-
1 destinare
1) назначать, silva concidendo, pastui pecudum, destinata (l. 55 § 2 D. 32. 1. 30 § 5 D. 50, 16); (1. 203 eod.); (1. 35 § 3 D. 28, 5. 1. 12 § 14 D. 33, 1);locus publici usibus, sepulturae, destinatus (1. 2 § 5. 1. 8 § 2 D. 11, 7. 1. 2 § 5 D. 43, 8. 1. 17 pr. D. 50, 16); (1. 50 § 1 D. 5, 1);
pecunia calendario destinata (1. 64 D. 32);
doti, nuptiis destin. aliquid (1. 7 § 3. 1. 68 D. 23, 3); (1. 21 D. 8, 3); (1. 3 § 1. 5. 6 D. 26, 7); (1. 7 § 1 D. 23, 3);
sibi despondere alium vel destinare (1. 11 § 2 D. 24, 2);
uxor a patre desponsa destinatave;
testamento destinata (l. 36. 66. pr. D. 23, 2);
2) посылать, ип provinciam destinatus (1. 2 § 3 D. 5, 1);Princeps, qui iudicem destinavit (l. 18 § 4 D. 4, 4).
3) намереваться, иметь в виду, destin. domicilium transferre (1. 8 § 9 D. 2, 15);qui ad provincias defendendas destinatur (1. 2 C. 12, 12); (1. 2 C. 11, 73).
qui destinavit rem petere (1. 24 D. 6, 1); (1. 9 § 5 D. 10, 4); (1. 9 § 5. 7 D. 28, 5); (1. 55 § 41). 26, 7).
Латинско-русский словарь к источникам римского права > destinare
-
2 antemna
I ae f.рей, раинаII Antemna, ae и Antemnae, ārum f.древний сабинский город у впадения Аниена в Тибр Cato, V, PM -
3 nex
necis f. [ neco ]1) насильственная смерть, убийство (alicui necem offerre C, parare L; neci dedere, demittere V; vitae necisque potestas C, Cs)4) редко (естественная) смерть, кончина ( post necem Mithridatis Just) -
4 relinquere
1) оставлять a) вооб.напр. прот. transferre ab aliquo (1. 27 pr. D. 3, 3. 1. 5 § 14 D. 13, 6. cf. 1. 20 § 2 D. 19, 5. 1. 2 § 33 D. 2, 1);b) особ. оставлять после смерти своей (1. 34 D. 5, 1. 1. 35. 42 pr. D. 38, 2. 1. 36 eod. 1. 18 pr. D. 36, 3. 1. 22 pr. D. 36, 1. 1. 20 § 2 D. 37, 4. 1. 153 D. 50, 16. 1. 17 § 16 D. 21, 1. 1. 27 pr. D. 7, 1. 1. 88 D. 50, 16); в тесн. см. отказывать кому что-нб. в завещании, donare (s. largiri) vel relinquere (1. 22 D. 7, 1. 1. 2 C. 5, 27. 1. 2 C. 6, 60. 1. 14 C. 5. 16. 1. 8 § 1 D. 29, 7);
legatum (1. 17 § 2 D. 36, 1. 1. 34 cf. 1. 10 pr. eod.);
relinq. fideicommissum (1. 5 C. 6, 38. 1. 2. 4 eod. 1. 14 § 3 D. 34, 1. 1. 5 C. 1, 5. 1. 8 § 23 seq. D. 2, 15);
2) продоставлять, назначать = destinare s. 1: usibus publicis relicta res (1. 83 § 5 D. 43, 1). 3) отрекаться, отказываться, derelinquere (1. 15 § 35 D. 39, 2. 1. 3 D. 41, 7. 1. 3 D. 41, 7. 1. 36 D. 45, 3. 1. 31 D. 13, 7, 1. 58 pr. D. 21, 1. 1. 63 § 2 D. 47, 2. 1. 25. § 2 D. 19, 2);relinq. libertatem (см. s. b. в), liberationem (см.).
actionem (1. 21 pr. D. 5, 2);
4) не пользоваться (1. 28. pr. C. 6, 23).hereditatem (§ 5 I. 2, 19).
Латинско-русский словарь к источникам римского права > relinquere
См. также в других словарях:
destinare — DESTINÁRE, destinări, s.f. Acţiunea de a destina şi rezultatul ei. – v. destina. Trimis de claudia, 13.09.2007. Sursa: DEX 98 DESTINÁRE s. v. consacrare. Trimis de siveco, 13.09.2007. Sursa: Sinonime destináre s. f., g. d. art. destinării; … Dicționar Român
destinare — v. tr. [dal lat. destinare ]. 1. a. [assol., stabilire in maniera irrevocabile, come atto di una volontà superiore: il cielo ha destinato così ] ▶◀ decidere, decretare, (non com.) determinare, disporre, fissare, stabilire, volere. b. (estens.)… … Enciclopedia Italiana
destinare — index appoint Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
DESTINARE — digito, apud Tertull. de Pallio, Graece δακτυλοδεικτεῖν, contumeliae genus, de quo vide infra Manuum gesticulatio … Hofmann J. Lexicon universale
destinare — de·sti·nà·re v.tr. 1. FO assegnare, inviare qcn. a un lavoro, a un incarico e sim.: destinare qcn. a un ufficio, a un reparto | adibire, riservare qcs. a un uso, a una funzione: destinare una somma in beneficenza, destinare un locale a ristorante … Dizionario italiano
destinare — {{hw}}{{destinare}}{{/hw}}A v. tr. (io destino ) 1 Dare in sorte, stabilire in modo irrevocabile: Dio destina un fine a ogni creatura | (est.) Decidere, deliberare: destinare una data. 2 Assegnare qlcu. a una carica, un ufficio e sim.: lo hanno… … Enciclopedia di italiano
destinare — v. tr. 1. dare in sorte, stabilire □ (dir., una pena, una sanzione) comminare □ (est.) decidere, deliberare, fissare, comandare, determinare 2. (a una carica e sim.) assegnare, designare, deputare, eleggere, nominare, chiamare □ avviare □… … Sinonimi e Contrari. Terza edizione
MANUUM Gesticulatio ac Formatio ridicula — ad alios deridendos, indigitatur Tertulliâno de Pallio, c. 4. cum ait: Et acie figere, et manibus destinare et nutu tradere merito sit. Ubi tria haec iungit, Oculos, Manus, nutus. Sic Appuleius Metamorph. l. 3. Nec qui laverim qui terserim, qui… … Hofmann J. Lexicon universale
destiner — [ dɛstine ] v. tr. <conjug. : 1> • 1160; lat. destinare ♦ DESTINER (qqn, qqch.) À. 1 ♦ Vieilli Fixer la destinée de (qqn). ⇒ prédestiner, promettre. Destiner un jeune homme à une jeune fille. « Cette persuasion que nous avons trouvé l être… … Encyclopédie Universelle
destina — DESTINÁ, destinez, vb. I. tranz. 1. A stabili, a hotărî (ceva) dinainte, în vederea unui scop; a hărăzi. 2. A hotărî dinainte soarta unei fiinţe sau a unui lucru; a ursi, a meni, a sorti, a predestina. – Din fr. destiner, lat. destinare. Trimis… … Dicționar Român
destinar — (Del lat. destinare, fijar, sujetar.) ► verbo transitivo 1 Asignar un uso a una cosa: ■ destinó su sueldo a la beneficencia. SINÓNIMO dedicar 2 Determinar que una persona desempeñe un trabajo o preste sus servicios en un lugar: ■ han destinado a… … Enciclopedia Universal