcia, Plur. v. dulcium, w.s.). – 2) prägn., piscina, in dem süßes Wasser ist (Ggstz. p. salsa), Varro: pisces d., Süßwasserfische (Ggstz. p. salsi), Varro. – II) übtr., A) süß = anziehend, angenehm, lieblich, nomen, orator, Cic.: Herodotus, Quint.: somnus, Verg. u. Apul.: sonus, Hor.: d. et alta quies, Verg.: lucrum, Ov. u. Phaedr.: nihil dulcius, Cic. – m. 2. Supin., dulce auditu (süßklingender) nomen, Liv. 24, 21, 3: dulcis visu, Stat. Ach. 1, 161. – B) insbes., liebreich, freundlich, gefällig, zärtlich, Ggstz. acerbus, Cic., Ggstz. amarus, Plaut.: d. amicus, freundlich gesinnter, liebevoller, Cic. u. Hor.: conviva, ein heiterer, Prop.: amicitia remissior esse debet et dulcior, Cic. – u., wie unser süß, in Anreden, dulcis amice, Hor.: dulcissime frater, Cic.: u. absol., dulcissime rerum, Hor. – / Abl. Sing. gew. dulci; doch dulce bei Apic. 4, 181. Ven. Fort. 2, 2, 24 u.ö.

    lateinisch-deutsches > dulcis

  • 7 haustus

    haustus, ūs, m. (haurio), I) das Schöpfen = das Heraufholen, 1) eig.: profundus, Col. 1, 5, 1: facilis, Iuven. 3, 227: inter marinas aquas dulcium haustus est, Mela 2, 4, 4 (= 2. § 63). – als publiz. t. t., aquae haustus, das Recht des Wasserschöpfens (aus einer Quelle), das Schöpfrecht, die Quellenbenutzung (als Recht), Cic. Caecin. 74. Ulp. dig. 8, 3, 3. § 3 (wo auch haustus ex fonte privato). – 2) meton., das Geschöpfte, aquarum, geschöpftes Wasser, Verg. georg. 4, 229: arenae, eine Hand voll S., Ov. met. 13, 526. – II) das Schöpfen = das Einziehen, A) im allg.: caeli, das Atmen, Einatmen der Luft, Curt.: ignis haustu se ludibrio hostis eximere, durch Verschlucken von Feuer, Flor.: apibus esse haustus aetherios, ätherischer Hauch, Verg. – B) insbes., das Trinken, konkret der Trunk, Zug, Schluck, fontium, Curt.: humani cruoris, Min. Fel.: exiguis haustibus inde bibere, Ov. fast. 3, 274: poculum haustui admovere, Iul. Val. 2, 24 (8). – konkr., h. aquae, Liv. u. Ov.: h. veneni, Suet. fr.: a te decurrit ad meos haustus liquor, Phaedr. – bildl., fontis Pindarici, Trunk aus p. Quell (= Nachahmung p. Dichtungsart), Hor.: haustus iustitiae bibere, Quint.

    lateinisch-deutsches > haustus

  • 8 dulcia

    dulcia, s. dulcis (no. I, 1, b, β) u. dulcium.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > dulcia

  • 9 dulciarius

    dulciārius, a, um (dulcium), süße Eßwaren betreffend, -bereitend, a) v. Lebl., nur subst. dulciārium, iī, n. = γλυκυπράτιον, Zuckerwerk, Gloss. II, 263, 34; Plur., dulciāria, ōrum, n., süße Eßwaren, vascula dulciariorum, Corp. inscr. Lat. 11, 426*. – b) v. Pers. = sich mit süßer Eßware abgebend, pistor dulciarius, der Zuckerbäcker, Konditor, Mart. 14, 222 lemm. Apul. met. 10, 13. Firm. math. 8, 11; ders. subst. bl. dulciārius, iī, m., Lampr. Heliog. 27, 3. Valer. bei Treb. Poll. Claud. 14, 11. Veget. mil. 1, 7 in.; vgl. Gloss. ›dulciarius, γλυκεοπράτης‹.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > dulciarius

  • 10 dulciola

    dulciola, ōrum, n. (dulcium), süße Kuchen, süßes Backwerk, mellitis dulciolis ventrem saginare, Apul. met. 4, 27.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > dulciola

  • 11 dulcis

    dulcis, e, Adi. m. Compar. u. Superl. (verwandt mit γλυκύς), süß, lieblich von Geschmack (Ggstz. amarus), I) eig.: 1) im allg.: a) adi.: mel, Plaut.: vinum, merum, Hor.: aqua, Lucr. (Ggstz. salsae undae) u. Auct. b. Alex.: unda (Ggstz. unda marina), Ov.: olivum, frisches, noch nicht ranziges Öl, Hor.: res (Ggstz. amarae), Arnob.: cibi, süße, saftige (Ggstz. c. sicci), Plin.: dulcior uvā maturā, Ov.: dulcissimus panis, Plin.: sapor d., Hor. – b) subst.: α) dulce, is, n., etwas Süßes, eine Süßigkeit (Ggstz. amarum), v. Getränken, Plaut. u. Ov.: bes. süßer Wein, s. Sillig Plin. 28, 252. – β) dulcia, ium, n., Süßigkeiten (Ggstz. amara, acida), Cic. u.a. (versch. ist dulcia, Plur. v. dulcium, w.s.). – 2) prägn., piscina, in dem süßes Wasser ist (Ggstz. p. salsa), Varro: pisces d., Süßwasserfische (Ggstz. p. salsi), Varro. – II) übtr., A) süß = anziehend, angenehm, lieblich, nomen, orator, Cic.: Herodotus, Quint.: somnus, Verg. u. Apul.: sonus, Hor.: d. et alta quies, Verg.: lucrum, Ov. u. Phaedr.: nihil dulcius, Cic. – m. 2. Supin., dulce auditu (süßklingender) nomen, Liv. 24, 21, 3: dulcis visu, Stat. Ach. 1, 161. – B) insbes., liebreich, freundlich, gefällig, zärtlich, Ggstz. acerbus, Cic., Ggstz. amarus, Plaut.: d. amicus, freundlich gesinnter, liebevoller, Cic. u. Hor.: conviva, ein heiterer, Prop.: amicitia remissior esse debet et dulcior, Cic. –
    ————
    u., wie unser süß, in Anreden, dulcis amice, Hor.: dulcissime frater, Cic.: u. absol., dulcissime rerum, Hor. – Abl. Sing. gew. dulci; doch dulce bei Apic. 4, 181. Ven. Fort. 2, 2, 24 u.ö.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > dulcis

