-
1 citerior
cĭtĕrĭor, cĭtĕrĭus, compar. de citer [[--] ulterior] [st1]1 [-] plus en deçà, plus rapproché, citérieur ( → lieu). - Gallia citerior, Cic. Prov. 36: la Gaule citérieure, la Gaule cisalpine (par rapport à Rome). - Hispania citerior, Cic. Att. 12, 37, 4: Espagne citérieure [en deçà de l’Ebre]. [st1]2 [-] fig. qui touche de plus près. - negotium citerioris curae, V.-Max.: affaire d'un intérêt plus pressant. - ut ad haec citeriora veniam et notiora nobis, Cic. Leg. 3, 4: pour en venir à ces faits qui sont plus près de l’humanité et mieux connus de nous. --- cf. Rep. 1, 34. - quanta animi tranquillitate humana et citeriora considerat ! Cic. Tusc. 5, 71: avec quelle tranquillité d’âme il envisage les choses humaines, les choses qui le touchent de plus près (d’ici bas). - uno gradu a manu carnifex citerior, V.-Max.: il s'en fallut d'un pas qu'il ne passât par les mains du bourreau. [st1]3 [-] antérieur, plus proche, plus récent ( → temps). - citeriora nondum audiebamus, Cic. Fam. 2, 12, 1: je n’avais pas encore de nouvelles sur les faits plus récents. - consulatus citerior legitimo tempore, V.-Max. 8, 15, 1: consulat devançant l’âge légal. [st1]4 [-] plus petit, moindre. - citerior est poena quam scelus, Quint. Decl. 299: le châtiment est moindre que le crime. --- Val. Max. 8, 7, 18.* * *cĭtĕrĭor, cĭtĕrĭus, compar. de citer [[--] ulterior] [st1]1 [-] plus en deçà, plus rapproché, citérieur ( → lieu). - Gallia citerior, Cic. Prov. 36: la Gaule citérieure, la Gaule cisalpine (par rapport à Rome). - Hispania citerior, Cic. Att. 12, 37, 4: Espagne citérieure [en deçà de l’Ebre]. [st1]2 [-] fig. qui touche de plus près. - negotium citerioris curae, V.-Max.: affaire d'un intérêt plus pressant. - ut ad haec citeriora veniam et notiora nobis, Cic. Leg. 3, 4: pour en venir à ces faits qui sont plus près de l’humanité et mieux connus de nous. --- cf. Rep. 1, 34. - quanta animi tranquillitate humana et citeriora considerat ! Cic. Tusc. 5, 71: avec quelle tranquillité d’âme il envisage les choses humaines, les choses qui le touchent de plus près (d’ici bas). - uno gradu a manu carnifex citerior, V.-Max.: il s'en fallut d'un pas qu'il ne passât par les mains du bourreau. [st1]3 [-] antérieur, plus proche, plus récent ( → temps). - citeriora nondum audiebamus, Cic. Fam. 2, 12, 1: je n’avais pas encore de nouvelles sur les faits plus récents. - consulatus citerior legitimo tempore, V.-Max. 8, 15, 1: consulat devançant l’âge légal. [st1]4 [-] plus petit, moindre. - citerior est poena quam scelus, Quint. Decl. 299: le châtiment est moindre que le crime. --- Val. Max. 8, 7, 18.* * *Citerior, Comparatiuus, quod a Citer vocabulo obsoleto quidam deducunt. Cic. Fugisse in Hispaniam citeriorem. En l'Espagne prochaine de nous, En l'Espagne de deca.\Dies citerior. Caius. Le plus prochain apres.\Citeriora nondum audiebamus. Cic. Les choses plus prochaines.\Considerare humana ac citeriora. Hoc est, terrena ac terrenis proxima. Cic. Les choses prochaines aux terriennes. -
2 considero
cōnsīdero, āvī, ātum, āre[ одного корня с sidus ; дословно «наблюдать звезды»\]1) осматривать, разглядывать (opus pictoris C; lucentia sidera AG); видеть ( folia decĭdere Col)num tamen excīderit ferrum, considerat, hastae O — (Ахилл) смотрит, не отломился ли железный наконечник копья2) обдумывать, соображать, рассматривать (secum in animo Ter; cum aliquo de re aliqua C)consideres, quid agas C — ты бы взвесил (обдумал), что делаешь -
3 considero
cōnsīdero, āvī, ātum, āre (con u. sidus, wie contemplor von con u. templum), beaugenscheinigen, in Augenschein nehmen, beschauen, besichtigen = mit kritischem, prüfendem Blicke etw. sich betrachten, sich ansehen, sich besehen, bes. um sich ein Urteil über den betrachteten Ggstd. zu bilden, a) eig.: α) m. Acc., haec aspecta... contempla... considera, Plaut.: accessit ad argentum; contemplari unumquidque otiose et considerare coepit, Cic.: iste ait se velle illud (candelabrum) etiam atque etiam considerare; nequaquam se esse satiatum, Cic.: trullam gemmeam diligentius c., Cic.: c. opus pictoris, Cic.: arma, Auct. b. Afr.: caelum, Val. Max.: lucentia sidera (bei astronom. Erörterungen), Gell.: pallium diligentius (v. Käufer), Petr.: u. so feminas diligenter ac lente mercantium more, Suet. – cum vos considero, milites, Sall. – β) m. folg. Acc. u. Infin., cum pampinos et folia decidere considerassent (wahrgenommen hatten), Col. 11, 2, 67. – γ) m. folg. indir. Fragesatz: num tamen exciderit ferrum, considerat, hastae, Ov. met. 12, 105. – b) übtr., mit geistigem Blicke in (Betracht) Betrachtung od. in Überlegung ziehen, reiflich überlegen, wohl erwägen od. beachten, beherzigen, auch m. dem Zus. secum, cum animo suo, secum in animo, α) m. Acc.: cum egomet nunc mecum in animo vitam tuam considero, Ter.: c. secum eos casus, in quibus etc., Cic.: res atque pericula nostra, Sall.: tempus anni, Cels.: c. se, einen prüfenden Blick auf sich werfen, Phaedr. – m. ex u. Abl. (nach), age nunc ex ipsius Chrysogoni iudicio Rosciorum factum consideremus, Cic.: alqd ex se et ex sua natura, Cic. – β) m. folg. indir. Fragesatz: considerate cum animis vestris vosmet ipsi, ecquem putetis, Cic.: Cretam ad Gortynios venit, ut ibi, quo se conferret, consideraret, Nep.: videas etiam atque etiam et consideres, quid agas, quo progrediare, quem hominem et quā ratione defendas, Cic.: equidem primum considerare soleo, postuletne causa, Cic.: non quando coepisset febris, sed quando desisset, considerabat, Cels.: finitimos hostes an amicos esse velis considera, Curt.: considerandum autem est, maiorne eius modus, an exiguus sit, Cels.: nunc quaeso considera, nobis oppressis utrum firmiorem te ad resistendum, an finem belli futurum putes, Sall. fr. – γ) m. ut od. ne u. Konj., s. Col. 2, 2, 17; 8, 5, 9. Cic. de off. 1, 21, 73. – δ) m. de u. Abl. = über etw. seine Betrachtung anstellen (s. Mencken Observv. p. 178 sq. eine Menge Beispiele), cum de me ipso ac de meis te considerare velim, Cic.: considerabis etiam de Tusculano, Cic.: nunc de praemiis consideremus, Cic.: his de rebus velim cum Pomponio consideretis, Cic. – u. (unpers.) id, de quo consideratur, Cic. – ε) absol., quom considero, Plaut. trin. 404: ille (ait) se considerare velle, Cic. ep. 10, 16, 1.
