Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

demonstro

  • 1 demonstro

    demonstrare, demonstravi, demonstratus V TRANS
    point out/at/to, draw attention to; explain/describe/show, give an account of; reveal, mention, refer to; allege; prove, demonstrate; represent; recommend

    Latin-English dictionary > demonstro

  • 2 demonstro

    to indicate, show, describe, explain.

    Latin-English dictionary of medieval > demonstro

  • 3 demonstro

    dē-monstro, āvi, ātum, 1 ( arch. inf. pass.:

    demonstrarier,

    Ter. Ph. 2, 1, 76), v. a., to point out, as with the finger; to indicate, designate, show (freq. and class.).
    I.
    Lit.
    A.
    In gen. (cf.: indico, significo, ostendo): ubi habitet (mihi) demonstrarier (volo—with commonstrarier), Ter. l. l.; cf.:

    itinera ipsa ita putavi esse demonstranda, ut commonstrarem tantum viam, et ut fieri solet, digitum ad fontes intenderem,

    Cic. de Or. 1, 46 fin.:

    non ea figura, quae digito demonstrari potest,

    id. Rep. 6, 24; so,

    too, aliquid digito,

    Quint. 6, 3, 38:

    aliquem averso pollice,

    id. 11, 3, 104:

    aliquid nutu vel manu,

    id. 1, 5, 36:

    eum volo mihi demonstretis hominem,

    Plaut. Poen. 3, 2, 16:

    thesaurum mi in hisce aedibus,

    id. Trin. 1, 2, 113:

    itinera cum cura,

    Liv. 23, 33:

    unum ex iis,

    Suet. Aug. 94 et saep.:

    ut ante demonstrabant, quid ubique esset... item nunc, quid undique oblatum sit, ostendunt,

    Cic. Verr. 2, 4, 59: demonstres ubi sint tuae tenebrae, Catull. 55, 2.— Absol.: histrio ita demonstraverat ( had gesticulated), ut bibentem natantemque faceret, Suet. Ner. 39.—
    2.
    Poet. of a subject not personal:

    demonstrant astra salebras,

    Prop. 3, 16, 15 (4, 15, 15 M.).—
    B.
    Esp., jurid. t. t.: fines, to point out the boundaries, i.e. to deliver a piece of land to the purchaser, Cic. pro Tull. § 17; Dig. 18, 1, 18; 21, 2, 45.—
    C.
    Pregn., to guide by pointing out the way:

    si equus ille decessit qui demonstrabat quadrigam,

    Dig. 31, 1, 65, § 1.—
    II.
    Trop., to designate, indicate, by speech or writing; to show, prove, demonstrate; to represent, describe; also simply to mention (in this signif. often in Caes. —for syn. cf.: monstro, commonstro, comprobo, probo, declaro).
    (α).
    With acc.:

    Spurinna quidem cum ei rem demonstrassem et vitam tuam superiorem exposuissem, magnum periculum summae reipublicae demonstrabat, nisi, etc.,

    Cic. Fam. 9, 24;

    so with docere,

    id. Verr. 2, 2, 50;

    with ostendere,

    id. Att. 1, 1, 4; Quint. 5, 12, 15 et saep.:

    istius cupiditatem minasque demonstrat,

    Cic. Verr. 2, 4, 39 fin.:

    si tibi nemo responsurus esset, tamen ipsam causam demonstrare non posses,

    id. Div. in Caecil. 13, 43:

    modum formamque (sc. navium),

    Caes. B. G. 5, 1:

    re demonstrata,

    id. ib. 5, 38; cf.:

    quibus demonstratis,

    Quint. 5, 1, 3:

    aliquid scripto,

    id. 1, 5, 32 et saep.:

    ad ea castra, quae supra demonstravimus, contendit,

    Caes. B. G. 7, 83 fin.; 5, 49; so with the pron. relat., id. B. C. 3, 84, 3; 3, 89, 3:

    hujus Hercyniae silvae, quae supra demonstrata est, latitudo, etc.,

    id. B. G. 6, 25; cf. in pass. id. B. C. 1, 81, 2; 63 fin. —With double acc.:

    quam virtutem quartam elocutionis Cicero demonstrat,

    Quint. 11, 1, 1.—
    (β).
    With acc. and inf.:

    mihi Fabius demonstravit, te id cogitasse facere,

    Cic. Fam. 3, 3, 2; id. Inv. 1, 31:

