-
1 convulsum
dislocations (pl.); wrenches -
2 convello
con-vello, vellī u. (selten) vulsī, vulsum, ere, durch Zerren u. Stoßen aus seiner Lage, aus seinen Fugen reißen, deutsch je nach dem Zusammenhange = losreißen, abreißen, heraus-, ausreißen, aufreißen, auseinander-, einreißen, umreißen, niederreißen, zuw. auch = herumzerren, -zausen, zerzerren, zerzausen, I) eig.: 1) im allg.: c. universam caudam equi (Ggstz. caudam paulatim carpere), Val. Max.: claustra ianuae, carceris, Val. Max.: effigiem alcis (clypeo Minervae inclusam), Val. Max.: gradus Castoris, Cic.: nullam partem munitionum convellere posse, Hirt. b. G.: pedem mensae, Ov.: c. repagula, effringere fores, Cic.: c. spolia hostium affixa templis, Val. Max.: alterius (arboris) lentum vimen, Verg. – selten leb. Wesen, convulsi laniatique centuriones, herumgerissenen (nach Nipperdey = vom Boden aufgerissenen), Tac. ann. 1, 32: teneros c. fetus, aus dem Leibe reißen, abortieren, Ov. am. 2, 14, 5. – u. (v. lebl. Subjj.) non hiemes illam (aesculum), non flabra neque imbres convellunt, Verg.: ne torrens fundamenta (villae) convellat, Col.: bildl., c. fundamenta fidei, Leo epist. 47, 2: u. im Passiv, Iuppiter (Jupiterstatue) nullis convellitur procellis, Plin.: vix septem naves convulsae undis Euroque supersunt, aus den Fugen gerissen, leck geworden, Verg.: convulsum remis rostrisque aequor, zerwühlt, Verg. – m. Ang.womit? vectibus infima saxa turris, Caes.: radices sarculo od. aratro, Plin.: glebam vomere, Catull.: auricomos arboris fetus duro ferro (Ggstz. manu carpere), Verg.: dapes avido dente, zerzausen (poet. = verzehren), Ov. – m. Ang. von wo? Herculem ex suis sedibus c. atque auferre, Cic.: simulacrum Cereris e sacrario convellere auferreque, Cic.: u. (im Bilde) alqm ex suis paene hortulis convellere deducereque in Academiam perpauculis passibus, Cic. – viridem ab humo silvam, grünes Gesträuch ausraufen, ausziehen, Verg.: ab terra funem, ablösen, Verg. – suā robora terrā, Ov.: turrim altis sedibus, Verg.: mihi domus ipsa nutare convulsaque suis sedibus ruitura supra videtur, Plin. ep.: Roma prope convulsa sedibus suis, Cic. – 2) insbes.: a) als milit. t. t., c. signum, das Feldzeichen (aus dem Boden) herausreißen (als Zeichen des Aufbruchs), Val. Max. 3, 2, 20: gew. c. signa, Cic. de div. 1, 77. Liv. 3, 7, 3; 3, 54, 10 u. ö. (s. Drak. z. d. St.). Val. Max. 1, 6, 6. Suet. Claud. 13, 2: so auch c. vexilla, Tac. ann. 1, 20: c. aquilam, Val. Max. 1, 6, 11. – b) Gliedmaßen aus den Fugen reißen, verrenken, α) durch Fallen usw., verstauchen, artus, Lucr.: armos, Col. – dah. Plur. des Partic. Perf. subst., convulsī, ōrum, m. Verrenkte, Verstauchte, Plin. 25, 98: u. convulsa, ōrum, n., Verrenkungen, Verstauchungen, Plin. 20, 36. – β) auf der Folter, ausrenken, omnia (membra) laniata, omnes partes convulsae sunt, Sen. contr. 2. 13. § 5: convolsis laceratisque membris, ibid. § 6. – c) convelli, Zuckungen-, den Krampf bekommen, v. Gliedmaßen, convulso latere, da er den Krampf in die Seite bekam, Suet.: fauces convulsae (am Krampfe leidende) fractis sunt organis similes, Quint. – d) die Worte im Munde verzerren, verba, Sen. ep. 40, 2.
