Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

divisible

  • 1 deunx

    dĕunx, cis, m. [de + uncia] [st1]1 [-] les 11/12 èmes de la livre romaine ou d'un tout qcq divisible.    - heres ex deunce et semuncia, Cic. Caec. 17: héritier pour onze douzièmes et demi (= 23/24èmes).    - petis ut nummi, quos hic quincunce modesto Nutrieras, peragant avidos sudore deunces? Pers. 5, 150: tu demandes que l'argent que tu avais fait fructifier ici à un modeste cinq pour cent, arrive à te produire en suant un onze pour cent vorace? [st1]2 [-] mesure contenant onze fois le cyathus, 11/12èmes de setier.    - Mart. 12, 28. [st1]3 [-] mesure contenant les 11/12èmes d'un arpent, 26,400 pieds carrés.    - Col. 5, 1, 12.
    * * *
    dĕunx, cis, m. [de + uncia] [st1]1 [-] les 11/12 èmes de la livre romaine ou d'un tout qcq divisible.    - heres ex deunce et semuncia, Cic. Caec. 17: héritier pour onze douzièmes et demi (= 23/24èmes).    - petis ut nummi, quos hic quincunce modesto Nutrieras, peragant avidos sudore deunces? Pers. 5, 150: tu demandes que l'argent que tu avais fait fructifier ici à un modeste cinq pour cent, arrive à te produire en suant un onze pour cent vorace? [st1]2 [-] mesure contenant onze fois le cyathus, 11/12èmes de setier.    - Mart. 12, 28. [st1]3 [-] mesure contenant les 11/12èmes d'un arpent, 26,400 pieds carrés.    - Col. 5, 1, 12.
    * * *
        Deunx, deuncis, masc. gen. Iuuen. Une livre moins une once, Onze onces.
    \
        Deunx. Mart. Une mesure contenant trois demisextiers à la mesure de Paris moins une douzieme partie.
    \
        Deunx. Columel. Onze pars d'un demi arpent de terre divisé en douze parties eguales.
    \
        Ex deunce aliquem haeredem facere. Cic. Le faire seul et unique heritier de toute sa succession et de tous ses biens, hors mis une douzieme partie qu'on a donné à un autre.

    Dictionarium latinogallicum > deunx

  • 2 dextans

    dextans, antis, m. [de + sextans] l'unité moins 1/6 = les cinq sixièmes de la livre romaine, ou d'un tout qcq divisible.    - Suet. Ner. 32 ; Vitr. 3, 3.
    * * *
    dextans, antis, m. [de + sextans] l'unité moins 1/6 = les cinq sixièmes de la livre romaine, ou d'un tout qcq divisible.    - Suet. Ner. 32 ; Vitr. 3, 3.
    * * *
        Dextans, dextantis, m. g. Colum. Dix onces, Une dizaine, ou dix douziesmes, dont les douze font le tout.

    Dictionarium latinogallicum > dextans

  • 3 dissolubilis

    dissolubilis, e [st2]1 [-] séparable, divisible. [st2]2 [-] qu'on peut résoudre, soluble (problème).
    * * *
    dissolubilis, e [st2]1 [-] séparable, divisible. [st2]2 [-] qu'on peut résoudre, soluble (problème).
    * * *
        Dissolubilis, et hoc dissolubile, penul. corr. Cic. Aisé à deslier, ou dissouldre.

    Dictionarium latinogallicum > dissolubilis

  • 4 dīviduus

        dīviduus adj.    [VID-], divisible: omne animal.— Divided, separated: dividuom face (totum), divide up, T.: munus, H.: aqua, O.
    * * *
    dividua, dividuum ADJ
    divisible; divided, separated; half; parted

    Latin-English dictionary > dīviduus

  • 5 divisibilis

    divisibilis, divisibile ADJ

    Latin-English dictionary > divisibilis

  • 6 partibilis

    partibilis, partibile ADJ

    Latin-English dictionary > partibilis

  • 7 tripartitus

    tripartita, tripartitum ADJ
    three-fold; divisible into three

    Latin-English dictionary > tripartitus

  • 8 dispartibilis

    dispartĭbĭlis, e, adj. [dispartio], divisible; coupled with demutabilis (late Lat.), Tert. adv. Hermog. 39.