    demonstrant sibi praeter agri solum nihil esse reliqui,

    Caes. B. G. 1, 11, 5; 2, 17, 2; 7, 41, 2 (with exponunt); 7, 43, 2 et saep.— Pass. with nom. and inf.:

    altera parte imbecillitas, inopia fuisse demonstrabitur,

    Auct. Her. 2, 4, 7:

    si eo ipse in genere, quo arguatur, integer ante fuisse demonstrabitur,

    Cic. Inv. 1, 11, 36; Hyg. Astr. 2, 14; 2, 21.—
    (γ).
    With a relative clause:

    quanta praedae faciendae facultas daretur, si, etc.,

    Caes. B. G. 4, 34 fin.; Quint. 2, 4, 3; Plin. 25, 13, 106, § 169.—
    (δ).
    Absol.:

    cum esset Caesar in citeriore Gallia in hibernis, ita uti supra demonstravimus,

    Caes. B. G. 2, 1:

    ut supra demonstravimus,

    id. ib. 5, 3;

    5, 19 al.: ut ante demonstravimus,

    id. ib. 2, 22;

    ita ut antea demonstravimus,

    id. ib. 7, 46;

    and simply ut demonstravimus,

    id. ib. 6, 35; id. B. C. 3, 66, 2 al.—
    (ε).
    In attraction:

    cum essent in quibus demonstravi augustiis,

    Caes. B. C. 3, 15, 6:

    circiter DC ejus generis, cujus supra demonstravimus naves,

    id. B. G. 5, 2, 2.—
    b.
    Of an inanimate subject:

    quae hoc demonstrare videantur,

    Cic. Verr. 2, 2, 63:

    quod proximus demonstrabit liber,

    Quint. 1, 10, 49:

    littera causam,

    Tib. 3, 2, 27:

    laus ac vituperatio quale sit quidque demonstrat,

    id. 3, 4, 14 al. —
    c.
    Pass. impers.:

    naves XVIII., de quibus supra demonstratum est,

    Caes. B. G. 4, 28; id. B. C. 1, 56, 2:

    erant, ut supra demonstratum est, legiones Afranii tres,

    id. ib. 1, 39; 2, 34;

    and without supra,

    id. ib. 3, 62:

    quem a Pompeio missum in Hispaniam demonstratum est,

    id. ib. 1, 38; so with an acc. and inf., id. ib. 2, 28;

    2, 42, 5: ad flumen Axonam contenderunt, quod esse post nostra castra demonstratum est,

    id. B. G. 2, 9, 3.

    Lewis & Short latin dictionary > demonstro

  • 4 dēmōnstrātiō

        dēmōnstrātiō ōnis, f    [demonstro], a showing, pointing out, description: gestus sententiam demonstratione declarans: conversam habere.— An exposition, explanation: huius generis: quem ad modum quidque fiat.— Demonstrative oratory, eulogy.
    * * *
    demonstration, clear proof; description, definition by features; such oratory; indication; identification; act of pointing out/showing; (boundry of estate)

    Latin-English dictionary > dēmōnstrātiō

  • 5 dēmōnstrātīvus

        dēmōnstrātīvus adj.    [demonstro], designating, demonstrative: genus (orationis), a branch of rhetoric employed in depicting a person.
    * * *
    demonstrativa, demonstrativum ADJ
    demonstrative; (oratory esp. vituperation); for display/show off; designating

    Latin-English dictionary > dēmōnstrātīvus

  • 6 dēmōnstrātor

        dēmōnstrātor ōris, m    [demonstro], one who points out, an indicator, guide: unius cuiusque sepeliendi.
    * * *
    one who points out/indicates; indicator, exibitor (L+S)