-
4 consido
cōn-sīdo, sēdī, sessum, ere, sich niedersetzen, absol., od. m. Ang. wo? durch Advv. od. Praepp., od. durch Genet. od. Abl. loc., 1) eig.: a) v. leb. Wesen (Ggstz. surgere, consurgere, excitari, d.i. aufstehen, sich erheben, od. ambulare, umhergehen; u. Perf. consedisse, Ggstz. stare, stehen), leniter ambulare, hinc considere opus est, Cels.: pastor nec recubet nec considat, Col.: legati considere iussi, Curt. – gew. m. Ang. wo? cur non hic corulis mixtas inter considimus ulmos? Verg.: in ara, Nep.: in arbore od. in foro (v. Bienenschwarm), Liv.: apud Sigillaria in libraria, Gell.: in atrio, Val. Max.: in molli herba, Verg.: in conspectu (Angesicht gegen Angesicht = einander gegenüber), Cic.: in lecto alcis, Val. Max.: in sede alcis, Liv.: in sedili alto, Cels.: in aurea sella, in curuli sella, Aur. Vict.: in turre (v. einem Vogel), Curt.: sub arguta ilice, Verg.: super eum cumulum, Cic.: propius ipsum, Curt. – positis sedibus, Liv.: ante foros longis scamnis, Ov.: tergo tauri, Ov. – zugl. m. Dat. pers., dormienti in labellis (v. Bienen), Cic.: ei ius dicenti in capite (v. einem Spechte), Val. Max.: Romano repente in galea (v. einem Raben), Liv.: ingredienti cum fascibus forum dexteriore umero (v. einem Adler), Suet. – zugl. m. cum u. Abl., hoc poteras mecum considere saxo, Ov. – So nun bes.: α) zu gelehrter Unterhaltung sich wo niederlassen, si videtur, hic considamus in umbra, Cic.: c. eodem in spatio, Cic.: in propatulo propter Platonis statuam, Cic. – Passiv unpers., in silvam venitur et ibi magna cum audiendi exspectatione considitur, Cic. – β) im Theater usw. als Zuschauer sich niederlassen, in orchestra, Suet. Aug. 44, 1: inter patres, Tac. ann. 13, 54. – γ) zur Beratung-, zu Gericht sich niederlassen, Sitzung halten, v. der Volksversammlung in Athen, in theatro c., Cic. – v. den Senatoren in Rom, priusquam consideret quisque, Suet. – bes. v. den Richtern, ut primum iudices consederunt, Cic.: eos tres recuperatores considere iussit, Liv.: Argolicos duces mediis considere castris iussit et arbitrium litis traiecit in omnes, Ov.: c. certo anni tempore in finibus Carnutum in loco consecrato (v. den Druiden), Caes. – v. Jupiter als König u. Richter, consedit genitor tum deorum maximus, Phaedr. – m. ad u. Akk., ad ius dicendum (v. den Suffeten in Karthago), Liv.: ad causam cognoscendam (v. Diktator), Liv. – m. in (gegen, über) u. Akk., in hunc reum, Cic. – selten v. Beklagten, introductum in tabernaculum (Persea regem) adversus advocatos in consilium considere iussit, den zum Kriegsrat Berufenen gegenüber Platz zu nehmen, Liv. 45, 7. § 5. – δ) als milit. t. t., teils = in der Schlachtlinie sich in Anschlag niederlassen, sich in Anschlag legen, triarii sub vexillis considebant sinistro crure porrecto etc., Liv. 8, 8, 10. – teils = sich in Hinterhalt legen, Gabiniā viā occultum considere iubet, Liv.: in insidiis, Liv.: cum cohorte sua in insidiis loco obscuro, Liv.: cum parte (militum) occultum loco ad insidias opportuno, Liv.: inter virgulta, Sall.: in silva, Curt. – teils übh. = nach einem Marsche, auf der Flucht u. dgl. irgendwo sich lagern, sich festsetzen, Aufstellung nehmen, totam noctem itinere facto consedit, Sall.: hic consedit, Caes.: c. non longius mille passibus ab nostris munitionibus, Caes.: haud procul, Curt.: haud procul oppido stativisque hostium, Liv.: haud longe a mari prope Cirtam oppidum, Sall.: circiter duum milium intervallo ante eos, Sall.: contra eum duum milium spatio, Caes.: ad ripas Rheni, Caes.: proiectā palude ad ripas Sequanae e regione Lutetiae contra Labieni castra, Caes.: haud procul inde ad confluentes in ripis utriusque amnis, Liv.: sine centurione ullo apud Philomelium, Cic.: in eo colle, Sall.: propter Hannibalis copias, Enn. fr.: utrimque pro castris (v. zwei Heeren), Liv.: sub monte, Caes.: sub ipsis radicibus montium, Sall.: trans id flumen, Caes.: superioribus locis, Sall.: plebs in colle, qui sacer appellatur, armata consedit, Val. Max. – ε) auf eine kürzere od. längere Zeit an einem Orte sich niederlassen, sich festsetzen, wo seinen Aufenthalt nehmen, v. Seefahrern auch = wo anlegen, landen, hic an Antii, Cic.: Tarquiniis, Liv.: Cretae, Verg.: in Ubiorum finibus, Caes.: in hoc campo, Curt.: Atraciis in oris, Prop.: Latio, Verg.: Ausonio portu, Verg. – m. in u. Akk., in novam urbem, Curt. 7, 3 (14), 23. – insbes., v. Buhldirnen, tabernae, unde tabernariae, quod ibi soleant considere, Isid. 15, 2, 43.
b) v. lebl. Subjj., sich niedersetzen, niedersinken, in sich zusammensinken, zu Boden sinken, einsinken, deutsch auch bl. sich setzen, sich legen, sinken, sich senken, quae (Alpes) iam licet considant, Cic.: Ilion ardebat neque adhuc consederat ignis, Ov.: donec consideret pulvis, Curt.: ne considat (cutis), Cels. – m. in u. Abl., in Veliterno agro terra ingentibus cavernis consedit, Liv.: quo fit, ut per se singula intestina in suas sedes reducantur et in his considant, Cels.: cum omnia sacra profanaque in ignem considerent, Tac. – m. in od. intra u. Akk., Arpini terra campestri agro in ingentem sinum consedit, Liv.: omne mihi visum considere in ignes Ilium, Verg.: quae excesserunt intra uterum considunt, Cels.
