-
1 obscurum
obscūrus, a, um, adj. [Sanscr. sku, to cover, akin to Gr. skeuê, skutos, kutos; cf.: scutum, cutis], dark, darksome, dusky, shady, obscure (class.).I.Lit.: unde (Acherunte) animae excitantur obscurā umbrā, in dark, shadowy forms, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 16, 37; so,B.umbra,
Verg. A. 6, 453:donec in obscurum coni conduxit acumen,
the obscure point of the cone, Lucr. 4, 431:lucus,
Verg. A. 9, 87:antrum,
Ov. M. 4, 100:convalles,
Verg. A. 6, 139:tabernae,
Hor. A. P. 229; cf. Liv. 10, 1, 5: aliae res obnoxiosae nocte in obscurā latent, Enn. ap. Gell. 7, 16 (17), 10 (Trag. v. 341 Vahl.):nox,
Verg. A. 2, 420; cf.:per occasum solis, jam obscurā luce,
Liv. 24, 21:caelum,
Hor. C. 1, 7, 15:nimbus,
Verg. A. 12, 416:nubes,
id. G. 4, 60:ferrugo,
i. e. black, id. ib. 1, 467:dentes,
Juv. 6, 145.— Poet.: funda, dark, i. e. invisible, Val. Fl. 6, 193; cf.mamma,
i. e. hidden, covered, id. 3, 52, 6:aquae,
i. e. turbid, Ov. F. 4, 758.— Subst.: obscūrum, i, n., dim light, twilight:in obscuro, advesperascente die,
Vulg. Prov. 7, 9; but commonly the dark, darkness, obscurity:sub obscurum noctis,
Verg. G. 1, 478:lumen,
i. e. darkness visible, Sall. J. 21, 2.— obscū-rum, adverb.:obscurum nimbosus dissidet aër,
Luc. 5, 631.—Transf., to the person who is in the dark, darkling, unseen:II.ibant obscuri solā sub nocte per umbram,
Verg. A. 6, 268:obscurus in ulvā Delitui,
id. ib. 2, 135.—Trop.A.In gen., dark, obscure, indistinct, unintelligible:2.Heraclitus... Clarus ob obscuram linguam,
Lucr. 1, 639: valde Heraclitus obscurus (cf. the Gr. appellation of Heraclitus, ho skoteinos), Cic. Div. 2, 64, 133:quid? poëta nemo, nemo physicus obscurus?
id. ib.:obscurā de re tam lucida pango carmina,
Lucr. 1, 933; 4, 8:brevis esse laboro, Obscurus fio,
Hor. A. P. 25:reperta Graiorum,
Lucr. 1, 136:obscurum et ignotum jus,
Cic. de Or. 1, 39, 177:cur hoc tam est obscurum atque caecum?
id. Agr. 2, 14, 35:nolo plebem Romanam obscurā spe et caecā expectatione haerere,
uncertain, id. ib. 2, 25, 66.— Comp., Quint. 11, 3, 60.— Sup.:videre res obscurissimas,
Cic. de Or. 2, 36, 153.— Subst.:causae in obscuro positae,
Cels. 1 praef. —In partic., rhet. t. t.: obscurum genus causae, obscure, i. e. intricate, involved, Gr. dusparakolouthêton, Cic. Inv. 1, 15, 20:B.(causae privatae) sunt multo saepe obscuriores,
id. de Or. 2, 24, 100.—Not known, unknown, not recognized:C.forma,
Ov. M. 3, 475:P Ilas,
i. e. disguised, under another form, id. ib. 6, 36.—Esp. of rank and station, obscure, ignoble, mean, low:non est obscura tua in me benevolentia,
Cic. Fam. 13, 70: Caesaris in barbaris erat nomen obscurius, * Caes. B. C. 1, 61:Pompeius humili atque obscuro loco natus,
of an obscure, ignoble family, Cic. Verr. 2, 5, 70, § 181:obscuris orti majoribus,
from obscure ancestors, id. Off. 1, 32, 116:clarus an obscurus,
Quint. 5, 10, 26; cf.:si nobilis obscurum se vocet,
id. 11, 1, 21; 2, 3, 9:non obscurus professor et auctor,
id. 2, 15, 36:natus haud obscuro loco,
Sall. C. 23, 1.— Neutr. absol.:in obscuro vitam habere,