    Latin-English dictionary > dēmōnstrātor

  • 7 tollō

        tollō sustulī, sublātus, ere    [TAL-], to lift, take up, raise, elevate, exalt: in caelum vos umeris nostris: optavit, ut in currum patris tolleretur: sublatus est: quos in crucem sustulit: in sublime testudinem, Ph.: in arduos Tollor Sabinos, H.: terrā, O.: ignis e speculā sublatus.—Of children (the father acknowledged a new-born child by taking it up), to take up, accept, acknowledge, bring up, rear, educate: puerum, Enn. ap. C.: puellam, T.: qui ex Fadiā sustulerit liberos, i. e. was the father of.—In navigation, with ancoras, to lift the anchor, weigh anchor, set sail: sublatis ancoris, Cs., L.—In the army, with signa, to take up the march, break up camp, march: signa sustulit seseque Hispalim recepit, Cs.— To build, raise, erect: tollam altius tectum.— To take on board, take up, carry: naves, quae equites sustulerant, had on board, Cs.: Tollite me, Teucri, V.: sublatus in lembum, L.: me raedā, H.: Talem te Bacchus... Sustulit in currūs, O.—Fig., to raise, lift, lift up, elevate, set up, start: ignis e speculā sublatus: Clamores ad sidera, V.: risum, H.: oculos, i. e. look up.—To lift, cheer, encourage: Sublati animi sunt, your spirits are raised, T.: sustulere illi animos, have taken courage, L.: amieum, console, H. — To exalt, extol: aliquid tollere altius dicendo: ad caelum te tollimus laudibus: Daphnim tuum ad astra, V.— To assume, bear, endure: alquid oneris: poenas.— To take up, take away, remove, carry off, make way with: frumentum de areā: nos ex hac hominum frequentiā: pecunias ex fano, Cs.: iubet sublata reponi Pocula, V.: tecum me tolle per undas, V.: Me quoque tolle simul. O. — To take off, carry off, make away with, kill, destroy, ruin: hominem de medio: Thrasone sublato e medio, L.: Titanas Fulmine (Iuppiter), H.: tollet anum vitiato melle cicuta, H.: Karthaginem funditus, lay waste.—To do away with, remove, abolish, annul, abrogate, cancel: rei memoriam: sublatā benevolentiā: ut id nomen ex omnibus libris tollatur: demonstro vitia; tollite! away with them!: sublato Areopago: deos, to deny the existence of: diem, to consume in speechmaking: querelas, H.
    * * *
    tollere, sustuli, sublatus V TRANS
    lift, raise; destroy; remove, steal; take/lift up/away

    Latin-English dictionary > tollō

  • 8 declaro

    dē-clāro, āvi, ātum, 1, v. a., to make clear, plain, evident (by disclosing, uncovering), to show, manifest, declare, etc., apophainô (class.; most freq. in the trop. sense). For syn. cf.: monstro, demonstro, probo, confirmo, ostendo, ostento, significo, indico, defero; exsisto, appareo, eluceo. —
    I.
    Lit.
    A.
    In gen.:

    praesentiam saepe divisuam declarant, ut et apud Regillum.... Castor et Pollux ex equis pugnare visi sunt, Cic. N: D. 2, 2, 6: dentibus (cervorum) senecta declaratur,

    Plin. 8, 32, 50, § 116:

    ducis nave declarata suis,

    Nep. Hann. 11, 2.—
    B.
    In pub. law lang., t. t., to announce any one in public session as elected to an office (esp. that of consul), to declare or proclaim publicly:

    ejusdem hominis voce et declaratus consul et defensus,

    Cic. Mur. 1, 2 (for which shortly before, L. Murenam consulem renunciavi); cf. id. ib. 2, 3;

    so consulem,

    id. Agr. 2, 2, 4; id. Rep. 1, 15; Sall. C. 24; id. J. 27, 4; Liv. 24, 9 et saep.:

    declaratus rex Numa de templo descendit,

    id. 1, 18 fin.; 1, 46:

    consulem, praetorem,

    id. 9, 40 fin.:

    tribunatum militarem,

    Sall. J, 63, 4: Suet. Caes. 80:

    victorem magnā praeconis voce Cloanthum Declarat,

    Verg. A. 5, 245. —
    II.
    Trop., to make clear to the mind, to manifest, demonstrate, prove, show, explain:

    cum tot signis eadem natura declaret quid velit, tamen, etc.,

    Cic. Lael. 24.—Constr. with acc., acc. and inf., a relat. clause, or absol.
    (α).
    With acc.:

    volatibus avium et cantibus declarari res futuras putant,

    Cic. Div. 1, 1, 2; cf. id. ib. 1, 56; id. N. D. 2, 65, 163:

    ipsa consolatio litterarum tuarum declarat summam benevolentiam,

    id. Fam. 5, 13, 1:

    declarant gaudia vultu, * Catull. 64, 34 et saep.: propriam cujusque (generis juris civilis) vim definitione,

    Cic. de Or. 1, 42, 190: nullum (verbum) inveniri potest, quod magis idem declaret Latine, quod Graece hêdonê, quam declarat voluptas, id. Fin. 2, 4, 13; cf.