II) übtr.: a) v. leb. Wesen: α) gleichs. sich niederlassen, wo Platz nehmen, c. in otio, sich der Muße hingeben, Cic.: secedere et in alia parte considere, auf eine andere Seite (mit seiner Meinung) treten, Sen. – β) (συνιζάνειν) gleichs. durch Verlust des moral. Haltes zu Boden sinken, totam videmus consedisse urbem luctu, durch Trauer niedergeschlagen, in Trauer versunken ist, Verg. Aen. 11, 350.
b) v. lebl., bes. abstr. Subjj.: α) gleichs. sich nie derlassen, wo Platz nehmen od. greifen, eine bleibende Stätte finden, sich festsetzen, sich einnisten, quorum (ludorum) religio tanta est, ut ex ultimis terris arcessita in hac urbe consederit, Cic.: improbitas, si cuius in mente consedit, Cic. – β) gleichs. sinken, teils durch Abnahme der intensiven Stärke, sich legen, motus (Aufruhr) consedit, Liv. epit.: quia praesentia satis consederant, da für jetzt die Ruhe hinlänglich gesichert war, Tac. – ardor animi consedit, Cic.: cum iam consedisset ferocia ab re bene gesta, Liv.: ubi primus terror ab necopinato visu consedit, Liv.: alcis furor consedit, Cic.: omnis quae me urgebat de re publica cura consedit, Cic. – teils durch Abnahme der Geltung, in Vergessenheit sinken, consedit utriusque nomen in quaestura, Cic. Mur. 18. – γ) gleichs. sich senken, v. der Rede, abfallen, sich verlaufen, sich zu Ende neigen, ut eorum verborum iunctio... varie distincteque considat, Cic. de or. 3, 191. – / Perfekt-Form considerat, Enn. sat. 14: considerant, Tac. ann. 1, 30: consideramus, Plin. ep. 6, 20, 14. Gell. 5, 4, 1. Vgl. Wagner Verg. ecl. 7, 1 not. crit. Neue-Wagener Formenl.3 Bd. 3. S. 415.
-
5 considero
cōnsīdero, āvī, ātum, āre (con u. sidus, wie contemplor von con u. templum), beaugenscheinigen, in Augenschein nehmen, beschauen, besichtigen = mit kritischem, prüfendem Blicke etw. sich betrachten, sich ansehen, sich besehen, bes. um sich ein Urteil über den betrachteten Ggstd. zu bilden, a) eig.: α) m. Acc., haec aspecta... contempla... considera, Plaut.: accessit ad argentum; contemplari unumquidque otiose et considerare coepit, Cic.: iste ait se velle illud (candelabrum) etiam atque etiam considerare; nequaquam se esse satiatum, Cic.: trullam gemmeam diligentius c., Cic.: c. opus pictoris, Cic.: arma, Auct. b. Afr.: caelum, Val. Max.: lucentia sidera (bei astronom. Erörterungen), Gell.: pallium diligentius (v. Käufer), Petr.: u. so feminas diligenter ac lente mercantium more, Suet. – cum vos considero, milites, Sall. – β) m. folg. Acc. u. Infin., cum pampinos et folia decidere considerassent (wahrgenommen hatten), Col. 11, 2, 67. – γ) m. folg. indir. Fragesatz: num tamen exciderit ferrum, considerat, hastae, Ov. met. 12, 105. – b) übtr., mit geistigem Blicke in (Betracht) Betrachtung od. in Überlegung ziehen, reiflich überlegen, wohl erwägen od. beachten, beherzigen, auch m. dem Zus. secum, cum animo suo, secum in animo, α) m. Acc.: cum egomet nunc mecum in animo vitam tuam considero, Ter.: c. secum eos————casus, in quibus etc., Cic.: res atque pericula nostra, Sall.: tempus anni, Cels.: c. se, einen prüfenden Blick auf sich werfen, Phaedr. – m. ex u. Abl. (nach), age nunc ex ipsius Chrysogoni iudicio Rosciorum factum consideremus, Cic.: alqd ex se et ex sua natura, Cic. – β) m. folg. indir. Fragesatz: considerate cum animis vestris vosmet ipsi, ecquem putetis, Cic.: Cretam ad Gortynios venit, ut ibi, quo se conferret, consideraret, Nep.: videas etiam atque etiam et consideres, quid agas, quo progrediare, quem hominem et quā ratione defendas, Cic.: equidem primum considerare soleo, postuletne causa, Cic.: non quando coepisset febris, sed quando desisset, considerabat, Cels.: finitimos hostes an amicos esse velis considera, Curt.: considerandum autem est, maiorne eius modus, an exiguus sit, Cels.: nunc quaeso considera, nobis oppressis utrum firmiorem te ad resistendum, an finem belli futurum putes, Sall. fr. – γ) m. ut od. ne u. Konj., s. Col. 2, 2, 17; 8, 5, 9. Cic. de off. 1, 21, 73. – δ) m. de u. Abl. = über etw. seine Betrachtung anstellen (s. Mencken Observv. p. 178 sq. eine Menge Beispiele), cum de me ipso ac de meis te considerare velim, Cic.: considerabis etiam de Tusculano, Cic.: nunc de praemiis consideremus, Cic.: his de rebus velim cum Pomponio consideretis, Cic. – u. (unpers.) id, de quo consideratur, Cic. – ε) absol., quom considero, Plaut. trin. 404: ille (ait) se considerare velle, Cic. ep. 10,————16, 1.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > considero
-
6 consido