Sall. C. 51, 12:vitam per obscurum transmittere,
in obscurity, Sen. Ep. 19, 3:saepe mandatum initio litis in obscuro est,
kept back, Gai. Inst. 4, 84.—Of character, close, secret, reserved:A.obscurus et astutus homo,
Cic. Off. 3, 13, 5 (for which:sin me astutum et occultum lubet fingere,
id. Fam. 3, 10, 8):plerumque modestus Occupat obscuri speciem,
Hor. Ep. 1, 18, 94:Tiberium obscurum adversus alios, sibi uni incautum intectumque efficeret,
Tac. A. 4, 1:obscurum odium,
Cic. Fam. 3, 10, 6.— Comp.:natura obscurior,
Tac. Agr. 42.— Adv.: ob-scūrē, darkly, obscurely (class.).Lit.: aut nihil superum aut obscure admodum cernimus, very darkly, Cic. Fragm. ap. Non. 474, 28.—B.Trop.1.Of speech, darkly, obscurely, indistinctly:2.dicta,
Quint. 3, 4, 3; 4, 1, 79.— Comp.:quae causa dicta obscurius est,
Quint. 8, 2, 24.— Sup.:obscurissime particulā uti, Cell. 17, 13, 5: non obscurissime dicere (opp. planissime),
id. 11, 16, 9.—Of birth, obscurely, ignobly, meanly (perh. only post-class.):3.obscure natus,
Macr. S. 7, 3:obscurissime natus,
Amm. 29, 1, 5.—Covertly, closely, secretly:malum obscure serpens,
Cic. Cat. 4, 3, 6:tacite obscureque perire,
id. Quint. 15, 50:non obscure ferre aliquid,
id. Clu. 19, 54; cf. id. Par. 6, 1, 45; Hirt. B. G. 8, 54.— Comp.:ceteri sunt obscurius iniqui,
more secretly, Cic. Fam. 1, 5, b, 2.— Sup.:avertere aliquid de publico quam obscurissime,
Cic. Verr. 2, 4, 24, § 53. -
2 obscurus
obscūrus, a, um, adj. [Sanscr. sku, to cover, akin to Gr. skeuê, skutos, kutos; cf.: scutum, cutis], dark, darksome, dusky, shady, obscure (class.).I.Lit.: unde (Acherunte) animae excitantur obscurā umbrā, in dark, shadowy forms, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 16, 37; so,B.umbra,
Verg. A. 6, 453:donec in obscurum coni conduxit acumen,
the obscure point of the cone, Lucr. 4, 431:lucus,
Verg. A. 9, 87:antrum,
Ov. M. 4, 100:convalles,
Verg. A. 6, 139:tabernae,
Hor. A. P. 229; cf. Liv. 10, 1, 5: aliae res obnoxiosae nocte in obscurā latent, Enn. ap. Gell. 7, 16 (17), 10 (Trag. v. 341 Vahl.):nox,
Verg. A. 2, 420; cf.:per occasum solis, jam obscurā luce,
Liv. 24, 21:caelum,
Hor. C. 1, 7, 15:nimbus,
Verg. A. 12, 416:nubes,
id. G. 4, 60:ferrugo,
i. e. black, id. ib. 1, 467:dentes,
Juv. 6, 145.— Poet.: funda, dark, i. e. invisible, Val. Fl. 6, 193; cf.mamma,
i. e. hidden, covered, id. 3, 52, 6:aquae,
i. e. turbid, Ov. F. 4, 758.— Subst.: obscūrum, i, n., dim light, twilight:in obscuro, advesperascente die,
Vulg. Prov. 7, 9; but commonly the dark, darkness, obscurity:sub obscurum noctis,
Verg. G. 1, 478:lumen,
i. e. darkness visible, Sall. J. 21, 2.— obscū-rum, adverb.:obscurum nimbosus dissidet aër,
Luc. 5, 631.—Transf., to the person who is in the dark, darkling, unseen:II.ibant obscuri solā sub nocte per umbram,
Verg. A. 6, 268:obscurus in ulvā Delitui,
id. ib. 2, 135.—Trop.A.In gen., dark, obscure, indistinct, unintelligible:2.Heraclitus... Clarus ob obscuram linguam,
Lucr. 1, 639: valde Heraclitus obscurus (cf. the Gr. appellation of Heraclitus, ho skoteinos), Cic. Div. 2, 64, 133:quid? poëta nemo, nemo physicus obscurus?