II) übtr., gleichs. aus seinen Fugen, aus seiner Bahn reißen, in seinen Grundpfeilern, in seinem Bestande erschüttern, untergraben, a) physisch: vires aegri, Cels. 3, 4. p. 79, 6 D.: vires aegri luce, vigiliā, siti ingenti, Cels. 3, 4. p. 78, 33 D. – b) politisch, moralisch, geistig: c. priscae consuetudinis auctoritatem, Val. Max.: cuncta auxilia rei publicae labefactare convellereque, Cic.: c. castrorum decus (Ehre), Tac.: domus eorum convulsa, gestürzt (Ggstz. integra), Tac.: c. gratiam alcis, Hirt. b. G.: testamentum iudicio, Val. Max.: nuntiis et promissis fidem legionum, Tac.: desine molle, precor, verbis convellere pectus, mein fühlendes Herz zu bestürmen, Ov. – v. lebl. Subjj., si eam opinionem ratio convellet, si oratio labefactabit, si denique veritas extorquebit, ne repugnetis, Cic.: u. im Passiv, cogitatio penitus insederat; vi tamen tempestatum erat aliquantum labefactata atque convulsa, Cic.: quo iudicio convulsam penitus scimus esse rem publicam, Cic.: novercae insidiis domum omnem convelli, Tac.: eā discordiā nepotes suos convelli, aus der ruhigen Bahn der Eintracht gerissen, Tac.: Tiberius vi dominationis convulsus et mutatus est, aus der Bahn der Tugend gerissen, verdorben, Tac. – m. Ang. von wo? durch de m. Abl., quae (epistulae) me convellerunt de pristino statu, iam tamen, ut ante ad te scripsi, labantem, Cic. – / Perf. gew. convelli, zB. Cic. de domo 54; de legg. 1, 54; aber auch convulsi, Sen. nat. qu. 2, 6, 4. – Partiz. Fut. Akt. auch convolsurus, zB. Cic. Pis. 4 u. Partiz. Perf. Pass. auch convolsus, zB. Cic. Verr. 4, 94. Verg. Aen. 3, 414.
-
3 convello
con-vello, vellī u. (selten) vulsī, vulsum, ere, durch Zerren u. Stoßen aus seiner Lage, aus seinen Fugen reißen, deutsch je nach dem Zusammenhange = losreißen, abreißen, heraus-, ausreißen, aufreißen, auseinander-, einreißen, umreißen, niederreißen, zuw. auch = herumzerren, -zausen, zerzerren, zerzausen, I) eig.: 1) im allg.: c. universam caudam equi (Ggstz. caudam paulatim carpere), Val. Max.: claustra ianuae, carceris, Val. Max.: effigiem alcis (clypeo Minervae inclusam), Val. Max.: gradus Castoris, Cic.: nullam partem munitionum convellere posse, Hirt. b. G.: pedem mensae, Ov.: c. repagula, effringere fores, Cic.: c. spolia hostium affixa templis, Val. Max.: alterius (arboris) lentum vimen, Verg. – selten leb. Wesen, convulsi laniatique centuriones, herumgerissenen (nach Nipperdey = vom Boden aufgerissenen), Tac. ann. 1, 32: teneros c. fetus, aus dem Leibe reißen, abortieren, Ov. am. 2, 14, 5. – u. (v. lebl. Subjj.) non hiemes illam (aesculum), non flabra neque imbres convellunt, Verg.: ne torrens fundamenta (villae) convellat, Col.: bildl., c. fundamenta fidei, Leo epist. 47, 2: u. im Passiv, Iuppiter (Jupiterstatue) nullis convellitur procellis, Plin.: vix septem naves convulsae undis Euroque supersunt, aus den Fugen gerissen, leck geworden, Verg.: convulsum remis rostrisque aequor, zerwühlt, Verg. – m. Ang.