-
1 décret
dekʀɛm1) Beschluss m2) ( ordonnance) Erlass m, Verordnung f, Befehl m3) JUR Dekret ndécretdécret [dekʀε]\^politique [Rechts]verordnung féminin; Beispiel: décret sur quelque chose Verordnung über etwas Accusatif -
2 décret-loi
décret-loidécret-loi [dekʀεlwa] < décrets-lois>Verordnung féminin mit Gesetzeskraft; Beispiel: gouverner par décret-loi per Notverordnung regieren -
3 ansatus
ānsātus, a, um (ansa), mit einem Griffe od. Henkel versehen, capulae, Varr. LL. 5, 121: vas, Col. 9, 15, 5: codex, Decret. vet. im Corp. inscr. Lat. 10, 7852 (a. 69 p. Chr.): tela, mit Öhren versehene Geschosse, Enn. ann. 155: ebenso ansatae (sc. hastae), Enn. ann. 176: dah. scherzh., quis hic ansatus ambulat, gehenkelt, d.i. beide Arme in die Seiten gestemmt, Plaut. Pers. 308.
-
4 πόλις
πόλις, poet. auch πτόλις, ἡ, gen. εως, ion. ιος, bei att. Dichtern auch εος, was auch in πόλευς zsgzgn wird, Theogn. 776. 1043, ep. πόληος, bei Hom. ist πόλιος auch zweisylbig gebraucht, Il. 2, 811. 21, 567, wie auch bei den Attikern πόλεως, vgl. Porson Eur. Med. 906; dat. πόλει u. ep. πόληϊ; acc. πόλιν u. Hes. Sc. 105 auch πόληα; plur. nom. neben πόλεις ep. πόληες, auch πόλιες, Od. 15, 412, wie Pind. N. 18, 47; gen. πόλεων, u. poet. πολίων; dat. πόλεσιν, ep. πολίεσσιν, Od. 21, 252. 24, 355, Pind. P. 7, 9 πολίεσι, auch in einem Decret der Lacedämonier Thuc. 5, 77. 79; acc. πόλεις, ep. πόληας, auch πόλιας, was Od. 5, 560 zweisylbig ist, u. Her. πόλις; gen. dual. τοῖν πολέοιν, Isocr. 4, 73 (von πόλος, πολέω, eigtl. wo man sich aufhält); – die Stadt; Hom. bes. Troja, Il. 2, 367; πόλις ἄκρη u. ἀκροτάτη, = ἀκρόπολις, der höchste, befestigte Theil der Stadt, die Stadtburg, 6, 88. 257. 20, 52; πόλις πύργοις ἀραρυῖα, 15, 737; er vrbdt auch πόϑι τοι πόλις ἠδὲ τοκῆες, Od. 1, 170 u. öfter, Vaterstadt, die Stadt, wo man wohnt, vgl. εἰ πατρίδ' ἱκοίατο καὶ πόλιν αὐτῶν, 10, 416; πατρί τε σῷ μέγα πῆμα πόληΐ τε παντί τε δήμῳ, Il. 3, 50; er bezeichnet auch eine ganze Gegend damit, insofern sie durch Gründung einer Stadt angebau't und von Menschen bewohnt ist, Od. 6, 177, wohin man auch rechnet ὅπως πόλιν καὶ ἄστυ σαώσῃς Il. 17, 144, vgl. Schol. Il. 14, 230 Strab. VIII, 3 u. Lehrs de stud. Aristarch. p. 250; Eur. sagt Ion 305 Εὔβοι' Ἀϑήναις ἐστί τις γείτων πόλις; vgl. frg. Rhadam. 