-
1 barra
f—FRA barreau m amovibleDEU Querstange f, abnehmbareENG removable barITA barra f amovibilePLN drążek m zabezpieczający, ruchomyRUS стержень m поперечный, съёмныйсм. поз. 1372 на
barra con ganci per appendere la carne
—FRA chevalet m ou barre f à crochets pour suspension de la viandeDEU Aufhängebock m oder Hakenstange f für Fleisch nITA cavalletto m o barra f con ganci per appendere la carnePLN koziołek m lub belka f z hakami do zawieszania mięsabarra di arresto con o senza staffe
—FRA barre f d’enrayage avec ou sans sabotsDEU Bremsstange f mit oder ohne KlötzenENG skid, with or without shoesITA barra f di arresto con o senza staffePLN drag m do podklinowania kół samochodu, z klockami lub bez klockówRUS тяга f с колодками или без них, тормозная—FRA flèche f d’attelageDEU Kuppelstange fENG harnessing poleITA barra f di attaccoPLN rozwora fRUS штанга f междувагонного соединенияbarra di attacco del copertone
—FRA attache f de bâchageDEU Haltebügel mENG sheet fasteningITA barra f di attacco del copertonePLN zaczep m do sznuraRUS скоба f, увязочнаясм. поз. 976 на
,
—FRA barre f de verrouillageDEU Verriegelungsstange fENG locking barITA barra f di bloccaggioPLN pręt m ryglującyRUS штанга f запорасм. поз. 2811 на
—FRA barre f de guidageDEU Leitschiene fENG guide barITA barra f di guidaPLN prowadnica fRUS рельс m, направляющийсм. поз. 2698 на
—FRA tringle f de manœuvreDEU Betätigungsgestänge f für SchieberENG operating rodITA barra f di manovraPLN drążek m zasuwyRUS рычаг m заслонки люкасм. поз. 1364 на
, 
barra di separazione di carro scuderia
—FRA barrre f de séparation de wagon-écurieDEU Vorlegebaum m oder Trennriemen m für StallungswagenITA barra f di separazione di carro scuderiaPLN drąg m przedziałowy lub pas m przedziałowy w wagonie do przewozu koniRUS перегородка f, деревянная или ремённая, в вагонах для перевозки лошадейbarra di sicurezza (parapetto)
—FRA barre f de sûreté (garde- corps m)DEU Sicherheitsstange fITA barra f di sicurezza (parapetto)PLN drążek m ochronnyRUS штанга f, предохранительная, двернаясм. поз. 2941 на
barra di sostegno del copertone
—FRA barre f faîtière ou de bâchageDEU Tragstange f für DeckenITA barra f di sostegno del copertonePLN drążek m wsporczy oponyRUS дуга f каркаса для брезентовой крышиbarra di sostegno della griglia
—FRA barre f support de grilleDEU Tragstrebe fITA barra f di sostegno della grigliaPLN poprzeczka f półkiRUS поперечина f рамы багажной полкисм. поз. 1733 на
—FRA barre f de torsionDEU Wiegenlenker m quer oder Torsionsstab mENG torsion barITA barra f di torsionePLN drążek m skrętnyRUS вал m, торсионныйсм. поз. 285 на
—FRA tringle f porte-servietteDEU Handtuchhalter mITA barra f portasciugamaniPLN pręt m na ręcznikRUS валик m для полотенец
См. также в других словарях:
decken — decken … Deutsch Wörterbuch
Decken — ist der Familienname folgender Personen: Adolphus Graf von der Decken (1807 1886), Wirklicher Geheimer Rath Arnold von der Decken (1779–1856), hannoverscher Generalmajor der Infanterie Auguste von der Decken, geb. Meyer, (1827 1908),… … Deutsch Wikipedia
Decken — or von der Decken may refer to: Contents 1 People People von der Decken family, a German noble family (see the article in the German Wikipedia: Decken (Adelsgeschlecht)) … Wikipedia
Decken [1] — Decken, über einen Gegenstand etwas ausbreiten, um denselben dadurch zu verbergen od. zu schützen, sowohl in eigentlichem als figürlichem Sinne: 1) den Meiler decken, mit Rasen u. Reisig belegen; 2) den Weinstock decken, niederlegen u. mit Erde… … Pierer's Universal-Lexikon
Decken — Dêcken, verb. reg. act. einen Körper auf den andern ausbreiten; ingleichen mit einer Decke versehen. Das Tischtuch auf den Tisch decken, ingleichen den Tisch decken, das Tischtuch über denselben ausbreiten, um zu speisen. Es ist gedeckt, es ist… … Grammatisch-kritisches Wörterbuch der Hochdeutschen Mundart
decken — decken: Das altgerm. Verb (Iterativintensivbildung) mhd. decken, ahd. decken, decchen, niederl. dekken, engl. to thatch, schwed. täcka gehört mit verwandten Wörtern in anderen idg. Sprachen zu der idg. Wurzel *‹s›teg »decken«, vgl. z. B. griech.… … Das Herkunftswörterbuch
decken — V. (Mittelstufe) etw. über etw. breiten Beispiel: Sie deckte ein Tuch über den Tisch. decken V. (Aufbaustufe) den Stürmer in einem Spiel unter Kontrolle halten Beispiel: Wenn du den Spieler genauer gedeckt hättest, wäre das Tor nicht gefallen.… … Extremes Deutsch
decken — Vsw std. (8. Jh.), mhd. decken, ahd. decchen, deckon, as. thekkian Stammwort. Aus g. * þak ija Vsw. decken , auch in anord. þekja, ae. þeccan, afr. thekka. Vermutlich ein Denominativum zu Dach, eine kausativ intensive Bildung zu dem dort… … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
Decken [2] — Decken (von der D.), ausgebreitetes u. reich begütertes Geschlecht in Hannover, von welchem einige Glieder in neuster Zeit in den Grafenstand erhoben worden sind. Vgl. Schmersal, Nachrichten von dem Geschlecht der Herren v. d. D., Hamb. 1752; J.… … Pierer's Universal-Lexikon
Decken [1] — Decken, in der Jägersprache das Festhalten eines Schweines durch Hatzhunde, indem diese sich an die Gehöre, die Keulen oder an das Kurzwildbret (die Hoden) hängen; in der Technik eine Methode des Auswaschens (s.d.); in der Pferde und Hundezucht… … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Decken [2] — Decken, 1) Auguste von der, Romanschriftstellerin, geb. 30. Nov. 1828 in Bleckede an der Elbe als Tochter eines hannöverschen Justizamtmanns, trat erst in spätern Lebensjahren als Witwe des Majors v. d. D., mit dem sie nach 1866 in der Nähe von… … Meyers Großes Konversations-Lexikon