————womit? vectibus infima saxa turris, Caes.: radices sarculo od. aratro, Plin.: glebam vomere, Catull.: auricomos arboris fetus duro ferro (Ggstz. manu carpere), Verg.: dapes avido dente, zerzausen (poet. = verzehren), Ov. – m. Ang. von wo? Herculem ex suis sedibus c. atque auferre, Cic.: simulacrum Cereris e sacrario convellere auferreque, Cic.: u. (im Bilde) alqm ex suis paene hortulis convellere deducereque in Academiam perpauculis passibus, Cic. – viridem ab humo silvam, grünes Gesträuch ausraufen, ausziehen, Verg.: ab terra funem, ablösen, Verg. – suā robora terrā, Ov.: turrim altis sedibus, Verg.: mihi domus ipsa nutare convulsaque suis sedibus ruitura supra videtur, Plin. ep.: Roma prope convulsa sedibus suis, Cic. – 2) insbes.: a) als milit. t. t., c. signum, das Feldzeichen (aus dem Boden) herausreißen (als Zeichen des Aufbruchs), Val. Max. 3, 2, 20: gew. c. signa, Cic. de div. 1, 77. Liv. 3, 7, 3; 3, 54, 10 u. ö. (s. Drak. z. d. St.). Val. Max. 1, 6, 6. Suet. Claud. 13, 2: so auch c. vexilla, Tac. ann. 1, 20: c. aquilam, Val. Max. 1, 6, 11. – b) Gliedmaßen aus den Fugen reißen, verrenken, α) durch Fallen usw., verstauchen, artus, Lucr.: armos, Col. – dah. Plur. des Partic. Perf. subst., convulsī, ōrum, m. Verrenkte, Verstauchte, Plin. 25, 98: u. convulsa, ōrum, n., Verrenkungen, Verstauchungen, Plin. 20, 36. – β) auf der Folter, ausrenken, omnia (membra) laniata, omnes————partes convulsae sunt, Sen. contr. 2. 13. § 5: convolsis laceratisque membris, ibid. § 6. – c) convelli, Zuckungen-, den Krampf bekommen, v. Gliedmaßen, convulso latere, da er den Krampf in die Seite bekam, Suet.: fauces convulsae (am Krampfe leidende) fractis sunt organis similes, Quint. – d) die Worte im Munde verzerren, verba, Sen. ep. 40, 2.II) übtr., gleichs. aus seinen Fugen, aus seiner Bahn reißen, in seinen Grundpfeilern, in seinem Bestande erschüttern, untergraben, a) physisch: vires aegri, Cels. 3, 4. p. 79, 6 D.: vires aegri luce, vigiliā, siti ingenti, Cels. 3, 4. p. 78, 33 D. – b) politisch, moralisch, geistig: c. priscae consuetudinis auctoritatem, Val. Max.: cuncta auxilia rei publicae labefactare convellereque, Cic.: c. castrorum decus (Ehre), Tac.: domus eorum convulsa, gestürzt (Ggstz. integra), Tac.: c. gratiam alcis, Hirt. b. G.: testamentum iudicio, Val. Max.: nuntiis et promissis fidem legionum, Tac.: desine molle, precor, verbis convellere pectus, mein fühlendes Herz zu bestürmen, Ov. – v. lebl. Subjj., si eam opinionem ratio convellet, si oratio labefactabit, si denique veritas extorquebit, ne repugnetis, Cic.: u. im Passiv, cogitatio penitus insederat; vi tamen tempestatum erat aliquantum labefactata atque convulsa, Cic.: quo iudicio convulsam penitus scimus esse rem publicam, Cic.: novercae insidiis domum omnem convelli, Tac.: eā discordiā nepotes suos con-————velli, aus der ruhigen Bahn der Eintracht gerissen, Tac.: Tiberius vi dominationis convulsus et mutatus est, aus der Bahn der Tugend gerissen, verdorben, Tac. – m. Ang. von wo? durch de m. Abl., quae (epistulae) me convellerunt de pristino statu, iam tamen, ut ante ad te scripsi, labantem, Cic. – ⇒ Perf. gew. convelli, zB. Cic. de domo 54; de legg. 1, 54; aber auch convulsi, Sen. nat. qu. 2, 6, 4. – Partiz. Fut. Akt. auch convolsurus, zB. Cic. Pis. 4 u. Partiz. Perf. Pass. auch convolsus, zB. Cic. Verr. 4, 94. Verg. Aen. 3, 414.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > convello