cōn-sīdo, sēdī, sessum, ere, sich niedersetzen, absol., od. m. Ang. wo? durch Advv. od. Praepp., od. durch Genet. od. Abl. loc., 1) eig.: a) v. leb. Wesen (Ggstz. surgere, consurgere, excitari, d.i. aufstehen, sich erheben, od. ambulare, umhergehen; u. Perf. consedisse, Ggstz. stare, stehen), leniter ambulare, hinc considere opus est, Cels.: pastor nec recubet nec considat, Col.: legati considere iussi, Curt. – gew. m. Ang. wo? cur non hic corulis mixtas inter considimus ulmos? Verg.: in ara, Nep.: in arbore od. in foro (v. Bienenschwarm), Liv.: apud Sigillaria in libraria, Gell.: in atrio, Val. Max.: in molli herba, Verg.: in conspectu (Angesicht gegen Angesicht = einander gegenüber), Cic.: in lecto alcis, Val. Max.: in sede alcis, Liv.: in sedili alto, Cels.: in aurea sella, in curuli sella, Aur. Vict.: in turre (v. einem Vogel), Curt.: sub arguta ilice, Verg.: super eum cumulum, Cic.: propius ipsum, Curt. – positis sedibus, Liv.: ante foros longis scamnis, Ov.: tergo tauri, Ov. – zugl. m. Dat. pers., dormienti in labellis (v. Bienen), Cic.: ei ius dicenti in capite (v. einem Spechte), Val. Max.: Romano repente in galea (v. einem Raben), Liv.: ingredienti cum fascibus forum dexteriore umero (v. einem Adler), Suet. – zugl. m. cum u. Abl., hoc poteras mecum considere saxo, Ov. – So nun bes.: α) zu gelehrter Unterhaltung sich wo niederlassen, si vi-————detur, hic considamus in umbra, Cic.: c. eodem in spatio, Cic.: in propatulo propter Platonis statuam, Cic. – Passiv unpers., in silvam venitur et ibi magna cum audiendi exspectatione considitur, Cic. – β) im Theater usw. als Zuschauer sich niederlassen, in orchestra, Suet. Aug. 44, 1: inter patres, Tac. ann. 13, 54. – γ) zur Beratung-, zu Gericht sich niederlassen, Sitzung halten, v. der Volksversammlung in Athen, in theatro c., Cic. – v. den Senatoren in Rom, priusquam consideret quisque, Suet. – bes. v. den Richtern, ut primum iudices consederunt, Cic.: eos tres recuperatores considere iussit, Liv.: Argolicos duces mediis considere castris iussit et arbitrium litis traiecit in omnes, Ov.: c. certo anni tempore in finibus Carnutum in loco consecrato (v. den Druiden), Caes. – v. Jupiter als König u. Richter, consedit genitor tum deorum maximus, Phaedr. – m. ad u. Akk., ad ius dicendum (v. den Suffeten in Karthago), Liv.: ad causam cognoscendam (v. Diktator), Liv. – m. in (gegen, über) u. Akk., in hunc reum, Cic. – selten v. Beklagten, introductum in tabernaculum (Persea regem) adversus advocatos in consilium considere iussit, den zum Kriegsrat Berufenen gegenüber Platz zu nehmen, Liv. 45, 7. § 5. – δ) als milit. t. t., teils = in der Schlachtlinie sich in Anschlag niederlassen, sich in Anschlag legen, triarii sub vexillis considebant sinistro crure porrecto etc., Liv. 8, 8, 10. – teils = sich in————Hinterhalt legen, Gabiniā viā occultum considere iubet, Liv.: in insidiis, Liv.: cum cohorte sua in insidiis loco obscuro, Liv.: cum parte (militum) occultum loco ad insidias opportuno, Liv.: inter virgulta, Sall.: in silva, Curt. – teils übh. = nach einem Marsche, auf der Flucht u. dgl. irgendwo sich lagern, sich festsetzen, Aufstellung nehmen, totam noctem itinere facto consedit, Sall.: hic consedit, Caes.: c. non longius mille passibus ab nostris munitionibus, Caes.: haud procul, Curt.: haud procul oppido stativisque hostium, Liv.: haud longe a mari prope Cirtam oppidum, Sall.: circiter duum milium intervallo ante eos, Sall.: contra eum duum milium spatio, Caes.: ad ripas Rheni, Caes.: proiectā palude ad ripas Sequanae e regione Lutetiae contra Labieni castra, Caes.: haud procul inde ad confluentes in ripis utriusque amnis, Liv.: sine centurione ullo apud Philomelium, Cic.: in eo colle, Sall.: propter Hannibalis copias, Enn. fr.: utrimque pro castris (v. zwei Heeren), Liv.: sub monte, Caes.: sub ipsis radicibus montium, Sall.: trans id flumen, Caes.: superioribus locis, Sall.: plebs in colle, qui sacer appellatur, armata consedit, Val. Max. – ε) auf eine kürzere od. längere Zeit an einem Orte sich niederlassen, sich festsetzen, wo seinen Aufenthalt nehmen, v. Seefahrern auch = wo anlegen, landen, hic an Antii, Cic.: Tarquiniis, Liv.: Cretae, Verg.: in Ubiorum finibus, Caes.: in hoc campo, Curt.: Atraciis————in oris, Prop.: Latio, Verg.: Ausonio portu, Verg. – m. in u. Akk., in novam urbem, Curt. 7, 3 (14), 23. – insbes., v. Buhldirnen, tabernae, unde tabernariae, quod ibi soleant considere, Isid. 15, 2, 43.b) v. lebl. Subjj., sich niedersetzen, niedersinken, in sich zusammensinken, zu Boden sinken, einsinken, deutsch auch bl. sich setzen, sich legen, sinken, sich senken, quae (Alpes) iam licet considant, Cic.: Ilion ardebat neque adhuc consederat ignis, Ov.: donec consideret pulvis, Curt.: ne considat (cutis), Cels. – m. in u. Abl., in Veliterno agro terra ingentibus cavernis consedit, Liv.: quo fit, ut per se singula intestina in suas sedes reducantur et in his considant, Cels.: cum omnia sacra profanaque in ignem considerent, Tac. – m. in od. intra u. Akk., Arpini terra campestri agro in ingentem sinum consedit, Liv.: omne mihi visum considere in ignes Ilium, Verg.: quae excesserunt intra uterum considunt, Cels.II) übtr.: a) v. leb. Wesen: α) gleichs. sich niederlassen, wo Platz nehmen, c. in otio, sich der Muße hingeben, Cic.: secedere et in alia parte considere, auf eine andere Seite (mit seiner Meinung) treten, Sen. – β) (συνιζάνειν) gleichs. durch Verlust des moral. Haltes zu Boden sinken, totam videmus consedisse urbem luctu, durch Trauer niedergeschlagen, in Trauer versunken ist, Verg. Aen. 11, 350.b) v. lebl., bes. abstr. Subjj.: α) gleichs. sich nie-————derlassen, wo Platz