-
1 dissonus
dis-sŏnus, a, um, adj., opp. consonus, dissonant, discordant, confused (not anteAug.; nor in Verg., Ov., or Hor.).I.Lit.:2.chorus canentium dissonum quiddam canere,
Col. 12, 2, 4; so,clamores,
Liv. 4, 28; Plin. Ep. 3, 20, 4:voces (opp. congruens clamor),
Liv. 30, 34:questus,
Tac. A. 1, 34:vapor,
i. e. making a dissonant sound, Plin. 2, 43, 43, § 112.—In gen., disagreeing, different:* II.gentes sermone moribusque,
Liv. 1, 18; cf.:linguā agmina,
Sil. 16, 19:linguis castra,
id. 3, 221;linguis turba,
Claud. Laud. Stil 1, 152:diversi postulantium habitus ac dissonae voces,
Plin. Pan. 56, 6:ora vulgi,
Luc. 3, 289:nationes,
Amm. 23, 6 et saep.:venustas (opp. jucunde consonat),
Quint. 9, 3, 72:cursus solis,
Plin. 36, 10, 15, § 73:carmina,
i. e. in elegiac measure, Stat. S. 2, 2, 114:nationes,
Mart. Cap. 2, § 203:elementa,
id. 9, § 912 et saep.—With ab:nihil apud Latinos dissonum ab Romana re,
Liv. 8, 8, 2.— -
2 dis - sonus
dis - sonus adj., dissonant, discordant, confused: clamores, L.: illis voces, L.: questus, Ta. —Disagreeing, different: gentes sermone, L.: ab Romanā re, L.: exercitūs linguis, Ta. -
3 dissonus
dissona, dissonum ADJdissonant, discordant, different -
4 absonus
ab-sŏnus, a, um, adj.I.Deviating from the right tone, discordant, dissonant, inharmonious:II.sunt quidam ita voce absoni, ut... in oratorum numerum venire non possint,
Cic. de Or. 1, 25, 115:vox absona atque absurda,
id. ib. 3, 11, 41.— Hence,In gen., not harmonizing with a thing, not accordant with, unsuitable, incongruous; constr. with ab or ( = alienus) with dat. or absol.:nec absoni a voce motus erant,
Liv. 7, 2:nihil absonum fidei divinae originis fuit,
id. 1, 15:fortunis absona dicta,
Hor. A. P. 112.— Absol.:nihil absonum, nihil agreste,
Quint. 6, 3, 107; cf. id. 12, 10, 32.— Adv.: absŏnē, discordantly, incongruously, Gell. 15, 25; App. Mag. p. 277. -
5 dissono
dis-sŏno, āre, v. n., to disagree in [p. 597] sound, to be dissonant, opp. consono (very rare; not ante-Aug.).I.Lit.:II.dissonantes loci,
that produce discordant sounds, Vitr. 5, 8, 1.—Trop., to disagree, to differ:an universa hujus temporis culturae respondeant, an aliqua dissonent,
Col. 1, 1, 3:a veritate,
Amm. 22, 15, 6:praeceptis historiae,
id. 26, 1, 1; Ambros. in Luc. 6, 44. (But in Quint. 8, 6, 36, the right reading is dissentio.)
См. также в других словарях:
dissonant — dissonant, ante [ disɔnɑ̃, ɑ̃t ] adj. • 1450; de dissoner ♦ Qui fait dissonance. Sons dissonants. ⇒ discordant. Mus. Accord dissonant (ex. accord de septième). ⇒ dissonance. « ces harmonies dissonantes, étranges, toujours tristes » (Loti). ♢ Fig … Encyclopédie Universelle
dissonant — dissonant, ante (di sso nan, nan t ) adj. 1° Qui ne s accorde pas, qui forme ensemble un son désagréable à l oreille. Cris dissonants. Voix dissonante. Instrument dissonant. Fig. • S il est au fond de l âme du personnage qu il introduit un … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
Dissonant — Dis so*nant, a. [L. dissonans, antis, p. pr. of dissonare to disagree in sound, be discordant; dis + sonare to sound: cf. F. dissonant. See {Sonant}.] 1. Sounding harshly; discordant; unharmonious. [1913 Webster] With clamor of voices dissonant… … The Collaborative International Dictionary of English
dissonant — DISSONANT, ANTE. adject. Qui n est point d accord, qui n est pas dans le ton. Il ne se dit qu en Musique, et en parlant Des voix et des instrumens. Cette voix est dissonante. Cet instrument est fort dissonant … Dictionnaire de l'Académie Française 1798
dissonant — early 15c., from M.Fr. dissonant and directly from L. dissonantem (nom. dissonans), prp. of dissonare differ in sound, from dis apart (see DIS (Cf. dis )) + sonare to sound (see SOUND (Cf. sound) (n.1 … Etymology dictionary
dissonant — [adj1] different, conflicting anomalous, at variance, differing, disagreeing, disconsonant, discordant, discrepant, dissentient, incompatible, incongruent, incongruous, inconsistent, inconsonant, irreconcilable, irregular, sour note*, unmixable;… … New thesaurus
dissonant — index deranged, deviant, different, discordant, dissenting, divisive, inapposite, inappropriate, inapt … Law dictionary
dissonant — dissonant:⇨misstönend … Das Wörterbuch der Synonyme
dissonant — Dissonant, m. acut. voyez Discordant … Thresor de la langue françoyse
dissonant — ► ADJECTIVE 1) Music sounding harsh or discordant. 2) unsuitable in combination; clashing. DERIVATIVES dissonance noun dissonantly adverb. ORIGIN from Latin dissonare be discordant , from sonare to sound … English terms dictionary
dissonant — [dis′ənənt] adj. 1. characterized by or constituting a dissonance; discordant 2. opposing in opinion, temperament, etc.; incompatible; incongruous dissonantly adv … English World dictionary