id. ib.:obscurā de re tam lucida pango carmina,
Lucr. 1, 933; 4, 8:brevis esse laboro, Obscurus fio,
Hor. A. P. 25:reperta Graiorum,
Lucr. 1, 136:obscurum et ignotum jus,
Cic. de Or. 1, 39, 177:cur hoc tam est obscurum atque caecum?
id. Agr. 2, 14, 35:nolo plebem Romanam obscurā spe et caecā expectatione haerere,
uncertain, id. ib. 2, 25, 66.— Comp., Quint. 11, 3, 60.— Sup.:videre res obscurissimas,
Cic. de Or. 2, 36, 153.— Subst.:causae in obscuro positae,
Cels. 1 praef. —In partic., rhet. t. t.: obscurum genus causae, obscure, i. e. intricate, involved, Gr. dusparakolouthêton, Cic. Inv. 1, 15, 20:B.(causae privatae) sunt multo saepe obscuriores,
id. de Or. 2, 24, 100.—Not known, unknown, not recognized:C.forma,
Ov. M. 3, 475:P Ilas,
i. e. disguised, under another form, id. ib. 6, 36.—Esp. of rank and station, obscure, ignoble, mean, low:non est obscura tua in me benevolentia,
Cic. Fam. 13, 70: Caesaris in barbaris erat nomen obscurius, * Caes. B. C. 1, 61:Pompeius humili atque obscuro loco natus,
of an obscure, ignoble family, Cic. Verr. 2, 5, 70, § 181:obscuris orti majoribus,
from obscure ancestors, id. Off. 1, 32, 116:clarus an obscurus,
Quint. 5, 10, 26; cf.:si nobilis obscurum se vocet,
id. 11, 1, 21; 2, 3, 9:non obscurus professor et auctor,
id. 2, 15, 36:natus haud obscuro loco,
Sall. C. 23, 1.— Neutr. absol.:in obscuro vitam habere,
Sall. C. 51, 12:vitam per obscurum transmittere,
in obscurity, Sen. Ep. 19, 3:saepe mandatum initio litis in obscuro est,
kept back, Gai. Inst. 4, 84.—Of character, close, secret, reserved:A.obscurus et astutus homo,
Cic. Off. 3, 13, 5 (for which:sin me astutum et occultum lubet fingere,
id. Fam. 3, 10, 8):plerumque modestus Occupat obscuri speciem,
Hor. Ep. 1, 18, 94:Tiberium obscurum adversus alios, sibi uni incautum intectumque efficeret,
Tac. A. 4, 1:obscurum odium,
Cic. Fam. 3, 10, 6.— Comp.:natura obscurior,
Tac. Agr. 42.— Adv.: ob-scūrē, darkly, obscurely (class.).Lit.: aut nihil superum aut obscure admodum cernimus, very darkly, Cic. Fragm. ap. Non. 474, 28.—B.Trop.1.Of speech, darkly, obscurely, indistinctly:2.dicta,
Quint. 3, 4, 3; 4, 1, 79.— Comp.:quae causa dicta obscurius est,
Quint. 8, 2, 24.— Sup.:obscurissime particulā uti, Cell. 17, 13, 5: non obscurissime dicere (opp. planissime),
id. 11, 16, 9.—Of birth, obscurely, ignobly, meanly (perh. only post-class.):3.obscure natus,
Macr. S. 7, 3:obscurissime natus,
Amm. 29, 1, 5.—Covertly, closely, secretly:malum obscure serpens,
Cic. Cat. 4, 3, 6:tacite obscureque perire,
id. Quint. 15, 50:non obscure ferre aliquid,
id. Clu. 19, 54; cf. id. Par. 6, 1, 45; Hirt. B. G. 8, 54.— Comp.:ceteri sunt obscurius iniqui,
more secretly, Cic. Fam. 1, 5, b, 2.— Sup.:avertere aliquid de publico quam obscurissime,
Cic. Verr. 2, 4, 24, § 53. -
3 obscūrē
obscūrē adv. with comp. and sup. [obscurus], darkly, obscurely: cernere, dimly.—Fig., covertly, closely, secretly: agere: alqd ferre: obscurius iniqui, more secretly: quam obscurissime. -
