Перевод: с латинского на немецкий

с немецкого на латинский

cossus

  • 1 Cossus [2]

    2. Cossus, ī, m., Beiname der gens Cornelia, unter dem bes. bekannt: A. Cornelius Cossus Maluginensis, der den Anführer der Fidenaten mit eigener Hand umbrachte, Val. Max. 3, 2, 4. Liv. 4, 19, 5 sqq. – Plur. Cossi, Sen. de clem. 1, 9, 10.

    lateinisch-deutsches > Cossus [2]

  • 2 Cossus

    2. Cossus, ī, m., Beiname der gens Cornelia, unter dem bes. bekannt: A. Cornelius Cossus Maluginensis, der den Anführer der Fidenaten mit eigener Hand umbrachte, Val. Max. 3, 2, 4. Liv. 4, 19, 5 sqq. – Plur. Cossi, Sen. de clem. 1, 9, 10.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Cossus

  • 3 cossus [1]

    1. cossus, ī, m., eine Art Larven unter der Rinde der Bäume, von den Römern mit Mehl gefüttert, nach Billerbeck der Weidenbohrer, Plin. 11, 113. Veget. mul. 1, 44, 5. Paul. ex Fest. 41, 9. – Nbf. cossis, is, m., b. Plin. 17, 220; 30, 115. Plin. Val. 3, 22 (wo jetzt tosses).

    lateinisch-deutsches > cossus [1]

  • 4 cossus

    1. cossus, ī, m., eine Art Larven unter der Rinde der Bäume, von den Römern mit Mehl gefüttert, nach Billerbeck der Weidenbohrer, Plin. 11, 113. Veget. mul. 1, 44, 5. Paul. ex Fest. 41, 9. – Nbf. cossis, is, m., b. Plin. 17, 220; 30, 115. Plin. Val. 3, 22 (wo jetzt tosses).

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > cossus

  • 5 arvina

    arvīna, ae, f. (wahrsch. zu griech. ὀρύα, Darm, entstanden aus *ἀρυα), I) Schmer, Fett, Speck vgl. Suet. fr. 170. p. 272 R.), Vulg. exod. 29, 22 u. Iob. 15, 27: pinguis, Verg. Aen. 7, 627. Ambros. in psalm. 98. serm. 17. § 15: arvinae tori, Cypr. ad Donat. 7: arv. iecoris, Vulg. levit. 3, 15. – II) übtr., die Feistigkeit eines Menschen, Prud. cath. 7, 9. Sidon. ep. 8, 14: uti carne ad arvinam corporis, Ambros. de Noë et arca 25, 90. – dah. als Beiname, A. Cornelius (Cossus) Arvina, Liv. 8, 38, 1.

    lateinisch-deutsches > arvina

  • 6 cossis

    cossis, s. 1. cossus.

    lateinisch-deutsches > cossis

  • 7 arvina

    arvīna, ae, f. (wahrsch. zu griech. ὀρύα, Darm, entstanden aus *ἀρυα), I) Schmer, Fett, Speck vgl. Suet. fr. 170. p. 272 R.), Vulg. exod. 29, 22 u. Iob. 15, 27: pinguis, Verg. Aen. 7, 627. Ambros. in psalm. 98. serm. 17. § 15: arvinae tori, Cypr. ad Donat. 7: arv. iecoris, Vulg. levit. 3, 15. – II) übtr., die Feistigkeit eines Menschen, Prud. cath. 7, 9. Sidon. ep. 8, 14: uti carne ad arvinam corporis, Ambros. de Noë et arca 25, 90. – dah. als Beiname, A. Cornelius (Cossus) Arvina, Liv. 8, 38, 1.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > arvina

  • 8 cossis

    cossis, s. 1. cossus.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > cossis

См. также в других словарях:

  • Cossus — bezeichnet Holzbohrer (Schmetterling) (Cossidae) Weidenbohrer (Cossus cossus) sowie römische Politiker aus der Familie der Cornelier: Servius Cornelius Maluginensis Cossus, Konsul 485 v. Chr. Aulus Cornelius Cossus (Konsul 428 v. Chr.) Aulus… …   Deutsch Wikipedia

  • cossus — [ kɔsys ] n. m. • 1798; mot latin ♦ Grand papillon nocturne (lépidoptères) aux ailes brunes dont la chenille ronge le bois. ⇒ gâte bois. ● cossus nom masculin (latin scientifique cossus, ver du bois) Nom générique du gâte bois. ⇒COSSUS, subst.… …   Encyclopédie Universelle

  • Cossus — Cossus …   Wikipédia en Français

  • Cossus — ? Cossus Древоточец пахучий …   Википедия

  • Cossus [1] — Cossus, Schmetterling, so v.w. Weidenholzspinner, s. u. Spinner …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Cossus [2] — Cossus, Familie der Cornelia gens, mit den Zweigen Maluginensis u. Arvina; bekannt sind: 1) Lucius Cornelius C. Maluginensis, war 459 v. Chr. Consul, bekriegte die Äquer, nahm das abgefallene Antium ein u. unterstützte die Sache der Decemvirn,… …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Cossus — Cossus, Weidenbohrer; bei den alten Römern eine große, in Eichen lebende Larve (des Hirschkäfers oder eines Bockkäfers), wurde von ihnen gegessen …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • COSSUS — praegrande vermium genus quod in roboribus nascitur, Romanis olim in delitiis; quos, proin farinâ saginari gula invenit. Plin. l. 17. c. 24. Vide quoque infra Vermis …   Hofmann J. Lexicon universale

  • Cossus — cossu …   Wikipédia en Français

  • Cossus cossus — Cossus gâte bois Cossus gâte bois …   Wikipédia en Français

  • Cossus Gâte-bois — Cossus gâte bois …   Wikipédia en Français

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»