nehmen od. greifen, eine bleibende Stätte finden, sich festsetzen, sich einnisten, quorum (ludorum) religio tanta est, ut ex ultimis terris arcessita in hac urbe consederit, Cic.: improbitas, si cuius in mente consedit, Cic. – β) gleichs. sinken, teils durch Abnahme der intensiven Stärke, sich legen, motus (Aufruhr) consedit, Liv. epit.: quia praesentia satis consederant, da für jetzt die Ruhe hinlänglich gesichert war, Tac. – ardor animi consedit, Cic.: cum iam consedisset ferocia ab re bene gesta, Liv.: ubi primus terror ab necopinato visu consedit, Liv.: alcis furor consedit, Cic.: omnis quae me urgebat de re publica cura consedit, Cic. – teils durch Abnahme der Geltung, in Vergessenheit sinken, consedit utriusque nomen in quaestura, Cic. Mur. 18. – γ) gleichs. sich senken, v. der Rede, abfallen, sich verlaufen, sich zu Ende neigen, ut eorum verborum iunctio... varie distincteque considat, Cic. de or. 3, 191. – ⇒ Perfekt-Form considerat, Enn. sat. 14: considerant, Tac. ann. 1, 30: consideramus, Plin. ep. 6, 20, 14. Gell. 5, 4, 1. Vgl. Wagner Verg. ecl. 7, 1 not. crit. Neue-Wagener Formenl.3 Bd. 3. S. 415. -
7 citerior
citerior ōris, and citimus, adj. comp. and sup. [citer from cis], on this side: citerior provincia, Cs.: Hispania, C., N.—Nearer, next: (stella) ultima a caelo, citima terris.—Fig.: humana et citeriora considerat: ut ad haec citeriora veniam. -
8 cat's eye
s crisoberil d'ull de gat, cimòfana, ull de gatDef. del Termcat: Varietat translúcida o opaca de crisoberil que presenta l'efecte d'ull de gat per les inclusions internes que conté, formades per canals molt fins i orientats paral·lelament.Nota: El sintagma ull de gat fa referència a la similitud del color i de l'efecte òptic amb l'ull de gat. Tot i que hi ha altres gemmes que presenten aquest efecte òptic, aquest sintagma s'utilitza per a referir-se específicament al crisoberil d'ull de gat. La denominació cimòfana prové dels mots grecs kyma, 'onda', i psainein, 'aparentar'. El sintagma ull de gat oriental és considerat obsolet.Formes desestimades: cimòfan; cimofana; ull de gat oriental -
9 cat's-eye chrysoberyl
s crisoberil d'ull de gat, cimòfana, ull de gatDef. del Termcat: Varietat translúcida o opaca de crisoberil que presenta l'efecte d'ull de gat per les inclusions internes que conté, formades per canals molt fins i orientats paral·lelament.Nota: El sintagma ull de gat fa referència a la similitud del color i de l'efecte òptic amb l'ull de gat. Tot i que hi ha altres gemmes que presenten aquest efecte òptic, aquest sintagma s'utilitza per a referir-se específicament al crisoberil d'ull de gat. La denominació cimòfana prové dels mots grecs kyma, 'onda', i psainein, 'aparentar'. El sintagma ull de gat oriental és considerat obsolet.Formes desestimades: cimòfan; cimofana; ull de gat oriental -
10 considerate
adj considerat -ada -
11 cymophane
s crisoberil d'ull de gat, cimòfana, ull de gatDef. del Termcat: Varietat translúcida o opaca de crisoberil que presenta l'efecte d'ull de gat per les inclusions internes que conté, formades per canals molt fins i orientats paral·lelament.Nota: El sintagma ull de gat fa referència a la similitud del color i de l'efecte òptic amb l'ull de gat. Tot i que hi ha altres gemmes que presenten aquest efecte òptic, aquest sintagma s'utilitza per a referir-se específicament al crisoberil d'ull de gat. La denominació cimòfana prové dels mots grecs kyma, 'onda', i psainein, 'aparentar'. El sintagma ull de gat oriental és considerat obsolet.Formes desestimades: cimòfan; cimofana; ull de gat oriental -
12 delicate
adj delicat, fi, suau, subtil | exquisit, refinat | fràgil | atent, considerat | malaltís -issa -
13 kind
-
14 oriental cat's eye
s crisoberil d'ull de gat, cimòfana, ull de gatGemmologia Varietat translúcida o opaca de crisoberil que presenta l'efecte d'ull de gat per les inclusions internes que conté, formades per canals molt fins i orientats paral·lelament.Nota: El sintagma ull de gat fa referència a la similitud del color i de l'efecte òptic amb l'ull de gat. Tot i que hi ha altres gemmes que presenten aquest efecte òptic, aquest sintagma s'utilitza per a referir-se específicament al crisoberil d'ull de gat. La denominació cimòfana prové dels mots grecs kyma, 'onda', i psainein, 'aparentar'. El sintagma ull de gat oriental és considerat obsolet.Formes desestimades: cimòfan; cimofana; ull de gat oriental -
15 qua
adv i prep com a, en tant que, considerat com a -
16 thoughtful
adj pensarós -osa, meditabund | considerat -ada, atent, sol·lícit -
17 citer
cĭter, tra, trum ( comp. citerior; sup. citimus; most freq. in comp.; in posit. only Cato ap. Prisc. pp. 589 and 999 P.; and Afran. ap. Prisc. p. 607 ib.), adj. [cis].I.On this side:II. A.citer agnus (ager) alligatus ad sacra erit, Cato ap. Prisc. pp. 599 and 989 P.: alter ulteriorem Galliam decernit cum Syriā, alter citeriorem,
Cic. Prov. Cons. 15, 36:citerior provincia (i. e. Gallia Cisalpina),
Caes. B. G. 1, 10:in Galliā citeriore,
id. ib. 1, 24; Hirt. B. G. 8, 23; Suet. Caes. 56:citerior Hispania,
