-
1 abbeißen
vt dişləmək, dişləyib qopartmaq -
2 anbeißen
1 vt dişləmək, dişləyib qopartmaq; II vi məc. tələyə düşmək, tora düşmək; er hat angebissen o, tora düşüb -
3 beißen
vt 1. dişləmək; sancmaq; vurmaq, çalmaq; 2. yandırmaq (yeyici maddə haqqında); die Säure beißt turşu yandırır; sich auf die Zunge \beißen dilini dişləmək (həmç. məc.) 3. məc. incitmək; əzab vermək; ◊ ins Gras \beißen dan. ölmək; nichts zu \beißen noch zu brechen haben bir tikə də çörəyi olmamaq; qarnını suya qoymaq -
4 Biß
m (1) 1. dişləmə; 2. dişlənmiş yer, diş yeri -
5 einbeißen
I vt dişləmək, qapmaq, dalamaq; II sich \einbeißen gəmirmək, boğuşmaq, yapışmaq (dişləri ilə) -
6 entzweibeißen
vt dişləyib tən ortadan kəsmək; tən yarısını dişləmək; \entzweibeißenbrechen* I vt sındırmaq; II vi (s) sınmaq; \entzweibeißendrücken vt basıb əzmək -
7 Gebiß
n (2) 1. dişlər, çənə; künstliches \Gebiß taxma (süni) dişlər; 2. dəhnə, müştük (qantarğanın / yüyənin atın ağzına taxılan hissəsi) -
8 zähnefletschend
adv dişlərini qıcırdaraq; \zähnefletschendknirschend adv dişlərini qıcırdaraq; canını dişinə tutaraq -
9 zerbeißen
vt dişlə sındırmaq, dişləyib qoparmaq -
10 anfletschen
vt dişlərini qıcamaq (kiməsə, nəyəsə) -
11 angrinsen
vt dan. dişlərini ağartmaq, hırıldamaq -
12 bissig
a 1. dolayan; \bissig sein dişləmək, qapmaq; 2. acıqlı, zəhərli, acılayan -
13 Deichsel
f (11) 1. dişlə, çillə (qoşqu aləti); 2. kərki -
14 fletschen
vt 1.: die Zähne \fletschen dişləri qıcamaq; 2.: Metalle \fletschen metalı çəkiclə yastılamaq -
15 grinsen
vi dişlərini ağartmaq; gülümsəmək -
16 herausangeln
vt tilovla tutmaq; \herausangelnarbeiten I vt işləyib hasil etmək; II sich \herausangelnarbeiten məc. güclə qurtarmaq; \herausangelnbeißen* I vt dişləyib qoparmaq; II sich \herausangelnbeißen dan. yaxa qurtarmaq (çətinlikdən); \herausangelnbekommen* vt 1. güclə dartıb çıxartmaq; 2. məc. öyrənib bilmək; duymaq, başa düşmək; 3. pulun qalığını almaq; 4. çətinliklə həll etmək; \herausangelnbrechen* vt sındırıb çıxarmaq; \herausangelnbringen* vt 1. çıxarmaq; 2. söz almaq; 3.: keinen Laut \herausangeln bringen können* bir kəlmə də danışa bilməmək; 4. ləkələri təmizləmək; \herausangelndrängen I vt sıxışdırıb (itələyib) çıxartmaq; II sich \herausangeln drängen soxulmaq, girmək; \herausangelndringen* vi (s) yarıb keçmək, özünə yol açmaq; sızmaq, sızıb keçmək (maye); \herausangelnfahren* I vt daşımaq, aparmaq (miniklə); II vi (s) çıxıb getmək, köçüb getmək (miniklə); \herausangelnfallen* vi (s) tökülmək, çıxmaq (kənara); \herausangelnfinden* I vt fikirləşib tapmaq, başa düşmək; II sich \herausangelnfinden* çıxış yolu tapmaq, çətin vəziyyətdən qurtulmaq; \herausangelnfordern vt çağırmaq (döyüşə, yarışa və s.) -
17 hinausbegleiten
vt qovmaq, bayıra çıxartmaq; \hinausbegleitenbeißen* vt 1. dişləyib qopartmaq; 2. məc. qovmaq, sıxışdırıb çıxartmaq; \hinausbegleitendrängen vt sıxışdırıb çıxartmaq; \hinausbegleitenfahren* I vi (s) çıxıb getmək, köçüb getmək (miniklə); II vt daşımaq, aparmaq (miniklə); \hinausbegleitenfallen* vi (s) düşmək, bayıra tökülmək; \hinausbegleitenfliegen* vi (s) uçub getmək; \hinausbegleitenführen* vt çölə çıxartmaq, aparmaq; \hinausbegleitengeh(e)n* vi (s) 1. bayıra çıxmaq, çıxıb-getmək; 2. (über A) çox olmaq, artıq olmaq (nədənsə); 3. worauf geht das hinaus? bunun axırı nə olacaq? \hinausbegleitenkommen* vi (s) çıxmaq, çıxıbgetmək; \hinausbegleitenlaufen* vi (s) 1. bayıra qaçmaq (yüyürmək), yüyürüb çıxmaq; 2. (auf A) çatmaq, enmək (nəyəsə); es läuft auf eins \hinausbegleiten iş elə o yerə çatır; \hinausbegleitenmüssen* vi çıxmağa (çıxıb getməyə) məcbur olmaq; \hinausbegleitenschaffen vt uzaqlaşdırmaq, kənarlaşdırmaq, çıxartmaq; \hinausbegleitenschieben* vt 1. itələyib çıxartmaq; 2. məc. təxirə salmaq, başqa vaxta