2 u. Soph. frg. 360; der Schol. Ar. Pax 251 bemerkt ὅτι πόλιν εἶπε τὴν Σικελίαν νῆσον οὖσαν, καὶ Ὅμηρος πολλάκις τὰς νήσους πόλεις καλεῖ (wofür er Il. 14, 231 anführt); Lys. 6, 6, wo Σικελία, Πελοπόννησος folgt; vgl. ὑπέρ τε πόντον καὶ περιῤῥύτας πόλεις, Aesch. Eum. 77. Im Gegensatz von ἄστυ bezeichnet es aber den Verein der Bürger, u. dieses die Gebäude der Stadt selbst, vgl. Böckh expl. Pind. Ol. 7, 34 Dissen Isthm. 4, 49 ff.; ἐν πρύμνῃ πόλεως οἴακα νωμῶν, Aesch. Spt. 2; ἄνδρας ἐκκρίτους πόλεως, 57; πόλις γὰρ εὖ πράσσουσα δαίμονας τίει, 77; πύργοι μέν, οἳ πόλιν στέγουσιν, Soph. O. C. 15; πασῶν, Ἀϑῆναι τιμιωτάτη πόλις, 108, u. öfter; aber noch häufiger von der Gemeinschaft der Bürger, welche die Stadtgemeinde, den Staat bilden, z. B. πόλις γὰρ ἧμιν ἁ' μὲ χρὴ τάσσειν ἐρεῖ, Ant. 730, πόλις γὰρ οὐκ ἔσϑ' ἥτις ἀνδρός ἐστ' ἑνός, 733; vgl. bes. ὧν πόλις ἀνάριϑμος ὄλλυται, d. i. πολῖται, O. R. 179; u. so Eur. u. schon Hom. Il. 16, 69, Τρώων δὲ πόλις ἐπὶ πᾶσα βέβηκε ϑάρσυνος; Ar., bei dem es auch allein für die Burg von Athen steht, Equ. 1089 Lys. 245, wie Xen. An. 7, 1, 27; u. so ist, wo von Athen die Rede ist, πόλις die Burg, gew. ἀκρόπολις, u. ἄστυ die eigentliche Stadt; κατὰ πόλιν dem ἐν ταῖς στρατείαις entggstzt, Xen. Mem. 4, 4, 1. – In att. Prosa gew.: πόλεις κατὰ κώμας οἰκούμεναι, Thuc. 1, 5; Plat. sagt ταύτῃ τῇ ξυνοικίᾳ ἐϑέμεϑα πόλιν ὄνομα, Rep. II, 369 c, u. setzt gegenüber οὔτε πόλιν, οὔτε ἰδιώτην, Conv. 178 d; πόλεις τε καὶ ἔϑνη ἀνϑρώπων, Rep. I, 348 d. Bei Xen. Cyr. 8, 2, 28 sind πόλεις Demokratieen; τὰ τῆς πόλεως, Staatsangelegenheiten, Staatsverwaltung.
-
5 πλημ-μελέω
πλημ-μελέω, einen Fehler im Singen machen, übh. fehlen, ein Versehen machen, sich vergehen; Eur. Phoen. 1649; ofr bei Plat.; absolut, τὸν πλημμελοῦντα ἐμμελῆ ποιεῖν, Critia. 106 b; μηδέν, Soph. 242 b; τοιαῦτα, Phaed. 117 d; auch εἰςταῦτα, εἰς δίκην, Legg. VII, 813 c XII, 943 e; u. c. partic., μὴ οὖν τι πλημμελήσομεν καλοῦντες, Rep. V, 480, περί τι, Antipho 3 γ 6; τῶν πρότερον ἡμῖν πρὸς ἀλλήλους πεπλημμελημένων, Lys. 5, 37, bei dem es 9, 9 dem λοιδορεῖν entsvricht; εἰς τὸν Φίλιππον λόγῳ, Aesch. 1, 167; ϑεὸς ὑπό τινος πλημμελούμενος, Dem. 18, 155 ( decret.); τὶ εἴς τινα, Pol. 15, 32, 7; Plut. u. a. Sp.
-
6 ἀρεστός
ἀρεστός, beliebt, angenehm, Her. u. Folgde; zugethan, Xen. Mem. 3, 11, 10; τὸ ἀρεστόν, Beschluß, Decret, Sp.