Varr. R. R. 1, 57, 2; Cic. Att. 12, 37, 4; Nep. Cat. 2, 1; Plin. 3, 1, 2, § 6:Arabia,
Plin. 6, 34, 39, § 213:Oceanus,
Flor. 4, 12, 46:ripa,
Vell. 2, 107, 1.—In space:2.(stella) ultima a caelo, citima terris,
Cic. Rep. 6, 16, 16; id. Univ. 7 fin.:citima Persidis (sc. loca),
Plin. 6, 34, 39, § 213. —Trop.:B.deduc orationem tuam de caelo ad haec citeriora,
Cic. Rep. 1, 21, 34:quantā animi tranquillitate humana et citeriora considerat,
id. Tusc. 5, 25, 71:ut ad haec citeriora veniam et notiora nobis,
id. Leg. 3, 2, 4:nam citeriora nondum audiebamus,
id. Fam. 2, 12, 1; Val. Max. 3, 8, 1; 9, 12, 6:citerioris vitae minister,
private, domestic, Amm. 14, 1, 7.—In time (post-Aug.), earlier, sooner:C.Africano consulatus citerior legitimo tempore datus est,
Val. Max. 8, 15, 1; 6, 3, 11:in antiquius citeriusve,
Vell. 1, 17, 2:citeriore die (opp. longiore),
Dig. 23, 4, 15.—In measure or degree, small, little:III.citerior tamen est poena quam scelus,
Quint. Decl. 299; Val. Max. 8, 7, ext. 10.— Advv.: comp. cĭtĕrĭus, less:citerius debito resistere,
Sen. Ira, 1, 16, 11; sup. cĭtĭmē, least, acc. to Prisc. p. 1016 P.—Hence,A.cī̆trā, adv. and prep. with acc., on this side, on the hither or nearer side (opp. to ultra; more freq. than cis, q. v.).1.Prop.(α).Adv.:(β).(dextera) nec citra mota nec ultra,
neither this way nor that, Ov. M. 5, 186; cf.:ultra citraque pervolare,
Plin. 10, 23, 31, § 61:citra est Oglasa,
id. 3, 6, 12, § 80; 6, 11, 12, § 30:citra fuere margines,
id. 2, 17, 14, § 73.—With acc.:2.Germani qui essent citra Rhenum,
Caes. B. G. 6, 32:is locus est citra Leucadem stadia CXX.,
Cic. Fam. 16, 2; so,citra Veliam,
id. Att. 16, 7, 5:citra mare,
Hor. S. 2, 8, 47:mare citra,
id. ib. 1, 10, 31:citra flumen intercepti,
Liv. 21, 48, 6:citra Tauri juga,
id. 38, 48, 1 al. —With verbs of motion: ut exercitum citra flumen Rubiconem educeret,
Cic. Phil. 6, 3, 5:ut omnes citra flumen eliceret,
Caes. B. G. 6, 8; Liv. 21, 54, 4; Hor. S. 1, 1, 106.—(Acc. to citer, II.) Of that which takes [p. 345] place, or is within a fixed boundary, and yet does not reach that boundary, within, beneath, short of, less than.(α).Adv.:(β).non erit necesse id usque a capite arcessere: saepe etiam citra licet,
not so far, Cic. Top. 9, 39:paucis citra milibus lignatores ei occurrunt,
Liv. 10, 25, 4:citra quam proxime fuerint (defectus lunae),
Plin. 2, 13, 10, § 86:citra exsultare,
id. 17, 22, 35, § 180: tela citra cadebant (i. e. did not reach the Romans), Tac. H. 3, 23.—With acc.:b.nec a postremā syllabā citra tertiam,
before the third syllable, Cic. Or. 18, 58 (cf. Quint. 1, 5, 30: acuta intra numerum trium syllabarum continetur); id. 8, 6, 76:cur Veneris stella numquam longius XLVI. portibus ab sole... abscedant, saepe citra eas ad solem reciprocent,
Plin. 2, 17, 14, § 72; 2, 17, 15, § 77.—Trop.(α).Adv. of measure:(β).neve domi praesume dapes et desine citra Quam capias paulo,
Ov. A. A. 3, 757; cf.:culta citra quam debuit illa,
id. P. 1, 7, 55.—With acc.: pronepos ego regis aquarum;c.Nec virtus citra genus est,
is not behind my family, Ov. M. 10, 607:glans cum citra satietatem data est,
not to satiety, Col. 7, 6, 5; cf. id. 9, 13, 2; so,fatigationem,
Cels. 1, 2; cf. Plin. 19, 8, 54, § 171:scelus,
Ov. Tr. 5, 8, 23:citra necem tua constitit ira,
id. ib. 2, 127:usus citra intellectum acrimoniae,
Plin. 19, 8, 54, § 171. —In time (with acc. rare;3.perh. not anteAug.): citra Kalendas Octobris,
Col. 2, 8, 3; cf. Gell. 12, 13:Trojana tempora,
Ov. M. 8, 365:juventam,
id. ib. 10, 84:temporis finem,
Dig. 49, 16, 15.—Since the Aug. per. (most freq. in Quint. and Pliny the elder; in the former more than twenty times), in gen. of that which does not belong to, is without, or beyond something, without, aside from, apart from, except, without regard to, setting aside (for the class. sine, praeter; hence the Gloss.: aneu sine, absque, praeter, citra, Gloss. Cyr.; citra dicha, chôris, ektos, Gloss. Phil.); with acc.:B.citra hoc experimentum multa sunt, quae, etc.,
Col. 2, 2, 20:plus usus sine doctrinā, quam citra usum doctrina valet,
Quint. 12, 6, 4:Phidias in ebore longe citra aemulum,
id. 12, 10, 9:vir bonus citra virtutem intellegi non potest,
id. 12, 2, 1; so,accusationem,
id. 7, 2, 26; 3, 8, 21; 7, 10, 3:tranare aquas citra docentem natura ipsa sciunt,
id. 2, 16, 13:citra invidiam,
Plin. 7, 29, 30, § 108:citra ullum aliud incommodum,
id. 2, 51, 52, § 137:citra dolorem,
id. 12, 17, 40, § 79; Plin. Ep. 2, 1, 4:morsum,
Plin. 8, 38, 57, § 136:vulnus,
id. 20, 21, 84, § 225 al.:citra fidem,
Tac. Agr. 1:citra speciem aut delectationem,
id. G. 16:citra Senatūs populique auctoritatem,
Suet. Caes. 28:commoda emeritorum,
id. Aug. 24:spem omnium fortuna cessit,
Flor. 3, 1, 2:etiam citra spectaculorum dies,
i.e. even out of the time of the established spectacles, Suet. Aug. 43:citra magnitudinem prope Ponto similis,
