-
1 diffīsus
diffīsus P. of diffido. -
2 diffisus
diffīsus, a, um, Part., from diffido and diffindo. -
3 diffīdo
diffīdo fīsus sum, ere [dis- + fido], to distrust, be diffident, be distrustful, despair: iacet, diffidit: sui, S.: sibi aliquā ratione: eius fidei: suis rebus, Cs.: exercitui, S.: summae rei, Cs.: armis, V.: cur M. Valerio non diffideretur, L.: me posse (tutum esse): Caesarem fidem servaturum, Cs.* * *diffidere, diffisus sum V SEMIDEPdistrust; despair; (w/DAT) lack confidence (in), despair (of) -
4 salūs
salūs ūtis, f [salvus], soundness, health, good health, vigor: Quod cum salute eius fiat, and may it do him good, T.: quae oportet Signa esse ad salutem, T.: medicis non ad salutem, sed ad necem uti.—Fig., health, welfare, prosperity, safety, soundness, preservation, deliverance: cuius in vitā nitebatur salus civitatis: fortunarum suarum salus in istius damnatione consistit: qui salutem dedit, has furnished safety: meis civibus saluti fuisse: diffisus suae omniumque saluti, Cs.: una est salus, L.: Una salus victis nullam sperare salutem, V.— A well-wishing, greeting, salute, salutation: plurimā salute Parmenonem impertit Gnatho, T.: Terentia impertit tibi multam salutem: tu Atticae salutem dices: Dionysio plurimam salutem, my best regards: non reddere salutem, not to return a greeting, L.: mihi dulcis salus visa est per te missa ab illā, greeting: multam salutem foro dicam, a hearty farewell: salute datā redditāque, L.: salutem verbis tuis mihi nuntiarat, a greeting in your name: salutem tibi plurimam ascribit et Tulliola, joins in.—In beginning a letter, abbreviations are common: Cicero Attico sal. (i. e. salutem dicit): Cicero s. d. Salustio (i. e. salutem dicit): Tullius Terentiae s. p. d. (i. e. salutem plurimam dicit).—Person., the goddess of safety, a divinity: aedes Salutis, L.: Salutis augurium; cf. ipsa si cupiat Salus, Health herself, T.* * *health; prosperity; good wish; greeting; salvation, safety -
5 diffensus
diffensus, a, um, Part. [dis- FENDO = ferio, trudo], deferred, protracted: dilatus, XII. Tab. ap. Fest. p. 273, 26 Müll. (for which others read diffisus; cf. Dig. 2, 11, 2, § 3, and v. diffindo, II. B.). -
6 diffido
dif-fīdo, fīsus (post-class. perf. diffidi), 3, v. n., to distrust; to be diffident or distrustful, to despair (freq. and class.).(α).With dat. (so most freq.):(β).eum potius (corrupisse), qui sibi aliqua ratione diffideret, quam eum, qui omni ratione confideret,
Cic. Clu. 23, 63:sibi,
Plaut. Rud. prol. 82; Cic. Prov. Cons. 16, 38:memoriae alicujus,
id. Part. Or. 17, 59:sibi patriaeque,
Sall. C. 31, 3:suis rebus,
Caes. B. G. 5, 41, 5:veteri exercitui,
Sall. J. 52, 6; 32, 5; 46, 1;75, 1: suae atque omnium saluti,
Caes. B. G. 6, 38, 2:summae rei,
id. B. C. 3, 94 fin.:perpetuitati bonorum,
Cic. Fin. 2, 27, 86:ingenio meo,
id. Mur. 30, 63:huic sententiae,
id. Tusc. 5, 1, 3: prudentiae tuae, Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 5, 6:rei publicae,
Cic. Fam. 5, 13, 3:illis (viris),
Ov. H. 10, 97:caelestibus monitis,
id. M. 1, 397 et saep.— Pass. impers.:cur M. Valerio non diffideretur,
Liv. 24, 8; so Tac. A. 15, 4.—With a dependent clause:* (γ).antiquissimi invenire se posse, quod cuperent, diffisi sint,
Cic. Ac. 2, 3; id. Quint. 24, 77; id. Or. 1, 3; 28, 97; Caes. B. G. 6, 36; Quint. 10, 1, 126 al.; cf.:quos diffidas sanos facere, facies,
