-
41 redoleo
rĕd-ŏlĕo, ŭi, ēre, v. a. and n., to emit a scent, diffuse an odor; to smell of or like, be redolent of any thing.I.Act.A.Lit.:B.vinum redolens,
smelling of wine, Cic. Phil. 2, 25, 63:unguenta,
Plin. 11, 18, 19, § 61:thymum,
Quint. 12, 10, 25:illa tuas redolent medicamina mensas,
Ov. R. Am. 355; id. A. A. 3, 213:foetorem acoremve,
Col. 12, 18, 3:delicias,
Mart. 14, 59.—Trop.:II.orationes redolentes antiquitatem,
Cic. Brut. 21, 82:doctrinam exercitationemque paene puerilem,
id. de Or. 2, 25, 109:servitutem paternam,
Val. Max. 6, 2, 8 fin.:nihil,
Cic. Cael. 20, 47. —Neutr.A.Lit., absol:B.quod fracta magis redolere videntur Omnia,
Lucr. 4, 696; so Ov. M. 4, 393:in patulis redolentia mala canistris,
id. ib. 8, 675 al.—With gen.:fila Tarentini redolentia porri edisti,
Mart. 13, 18, 1. — With abl.:redolent thymo fragrantia mella,
Verg. G. 4, 169; id. A. 1, 436:mella thymi redolentia flore,
Ov. M. 15, 80; Val. Fl. 4, 15; Val. Max. 1, 6 fin. —Trop.:mihi quidem ex illius orationibus redolere ipsae Athenae videntur,
Cic. Brut. 82, 285; id. Sest. 10, 24 Orell. N. cr.: praefectus urbis, cui nescio quid redoluerat, a conventu se abstinuit, who had got scent of something, Capitol. Gord. II. -
42 sinuosus
sĭnŭōsus, a, um, adj. [1. sinus], full of bendings, windings, or curves; full of folds, bent, winding, sinuous ( poet. and in postAug. prose; syn. tortuosus).I.Lit.:II.flexus anguis,
Verg. G. 1, 244:volumina (serpentis),
id. A. 11, 753:Maeander flexibus,
Plin. 5, 29, 31, § 113:arcus,
Ov. Am. 1, 1, 23:vela,
Prop. 4 (5), 1, 15; Ov. H. 8, 23:vestis,
id. M. 5, 68:folia lateribus,
Plin. 16, 6, 8, § 19 et saep.—Trop.A.Of style, full of digressions, diffuse: ratio narrandi, * Quint. 2, 4, 3:B.quaestio,
Gell. 14, 2, 13.—Sinuoso in pectore, in the recesses of my heart, Pers. 5, 27.—* Adv.: sĭnŭōsē, intricately, in a roundabout manner:dicere sinuosius atque sollertius,
Gell. 12, 5, 6. -
43 subicio
I.Lit., to throw, lay, place, or bring under or near (cf. subdo); in all senses construed with acc. and dat., or with acc. and sub and acc.; not with sub and abl. (v. Madvig. ad Cic. Fin. 2, 15, 48; cf. II. B. 2. infra).A.In gen.: si parum habet lactis mater, ut subiciat (agnum) sub alterius mammam. Varr. R. R. 2, 1, 20:B.manum ventri et sub femina (boum),
Col. 6, 2, 6: nonnulli inter carros rotasque mataras ac tragulas subiciebant, discharged their javelins and darts below, i. e. between the wagons and the wheels, Caes. B. G. 1, 26:biremes, subjectis scutulis, subduxit,
id. B. C. 3, 40:ligna et sarmenta circumdare ignemque circum subicere coeperunt,
Cic. Verr. 2, 1, 27, § 69; cf.:ignes tectis ac moenibus,
id. Cat. 3, 1, 2:ignem,
id. Rab. Post. 6, 13; Auct. B. Afr. 87, 1; 91, 3; Ov. M. 1, 229 al.:faces,
Cic. Mil. 35, 98; Vell. 2, 48, 3; Val. Max. 5, 5, 4:bracchia pallae,
Ov. M. 3, 167:eburnea collo Bracchia,
id. Am. 3, 7, 7:scuto sinistram, Canitiem galeae,
id. Tr. 4, 1, 74:laxiorem sinum sinistro bracchio,
Quint. 11, 3, 146:umeros lecto,
Val. Max. 4, 1, 12:pallium togae,
id. 2, 2, 2:ova gallinis,
Plin. 18, 26, 62, § 231; 10, 59, 79, § 161:cum tota se luna sub orbem solis subjecisset,
Cic. Rep. 1, 16:ossa subjecta corpori,
id. N. D. 2, 55, 139 et saep:sub aspectum omnium rem subicit,
Auct. Her. 4, 47, 60:res sub oculos,
Quint. 8, 6, 19:aliquid oculis,
Cic. Or. 40, 139; Liv. 3, 69; Quint. 2, 18, 2:oves sub umbriferas rupes,
to place near, close to, Varr. R. R. 2, 2, 11:castris legiones,