excepting its size, Mel. 1, 19, 17; Tac. Agr. 10; Quint. 2, 4, 22; so id. 7, 2, 13; Dig. 3, 6, 9: lana tincta fuco citra purpuras placet, Ov. Fragm. ap. Quint. 12, 10, 75.—Citra sometimes follows its case, Hor. S. 1, 1, 107; 1, 10, 31.—cī̆trō, adv. (orig. dat. sing.), always in the connection and position ultro citroque, ultro et citro, ultro ac citro, or without copula ultro citro (not ultroque citroque), hither and thither, this way and that, here and there, to and fro, from both sides, backwards and forwards, reciprocally; Fr. par ci par là, ça et là (in good prose):ultro ac citro commeare,
Varr. R. R. 3, 5, 16:sursum deorsum, ultro citro commeantibus,
Cic. N. D. 2, 23, 84: ultro citroque commeare, Auct. B. Afr. 20; Plin. 2, 38, 38, § 104; * Suet. Calig. 19; Lucr. 4, 32:qui ultro citroque navigarent,
Cic. Verr. 2, 5, 66, § 170:cursare ultro et citro,
id. Rosc. Am. 22, 60 (in Prisc. p. 1011 P., perh. only from memory written ultro citroque):bis ultro citroque transcurrerunt,
Liv. 40, 40, 7 al.:cum saepe ultro citroque legati inter eos mitterentur,
Caes. B. G. 1, 42; id. B. C. 1, 20; Liv. 5, 8, 6:multis verbis ultro citroque habitis,
Cic. Rep. 6, 9, 9; cf. Liv. 9, 45, 2; 7, 9, 2:beneficiis ultro citro datis acceptisque,
Cic. Off. 1, 17, 56:ut obsides ultro citroque darentur,
Liv. 44, 23, 2:datā ultro citroque fide,
id. 29, 23, 5:inplicati ultro et citro vel usu diuturno vel etiam officiis,
Cic. Lael. 22, 85 Klotz N. cr.: alternatis ultro citro aestibus, Sen. Q. N. 4, 2, 29:ultro citroque versus,
Amm. 30, 3, 5. -
18 considero
con-sīdĕro, āvi, ātum, 1, v. a. [acc. to Corss. Nachtr. p. 43, from sidus, prop. to observe the stars; and so Paul. ex Fest. p. 42, 4, and 75, 8 Müll.; cf. desidero], to look at closely, attentively, carefully, to inspect, examine (class. in prose and poetry, esp. in the trop. signif.).I.Lit.:(β).contemplari unum quidque otiose et considerare coepit,
Cic. Verr. 2, 4, 15, § 33:candelabrum etiam atque etiam,
id. ib. 2, 4, 28, §65: argentum (with contemplari),
id. ib. 2, 4, 15, §33: opus (pictorum),
id. Off. 1, 41, 147:aliquem,
Sall. C. 58, 18:pallium diligentius,
Petr. 12, 3; cf. Cic. Verr. 2, 4, 27, § 63:feminas diligenter ac lente mercantium more,
Suet. Calig. 36:formam, quā ludum gladiatorium erat aedificaturus,
id. Caes. 31:lucentia sidera,
Gell. 2, 21, 2:spatium,
Ov. M. 3, 95 al. —With acc. and inf. as object, to observe, perceive (very rare):(γ).cum folia decidere considerassent (corresp. with videre and animadvertere),
Col. 11, 2, 67.—With a rel.-clause:II.num tamen exciderit ferrum considerat, hastae,
Ov. M. 12, 105.—Trop., to consider maturely, to reflect, contemplate, meditate; constr. with the acc., with de, a rel.-clause, ut, or absol.(α).With acc.:(β).mecum in animo vitam tuam,
Ter. Heaut. 2, 4, 5; so,eos casus mecum ipse,
Cic. Tusc. 5, 1, 3:reliquum est, quod ipsae optime considerabitis, vestri similes feminae sintne Romae,
id. Fam. 14, 14, 1:res atque pericula nostra,
Sall. C. 52, 2:simul ipse qui suadet considerandus est,
Tac. H. 2, 76.— With ex:Rosciorum factum ex ipsius Chrysogoni judicio,
Cic. Rosc. Am. 37, 108. —With aliquid ex aliquā re:aliquid ex se et ex suā naturā,
Cic. Inv. 1, 10, 14; 2, 58, 176.—With de:(γ).cum de me ipso ac de meis te considerare velim,
Cic. Att. 7, 13, 3:his de rebus velim cum Pomponio consideretis,
id. ib. 14, 14, 2:de quā (intercessione) isti ipsi considerabunt,
id. Imp. Pomp. 19, 58:de totā re,
id. Att. 12, 24, 1.— Impers.:quale sit id, de quo consideretur,
inquiry is made, Cic. Off. 3, 4, 18.—With rel.-clause:(δ).considerate cum vestris animis vosmet ipsi, ecquem putetis, etc.,
Cic. Verr. 2, 3, 12, § 29:sed velim consideres, quid faciendum putes,
id. Att. 7, 13, 3; id. Verr. 2, 5, 68, § 174; Liv. 45, 12, 5:consideres quid agas, quo progrediare, quem hominem et quā ratione defendas,
Cic. Verr 2, 5, 68, § 174; Sall. C. 20, 6; 44, 5; Quint. 8, 3, 15; 3, 8, 51 al.: finitimos hostes an amicos velis esse considera, Curt. 7, 8, 30.—So impers.:in quā (parte) quid juris sit consideratur,
Cic. Inv. 1, 11, 14.—With ut or ne, to take care, to be considerate (rare):(ε).considerandum erit, ut solum pingue sit,
Col. 2, 2, 17; so,ut lunā crescente id fiat,
id. 8, 5, 9.— Impers.:considerandum est, ne aut temere desperet, etc.,
Cic. Off. 1, 21, 73.—Absol.:A.ille se considerare velle (ait),
Cic. Fam. 10, 16, 1.—Hence,con-sīdĕranter, adv. (of the P. a. considerans. which is not used), = considerate, in a deliberate, considerate manner (post-Aug. and rare):B.agere,
Val. Max. 8, 1, Ambust. 2:cuneum deponere,
Pall. Febr. 17, 2.— Comp. considerantius, acc. to Fronto, p. 2194 P., but without voucher.— Sup. not in use.—consīdĕrātus, a, um, P. a., in acc. with 11., maturely reflected upon, considerate, circumspect, cautious, etc. (in good prose; most freq. in Cic.; not in Quint.).1.Of things:2.verbum consideratissimum, arbitror,
Cic. Font. 9, 19 (v. arbitror, II.):considerata atque provisa via vivendi,
id. Par. 5, 1, 34; cf.:considerata (et diligens) excogitatio faciendi aliquid aut non faciendi,
id. Inv. 2, 5, 18:nihil,
id. Har. Resp. 2, 3:factum,
id. Sull. 26, 72:ratio,
id. Inv. 2, 54, 164:tarditas,
id. Brut. 42, 154: facilitas parum considerata, Cod. Th. 8, 5, 19.— Comp.:consilium,
Cic. Att. 9, 2, a, 2.—Transf., as in Engl., to the person:homo,