    in like manner of the meaning of words,

    id. ib. 3, 4, 14; id. Or. 22, 73; id. de Or. 3, 13, 49:

    verba ipsa per se declarant intellectum,

    Quint. 8, 3, 83:

    quae (litera C.) inversa mulierem declarat,

    Quint. 1, 7, 28.—
    (β).
    With acc. and inf.:

    hominem catum eum esse declaramus,

    Plaut. Ps. 2, 3, 16; Lucr. 1, 366; 6, 468:

    quod plurimis locis perorationes nostrae voluisse nos atque animo contendisse declarant,

    Cic. Or. 62, 210; Quint. 8 prooem. § 15 et saep.—
    (γ).
    With a relative clause:

    quae cujusque ingenium ut sit declarat maxume,

    Ter. Heaut. 2, 3, 43:

    ut matres familiae eorum sortibus et vaticinationibus declararent, utrum, etc.,

    Caes. B. G. 1, 50, 4:

    qui declaravit quanti me faceret,

    Cic. Att. 6, 1, 10: cf. Sall. J. 24, 7 et saep.—
    (δ).
    Absol.:

    ut ratio declarat eorum, qui, etc.,

    Lucr. 5, 693:

    declarant illae contiones,

    Cic. Mil. 5, 12 al.

    Lewis & Short latin dictionary > declaro

  • 9 demonstrabilis

    dēmonstrābĭlis, e, adj. [demonstro], demonstrable, App. Dogm. Plat. 3, p. 37.

    Lewis & Short latin dictionary > demonstrabilis

  • 10 demonstrativa

    dēmonstrātīvus, a, um, adj. [demonstro], pointing out, designating.
    I.
    In gen. (very rarely):

    digitus,

    the indexfinger, forefinger, Cael. Aur. Tard. 5, 1, 21.—
    II.
    In rhetor., demonstrative, = enkômiastikon: genus (orationis), a branch of rhetoric employed in praising or censuring, i. e. laudatory or vituperative (usuually the former), Cic. Inv. 1, 5, 7; Quint. 3, 4, 14; 2, 10, 11:

    causa,

    Cic. Inv. 2, 4:

    materia,

    Quint. 3, 8, 53; 11, 1, 48:

    pars orationis,

    id. 2, 21, 23; cf. 7, 4, 2.—
    B.
    Subst.: dēmonstrātīva, ae, f., demonstrative kind of oratory, Quint. 3, 8, 63 sq.; 3, 8, 8.—
    * Adv.: dēmonstrātīvē, demonstratively, Macr. Somn. Scip. 2, 16.

    Lewis & Short latin dictionary > demonstrativa

  • 11 demonstrativus

    dēmonstrātīvus, a, um, adj. [demonstro], pointing out, designating.
    I.
    In gen. (very rarely):

    digitus,

    the indexfinger, forefinger, Cael. Aur. Tard. 5, 1, 21.—
    II.
    In rhetor., demonstrative, = enkômiastikon: genus (orationis), a branch of rhetoric employed in praising or censuring, i. e. laudatory or vituperative (usuually the former), Cic. Inv. 1, 5, 7; Quint. 3, 4, 14; 2, 10, 11:

    causa,

    Cic. Inv. 2, 4:

    materia,

    Quint. 3, 8, 53; 11, 1, 48:

    pars orationis,

    id. 2, 21, 23; cf. 7, 4, 2.—
    B.
    Subst.: dēmonstrātīva, ae, f., demonstrative kind of oratory, Quint. 3, 8, 63 sq.; 3, 8, 8.—
    * Adv.: dēmonstrātīvē, demonstratively, Macr. Somn. Scip. 2, 16.

    Lewis & Short latin dictionary > demonstrativus

  • 12 denoto

    dē-nŏto, āvi, ātum, 1, v. a.
    I.
    Lit., to mark, set a mark on, with chalk, color, etc.:

    pedes venalium creta,

    Plin. 35, 17, 58, § 199:

    lineam conspicuo colore,

    Col. 3, 15.—
    II.
    Transf.
    A.
    To mark out, point out, specify, indicate, denote, designate (rare but class.—cf. demonstro):

    qui uno nuntio atque una significatione litterarum civis Romanos necandos trucidandosque denotavit,