Cato R. R. 157, 13:quem manu superare posse diffiderent,
Nep. Alcib. 10, 4.—With ne:(δ).ne terras aeterna teneret,
Lucr. 5, 980.—Rarely with abl. (after the analogy of fido and confido):(ε).diffisus occasione,
Suet. Caes. 3 Burm. and Oud.; so,paucitate suorum,
Front. Strat. 1, 8, 5 Oud.:paucitate cohortium (al. paucitati),
Tac. H. 2, 23:potestate,
Lact. 5, 20 (also Caes. B. C. 1, 12, 2, several good MSS. have voluntate; and id. ib. 3, 97, 2: eo loco, v. Oud. on the former pass.).—Absol.:(facis) ex confidente actutum diffidentem denuo,
Plaut. Merc. 5, 2, 15:jacet, diffidit, abjecit hastas,
Cic. Mur. 21, 45:ita graviter aeger, ut omnes medici diffiderent. id, Div. 1, 25, 53: de Othone, diffido,
id. Att. 12, 43, 2 al. —Hence, diffīdens, entis, P. a., without self-confidence, diffident, anxious, Suet. Claud. 35; id. Tib. 65. — Adv.: diffīdenter, without self-confidence, diffidently (very rare): timide et diffidenter attingere aliquid, * Cic. Clu. 1, 1:agere,
Liv. 32, 21, 8:incedere,
Amm. 26, 7, 13.— Comp.:timidius ac diffidentius bella ingredi,
Just. 38, 7, 4. -
7 habena
I.Lit.:B.ille (turbo) actus habenā,
Verg. A. 7, 380:cum jaculum parvā Libys amentavit habenā,
Luc. 6, 221:Balearis tortor habenae,
id. 3, 710:in scalis latuit metuens pendentis habenae,
i. e. of the whip-lash, whip, Hor. Ep. 2, 2, 15:molles galeae habenae,
Val. Fl. 6, 365:plantarum calces tantum infimae teguntur: cetera prope nuda et teretibus habenis vincta sunt,
shoestrings, Gell. 13, 21, 5.—Esp., a rein (usually in plur.; cf.:II.lorum, corrigia): exhortatur equos, quorum per colla jubasque Excutit habenas,
Ov. M. 5, 404; cf.:omnes effundit habenas,
Verg. A. 5, 818;so of the reins,
id. ib. 10, 576; 11, 600; 670;765 et saep.: quam potuit effusissimis habenis, stationem hostium invadit,
Liv. 37, 20, 10.— Poet.:pedes aequat habenas,
the riders, Val. Fl. 6, 95.—Transf.A.A small strip of diseased flesh cut out from the body:B.tenuis excidenda habena est,
Cels. 7, 17 fin.; cf.: habenula.—Far more freq.,In gen., a rein; also abstr., direction, management, government:quis regere immensi summam, quis habere profundi indu manu validas potis est moderanter habenas?
Lucr. 2, 1096:fluminibus vestris totas immittite habenas,
give the reins to, Ov. M. 1, 280; Val. Fl. 6, 391:(ventis) regem dedit, qui foedere certo Et premere et laxas sciret dare jussus habenas,
Verg. A. 1, 63:furit immissis Vulcanus habenis,
id. ib. 5, 662:classique immittit habenas,
id. ib. 6, 1; cf. Lucr. 5, 787; Verg. G. 2, 364:vates rege vatis habenas,
Ov. F. 1, 25: legum, Poët. ap. Cic. de Or. 3, 41, 166:commodissimum est quam laxissimas habenas habere amicitiae, quas vel adducas cum velis vel remittas,
Cic. Lael. 13, 45:alicui moderandi et regendi sui potestatem quasi quasdam habenas tradere,
id. de Or. 1, 52, 226; id. Rep. 1, 5:accepisse Numam populi Latialis habenas,
Ov. M. 15, 481; cf.also: rerumque reliquit habenas,
Verg. A. 7, 600:linquam datas habenas,
Val. Fl. 1, 560: irarumque omnes effundit habenas, Verg. A. 12, 499.—In sing.:Latiae diffisus habenae,
i. e. of the Roman dominion, Sil. 13, 34; Gell. 14, 1, 4. -
8 salus