Caes. B. C. 3, 56:aciem suam castris Scipionis,
id. ib. 3, 37:se iniquis locis,
id. ib. 3, 85:terram ferro,
to throw up with the share, to plough up, Cic. Leg. 2, 18, 45 Moser N. cr.: corpora saltu Subiciunt in equos, throw up, i. e. mount, Verg. A. 12, 288:pavidum regem in equum,
to set, Liv. 31, 37:me e postremo in tertium locum esse subjectum,
have been brought, Cic. Toga Cand. Fragm. p. 522 Orell.: copias integras vulneratis defessisque subiciebat, i. e. put in the place of, substituted, Auct. B. Alex. 26, 2.—Hence ( poet.): se subicere, to mount, grow:quantum vere novo viridis se subicit alnus,
shoots up, Verg. E. 10, 74:laurus Parva sub ingenti matris se subicit umbrā,
id. G. 2, 19 Forbig. ad loc.—In partic.1.To hand to, supply:2.cum ei libellum malus poëta de populo subjecisset,
Cic. Arch. 10, 25:ipse manu subicit gladios ac tela ministrat,
Luc. 7, 574.—To substitute false for true; to forge, counterfeit (syn.:3.suppono, substituo): testamenta,
Cic. Phil. 14, 3, 7:testamentum mariti,
Quint. 9, 2, 73:locupleti falsum testamentum,
Val. Max. 9, 4, 1:partum,
Dig. 25, 4, 1 fin.:falsum aliquid,
Quint. 12, 3, 3:aes pro auro in pignore dando,
Dig. 13, 7, 36:fratrem suum,
Just. 1, 9.—To suborn:II.subicitur L. Metellus ab inimicis Caesaris, qui hanc rem distrahat,
Caes. B. C. 1, 33:testes frequenter subici ab adversario solent,
Quint. 5, 7, 12:suspitione subjecti petitoris non carebit,
id. 4, 2, 96.Trop.A.In gen.1.To submit, subject:2.ea quae sub sensus subjecta sunt,
Cic. Ac. 2, 23, 74:res, quae subjectae sunt sensibus,
id. Fin. 5, 12, 36; id. Ac. 1, 8, 31:cogitationi aliquid subicere,
submit, id. Clu. 2, 6; Quint. 5, 12, 13;ait (Epicurus), eos neque intellegere neque videre, sub hanc vocem honestatis quae sit subicienda sententia,
i. e. what meaning is to be attributed to it, Cic. Fin. 2, 15, 48 B. and K.; Madvig. ad loc.; cf.:huic verbo (voluptas) omnes qui Latine sciunt duas res subiciunt, laetitiam in animo, commotionem suavem jucunditatis in corpore,
id. ib. 2, 4, 13:dico eum non intellegere interdum, quid sonet haec vox voluptatis, id est, quae res huic voci subiciatur,
id. ib. 2, 2, 6; cf.: quaeritur, quae res ei (nomini) subicienda sit, Quint. 7, 3, 4.—To substitute:B.mutata, in quibus pro verbo proprio subicitur aliud, quod idem significet,
Cic. Or. 27, 92; so Quint. 3, 6, 28:aliud pro eo, quod neges,
id. 6, 3, 74 et saep.—In partic.1.Pregn., to place under, to make subject, to subject:2.subiciunt se homines imperio alterius et potestati,
i. e. submit, Cic. Off. 2, 6, 22; cf. Caes. B. G. 7, 1:exteras gentes servitio,
Liv. 26, 49:Albius et Atrius quibus vos subjecistis,
id. 28, 28, 9:ut alter alterius imperio subiceretur,
id. 28, 21, 9:gentem suam dicioni nostrae,
Tac. A. 13, 55; Curt. 8, 1, 37; cf.:Gallia securibus subjecta,
Caes. B. G. 7, 77:omnia praeter eam (virtutem) subjecta, sunt sub fortunae dominationem,
Auct. Her. 4, 17, 24:nos sub eorum potestatem,
id. 2, 31, 50:matribus familias sub hostilem libidinem subjectis,
id. 4, 8, 12:sub aspectus omnium rem subjecit,
id. 4, 47, 60; cf.:deos penatis subjectos esse libidini tribuniciae,
Cic. Dom. 40, 106:populum senatui,
Val. Max. 8, 9, 1:si virtus subjecta sub varios incertosque casus famula fortunae est,
Cic. Tusc. 5, 1, 2:id quod sub eam vim subjectum est,
id. Top. 15, 58:cujus victus vestitusque necessarius sub praeconem subjectus est,
id. Quint. 15, 49 B. and K.:bona civium voci praeconis,