-
4 convello
con-vello, velli (convulsi, Sen. Q. N. 2, 6, 4), vulsum (volsum), 3, v. a.I.To draw violently hither and thither something that is firm or quiet (esp. a tree, house, and the like); hence, to tear up, wrest from its position, to tear loose or away, to separate from, pull or pluck up (freq. and class.).A.Lit.1.In gen.(α).Without designation of place from which, etc.:(β).cum praecides caveto ne librum convellas,
Cato, R. R. 40, 2:saxa turris hostium, quibus fundamenta continebantur,
Caes. B. C. 2, 11; cf. Hirt. B. G. 8, 26 fin.;and, fundamenta,
Lucr. 4, 506:cum gradus Castoris convellisti ac removisti,
Cic. Dom. 21, 54:aesculum,
Verg. G. 2, 294:convellere repagula, effringere valvas,
Cic. Verr. 2, 4, 43, § 94:limina tectorum,
Verg. A. 2, 507; Luc. 3, 528:artus,
Lucr. 3, 344;so of the rack: omnia (membra) laniata, omnes partes convulsae sunt,
Sen. Contr. 2, 13, 5:convolsis laceratisque membris,
id. ib. § 6; cf.armos,
to wrench, dislocate, Col. 6, 16, 1:teneros fetus,
i. e. to produce abortion, Ov. Am. 2, 14, 5.—With designation of place from or out of which, etc.:(γ).simulacrum Cereris e sacrario convellendum auferendumque curavit,
Cic. Verr. 2, 5, 72, § 187; cf. id. ib. §186: me ex nostris hortulis,
id. Leg. 1, 21, 55:viridem silvam ab humo,
Verg. A. 3, 24:funem ab terrā,
id. G. 1, 457:(turrim) convellimus altis sedibus,
id. A. 2, 464:robora suā terrā,
Ov. M. 7, 204:Roma prope convulsa sedibus suis,
Cic. Pis. 22, 52:domus convulsa sedibus suis,
Plin. Ep. 9, 19, 8:aspera undique nisu,
Val. Fl. 5, 159.—Absol.:2.haeserunt radice pedes. Convellere pugnat,
Ov. M. 9, 351.—Milit. t. t.: signa, to pluck up the standards from the ground, to decamp (rare), Cic. Div. 1, 35, 77; Liv. 22, 3, 12; cf.b.vexilla,
Tac. A. 1, 20.—Medic. t. t.: convulsus ( - volsus), a, um, suffering from wrenching of a limb, Plin. 25, 8, 54, § 98; cf. id. 20, 5, 18, § 36; 20, 17, 69, § 178; or from convulsions, spasmodic, convulsive:B.latus,
Suet. Tib. 72:fauces,
Quint. 11, 3, 20.—Trop., to cause to totter, to shake, to destroy, overthrow, bring to naught (syn.: labefacto, commoveo, commuto, infirmo;II.esp. freq. in Cic.): est boni consulis, cum cuncta auxilia rei publicae labefactari convellique videat, ferre opëm patriae,
Cic. Rab. Perd. 1, 3;so with labefactare: cogitationem,
id. Fam. 5, 13, 2 Manut.; cf. id. Clu. 2, 6:rei publicae statum,
id. Pis. 2, 4:ea quae non possint commoveri,
id. de Or. 2, 51, 205:haec si tenemus, quae mihi quidem non videntur posse convelli,
id. Div. 1, 51, 117:judicia, stipulationes, etc. (with infirmare),
id. Caecin. 18, 51:convellere et commutare instituta omnium,
id. Verr. 2, 3, 6, § 15:acta Dolabellae,
id. Phil. 2, 33, 83:rem publicam judicio aliquo,
id. Brut. 30, 115:gratiam Caesaris,
Hirt. B. G. 8, 50:vires aegri,
Cels. 3, 4, 14; cf. id. ib. §11: fidem legionum promissis,
Tac. H. 4, 30 fin.:caede Messalinae convulsa principis domus,
id. A. 12, 1; cf. id. ib. 12, 65;4, 40: Tiberius vi dominationis convulsus ( = abalienatus ab honestate) et mutatus,
id. ib. 6, 48:fata,
Ov. H. 16, 41:secutae sunt duae (epistulae), quae me convellerunt de pristino statu, jam tamen labantem,