keçirtmək; \hinausbegleitenschmeißen* vt qovmaq, bayıra tullamaq; \hinausbegleitensehen* vi başını çıxardıb çölə baxmaq; \hinausbegleitensein* vi (s) 1. bayırda olmaq; çıxıb-getmək; 2. (über A) məc. yüksəkdə durmaq (nədənsə), \hinausbegleitenstoßen* vt itələyib çölə çıxartmaq; \hinausbegleitentragen* vt çölə çıxartmaq, çölə daşımaq; \hinausbegleitenwerfen* vt bayıra atmaq, rədd etmək; \hinausbegleitenwollen* vi çölə çıxmaq istəmək; wo will das \hinausbegleiten? bundan nə çıxar?; wo will er \hinausbegleiten? onun məqsədi nədir?; \hinausbegleitenziehen* I vt çəkib çıxartmaq; II vi (s) şəhər kənarına getmək -
18 klappern
vi 1. taqqıldatmaq, hay-küy qaldırmaq; vor Kälte mit den Zähnen \klappern soyuqdan dişləri bir-birinə dəymək; 2. cingildəmək, səs salmaq -
19 Lippe
f (11) dodaq; ◊ \Lippe an \Lippe dodaq-dodağa; die \Lippen hängenlassen dan. dodaqlarını sallamaq; j-m die \Lippen lösen məc. kiminsə dilini açmaq; sich (D/A) auf die \Lippen beißen məc. 1) dodağını gəmirmək (hirsdən); 2) dodağını dişləmək (gülüşü boğmaq üçün); er brachte kein Wort über die \Lippen o, ağzını açıb bir söz də demədi; die Frage drängt sich auf die \Lippe sual tələb olunur; das Wort schwebt mir auf den \Lippen söz dilim ucundadır; das Wort erstarb ihm auf den \Lippen onun sözü ağzında qaldı, onun sözü ağzında qurudu; ◊ j-m an den \Lippen hängen / an j-s \Lippen hängen məc. kiminsə ağzından çıxan hər kəlməni tutmaq; das Herz auf den \Lippen haben məc. ürəyində olanı dilinə gətirmək -
20 schartig
a dişlənmiş, diş-diş edilmiş; ◊ Allzu scharf macht \schartig ata. söz. Artıq tamah baş yarar
- 1
- 2
См. также в других словарях:
dişlənmə — «Dişlənmək»dən f. is … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
dişləmə — «Dişləmək»dən f. is. Dişləmə çay – kiçik qənd parçası və ya şirni ilə içilən çay; acı çay. Dustaqların hərəsinə bir yekə qara çörək ilə bir stəkan dişləmə çay gətirdilər. C. M.. <Xortdan:> Bir nəfər . . qabağında bir stəkan dişləmə çay . .… … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
Disl — Uschi Disl Voller Name Ursula Disl Verband … Deutsch Wikipedia
dişlək — 1. is. Dişlənmiş bir parça. Dişlək vurmaq (götürmək) – dişləmək, dişlə qoparmaq. . . Arabaçı . . armuda dişlək vuravura atları tərpətdi. Ə. Ə.. 2. is. Diş yeri. 3. sif. Dişlənmiş, dişlə qopardılmış, diş yeri qalmış. dişlək dişlək zərf Hər yeri… … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
dişləmək — f. 1. Dişləri arasında sıxmaq, dişlərini batırmaq. Cavan ana öz körpəsinin toppuş ayaqlarını birdən dişləyir, uşaq qıdıqlanıb gülürdü. . S. R.. 2. Dişləri ilə sıxıb qopartmaq, kəsmək. Armudu dişləmək. Çörəkdən bir tikə dişləmək. – Ağ almanı… … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
dişləm — is. bax dişlək 1 və 2 ci mənalarda. Dişləm dişləm etmək – hər yerini dişləmək, dişlənməmiş yer qoymamaq … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
dişlə — is. <rus.> Arabaya qoşulmuş qoşa atın arasında olub, qabaq təkərlərin oxuna bənd edilən uzun ağac. Faytonun dişləsi. Dişlə atı … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
dişlənmək — məch. 1. Dişlər arasında sıxılmaq. 2. Diş ilə qoparılmaq, kəsilmək … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
dişləmlik — sif. Adətən, saylarla – . . . dəfə dişləmək, dişləyib qopartmaq üçün kifayət edən. İki dişləmlik qənd … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
dişlənmiş — f. sif. 1. Diş yeri qalmış, diş izləri görünən. 2. Dişlə qopardılmış, dişlə sındırıb qopardılmış. Dişlənmiş qənd … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
DISL — Dislocation (Medical » Physiology) * Dynamic ISL (Computing » Networking) * Dislocate (Medical » Physiology) * Demon Information Services, Ltd. (Business » Firms) … Abbreviations dictionary
