-
1 SUBSTANTIA CONIUNCTA
conjunct substance - соединенная субстанция; являющаяся результатом соединения формы и материи. -
2 ne
ne ne (c conjunct.) чтобы не -
3 ne
ne ne (c conjunct.) как бы не -
4 ac
ac, Conjunct., s. at-que.
-
5 ac
ac, Conjunct., s. atque. -
6 demum
dēmum (also demus, like prorsus, quorsus, rursus, deorsus, Liv. Andr. ap. Paul. ex Fest. p. 70, 8 Müll.; Plaut. Trin. 3, 3, 51 Ritschl and Brix), adv. [a sup. form from de, downmost; cf.: sub, summus], used to give prominence to an idea in opposition to or restriction of another, at length, at last, not till then; just, precisely; only, etc.I.In Latin of every period and description of writing (for syn. cf.: tandem, denique, postremum, primo).A.Enclitically with pronouns, like adeo (but less freq.), just, precisely, especially, exactly, indeed; also translated by an emphasis of the pronoun:(β).id demum lepidumst,
Plaut. Pers. 2, 3, 14; cf.:sic sentio, id demum aut potius id solum esse miserum, quod turpe sit,
Cic. Att. 8, 8 init.:idem velle atque idem nolle, ea demum firma amicitia est,
Sall. C. 20, 4; cf. id. ib. 12 fin.:relinquere aculeum in audientium animis is demum potest, qui, etc.,
Plin. Ep. 1, 20, 18:tamquam ad eam linguam demum natus esset,
Quint. 6 prooem. §11: me fortuna hac demum voluit consistere terra,
Verg. A. 1, 629; cf. id. ib. 2, 743 al.:ille demum antiquis est adulescens moribus,
Plaut. Capt. 1, 2, 20:per quaedam parva sane, si ipsa demum aestimes, ducunt,
Quint. 1, 10, 5:vos demum, ut video, legem antiquastis sine tabella. Sed ego, etc.,
Cic. Leg. 3, 17, 38 (but Bait. vos quidem):quae demum causae secundam valetudinem praestent, Cels. praef.: jam vero exsilium, si rerum naturam, non ignominiam nominis quaerimus, quantum demum a perpetua peregrinatione differt?
Cic. Tusc. 5, 37, 107:sciscitando eo demum pervenit, ut haud procul esset, quin Remum agnosceret,
Liv. 1, 5 fin. —Strengthened by a preceding verum enim vero, or a following profecto:(γ).verum enim vero id demum juvat, si quem, etc.,
Ter. Ad. 2, 3, 2; Sall. C. 2, 9; cf. Liv. 4, 4:is demum profecto vitam aequa lance pensitabit, etc.,
Plin. 7, 7, 5.—Separated from the pronoun:B.hoc est demum quod percrucior,
Plaut. Bac. 5, 1, 13:illa seges demum,
Verg. G. 1, 47.—Enclitically with the adverbs nunc, tum, or tunc, post, modo, jam, ibi, sic, etc.; just, precisely, not till; also freq. expressed by more strongly accenting those particles.—a.Nunc demum, Gr. nun dê, now, now at length, at last (cf.: nunc adeo, under 2. adeo, no. B. 2. c.):(β).nunc demum ego cum illa fabulabor libere,
Plaut. Poen. 5, 3, 40;so with scio,
id. Epid. 3, 4, 22; id. Mil. 2, 6, 62;with intellego,
Ter. Heaut. 2, 3, 12; cf.:nunc demum rescribo iis litteris, quas, etc.,
Cic. Att. 16, 3; and:undevicesimo aetatis anno dicere in foro coepi et nunc demum, quid praestare debeat orator, adhuc tamen per caliginem video,
yet it is only now that I am at length beginning to see, Plin. Ep. 5, 8, 8 et saep.—In Plautus with following conjunctions, cum, quoniam, etc.:(γ).nunc demum a me insipienter factum esse arbitror, Cum rem cognosco,
Plaut. Mil. 2, 6, 80; cf. id. Rud. 4, 4, 78.—Separated by pol, edepol, or other words:b.nunc pol demum ego sum liber,
Plaut. Cas. 4, 4, 14:nunc edepol demum in memoriam regredior, cum cogito, etc.,
id. Capt. 5, 4; 25; id. Cas. 4, 4, 14; id. Aul. 1, 2, 1:heu, nunc misero mihi demum Exsilium infelix!