    Lewis & Short latin dictionary > dispartibilis

  • 9 dividuus

    dīvĭdŭus, a, um, adj. [id.].
    I.
    Divisible:

    omne animal et dissolubile et dividuum sit necesse est,

    Cic. N. D. 3, 12, 29; id. Univ. 7, 19; Col. 12, praef. 8.—
    II.
    Divided, separated (mostly poet. and in postAug. prose):

    dividuom talentum faciam,

    Plaut. Rud. 5, 3, 53; cf. Ter. Ad. 2, 2, 33: munere, * Hor. Ep. 1, 17, 49:

    coma,

    Ov. Am. 1, 5, 10:

    aqua,

    id. F. 1, 292:

    equi amne,

    id. Am. 2, 488:

    luna,

    i. e. a half-moon, Plin. 2, 97, 99, § 215:

    arbores,

    with a parted trunk, id. 16, 30, 53, § 122:

    labor apium,

    Sen. Ep. 121 fin.:

    dividuum (me) tenent alter et alter amor,

    Ov. Am. 2, 10, 10.—
    B.
    In the later gramm.: dividuum nomen, quod a duobus vel amplioribus ad singulos habet relationem, vel ad plures in numeros pares distributos, ut uterque, alteruter, quisque, singuli, bini, terni, centeni, Prisc. p. 581 P.

    Lewis & Short latin dictionary > dividuus

  • 10 divisibilis

    dīvīsĭbĭlis, e, adj. [divido], divisible:

    anima (with dissolubilis),

    Tert. Anim. 14: non enim divisibilis et comprehensibilis est Deus, Hilar. in Matt. 9, 7.

    Lewis & Short latin dictionary > divisibilis

  • 11 partibilis

    partĭbĭlis, e, adj. [id.], divisible (postclass.):

    anima,

    Claud. Mam. Stat. Anim. 1, 18 (al. partilis).

    Lewis & Short latin dictionary > partibilis

  • 12 partilis

    partĭlis, e, adj. [pars], divisible, single (post-class.):

    corporeum omne, quod partile,

    Aug. Trin. 12, 9; Cael. Aur. Tard. 2, 1, 44:

    Nemesis partilibus praesidens fatis,

    i. e. over the fate of individuals, Amm. 14, 11, 25.— Adv.: partĭlĭter, partially, in part:

    cum ea, quae fiant, non partiliter fiant, sed ad census summam redeant,

    not in favor of a part, Arn. 1, 8; 6, 192.

    Lewis & Short latin dictionary > partilis

  • 13 partiliter

    partĭlis, e, adj. [pars], divisible, single (post-class.):

    corporeum omne, quod partile,

    Aug. Trin. 12, 9; Cael. Aur. Tard. 2, 1, 44:

    Nemesis partilibus praesidens fatis,

    i. e. over the fate of individuals, Amm. 14, 11, 25.— Adv.: partĭlĭter, partially, in part:

    cum ea, quae fiant, non partiliter fiant, sed ad census summam redeant,

    not in favor of a part, Arn. 1, 8; 6, 192.

    Lewis & Short latin dictionary > partiliter

  • 14 trepartitus

    trĭpartītus or - pertītus, a, um, Part. [ter-partior], divided or divisible into three parts, threefold, tripartite (rare, but good prose):

    ea causa tripertita erit in accusatione,

    Cic. Verr. 2, 3, 5, § 12:

    qui tripertitas orbis terrarum oras atque regiones notavit,

    id. Sest. 61, 129:

    tripartita ab iis inducitur ratio bonorum,

    id. Ac. 1, 5, 21:

    divisio tripartita (al. tripertita),

    id. Off. 3, 2, 9:

    exercitus,

    Tac. A. 2, 74:

    jus privatum, quod tripartitum est,

    Just. Inst. 1, 1, 4.— Substt
    1.
    Trĭpertīta, ōrum, n., the title of a treatise by Sex. Aelius:

    exstat illius (Sex. Aelii) liber, qui inscribitur Tripertita,

    Dig. 1, 2, 2, § 38.—
    2.
    Trĭpertīta, ae, f., the title of a comedy by Novius, Non. 218, 15.— Adv.: trĭpartītō ( - pertītō), in or into three parts:

    qui bona dividit tripertito,

    Cic. Tusc. 5, 13, 40:

    tripartito divisus equitatus,

    Caes. B. G. 7, 67; Hirt. B. G. 8, 33:

    Caesar partitis copiis... adit tripartito,

    Caes. B. G. 6, 6:

    aggreditur urbem,

    Liv. 21, 7.

    Lewis & Short latin dictionary > trepartitus

  • 15 tripartitus

    trĭpartītus or - pertītus, a, um, Part. [ter-partior], divided or divisible into three parts, threefold, tripartite (rare, but good prose):

    ea causa tripertita erit in accusatione,

    Cic. Verr. 2, 3, 5, § 12:

    qui tripertitas orbis terrarum oras atque regiones notavit,

    id. Sest. 61, 129:

    tripartita ab iis inducitur ratio bonorum,

    id. Ac. 1, 5, 21:

    divisio tripartita (al. tripertita),

    id. Off. 3, 2, 9:

    exercitus,

    Tac. A. 2, 74:

    jus privatum, quod tripartitum est,

    Just. Inst. 1, 1, 4.— Substt
    1.
    Trĭpertīta, ōrum, n., the title of a treatise by Sex. Aelius:

    exstat illius (Sex. Aelii) liber, qui inscribitur Tripertita,

    Dig. 1, 2, 2, § 38.—
    2.
    Trĭpertīta, ae, f., the title of a comedy by Novius, Non. 218, 15.— Adv.: trĭpartītō ( - pertītō), in or into three parts:

    qui bona dividit tripertito,

    Cic. Tusc. 5, 13, 40:

    tripartito divisus equitatus,

    Caes. B. G. 7, 67; Hirt. B. G. 8, 33:

    Caesar partitis copiis... adit tripartito,

    Caes. B. G. 6, 6:

    aggreditur urbem,

    Liv. 21, 7.

    Lewis & Short latin dictionary > tripartitus

  • 16 Tripertita

    trĭpartītus or - pertītus, a, um, Part. [ter-partior], divided or divisible into three parts, threefold, tripartite (rare, but good prose):

    ea causa tripertita erit in accusatione,

    Cic. Verr. 2, 3, 5, § 12:

    qui tripertitas orbis terrarum oras atque regiones notavit,

    id. Sest. 61, 129:

    tripartita ab iis inducitur ratio bonorum,

    id. Ac. 1, 5, 21:

    divisio tripartita (al. tripertita),

    id. Off. 3, 2, 9:

    exercitus,

    Tac. A. 2, 74:

    jus privatum, quod tripartitum est,

    Just. Inst. 1, 1, 4.— Substt
    1.
    Trĭpertīta, ōrum, n., the title of a treatise by Sex. Aelius:

    exstat illius (Sex. Aelii) liber, qui inscribitur Tripertita,

    Dig. 1, 2, 2, § 38.—
    2.
    Trĭpertīta, ae, f., the title of a comedy by Novius, Non. 218, 15.— Adv.: trĭpartītō ( - pertītō), in or into three parts:

    qui bona dividit tripertito,

    Cic. Tusc. 5, 13, 40:

    tripartito divisus equitatus,

    Caes. B. G. 7, 67; Hirt. B. G. 8, 33:

    Caesar partitis copiis... adit tripartito,

    Caes. B. G. 6, 6:

    aggreditur urbem,

    Liv. 21, 7.

    Lewis & Short latin dictionary > Tripertita

См. также в других словарях:

  • divisible — [ divizibl ] adj. • 1361; bas lat. divisibilis ♦ Qui peut être divisé. Pour Descartes, la matière est divisible à l infini. Math. Nombre divisible par un autre, dont la division par cet autre nombre est un nombre entier. Les nombres pairs sont… …   Encyclopédie Universelle

  • divisible — di·vis·i·ble /də vi zə bəl/ adj: capable of being divided esp. into independent parts (as promises or interests) a divisible contract compare entire di·vis·i·bil·i·ty /də ˌvi zə bi lə tē/ n Merriam Webster’s Dictionary of Law …   Law dictionary

  • Divisible — Di*vis i*ble, a. [L. divisibilis, fr. dividere: cf. F. divisible. See {Divide}.] Capable of being divided or separated. [1913 Webster] Extended substance . . . is divisible into parts. Sir W. Hamilton. [1913 Webster] {Divisible contract} (Law), a …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Divisible — Di*vis i*ble, n. A divisible substance. Glanvill. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • divisible — DIVISIBLE. adj. des 2 genr. Qui se peut diviser. Plusieurs Philosophes disent que la matière est divisible à l infini …   Dictionnaire de l'Académie Française 1798

  • divisible — Cuando significa, referido a un número entero, ‘que puede dividirse por otro dando como cociente una cantidad entera’, el divisor suele ir introducido con la preposición por: «Serán bisiestos los años cuyo número sea divisible por 4» (Maza… …   Diccionario panhispánico de dudas

  • divisible — adjetivo 1. Área: matemáticas [Número entero] que puede dividirse por otro entero y da un cociente entero: Los números pares son divisibles por dos. Antónimo: indivisible. 2. Que puede dividirse o compartirse …   Diccionario Salamanca de la Lengua Española

  • divisible — Divisible. adj. de tout genre. Qui se peut diviser. Les Philosophes disent que la quantité est divisible à l infini …   Dictionnaire de l'Académie française

  • divisible — early 15c., from O.Fr. divisibile, from L.L. divisibilis, from divis , pp. stem of L. dividere (see DIVIDE (Cf. divide)) …   Etymology dictionary

  • divisible — is the current word meaning ‘able to be divided’, not normally dividable …   Modern English usage

  • divisible — (Del lat. divisibĭlis). 1. adj. Que puede dividirse. 2. Mat. Dicho de una cantidad: Que, dividida por otra, da por cociente una cantidad entera …   Diccionario de la lengua española

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»