4 tenebrosum
I.Lit.:II.aëra dimovit tenebrosum et dispu lit umbras,
Verg. A. 5, 839:palus,
id. ib. 6, 107:Tartara,
Ov. M. 1, 113:sedes,
id. ib. 5, 359:specus tenebroso caecus hiatu,
id. ib. 7, 409:carcer,
Luc. 2, 79:balnea Grylli,
Mart. 1, 60, 3 (cf. id. 2, 14, 13):caeruleo tenebrosa situ,
Val. Fl. 3, 400:silentia,
Claud. Rapt. Pros. 2, 329. — Comp.:carcer,
Tert. Anim. 1 fin. — Subst.: tĕnē̆brōsum, i, n., the dark, Lact. 7, 4, 12; and plur.:in tenebrosis,
Vulg. Thren. 3, 6. —Trop.:cor,
Prud. Apoth. 195:tenebrosissimus error,
Cod. Just. 6, 43, 3 med. — -
5 tenebrosus
I.Lit.:II.aëra dimovit tenebrosum et dispu lit umbras,
Verg. A. 5, 839:palus,
id. ib. 6, 107:Tartara,
Ov. M. 1, 113:sedes,
id. ib. 5, 359:specus tenebroso caecus hiatu,
id. ib. 7, 409:carcer,
Luc. 2, 79:balnea Grylli,
Mart. 1, 60, 3 (cf. id. 2, 14, 13):caeruleo tenebrosa situ,
Val. Fl. 3, 400:silentia,
Claud. Rapt. Pros. 2, 329. — Comp.:carcer,
Tert. Anim. 1 fin. — Subst.: tĕnē̆brōsum, i, n., the dark, Lact. 7, 4, 12; and plur.:in tenebrosis,
Vulg. Thren. 3, 6. —Trop.:cor,
Prud. Apoth. 195:tenebrosissimus error,
Cod. Just. 6, 43, 3 med. — -
6 velo
vēlo, āvi, ātum, 1, v. a. [velum], to cover, cover up, wrap up, wrap, envelop, veil, etc. (class.; syn.: contego, induo).I.Lit.:B.capite velato,
Cic. N. D. 2, 3, 10; Quint. 2, 13, 13; 6, 1, 48:caput velatum filo,
Liv. 1, 32, 6; cf.:capita ante aras Phrygio amictu,
Verg. A. 3, 545:varices,
Quint. 11, 3, 143:partes tegendas,
Ov. M. 13, 479:velanda corporis,
Plin. Ep. 6, 24, 3: antennas, covered with or supporting the sails, Verg. A. 3, 549.—Of clothing:velatus togā,
enveloped, clothed, Liv. 3, 26, 10:purpurea veste,
Ov. M. 2, 23:tunicā,
id. F. 3, 645:stolā,
Hor. S. 1, 2, 71; Tib. 1, 5, 25 (3, 4, 55):amiculis,
Curt. 3, 3, 10:umeros chlamyde,
Spart. Sev. 19.—Of other objects:maternā tempora myrto,
Verg. A. 5, 72:tempora purpureis tiaris,
to wrap round, bind round, Ov. M. 11, 181:tempora vittis,
id. P. 3, 2, 75:coronā,
id. ib. 4, 14, 55; cf.in a Greek construction: Amphicus albenti velatus tempora vittā,
id. M. 5, 110:cornua lauro,
id. ib. 15, 592:frondibus hastam,
id. ib. 3, 667:serta molas,
id. F. 6, 312:Palatia sertis,
id. Tr. 4, 2, 3:delubra deūm fronde,
Verg. A. 2, 249: velatis manibus orant, ignoscamus peccatum suum, i. e. holding the velamenta (v. h. v. I. C.), Plaut. Am. 1, 1, 101; cf.:velati ramis oleae,
Verg. A. 11, 101. —Milit. t. t.; P. a. as subst.: vēlāti, ōrum, m., soldiers who wore only a cloak; only in the phrase accensi velati, a kind of supernumerary troops who followed the army to fill the places of any who might fall, Cic. Rep. 2, 22, 40; and in late Lat. inscrr. freq. sing.:II.ACCENSVS VELATVS, one such soldier,
Inscr. Orell. 111; 1368; 2153; 2182; v. accenseo, P. a. B.—Trop., to hide, conceal (post-Aug.; several times in Tac.;otherwise rare): odium fallacibus blanditiis,