Cic. Att. 8, 15, 2.—To tear or rend to pieces, to cleave, dismember, shatter, break (perh. first in the poets of the Aug. per.).A.Lit.:B.dapes avido dente,
Ov. M. 11, 123: glaebam vomere, * Cat. 64, 40:dehiscit Convolsum remis rostrisque tridentibus aequor,
Verg. A. 5, 143; 8, 690:loca vi quondam et vastā convolsa ruinā,
id. ib. 3, 414:septem (naves) convolsae undis Euroque supersunt,
shattered, id. ib. 1, 383; cf. Luc. 3, 528:convulsi laniatique centuriones,
Tac. A. 1, 32:domum,
id. ib. 6, 40.—Trop.1.Of words, to mutilate, mispronounce:2.magno cursu verba convellere,
Sen. Ep. 40, 2.—To afflict, torture:verbis convellere pectus,
Ov. H. 17, 111. -
5 convolsus
con-vello, velli (convulsi, Sen. Q. N. 2, 6, 4), vulsum (volsum), 3, v. a.I.To draw violently hither and thither something that is firm or quiet (esp. a tree, house, and the like); hence, to tear up, wrest from its position, to tear loose or away, to separate from, pull or pluck up (freq. and class.).A.Lit.1.In gen.(α).Without designation of place from which, etc.:(β).cum praecides caveto ne librum convellas,
Cato, R. R. 40, 2:saxa turris hostium, quibus fundamenta continebantur,
Caes. B. C. 2, 11; cf. Hirt. B. G. 8, 26 fin.;and, fundamenta,
Lucr. 4, 506:cum gradus Castoris convellisti ac removisti,
Cic. Dom. 21, 54:aesculum,
Verg. G. 2, 294:convellere repagula, effringere valvas,
Cic. Verr. 2, 4, 43, § 94:limina tectorum,
Verg. A. 2, 507; Luc. 3, 528:artus,
Lucr. 3, 344;so of the rack: omnia (membra) laniata, omnes partes convulsae sunt,
Sen. Contr. 2, 13, 5:convolsis laceratisque membris,
id. ib. § 6; cf.armos,
to wrench, dislocate, Col. 6, 16, 1:teneros fetus,
i. e. to produce abortion, Ov. Am. 2, 14, 5.—With designation of place from or out of which, etc.:(γ).simulacrum Cereris e sacrario convellendum auferendumque curavit,
Cic. Verr. 2, 5, 72, § 187; cf. id. ib. §186: me ex nostris hortulis,
id. Leg. 1, 21, 55:viridem silvam ab humo,
Verg. A. 3, 24:funem ab terrā,
id. G. 1, 457:(turrim) convellimus altis sedibus,
id. A. 2, 464:robora suā terrā,
Ov. M. 7, 204:Roma prope convulsa sedibus suis,
Cic. Pis. 22, 52:domus convulsa sedibus suis,
Plin. Ep. 9, 19, 8:aspera undique nisu,
Val. Fl. 5, 159.—Absol.:2.haeserunt radice pedes. Convellere pugnat,
Ov. M. 9, 351.—Milit. t. t.: signa, to pluck up the standards from the ground, to decamp (rare), Cic. Div. 1, 35, 77; Liv. 22, 3, 12; cf.b.vexilla,
Tac. A. 1, 20.—Medic. t. t.: convulsus ( - volsus), a, um, suffering from wrenching of a limb, Plin. 25, 8, 54, § 98; cf. id. 20, 5, 18, § 36; 20, 17, 69, § 178; or from convulsions, spasmodic, convulsive:B.latus,
Suet. Tib. 72:fauces,
Quint. 11, 3, 20.—Trop., to cause to totter, to shake, to destroy, overthrow, bring to naught (syn.: labefacto, commoveo, commuto, infirmo;II.esp. freq. in Cic.): est boni consulis, cum cuncta auxilia rei publicae labefactari convellique videat, ferre opëm patriae,
Cic. Rab. Perd. 1, 3;so with labefactare: cogitationem,
id. Fam. 5, 13, 2 Manut.; cf. id. Clu. 2, 6:rei publicae statum,
id. Pis. 2, 4:ea quae non possint commoveri,
id. de Or. 2, 51, 205:haec si tenemus, quae mihi quidem non videntur posse convelli,