Cic. Caecin. 1, 1; id. Quint. 3, 11:consideratus ac sapiens,
Plin. Pan. 44, 5:tardum pro considerato vocent,
Liv. 22, 39, 20.— Comp.: consideratior factus Caesar (with tardior), Auct. B. Afr. 73; cf.:unā in re paulo minus consideratus,
Cic. Quint. 3, 11.— Adv.: consīdĕrātē, considerately:fieri,
Cic. Quint. 16, 51; id. Off. 1, 38, 136:agere,
id. ib. 1, 27, 94 al.— Comp., Att. ap. Cic. Att. 9, 10, 9; Liv. 4, 45, 8; Suet. Caes. 77.— Sup., Cic. Att. 9, 10, 2. -
19 lacuo
1.lăquĕo, āvi, ātum, 1, v. a. [laqueus], to noose, ensnare, entangle ( poet. and in post-Aug. prose).I.Lit.:II.extentis laqueare profundum Retibus,
Manil. 5, 659:cassem Per senos circum usque sinus laqueabis,
i. e. to plait, Grat. Cyn. 40:corpus laqueatum et distentum,
Col. 6, 19, 3:laqueatis resistentium membris,
Amm. 31, 2, 9:laqueatis cruribus (elephantorum),
entangled, Sol. 20, 11.—Trop., to ensnare, etc.:2.si te forte oculi dextri laqueaverit error,
Juvenc. 1, 537.lăquĕo (or lăcŭo), āvi, ātum, 1, v. a. [laquear], to adorn with a panelled or fretted ceiling (perh. only in the part.): tectis caelatis lacuatis, panelled, fretted, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 35, 85 (Trag. v. 121 Vahl.); Serv. Verg. A. 1, 726:tecta,
Hor. C. 2, 16, 11:Jovis Capitolini templum, non laqueatum auro tantum, sed parietibus totis lammina inauratum,
Liv. 41, 20, 9; cf.:considerat templum, videt undique tectum pulcherrime laqueatum,
Cic. Verr. 2, 1, 51, § 133:laqueata tecta,
id. Leg. 2, 1, 2:cenationes laqueatae,
panelled dining - rooms, Suet. Ner. 31. -
20 laqueo
1.lăquĕo, āvi, ātum, 1, v. a. [laqueus], to noose, ensnare, entangle ( poet. and in post-Aug. prose).I.Lit.:II.extentis laqueare profundum Retibus,
Manil. 5, 659:cassem Per senos circum usque sinus laqueabis,
i. e. to plait, Grat. Cyn. 40:corpus laqueatum et distentum,
Col. 6, 19, 3:laqueatis resistentium membris,
Amm. 31, 2, 9:laqueatis cruribus (elephantorum),
entangled, Sol. 20, 11.—Trop., to ensnare, etc.:2.si te forte oculi dextri laqueaverit error,
Juvenc. 1, 537.lăquĕo (or lăcŭo), āvi, ātum, 1, v. a. [laquear], to adorn with a panelled or fretted ceiling (perh. only in the part.): tectis caelatis lacuatis, panelled, fretted, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 35, 85 (Trag. v. 121 Vahl.); Serv. Verg. A. 1, 726:tecta,
Hor. C. 2, 16, 11:Jovis Capitolini templum, non laqueatum auro tantum, sed parietibus totis lammina inauratum,
Liv. 41, 20, 9; cf.:considerat templum, videt undique tectum pulcherrime laqueatum,
Cic. Verr. 2, 1, 51, § 133:laqueata tecta,
id. Leg. 2, 1, 2:cenationes laqueatae,
panelled dining - rooms, Suet. Ner. 31.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
considerat — CONSIDERÁT adj. v. respectat. Trimis de siveco, 13.09.2007. Sursa: Sinonime … Dicționar Român
considérât — 3 p.s. Impar. subj. considérer … French Morphology and Phonetics
considerat — con|si|de|rat Mot Agut Adjectiu variable … Diccionari Català-Català
ВОПЛОЩЕНИЕ — [греч. ἐνσάρκωσις, лат. incarnatio], ключевое событие истории спасения, состоящее в том, что предвечное Слово (Логос), Сын Божий, Второе Лицо Пресв. Троицы, восприняло человеческую природу. Вера в факт В. служит основанием христ. исповедания… … Православная энциклопедия
metropolă — METRÓPOLĂ, metropole, s.f. 1. Nume dat marilor oraşe ale lumii (de obicei capitale de state), 2. Oraş sau stat antic, considerat în raport cu coloniile sale. 3. Stat considerat în raport cu coloniile sale. [acc. şi: metropólă] – Din fr. métropole … Dicționar Român
favorit — FAVORÍT, Ă, favoriţi, te, adj., subst. I. adj. Care este preferat de cineva, pe care cineva îl place mai mult. Mâncare favorită. II. s.m. şi f. 1. Persoană iubită sau preţuită cu predilecţie de cineva. ♦ spec. Persoană care se bucură de protecţia … Dicționar Român
impietate — IMPIETÁTE, impietăţi, s.f. Lipsă de respect faţă de ceva considerat sfânt; p. gener. atitudine jignitoare, lipsită de respect faţă de cineva sau de ceva care merită întreaga consideraţie; sacrilegiu. [pr.: pi e ] – Din fr. impiété, lat. impietas … Dicționar Român
pelerinaj — PELERINÁJ, pelerinaje, s.n. Călătorie pe care credincioşii o fac într un loc considerat sfânt. ♦ Călătorie făcută într un loc renumit (din punct de vedere istoric sau cultural). ♦ p. gener. Călătorie, plimbare (în diverse locuri). ♦ Trecere… … Dicționar Român
totem — TOTÉM, totemuri, s.n. 1. Animal, plantă sau, rar, obiect considerat de unele triburi primitive ca strămoş şi protector al populaţiei respective şi venerat ca atare. 2. Imagine, reprezentată de obicei sculptural, a unui totem (1). [pl. şi: (m.)… … Dicționar Român
Philosophy — • Detailed article on the history of the love of wisdom Catholic Encyclopedia. Kevin Knight. 2006. Philosophy Philosophy † … Catholic encyclopedia
bun — BUN, Ă, (I VIII) buni, e, adj., s.m. şi f., (IX) bunuri, s.n., (X) adv. I. adj. Care are calităţi. 1. Care face în mod obişnuit bine altora, care se poartă bine cu alţii; binevoitor. ♢ expr. Bun la inimă = milostiv. Bun, rău = oricum ar fi.… … Dicționar Român