-
1 conflagro
conflagro, āre, āvi, ātum [st2]1 - intr. - être tout en feu, se consumer (par le feu), brûler. [st2]2 - tr. - brûler, consumer. - amoris flammâ conflagrare, Cic. Verr. 2, 5, 35, § 92: brûler d'amour.* * *conflagro, āre, āvi, ātum [st2]1 - intr. - être tout en feu, se consumer (par le feu), brûler. [st2]2 - tr. - brûler, consumer. - amoris flammâ conflagrare, Cic. Verr. 2, 5, 35, § 92: brûler d'amour.* * *Conflagro, conflagras, pen. cor. conflagare. Plin. Brusler, Estre embrasé, Perir par feu.\Conflagrare amoris flamma. Cic. Brusler d'amour.\Conflagrare inuidia. Cic. Estre fort hay, Mal voulu.\Istius flagitiorum ac furtorum inuidia conflagrauit Iunius. Cic. Junius est hay pour les maulx que cestuy cy a faict.
См. также в других словарях:
conflagrar — verbo transitivo,prnl. 1. Uso/registro: restringido. Inflamar (una cosa): El polvorín se conflagró anoche … Diccionario Salamanca de la Lengua Española