  • 12 haustus

    haustus, ūs, m. (haurio), I) das Schöpfen = das Heraufholen, 1) eig.: profundus, Col. 1, 5, 1: facilis, Iuven. 3, 227: inter marinas aquas dulcium haustus est, Mela 2, 4, 4 (= 2. § 63). – als publiz. t. t., aquae haustus, das Recht des Wasserschöpfens (aus einer Quelle), das Schöpfrecht, die Quellenbenutzung (als Recht), Cic. Caecin. 74. Ulp. dig. 8, 3, 3. § 3 (wo auch haustus ex fonte privato). – 2) meton., das Geschöpfte, aquarum, geschöpftes Wasser, Verg. georg. 4, 229: arenae, eine Hand voll S., Ov. met. 13, 526. – II) das Schöpfen = das Einziehen, A) im allg.: caeli, das Atmen, Einatmen der Luft, Curt.: ignis haustu se ludibrio hostis eximere, durch Verschlucken von Feuer, Flor.: apibus esse haustus aetherios, ätherischer Hauch, Verg. – B) insbes., das Trinken, konkret der Trunk, Zug, Schluck, fontium, Curt.: humani cruoris, Min. Fel.: exiguis haustibus inde bibere, Ov. fast. 3, 274: poculum haustui admovere, Iul. Val. 2, 24 (8). – konkr., h. aquae, Liv. u. Ov.: h. veneni, Suet. fr.: a te decurrit ad meos haustus liquor, Phaedr. – bildl., fontis Pindarici, Trunk aus p. Quell (= Nachahmung p. Dichtungsart), Hor.: haustus iustitiae bibere, Quint.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > haustus

См. также в других словарях:

  • PANCHRESTUM — Graece Πάγχρηςον, genus libi; quod qui conficerent, Panchrestarii dicti sunt: Suidae γλύκασμα, item ἐγχρίς; Homero, Βατρανομ. v. 39. χρηςτὸν μελίτωμα; Latinis, Dulcium, Hieronymo Dulciamen. Hocenim Dulcium et haec dulcia, dixêre placentas vel… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • PLACENTA — an a placo, quod eâ solerent Antiqui Deos placere; an a placeo? Graece πλακόεις, an a πλὰξ, κὸς, quod in tabulam extenderetur? Certe, sicut ditiores hostiis animalium Deorum numina sibi propitia reddere satagebant, ita egenos, Placentis hâc fini… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • Eciton — Taxobox name = Eciton regnum = Animalia phylum = Arthropoda subphylum = Hexapoda classis = Insecta ordo = Hymenoptera subordo = Apocrita superfamilia = Vespoidea familia = Formicidae subfamilia = Ecitoninae tribus = Ecitonini genus = Eciton genus …   Wikipedia

  • Эцитоны — ? Кочевые муравьи Эцитоны Научная классификация Царство: Животные Тип: Членистоногие …   Википедия

  • Eciton — Fourmi Légionnaire …   Wikipédia en Français

  • Eciton — ? Кочевые муравьи Эцитоны …   Википедия

  • Mandelöl — Mandelöl, 1) Fettes M. (Oleum amygdalarum dulcium), wird aus gröblich gestoßenen Mandeln (gleichgültig ob aus süßen od. bittern), durch Auspressen zwischen kalten od. gelind erwärmten Platten bereitet; ist blaßgelblich, von mildem angenehmem… …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Eciton — Fourmi Légionnaire …   Wikipédia en Français

  • BALNEUM — I. BALNEUM Ordo militaris in Anglia a Richardo II institutus, qui illorum 4. esse voluit. Henricus IV. autem ad 46. numerum extendit. Illorum insigne tres coronae auteae, in campo caeruleo, cum lemmate, Tres in uno. Quôtres virtutes Theolog.… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • MUSICA — I. MUSICA ars nobilis, cuius inventionem, quidam adaves oscines: nonnulli ad Pythagoram, quem aiunt numeros primum observâsse ex alternis fabrorum ictibus: Poetae ad Mercurium Apollinemque referunt. Sed multo Pythagorâ antiquior Homerus est, apud …   Hofmann J. Lexicon universale

  • КОНТАМИНАЦИЯ — (от лат. contaminatio осквернение, заражение),малоупотребительный термин для обозначения момента заражения, т. е. внедрения в организм инфекта (см. Инфекция). В психиатрии термин К. обозначает неправильное сложение слов, когда начало или конец… …   Большая медицинская энциклопедия

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»