id. Div. 1, 51, 117:judicia, stipulationes, etc. (with infirmare),
id. Caecin. 18, 51:convellere et commutare instituta omnium,
id. Verr. 2, 3, 6, § 15:acta Dolabellae,
id. Phil. 2, 33, 83:rem publicam judicio aliquo,
id. Brut. 30, 115:gratiam Caesaris,
Hirt. B. G. 8, 50:vires aegri,
Cels. 3, 4, 14; cf. id. ib. §11: fidem legionum promissis,
Tac. H. 4, 30 fin.:caede Messalinae convulsa principis domus,
id. A. 12, 1; cf. id. ib. 12, 65;4, 40: Tiberius vi dominationis convulsus ( = abalienatus ab honestate) et mutatus,
id. ib. 6, 48:fata,
Ov. H. 16, 41:secutae sunt duae (epistulae), quae me convellerunt de pristino statu, jam tamen labantem,
Cic. Att. 8, 15, 2.—To tear or rend to pieces, to cleave, dismember, shatter, break (perh. first in the poets of the Aug. per.).A.Lit.:B.dapes avido dente,
Ov. M. 11, 123: glaebam vomere, * Cat. 64, 40:dehiscit Convolsum remis rostrisque tridentibus aequor,
Verg. A. 5, 143; 8, 690:loca vi quondam et vastā convolsa ruinā,
id. ib. 3, 414:septem (naves) convolsae undis Euroque supersunt,
shattered, id. ib. 1, 383; cf. Luc. 3, 528:convulsi laniatique centuriones,
Tac. A. 1, 32:domum,
id. ib. 6, 40.—Trop.1.Of words, to mutilate, mispronounce:2.magno cursu verba convellere,
Sen. Ep. 40, 2.—To afflict, torture:verbis convellere pectus,
Ov. H. 17, 111. -
6 судорожный
1) ( конвульсивный) convulso2) (лихорадочный, суетливый) febbrile* * *прил.1) convulso, convulsivoсу́дорожное рыдание — pianto convulso
су́дорожный смех — riso convulso / nervoso
су́дорожное движение — moto convulso
2) перен. febbrile, frenetico, spasmodico* * *adjgener. convulso, convulsivo, spasmodico -
7 dimenare
wavecoda wag* * *dimenare v.tr. ( muovere in qua e in là) to wave, to swing*, to waggle, to wiggle; ( la coda) to wag; ( fare ondeggiare) to toss; to sway: il cane dimena la coda, the dog wags (o waggles) his tail; dimenare le braccia, le gambe, to wave one's arms, one's legs; quando cammina dimena i fianchi, when she walks, she wiggles her hips // dimenare le ganasce, to eat greedily (o voraciously) // dimenare una questione, (fig.) to discuss (o to go into) a question.◘ dimenarsi v.rifl.1 ( agitarsi) to fidget, to squirm; ( divincolarsi) to struggle; ( fare movimenti convulsi) to fling* oneself about, to throw* oneself about; ( nel letto) to toss about; ( camminando) to sway: ''Smettetela di dimenarvi sulle sedie'', disse la maestra, ''Stop fidgeting in your seats'', said the teacher; dimenare come un pazzo, to struggle like a madman // chi va a letto senza cena, tutta notte si dimena, (prov.) who goes to bed supperless, all night tumbles and tosses* * *[dime'nare]1. vt2. vr (dimenarsi)(agitarsi: nel letto) to toss (about), toss and turn, (per liberarsi, ballando) to fling o.s. about, (gesticolare) to gesticulate wildly* * *[dime'nare] 1.verbo transitivo [ persona] to flail (about) [braccia, gambe]; to sway [ fianchi]; [ animale] to wag(gle) [ coda]2.verbo pronominale dimenarsi (agitarsi) to flail (about), to flounce (about), to jig (about), to waggle (about), to wriggle (about)* * *dimenare/dime'nare/ [1]II dimenarsi verbo pronominale(agitarsi) to flail (about), to flounce (about), to jig (about), to waggle (about), to wriggle (about). -