-
7 ἀμοθί
-
8 ἁλία
-
9 aménagement
amenaʒmɑ̃m1) Einrichtung f2) ARCH Gestaltung faménagementaménagement [amenaʒmã]5 (réorganisation) Umstellung féminin; Beispiel: aménagement du temps de travail Arbeitszeitregelung féminin -
10 aménager
amenaʒev1) einrichten, gestalten2) ( arranger) herrichtenaménageraménager [amenaʒe] <2a>2 (modifier par des travaux) umbauen5 administration Beispiel: aménager une ville/le territoire Stadtplanungs-/Raumordnungsmaßnahmen durchführen6 \^politique [ab]ändern texte de loi, décret -
11 autoriser
otɔʀizev1) billigen2) ( juger bon) gutheißen3) ( permettre) erlauben, genehmigen, zulassen4)5)autoriserautoriser [otoʀize] <1>1 (permettre) erlauben; Beispiel: autoriser quelqu'un à faire quelque chose jdm erlauben, etwas zu tun; (habiliter) titre, décret jdn berechtigen, etwas zu tun; personne jdn ermächtigen, etwas zu tun -
12 bulle
-
13 ordonnance
ɔʀdɔnɑ̃sf1) Anordnung f, Verordnung f2) ( décret) Erlass m3)officier d'ordonnance — MIL Adjutant m
ordonnanceordonnance [ɔʀdɔnãs]1 médecine, pharmacie Rezept neutre; Beispiel: médicament délivré sur ordonnance rezeptpflichtiges Medikament3 d'une phrase Gliederung féminin; d'un poème, d'un tableau Aufbau masculin; d'une cérémonie Verlauf masculin; d'un appartement Schnitt masculin; Beispiel: l'ordonnance d'un repas die Speisenfolge -
14 promulguer
pʀɔmylgevpromulguer une loi — ein Gesetz veröffentlichen, ein Gesetz verkünden
promulguerpromulguer [pʀɔmylge] <1>verkünden loi, décret, édit -
15 proposer
pʀɔpozev1) anbieten, bieten2) ( présenter) vorschlagen3) ( soumettre) vorlegen4)5)se proposer de — sich vornehmen zu, sich etw zum Ziel setzen
proposerproposer [pʀɔpoze] <1>1 (soumettre) vorschlagen, unterbreiten plan, projet; beantragen décret, loi; stellen devoir, question, sujet; Beispiel: proposer une nouvelle loi gouvernement eine Gesetzesvorlage einbringen3 (présenter) Beispiel: proposer quelqu'un pour un poste/comme collaborateur jdn für einen Posten/als Mitarbeiter vorschlagen2 (offrir ses services) Beispiel: se proposer à quelqu'un comme chauffeur sich jemandem als Chauffeur anbieten -
16 ansatus
ānsātus, a, um (ansa), mit einem Griffe od. Henkel versehen, capulae, Varr. LL. 5, 121: vas, Col. 9, 15, 5: codex, Decret. vet. im Corp. inscr. Lat. 10, 7852 (a. 69 p. Chr.): tela, mit Öhren versehene Geschosse, Enn. ann. 155: ebenso ansatae (sc. hastae), Enn. ann. 176: dah. scherzh., quis hic ansatus ambulat, gehenkelt, d.i. beide Arme in die Seiten gestemmt, Plaut. Pers. 308. -
17 декрет
декрет
—
[ http://www.eionet.europa.eu/gemet/alphabetic?langcode=en]EN
decree
A declaration of the court announcing the legal consequences of the facts found. (Source: BLACK)
[http://www.eionet.europa.eu/gemet/alphabetic?langcode=en]Тематики
EN
DE
FR
Русско-немецкий словарь нормативно-технической терминологии > декрет
-
18 приказ министерства
приказ министерства
—
[ http://www.eionet.europa.eu/gemet/alphabetic?langcode=en]EN
ministerial decree
A formal judgment or mandate handed down on a specific issue or concern from a major administrative department of a state, usually under the authority of that department's chief minister, secretary or administrator. (Source: RHW)
[http://www.eionet.europa.eu/gemet/alphabetic?langcode=en]Тематики
EN
DE
FR
Русско-немецкий словарь нормативно-технической терминологии > приказ министерства