sălūs, ūtis (archaic gen. SALVTES, on a clay vessel, v. Ritschl de Fictilibus Litteratis, Berol, 1853, p. 18, n. 5; cf. APOLONES, from Apollo; dat. SALVTEI, Corp. Inscr. Lat. 587), f. [root sar, to guard, whence servus, servare, salvus, sollus; cf. Gr. holos, entire], a being safe and sound; a sound or whole condition, health, welfare, prosperity, preservation, safety, deliverance, etc. (very freq. and class.: cf.: valetudo, sanitas).I.Lit.A.In gen.: Mars pater te precor, pastores pecuaque salva servassis duisque bonam salutem valetudinemque mihi domo familiaeque nostrae, an old form of prayer in Cato, R. R. 141, 3; cf. Varr. R. R. 1, 2, 27; so,B.too, the religious formula for asking protection: quod cum salute ejus fiat,
and may it do him good, Ter. Ad. 4, 1, 3;and in the same sense: bonā salute,
Cato, R. R. 4 fin.:adhuc quae assolent quaeque oportet Signa esse ad salutem, omnia huic (puero recens nato) esse video,
Ter. And. 3, 2, 2:aegrorum salutem ab Aesculapio datam,
Cic. N. D. 3, 38, 91:qui etiam medicis suis non ad salutem, sed ad necem utatur,
id. Har. Resp. 16, 35:me confectum consularibus volneribus consulari medicinā ad salutem reduceret,
id. Red. Quir. 6, 15:firmā potiri salute,
Ov. H. 20, [p. 1622] 179:salute nostrā atque urbe captā Domum reduco integrum omnem exercitum,
in good health, well, Plaut. Bacch. 4, 9, 147:mater redit suā salute ac familiae maximā,
in excellent health, id. Merc. 4, 5, 9:salute nostrum socium,
id. Men. 1, 2, 25:salute horiae,
uninjured, id. Rud. 4, 2, 5:in optimorum consiliis posita est civitatium salus,
Cic. Rep. 1, 34, 51; cf.:tu eris unus, in quo nitatur civitatis salus,
id. ib. 6, 12, 12;2, 23, 43: juris, libertatis, fortunarum suarum salus in istius damnatione consistit,
id. Verr. 2, 2, 6, § 16:neque enim salus ulla rei publicae major reperiri potest, quam, etc.,
id. ib. 2, 1, 2, § 4; Plaut. As. 3, 3, 127:spem teneo, salutem amisi,
id. Merc. 3, 4, 6 sq.; id. Capt. 3, 3, 3; cf.:cujus aures clausae veritati sunt, hujus salus desperanda est,
Cic. Lael. 24, 90:nisi quae mihi in te'st, haud tibi est in me salus,
a means of safety, help, assistance, Plaut. Ps. 1, 1, 69:fer amanti ero salutem,
id. As. 3, 3, 82; cf.:cum opem indigentibus salutemque ferres,
Cic. Fin. 2, 35, 118; id. Mur. 13, 28: dicet fortasse Dignitatis halis:saluti, si me amas, consule,
id. Att. 2, 19, 1:is est nimirum Soter, qui salutem dedit,
has furnished safety, id. Verr. 2, 2, 63, § 154:dare salutem, liberare periculis, etc.,
id. de Or. 1, 8, 32:saluti quod tibi esse censeo, id consuadeo,
Plaut. Merc. 1, 2, 35; so,saluti esse alicui,
Cic. Rep. 1, 1, 1; id. de Or. 2, 49, 200 al.;for which: nosse omnia haec, salus est adulescentulis,
Ter. Eun. 5, 4, 18:diffisus suae omniumque saluti,
Caes. B. G. 6, 38:nec in fugā salus ulla ostendebatur,
Liv. 30, 8:una est salus,
id. 7, 35:una salus victis nullam sperare salutem,
Verg. A. 2, 354; cf. id. ib. 5, 174; 6, 96; Ov. Tr. 3, 3, 4; 5, 7, 3; id. P. 3, 7, 23; 4, 14, 5; id. M. 3, 648; Luc. 2, 221. —Freq. in Plaut. as a term of endearment, my life, my love:quid agis, mea salus?
Plaut. Cas. 4, 3, 3:o salute meā salus salubrior,
id. Cist. 3, 13; id. Bacch. 4, 8, 38; id. Poen. 1, 2, 153; 1, 2, 176; id. Rud. 3, 3, 17. —In partic., a wish for one ' s welfare (expressed by word of mouth or in writing), a greeting, salute, salutation: Ly. Charmidem Lysiteles salutat. Ca. Non ego sum salutis dignus? Ly. Immo salve Callicles, Plaut. Trin. 5, 2, 29:C.venienti des salutem atque osculum,
id. Ep. 4, 2, 2:quin tu primum salutem reddis quam dedi?