id. Off. 2, 23. 83;for which, simply reliquias spectaculorum,
to expose for sale, Suet. Calig. 38; so,delatores,
id. Tit. 8:hiemi navigationem,
to subject, expose, Caes. B. G. 4, 36:domum periculo,
Quint. 7, 1, 53:scelus fraudemque nocentis odio civium,
Cic. de Or. 1, 46, 202:fortunas innocentium fictis auditionibus,
id. Planc. 23, 56:aliquid calumniae,
Liv. 38, 48.—To subject or subordinate a particular to a general, to range or treat it under, append it to, etc.; in the pass., to be ranged under or comprised in any thing:3.quattuor partes, quae subiciuntur sub vocabulum recti,
Auct. Her. 3, 4, 7 B. and K.:unum quodque genus exemplorum sub singulos artis locos subicere,
id. 4, 2, 3; cf. with dat.:formarum certus est numerus, quae cuique generi subiciantur,
Cic. Top. 8, 33:qui vocabulum sive appellationem nomini subjecerunt tamquam speciem ejus,
Quint. 1, 4, 20; cf.:sub metum subjecta sunt pigritia, pudor, terror, etc.,
Cic. Tusc. 4, 7, 16; 4, 8, 19; Quint. 3, 5, 1:fas, justum, etc.... subici possunt honestati,
id. 3, 8, 26:dicere apte plerique ornatui subiciunt,
id. 1, 5, 1 et saep.—To place under in succession or order, in speaking or writing, i. e. to place after, let follow, affix, annex, append, subjoin (cf.:4.addo, adicio): post orationis figuras tertium quendam subjecit locum,
Quint. 9, 1, 36:longis (litteris) breves subicere,
id. 9, 4, 34:B litterae absonam et ipsam S subiciendo,
id. 12, 10, 32:narrationem prooemio,
id. 4, 2, 24; cf. id. 5, 13, 59:cur sic opinetur, rationem subicit,
adds, subjoins, Cic. Div. 2, 50, 104:quod subicit, Pompeianos esse a Sullā impulsos, etc.,
id. Sull. 21, 60:a quibusdam senatoribus subjectum est,
Liv. 29, 15, 1:subicit Scrofa: De formā culturae hoc dico, etc.,
Varr. R. R. 1, 7, 2:non exspectare responsum et statim subicere, etc.,
Quint. 9, 2, 15:edicto subjecisti, quid in utrumque vestrum esset impensum,
Plin. Pan. 20, 5 et saep.:vix pauca furenti Subicio,
i. e. answer, reply, Verg. A. 3, 314.—To comprehend under, collect or embrace in:5.per quam res disperse et diffuse dictae unum sub aspectum subiciuntur,
Cic. Inv. 1, 52, 98.—To bring forward, propose, adduce; to bring to mind, prompt, suggest, etc.:A.si meministi id, quod olim dictum est, subice,
Ter. Phorm. 2, 3, 40 Ruhnk.; cf.:cupio mihi ab illo subici, si quid forte praetereo,
Cic. Verr. 2, 5, 10, § 25:subiciens, quid dicerem,
id. Fl. 22, 53:quae dolor querentibus subicit,
Liv. 3, 48; 45, 18:nec tibi subiciet carmina serus amor,
Prop. 1, 7, 20:spes est Peliā subjecta creatis,
Ov. M. 7, 304.—Hence, sub-jectus, a, um, P. a.Of places, lying under or near, bordering upon, neighboring, adjacent:B.alter (cingulus terrae) subjectus aquiloni,
Cic. Rep. 6, 20:Heraclea, quae est subjecta Candaviae,
Caes. B. C. 3, 79:Ossa,
Ov. M. 1, 155:rivus castris Scipionis subjectus,
Caes. B. C. 3, 37:subjectus viae campus,
Liv. 2, 38: Armenia subjecta suo regno (opp. Cappadocia longius remota), Auct. B. Alex. 35, 2; 28, 3: genae deinde ab inferiore parte tutantur subjectae, Cic. N. D. 2, 57, 143.—(Acc. to II. B. 1.) Subjected, subject:C.si quidem Ea (natura deorum) subjecta est ei necessitati,
Cic. N. D. 2, 30, 77:servitio,
Liv. 26, 49, 8:subjectior in diem et horam Invidiae,
exposed, Hor. S. 2, 6, 47:ancipiti fortunae,
Val. Max. 7, 2, ext. 2:species, quae sunt generi subjectae,
subordinate, Quint. 5, 10, 57:tum neque subjectus solito nec blandior esto,
submissive, Ov. A. A. 2, 411; cf.:parcere subjectis et debellare superbos,