Verg. A. 10, 849.—Tum demum, then at length, then indeed (so most freq., esp. in the historians;(β).in Caes. only in this connection): tum demum Liscus oratione Caesaris adductus, etc.,
Caes. B. G. 1, 17; 1, 50, 2; 1, 51, 2; Liv. 2, 20; 3, 12; Plin. Ep. 6, 20, 6; Verg. A. 6, 330; 573; id. G. 3, 205; Ov. F. 4, 615 et saep.:utraque re satis experta tum demum consules,
Liv. 2, 29.—With foll. conjunct. ubi, si, cum, etc. (and in Plautus also separate; cf. above, no. 1. b. and c.):c.ubi expolivero, Magis hoc tum demum dices,
Plaut. Poen. 1, 1, 61; Sall. J. 46; Cels. 7, 27 fin.:si id facies, tum demum scibis, etc.,
Plaut. Mil. 4, 8, 56; id. Men. 2, 2, 71; Cic. Rep. 1, 24; cf. with quodsi, Att. ap. Cic. Att. 9, 10, 4:ac tum demum, cum medium tenuere, etc.,
Plin. Ep. 8, 20, 7:tum tu igitur demum id adulescenti aurum dabis, Ubi, etc.,
Plaut. Trin. 3, 3, 52.—Once in this connection demum alone:servata res est demum, si illam videro,
Plaut. Merc. 5, 2, 68.—Tunc demum (cf. Drak. Liv. 41, 3, 5):d.tunc demum intelleges, etc.,
Sen. Ep. 121; Suet. Calig. 9; Vulg. Gen. 41, 9; and with cum, Col. praef. fin.;with ubi,
Cels. 3, 6, and 10.—Post demum, afterwards, not till after:e.post eum demum huc cras adducam,
Plaut. As. 5, 2, 65:post igitur demum, etc.,
id. Amph. 3, 1, 16.—With post as praep.: unas enim post idus Martias, Asin. Pollio ap. Cic. Fam. 10, 31, 4:post biduum demum,
Suet. Aug. 10 fin. —Modo demum, only now, now for the first time:f.modone id demum sensti,
Ter. And. 5, 3, 11.—Jam demum, now at last, now (cf. dê... êdê, Eurip. Suppl. 980;g.Troad. 235),
Ov. Tr. 2, 8.—Ibi demum, just there:h.illic ibi demum'st locus, ubi, etc.,
Plaut. Capt. 5, 4, 3; Quint. 10, 3, 13:ibi demum morte quievit,
Verg. A. 9, 445; cf. id. ib. 1, 629; Stat. Th. 2, 474; id. Silv. 2, 3, 14; cf.also ibi demum, of time,
Ter. Hec. 1, 2, 53.—Sic demum:k.sic demum socios consumpta nocte reviso,
Verg. A. 2, 795; 6, 154.—Ita demum, Vulg. 2 Mac. 6, 15.—2.With the abl. temp. or absol.:C.ego novus maritus anno demum quinto et sexagesimo fiam?
