-
1 Cymaeus
Cȳmaeus, a, um, s. Cūmaeu. Cyme.
-
2 Cymaeus
Cȳmaeus, a, um, s. Cumae u. Cyme. -
3 Cyme
Cȳmē, ēs, f. (Κύμη), I) Stadt in Äolis, Vaterstadt des Hesiod u. Ephorus, Mutterstadt von Kumä in Kampanien, j. Ruinen bei Sandakli, Vell. 1, 4, 4. Liv. 37, 11 extr.: bes. bekannt durch den mißlungenen Angriff des Alcibiades, Nep. Alc. 7, 1 sq.: später von Erdbeben heimgesucht, Tac. ann. 2, 47. – Dav. Cȳmaeus, a, um (Κυμαιος), aus Cyme, cymäisch, Antigonus, Varro r. r. 1, 1, 8. Col. 1, 1, 9: Athenagoras, Cic. Flacc. 17: fundus, Cic. Flacc. 46. – Plur. subst., Cȳmaeī, ōrum, m., die Einw. von Cyme, die Cymäer, Liv. 38, 39, 8. – II) = Cumae, w. s.
См. также в других словарях:
EUCTEMON — I. EUCTEMON Cymaeus, praecipuus ex iis Graecis, quorum alios naribus auribusque truncatos, alios inustos barbararum literarum notis reservarunt. Curt. l. 5. c. 5. Euthymon. II. EUCTEMON Mathematicus Alex. 36. Olymp. Metonis socius, in… … Hofmann J. Lexicon universale