Verg. A. 6, 853.— Subst.: sub-jectus, i, m., an inferior, subject:(vilicus), qui, quid aut qualiter faciendum sit, ab subjecto discit,
Col. 1, 2, 4; 11, 1, 25:Mithridates ab omnibus subjectis singula exquirens, etc.,
Plin. 25, 2, 3, § 7.—In the later philos. and gram. lang.: subjec-tum, i, n. (sc. verbum), that which is spoken of, the foundation or subject of a proposition:omne quicquid dicimus aut subjectum est aut de subjecto aut in subjecto est. Subjectum est prima substantia, quod ipsum nulli accidit alii inseparabiliter, etc.,
Mart. Cap. 4, § 361; App. Dogm. Plat. 3, p. 34, 4 et saep.—* Adv.: subjectē (cf. B. supra), humbly, submissively:haec quam potest demississime et subjectissime exponit,
Caes. B. C. 1, 84 fin. -
44 vagor
1.văgor, ātus, 1, v. dep. n. and a. [vagus], to stroll about, go to and fro, to ramble, wander, roam, range, rove (class.; syn.: erro, palor).I.Lit.:* (β).enim metuo ut possim reicere (boves) in bubile, ne vagentur,
Plaut. Pers. 2, 5, 18:quae (natura) efficiat volucres huc illuc passim vagantes,
Cic. Div. 2, 38, 80:cum in agris homines passim bestiarum more vagabantur,
id. Inv. 1, 2, 2:tota Asia vagatur, volitat ut rex,
id. Phil. 11, 2, 6:volitabit et vagabitur in foro,
Auct. Her. 4, 39, 51:toto foro,
Cic. de Or. 1, 40, 184; id. Font. 15, 33 (11, 23):totā urbe,
Verg. A. 4, 68:tibicines feriati vagantur per urbem,
Varr. L. L. 6, § 17 Müll.:Germani latius jam vagabantur,
Caes. B. G. 4, 6; 1, 2; id. B. C. 1, 59:libera vagandi facultas,
Hirt. B. G. 8, 32:qui populabundi in finibus Romanorum vagabantur,
Liv. 3, 5, 13; 2, 60, 2:ad quattuor milia hominum frumentatum egressa cum in agris passim vagarentur,
id. 36, 39, 20; 3, 58, 11; Ov. F. 1, 545; Quint. 5, 9, 12:canes circum tecta vagantur,
Verg. G. 3, 540; id. A. 5, 560:circum vicos ludibundus,
Suet. Ner. 26:ultra Terminum curis vagor expeditis,
Hor. C. 1, 22, 11.—Of inanimate things:luna isdem spatiis vagatur quibus Sol,
Cic. N. D. 2, 40, 103:stellae sponte suā, jussaene vagentur et errent,
Hor. Ep. 1, 12, 17 (cf.:stellae quae errantes et quasi vagae nominantur,
Cic. Rep. 1, 14, 22):late vagatus est ignis,
Liv. 5, 42, 2; cf. id. 44, 29, 6.—Poet., with acc.:II.Ino etiam primā terras aetate vagata est,
i. e. wandered through the earth, Prop. 2, 28 (3, 24), 19 (al. fugata est).—Trop., to wander about, roam, be unsettled, waver, spread abroad, diffuse itself, etc.:2.speremus nostrum nomen volitare et vagari latissime,
Cic. Rep. 1, 17, 26:etiam cum manent corpore, animo tamen excurrunt et vagantur,
id. ib. 2, 4, 7:quorum vagetur animus errore,
id. Off. 2, 2, 7:ne vagari et errare cogatur oratio,
id. de Or. 1, 48, 209:eo fit, ut errem et vager latius,
id. Ac. 2, 20, 66; cf. id. Div. 1, 40 88:verba ita soluta, ut vagentur,
id. de Or. 3, 44, 176; cf. id. Tusc. 3, 6, 13:idcircone vager scribamque licenter,
Hor. A. P. 265:non vagans oratio, sed defixa in unā re publicā,
Cic. Rep. 2, 11, 22:video, qui de agri culturā scripserunt... latius vagatos,
Varr. R. R. 1, 2, 13:Viennensium vitia inter ipsos residunt, nostra late vagantur,
Plin. Ep. 4, 22, 7:ea fama vagatur,
is spread abroad, Verg. A. 2, 17; cf. Ov. M. 12, 54:quare mors immatura vagatur,
Lucr. 5, 221:vagantibus Graeciae fabulis,
i. e. variously related, fluctuating, Plin. 5, 5, 5, § 31.vāgor, ōris, m. [vagio], a sounding, sound:vagorem pro vagitu, Enn. (16, 32): qui clamos oppugnantis vagore volanti, Lucr. (2, 577),
Fest. p. 375; cf. Non. 184, 22.