Ter. Ad. 5, 8, 15:decimo demum pugnavimus anno,
Ov. M. 13, 209:quarta vix demum exponimur hora,
Hor. S. 1, 5, 23:hieme demum,
Plin. Ep. 7, 2, 2:pontificatum maximum, quem numquam vivo Lepido auferre sustinuerat, mortuo demum suscepit,
Suet. Aug. 31; cf.:appellato demum collegio obtinuit,
id. Caes. 23:his demum exactis,
Verg. A. 6, 637:noctu demum rex recessit,
Curt. 7, 11, 20.—And once with the nominative of the part. perf.:damnatus demum, vi coactus reddidit Mille et ducentos Philippos,
i. e. not until condemned, Plaut. Bac. 2, 4, 38.—To add emphasis to the idea contained in a proposition, in fact, in very truth, certainly, indeed (rare):II.ea sunt enim demum non ferenda in mendacio, quae, etc.,
Cic. Rep. 2, 15:immemor est demum, nec frugum munere dignus, qui, etc.,
Ov. M. 15, 122; Quint. 10, 6, 5;so to strengthen a comparative (cf.: adeo, etiam): latius demum ire,
further yet, Plaut. Most. 3, 2, 156:num expositio haec longior demum esse debeat,
Quint. 4, 2, 79.—In postAug. Latin.A.Only, solely, exclusively ( = duntaxat, tantum, solum, tantummodo, modo): ne vulgarem viam ingressus, alienis demum vestigiis insisterem, Quint. prooem. § 3; id. 2, 15, 1:b.adeo suis demum oculis credidit,
id. 11, 3, 68: quaedam (verba) tertiae demum personae figura dicuntur, ut licet, piget, id. 1, 4, 29: [p. 545] qui (Cicero) non assecutus esset docendo judicem tantum et utiliter demum ac Latine perspicueque dicendo, ut, etc., id. 8, 3, 3 et saep.:nihil magis pro contione testatus est, quam id demum se habiturum, quod, etc.,
but just that, Suet. Oth. 6 et saep.:ut non is demum sit veneficus, qui vitam abstulit data potione, sed etiam qui mentem,
Quint. 9, 2, 105; cf.with the following verum etiam,
id. 7 prooem. § 1.—Ita demum, only so; then or in that case only; not till then ( = tum demum);B.esp. freq. in conditional propositions: si plus humoris excernitur quam assumitur, ita demum secundae valetudinis spes est,
Cels. 3, 21; Plin. Ep. 3, 3, 2; Suet. Claud. 25 al.—To point out something as taking place only after previous delay, at length, at last = tandem:* 2.quod oppidum Hispaniae frustra diu oppugnatum illitis demum galbano facibus succenderit,
Suet. Galb. 3; cf. corresp. with tandem, id. Calig. 6.—For denique no. II. 2, finally, in fine:ex quibus alium Ciceroni, alium Caesari, singulis demum singulos opponeremus,
Tac. Or. 26 fin. Cf. Hand Turs. II. p. 250-260; Zumpt ad Curt. 6, 39, 25; Mützell ad Curt. 3, 7, 8; 3, 22, 26. -
7 ut
I.adv.1) как, каким образом, как например;2) чем;3) по мере того, как♦ ut …ita (sic) как …, так; хотя …, всё жеII.conj.1) c. indic. когда, как только;2) c. conjunct. чтобы; что; так … что; хотя, пусть -
8 Условные сокращения и обозначения
abl. - ablativus (sc. casus) - аблятивacc. - accusativus (sc. casus) - винительный падежadj. - adjectivum (sc. nomen) - имя прилагательноеoooadv. - adverbium - наречиеc. - cum - с, вместе с (например, c. abl. = cum ablativo с аблятивом)compar. - comparativus (sc. gradus) - сравнительная степеньconj. - conjunctio - союзconjunct. - conjunctivus (sc. modus) - сослагательное наклонениеdat. - dativus (sc. casus) - дательный падежdefect. - defectivum (sc. verbum) - недостаточный глаголdem. - demonstrativum (sc. pronomen) - указательное местоимениеdeminut. - demminutivum (sc. verbum) - уменьшительное словоdistribut. - distributivum (sc. numerale) - разделительное числительноеelat. – elativus (sc. gradus) букв.: 'поднятый, возвышенный’. Прилагательное в превосходной степени, употреблённой безотносительно к объекту сравненияetc. – et cetera – и так далееf – femininum (sc. genus) – женский родfut. – futurum (sc. tempus) – будущее времяgen. – genetivus (sc. casus) – родительный падежimperat. – imperativus (sc. modus) – повелительное наклонениеimpers. – impersonale (sc. verbum) – безличный глагол, безличное значениеindecl. - indeclinabile (sc. verbum) – несклоняемое словоindef. - indefinitum (sc. pronomen) - неопределённое местоимениеindic. - indicativus (sc. modus) - изъявительное наклонениеinf. - infinitivus (sc. modus) - неопределённое наклонениеintens. - intensivum (sc. verbum) –слово (преимущественно глагол) в усилительном значенииinterj. – interjectio – междометиеinterr. - interrogativum (sc. pronomen) - вопросительное местоимениеintrans. – intransitivum (sc. verbum) – непереходный глагол, непереходное значениеm – masculinum (sc. genus) – мужской родn – neutrum (sc. genus) – средний родnom. – nominativus (sc. casus) - именительный падежnum. - numerale (sc. nomen) - имя числительноеpart. - participium - причастиеpass. – passivum (sc. genus) – страдательный залогperf. – perfectum (sc. tempus) – перфектpl. – pluralis (sc. numerus) – множественное числоpl.t. – plurale tantum – только множественное (число)posit. - positivus (sc. gradus) - положительная степеньpostposit. – postpositio – постпозитивный предлог или союзpraep. – praepositio – предлогpraes. – praesens (sc. tempus) – настоящее времяpron. - pronomen - местоимениеrelat. - relativum (sc. pronomen) - относительное местоимениеsc. - scilicet - подразумеваетсяsg. – singularis (sc. numerus) – единственное числоsubst. - substantivum (sc. nomen) - имя существительноеsup. - supinum - супинsuperl. - superlativus (sc. gradus) - превосходная степеньtrans. – transitivum (sc. verbum) – переходный глагол, переходное значениеvoc. – vocativus (sc. casus) - звательный падеж(gen.sg.) – в родительном падеже единственного числа(m = f = n) – прилагательное или местоимение одинаково пишется во всех 3 родах(m = f,n) - прилагательное или местоимение одинаково пишется в мужском и женском родах(m,f,n) - прилагательное или местоимение неодинаково пишется во всех 3 родахp.p.p. – participium perfecti passivi – страдательное причастие прошедшего времени* данное слово отсутствует в словаре.Дворецкого И.Х.Dictionary Latin-Russian new > Условные сокращения и обозначения
См. также в других словарях:
conjunct — CONJÚNCT, Ă, conjuncţi, te, adj. (În sintagma) Forme conjuncte = formele scurte ale prezentului indicativ pers. 1 sg. ( s) şi pers. 3 sg. şi pl. ( i, s) al verbului a fi şi formele neaccentuate ale pronumelui personal la dativ şi acuzativ sg. şi… … Dicționar Român
Conjunct — Con*junct , a. [L. conjunctus, p. p. See {Conjoin}.] 1. United; conjoined; concurrent. [Archaic] [1913 Webster] 2. (Her.) Same as {Conjoined}. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
conjunct — I adjective allied, amalgamated, associated, binding, coadunate, coalescent, coherent, cohesive, combined, complex, composite, concerted, conjoint, connected, consensual, consolidated, contiguous, cooperative, correlative, incorporated,… … Law dictionary
conjunct — mid 15c., from L. conjunctus, pp. of conjugare (see CONJUGAL (Cf. conjugal)). A doublet of CONJOINT (Cf. conjoint) … Etymology dictionary
conjunct — [kən juŋkt′; ] also, and for n.always [, kän′juŋkt΄] adj. [ML < L conjunctus, pp. of conjungere: see CONJOIN] 1. joined together; joint; associated 2. Music pertaining to progression by successive degrees of a scale n. a person or thing joined … English World dictionary
Conjunct — Not to be confused with Conjunct (music). In linguistics, the term conjunct has three distinct uses: A conjunct is an adjunct that adds information to the sentence that is not considered part of the propositional content (or at least not… … Wikipedia
conjunct — conjunctly, adv. adj. /keuhn jungkt , kon jungkt/; n. /kon jungkt/, adj. 1. bound in close association; conjoined; combined; united: conjunct ideas; conjunct influences. 2. formed by conjunction. 3. Gram. a. occurring only in combination with an… … Universalium
conjunct — Conjoint Con*joint , a. [F. conjoint, p. p. of conjoindre. See {Conjoin}, and cf. {Conjunct}.] United; connected; associated. Influence conjoint. Glover. [1913 Webster] {Conjoint degrees} (Mus.), two notes which follow each other immediately in… … The Collaborative International Dictionary of English
conjunct — con•junct adj. [[t]kənˈdʒʌŋkt, ˈkɒn dʒʌŋkt[/t]] n. [[t]ˈkɒn dʒʌŋkt[/t]] adj. 1) bound in close association; conjoined; united: conjunct influences[/ex] 2) formed by conjunction 3) mad progressing melodically by intervals of a second: the conjunct … From formal English to slang
conjunct — 1. noun a) Either term of a conjunction b) An adjunct that supplements a sentence with information, not considered to be an essential part of the propositional content, that connects the sentence with previous parts of the discourse, as therefore … Wiktionary
conjunct tetrachords — noun plural : two adjacent tetrachords in which the highest note of one is the same as the lowest note of the other * * * conjunct tetrachords plural noun (Gr music) Tetrachords in which the highest note of the lower is the lowest note of the… … Useful english dictionary