Tac. A. 14, 56:externa falsis armis,
id. H. 4, 32; cf. id. A. 12, 61:primas adulescentis cupidines,
id. ib. 13, 13:culpam invidiā,
id. ib. 6, 29: scelere velandum est scelus, Sen. Hippol. 721:nihil (with omittere),
Plin. Pan. 56, 1.—Hence, * vēlātō, adv., through a veil, darkly, obscurely:deum discere,
Tert. adv. Marc. 4, 29.
См. также в других словарях:
Darkly — Dark ly, adv. 1. With imperfect light, clearness, or knowledge; obscurely; dimly; blindly; uncertainly. [1913 Webster] What fame to future times conveys but darkly down. Dryden. [1913 Webster] so softly dark and darkly pure. Byron. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
darkly — (adv.) O.E. deorclice darkly, horribly, foully; see DARK (Cf. dark) + LY (Cf. ly) (2) … Etymology dictionary
darkly — dark|ly [ˈda:kli US ˈda:rk ] adv 1.) in a sad, angry, or threatening way ▪ Fred scowled darkly at her. 2.) having a dark colour ▪ a darkly handsome young man 3.) darkly funny/humorous/comic dealing with something that is bad or upsetting in a… … Dictionary of contemporary English
darkly — adv. Darkly is used with these adjectives: ↑comic, ↑funny, ↑handsome, ↑humorous Darkly is used with these verbs: ↑frown, ↑glitter, ↑hint, ↑mutter, ↑scowl, ↑warn … Collocations dictionary
darkly — adverb 1 in an unpleasant or threatening way: Don t you be too sure, said Marcus darkly. 2 with a dark colour: Philip flushed darkly … Longman dictionary of contemporary English
darkly — adverb 1. without light (Freq. 1) the river was sliding darkly under the mist • Syn: ↑in darkness • Derived from adjective: ↑dark 2. in a dark glowering menacing manner he stared darkly at her … Useful english dictionary
darkly — /dahrk lee/, adv. 1. so as to appear dark. 2. vaguely; mysteriously. 3. in a vaguely threatening or menacing manner: He hinted darkly that we had not heard the last of the matter. 4. imperfectly; faintly. [bef. 1000; ME derkly, OE deorclice (in… … Universalium
darkly — dark|ly [ darkli ] adverb 1. ) in an angry and threatening way 2. ) in a dark color: A figure stood darkly outlined against the window … Usage of the words and phrases in modern English
darkly — UK [ˈdɑː(r)klɪ] / US [ˈdɑrklɪ] adverb 1) in an angry and threatening way 2) in a dark colour A figure stood darkly outlined against the window … English dictionary
darkly — dark•ly [[t]ˈdɑrk li[/t]] adv. 1) so as to appear dark 2) vaguely; mysteriously 3) in a vaguely threatening or menacing manner: to hint darkly of hidden dangers[/ex] 4) imperfectly; faintly • Etymology: bef. 1000 … From formal English to slang
darkly — dark ► ADJECTIVE 1) with little or no light. 2) of a deep or sombre colour. 3) (of skin, hair, or eyes) brown or black. 4) secret or mysterious. 5) (darkest) humorous most remote or uncivilized. 6) depressing or cheerless … English terms dictionary