См. также в других словарях:
Diffuse — Dif*fuse , v. t. [imp. & p. p. {Diffused}; p. pr. & vb. n. {Diffusing}.] [L. diffusus, p. p. of diffundere to pour out, to diffuse; dif = dis + fundere to pour. See {Fuse} to melt.] To pour out and cause to spread, as a fluid; to cause to flow on … The Collaborative International Dictionary of English
Diffuse — Dif*fuse , a. [L. diffusus, p. p.] Poured out; widely spread; not restrained; copious; full; esp., of style, opposed to {concise} or {terse}; verbose; prolix; as, a diffuse style; a diffuse writer. [1913 Webster] A diffuse and various knowledge… … The Collaborative International Dictionary of English
Diffuse — Dif*fuse , v. i. To pass by spreading every way, to diffuse itself. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
diffusé — diffusé, ée (di ffu zé, zée) part. passé. Terme didactique. Répandu par diffusion. • Les plantes montrèrent combien est rapide l action de la lumière qu elles reçoivent comme par une sorte de sens diffusé dans leurs corolles, FAYE Comptes… … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
diffuse — adj prolix, redundant, verbose, *wordy Analogous words: *profuse, lavish, exuberant: desultory, casual, *random: copious (see PLENTIFUL): *loose, relaxed, slack, lax Antonyms: succinct Contrasted words: * … New Dictionary of Synonyms
diffuse — [adj1] spread out broadcast, catholic, circulated, diluted, dispersed, disseminated, distributed, expanded, extended, general, prevalent, propagated, radiated, scattered, separated, strewn, thin, unconcentrated, universal, widespread; concepts… … New thesaurus
diffuse — I verb bespread, besprinkle, bestrew, break up, broadcast, cast forth, circulate, circumfuse, commingle, deal out, decentralize, diffundere, diffundi, disband, disintegrate, disperse, dispread, disseminate, dissipate, distribute, effuse, go in… … Law dictionary
diffuse — (v.) 1520s (trans.), 1650s (intrans.), from L. diffusus, pp. of diffundere to pour out or away (see DIFFUSION (Cf. diffusion)). Related: Diffused; diffusing. The adj. is attested from early 15c., from L. diffusus … Etymology dictionary
diffuse — ► VERB 1) spread over a wide area. 2) Physics (of a gas or liquid) travel or spread by diffusion. ► ADJECTIVE 1) spread out over a large area; not concentrated. 2) lacking clarity or conciseness. DERIVATIVES diffusely adverb … English terms dictionary
diffuse — [di fyo͞os′; ] for v. [, difyo͞oz′] adj. [ME < L diffusus, pp. of diffundere, to pour in different directions < dis , apart + fundere, to pour: see FOUND2] 1. spread out or dispersed; not concentrated 2. using more words than are needed;… … English World dictionary
diffuse — diffuses, diffusing, diffused (The verb is pronounced [[t]dɪfju͟ːz[/t]]. The adjective is pronounced [[t]dɪfju͟ːs[/t]].) 1) V ERG If something such as knowledge or information is diffused, or if it diffuses somewhere, it is made known over a wide … English dictionary