-
19 приказ, касающийся охраны окружающей среды
приказ, касающийся охраны окружающей среды
—
[ http://www.eionet.europa.eu/gemet/alphabetic?langcode=en]EN
environmental protection order
[http://www.eionet.europa.eu/gemet/alphabetic?langcode=en]Тематики
EN
DE
FR
Русско-немецкий словарь нормативно-технической терминологии > приказ, касающийся охраны окружающей среды
См. также в других словарях:
décret — [ dekrɛ ] n. m. • 1190; lat. decretum « décision, sentence », de decernere → décerner 1 ♦ Relig. Acte de l autorité ecclésiastique. ♢ Recueil d anciens canons des conciles, des constitutions des papes et des sentences des Pères, à la base du… … Encyclopédie Universelle
Decret — Décret Voir « décret » sur le Wiktionnaire … Wikipédia en Français
decret — DECRÉT, decrete, s.n. Act prin care se stabilesc dispoziţii obligatorii sau prin care se reglementează anumite situaţii individuale, emanat de la organul suprem al puterii de stat. – Din fr. décret, lat. decretum. Trimis de dante, 13.07.2004.… … Dicționar Român
decret — Decret. s. m. Ordonnance. Ce fut par un decret eternel de Dieu. les decrets eternels. les decrets de la providence divine. les decrets du ciel. un decret du Pape. les decrets de l Eglise. les decrets de Sorbonne. Decret, se prend plus… … Dictionnaire de l'Académie française
Decret — (v. lat. Decrētum), 1) bei den Römern ein Beschluß, Befehl, Urtheil, Gutachten eines Collegiums (z.B. D. senatus, s. u. Senat), od. eines Magistrats (z.B. D. consŭlum, D. tribunorum), od. eines Richters, s. Sententia; 2) (Rechtsw.), Verfügung od … Pierer's Universal-Lexikon
Decret — Decret, in einer Prozeßsache alle richterlichen Bescheide und Verfügungen an die Parteien; entweder bloß proceßleitenden (Ladungen, Bekanntmachungen, Aufträge) oder entscheidenden Inhalts (Endurtheile über Haupt oder Nebenpunkte). – Decretum Divi … Herders Conversations-Lexikon
Décret — Nom rencontré surtout dans la région Champagne Ardennes, ainsi que dans l Aisne. Etymologie difficile à déceler. Aucun rapport en principe avec le toponyme Crêt, qui ne se rencontre pratiquement qu en Savoie et en Franche Comté. J ai remarqué, à… … Noms de famille
Décret — Sur les autres projets Wikimedia : « Décret », sur le Wiktionnaire (dictionnaire universel) Un décret (du latin decretum, « décision ») est une décision émise par une autorité souveraine. Actuellement, en France, un… … Wikipédia en Français
décret — (dé krè ; le t ne se lie pas dans le parler ordinaire ; au pluriel, l s se lie : des dé krè z insensés ; décrets rime avec procès, traits, jamais, paix, etc. Palsgrave, p. 24, remarque que le t se prononce devant une voyelle) s. m. 1° Décision … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
DÉCRET — s. m. Ordre, ordonnance, décision, jugement qui émane de quelque autorité. Rendre, publier un décret. Par un décret en date du... Décret impérial. Décret du pape. Les décrets de l Église. Les décisions de l ancienne Sorbonne portaient le titre de … Dictionnaire de l'Academie Francaise, 7eme edition (1835)
décret — I. DÉCRET. s. mas. Acte du Corps législatif, qui, par un des articles de la C. de 1791, ne pouvoit être considéré comme Loi, si le Roi ne l avoit revêtu de sa sanction. Sous celle de 1793, le Décret différoit des Lois, proprement dites, en ce que … Dictionnaire de l'Académie Française 1798