id. Bacch. 2, 3, 11: Sy. Responde, quod rogo. Ba. Eho, an non prius salutas? Sy. Nulla est mihi salus dataria, id. Ps. 4, 2, 13: Pe. Salva sis. Ph. Salutem accipio mihi et meis, id. Ep. 4, 1, 21:advenientem peregre herum suum Salva impertit salute servus Epidicus,
id. Ep. 1, 2, 24; cf. Ter. Eun. 2, 2, 39; for which: impertit salutem plurimam et plenissimam, Lucil. ap. Non. 472, 16:Terentia impertit tibi multam salutem,
Cic. Att. 2, 12, 3:salutem dicere alicui,
Plaut. Capt. 2, 3, 29:multam, plurimam salutem dicere alicui,
id. Curc. 3, 51; 3, 61:Cicero tibi salutem plurimam dicit,
Cic. Fam. 14, 7, 3:tu Atticae salutem dices,
id. Att. 14, 19, 6;and so at the beginning of a letter: salutem dicit Toxilo Timarchides Et familiae omni. Si valetis gaudeo, etc.,
Plaut. Pers. 4, 3, 32;usually abbreviated S. D. (salutem dicit), S. D. M. (salutem dicit multam), S. D. P. (salutem dicit plurimam), v. the superscriptions of Cicero's letters. Freq., also, elliptically, without dicit: Anacharsis Hannoni salutem,
Cic. Tusc. 5, 32, 90 (abbreviated, e. g. Cicero Attico S., v. the letters of Cicero and Pliny):Dionysio plurimam salutem,
id. Att. 4, 18, 3:Atticae plurimam salutem,
id. ib. 14, 20, 5:salutem reddere,
to return a greeting, Plaut. Bacch. 2, 3, 11; Liv. 9, 6, 12; Tac. A. 4, 60: salutem mittere per aliquem, to send a greeting:mihi dulcis salus visa est per te missa ab illā,
Cic. Att. 16, 3, 6; Ov. H. 4, 1; 16, 1.—An unusual expression is, salutem dicere alicui, in the sense of to bid one farewell:ego vero multam salutem et foro dicam et curiae, vivamque tecum multum, etc.,
Cic. Fam. 7, 32, 2:salute acceptā redditāque,
Liv. 7, 5:salute datā redditāque,
id. 3, 26:salutem tibi ab sodali nuntio,
I bring, deliver, Plaut. Bacch. 2, 2, 10; so,nuntiare salutem alicui,
id. Curc. 4, 2, 38; id. Men. prol. 1; cf.:salutem verbis tuis mihi nuntiarat,
Cic. Fam. 7, 14, 1:salutem tibi plurimam ascribit et Tulliola, deliciae nostrae,
adds, joins in, id. Att. 1, 5, 9; 5, 20, 9.—In a humorous equivoque: As. Salve. St. Satis mihi est tuae salutis, nihil moror, sat salveo;Aegrotare malim, quam esse tuā salute sanior,
Plaut. Truc. 2, 2, 4 sq.; id. Ps. 1, 1, 41 sq.—Salvation, deliverance from sin and its penalties (eccl. Lat.):II.verbum salutis,
Vulg. Act. 13, 26; id. Rom. 10, 1; 13, 11.—Salus, personified, a Roman divinity, whose temple stood on one of the summits of the Quirinalis (v. Salutaris):ego tibi nunc sum summus Juppiter, Idem ego sum Salus, Fortuna, etc.,
Plaut. Capt. 4, 2, 84; id. As. 3, 3, 123; 3, 3, 137; id. Cist. 4, 2, 76; id. Merc. 5, 2, 26; Varr. L. L. 5, §§ 51 and 74 Müll.; Liv. 9, 43 fin.; 10, 1 fin.; 40, 37; Val. Max. 8, 14, 6:augurium Salutis (instituted for the welfare of the State),
Cic. Div. 1, 47, 105; id. Leg. 2, 11, 28; Suet. Aug. 31; Tac. A. 12, 23.—In a lusus verbb., alluding to the literal meaning of the name:nec Salus nobis saluti jam esse, si cupiat, potest,
Plaut. Most. 2, 1, 4:at vos Salus servassit,
id. Cist. 4, 2, 76:neque jam Salus servare, si volt, me potest,
id. Capt. 3, 3, 14; Ter. Ad. 4, 7, 43; cf.:Salus ipsa virorum fortium innocentiam tueri non potest,
Cic. Font. 6, 11, § 21.
См. также в других словарях:
DIFFISUS — diffissus … Abbreviations in Latin Inscriptions
Semideponens — (v. lat. deponere = ab bzw. niederlegen) ist ein Terminus aus der lateinischen Sprachwissenschaft. Bei Semideponentien sind die beiden Verbalstämme den Diathesen unterschiedlich zugeordnet, d.h. sie haben entweder einen aktivischen Präsensstamm… … Deutsch Wikipedia
GALENUS Claudius — medicus excellentissimus, ex Pergamo Asiae urbe; Clarus esse coepit temporibus Traiani. Natus patre atchitecto vicitatis eruditissimo, adolescentis in Dialecticis, et elementis Philosophiae, quod ingenio valeret, felicissime profecit, et mox ad… … Hofmann J. Lexicon universale
LAURENTIUS Laurentianus — Italus, Philosophiam et Medicinam florentiae Pisisque docuit. Hippocratem Latine vertit, notis Glaenum illustravit, ceterum nigrâ bile multum infestatus: Cum aliquando pecunia egeret, amicorum liberalitati diffisus, se in puteum praecipitavit.… … Hofmann J. Lexicon universale