    Cic. de Imp. Pomp. 3, 7:

    haud dubie Icilios denotante senatu,

    Liv. 4, 55.—
    B.
    To take note of, mark with the mind, observe accurately, denotantibus vobis ora ac metum singulorum, Tac. A. 3, 53:

    cum denotandis hominum palloribus sufficeret vultus,

    id. Agr. 45:

    quot et quales sint nati,

    id. 7, 9, 11:

    cum ei res similes occurrant, quas non habeat denotatas,

    Cic. Ac. 2, 18, 57; cf. Vell. 2, 70, 2.—
    III.
    Trop., to stigmatize, scandalize, brand with reproach or infamy:

    mollem et effeminatum omni probro,

    Suet. Cal. 56 fin.:

    turpia legata, quae denotandi legatarii gratia scribuntur,

    Dig. 30, 54 init.:

    qui gaudet iniquitate denotabitur,

    Vulg. Sir. 19, 5 sq. —Hence, P. a., dēnŏtātus, marked out, conspicuous.—Comp.:

    denotatior ad contumeliae morsum,

    Tert. adv. Marc. 1, 19.

    Lewis & Short latin dictionary > denoto

  • 13 indemonstrabilis

    indēmonstrābĭlis, e, adj. [2. in-demonstro], not to be proved, undemonstrable:

    modi,

    App. Dogm. Plat. 3, p. 37, 9. [p. 933]

    Lewis & Short latin dictionary > indemonstrabilis

  • 14 praedemonstro

    prae-dēmonstro, āre, 1, v. a., to demonstrate beforehand (late Lat.), Rustic. cont. Aceph. p. 1192.

    Lewis & Short latin dictionary > praedemonstro

См. также в других словарях:

  • Hypothypose — Hypotypose Lawrence Alma Tadema, La mort d Hippolyte, 1860. L hypotypose (ὑποτύπωσις[note 1]) (prononcé : [i po ti pô z ]) est …   Wikipédia en Français

  • Hypotypose — Lawrence Alma Tadema, La mort d Hippolyte, 1860. L hypotypose [ …   Wikipédia en Français

  • ДЕМОНСТРИРОВАТЬ — ДЕМОНСТРИРОВАТЬ, демонстрирую, демонстрируешь, совер. и несовер. (от лат. demonstro показываю) (книжн.). 1. (совер. также продемонстрировать) что. Показать (показывать) наглядным образом. Демонстрировать новый кинофильм. || Выставить (выставлять) …   Толковый словарь Ушакова

  • Guerra aérea — La guerra aérea es el uso de aviones militares y otras máquinas que vuelan en la guerra, incluyendo el transporte militar de carga para favorecer los intereses nacionales, como se demostró en el Bloqueo de Berlín. Desde el desarrollo de globos de …   Wikipedia Español

  • Guerra Uganda-Tanzania — El texto que sigue es una traducción defectuosa o incompleta. Si quieres colaborar con Wikipedia, busca el artículo original y mejora o finaliza esta traducción. Puedes dar aviso al autor principal del artículo pegando el siguiente código en su… …   Wikipedia Español

  • Jürgen Klinsmann — Este artículo o sección necesita ser wikificado con un formato acorde a las convenciones de estilo. Por favor, edítalo para que las cumpla. Mientras tanto, no elimines este aviso. También puedes ayudar wikificando otros artículos o cambiando este …   Wikipedia Español

  • ДЕМОНСТРИРОВАТЬ — (этим. см. предыд. сл.). Наглядно объяснять что либо, показывать, изъяснять. Словарь иностранных слов, вошедших в состав русского языка. Чудинов А.Н., 1910. ДЕМОНСТРИРОВАТЬ показывать что либо, производить демонстрации. Полный словарь иностранных …   Словарь иностранных слов русского языка

  • Función suma de divisores — En teoría de números, la función suma de divisores es una función que es una suma sobre la función divisor. Se utiliza con frecuencia en el estudio del comportamiento asintótico de la función zeta de Riemann. Varios de los estudios sobre el… …   Wikipedia Español

  • Interglossa — (ISO 639 3: igs) es una lengua auxiliar internacional diseñada por el científico Lancelot Hogben durante la Segunda Guerra Mundial. Esta lengua utilizaba el léxico internacional de las ciencias y tecnologías, principalmente términos de origen… …   Wikipedia Español

  • Manifiesto de Octubre — Manifestación del 17 de octubre de 1905 por Ilya Repin (Russian Museum. St. Petersburg). El Manifiesto de Octubre (en ruso: Октябрьский манифест, Манифест 17 октября) fue emitido el 17 de octubre de 1905 (30 de octubre en el Calendario… …   Wikipedia Español

  • Síndrome de la persona rígida — Células de Purkinje en cerebelo humano tras un tratamiento con rituximab. Clasificación y recursos externos …   Wikipedia Español

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»