8 spasmodic
[spæz'mɒdɪk]1) (intermittent) [ activity] sporadico, intermittente2) med. [coughing, cramp] spasmodico* * *spasmodic /spæzˈmɒdɪk/, spasmodical /spæzˈmɒdɪkl/a.spasmodically avv.* * *[spæz'mɒdɪk]1) (intermittent) [ activity] sporadico, intermittente2) med. [coughing, cramp] spasmodico -
9 судорожный
[súdorožnyj] agg. (судорожен, судорожна, судорожно, судорожны)convulso, convulsivo; febbrile -
10 -M1136
обращать внимание на что-л.:Fissato fino allora nell'idea di uccidere l'Argalif, non aveva dato mente a nulla dell'ordine della battaglia. (I. Calvino, «Il cavaliere inesistente»)
Поскольку он все время упорно думал о том, что должен убить Аргалифа, он не обращал внимания на то, как развертывается сражение.Pietraccio non si commosse gran fatto; con guardo stupido pose mente ai moti convulsi della madre. (M. d'Azeglio, «Ettore Fieramosca»)
Пьетраччо ничуть не разволновался. Он отупело смотрел на предсмертные судороги матери.
См. также в других словарях:
Tússis convulsíva — (лат. «кашель судорожный») см. Коклюш … Медицинская энциклопедия
VENENUM — an quod cito per venas eat; an quasi belenum, ex βέλεμνον, seu βελένιον telum, quod tela olim venenô inficere (unde Toxici notio) consueverint? dictum: Sicut periculum et contagium, olim non, uti nunc dicitur, pro malo tantum dictum est, A.… … Hofmann J. Lexicon universale
solletico — sol·lé·ti·co s.m. AD 1. sensazione nervosa prodotta da un leggero sfregamento che si avverte soggettivamente con maggiore o minore intensità, spec. in certe parti del corpo, accompagnata spesso da riso e movimenti convulsi di difesa della parte… … Dizionario italiano
tremito — trè·mi·to s.m. 1. CO ciascuno dei movimenti convulsi di chi trema per il freddo, la paura e sim. o rapida successione di tali movimenti: improvvisamente mi ha colto un tremito di freddo Sinonimi: brivido, fremito. 2. LE fig., agitazione interiore … Dizionario italiano
convulsie — CONVÚLSIE, convulsii, s.f. 1. Contracţie bruscă, involuntară, prelungită a musculaturii unui segment corporal sau a întregului corp; spasm. 2. fig. Frământare, zvârcolire, încordare. [var.: convulsiúne s.f.] – Din fr. convulsion, lat. convulsio,… … Dicționar Român
storcere — / stɔrtʃere/ [lat. extorquēre strappare a forza, slogare , con mutamento di coniug.] (coniug. come torcere ). ■ v. tr. 1. a. [piegare con forza o in modo non regolare: non girare così forte la chiave, potresti storcerla ] ▶◀ deformare, stortare,… … Enciclopedia Italiana
stravolgere — /stra vɔldʒere/ [der. di volgere, col pref. stra ] (coniug. come volgere ). ■ v. tr. 1. a. [piegare, allontanare con forza dalla posizione normale, alterare gli abituali connotati: il ritratto stravolgeva completamente la sua figura reale ]… … Enciclopedia Italiana
tremito — / trɛmito/ s.m. [der. di tremare ]. 1. [ciascuno dei moti rapidi e convulsi di chi trema: un t. di freddo, di paura ] ▶◀ brivido, fremito, tremolìo. ‖ palpito, scossa. 2. (med.) [riferito al corpo umano o animale, successione di movimenti… … Enciclopedia Italiana
convulso — pl.m. convulsi sing.f. convulsa pl.f. convulse … Dizionario dei sinonimi e contrari