-
1 concerto
con-certo, āvī, ātum, āre, mit jmd. mit allem Eifer sich messen, einen Wettkampf eingehen, wetteifern, u. so = streiten, kämpfen, I) im allg.: proelio, Caes.: nandi velocitate, Col.: de regno, Suet. – II) insbes., mit jmd. einen Kampf-, einen Streit-, eine Fehde mit Worten haben, -bestehen, disputieren, cum alqo uno verbo, Cic.: cum alqo de re, Cic.: im Passiv, quae aut concertata aut diiudicata sunt, Cic.
-
2 concerto
con-certo, āvī, ātum, āre, mit jmd. mit allem Eifer sich messen, einen Wettkampf eingehen, wetteifern, u. so = streiten, kämpfen, I) im allg.: proelio, Caes.: nandi velocitate, Col.: de regno, Suet. – II) insbes., mit jmd. einen Kampf-, einen Streit-, eine Fehde mit Worten haben, -bestehen, disputieren, cum alqo uno verbo, Cic.: cum alqo de re, Cic.: im Passiv, quae aut concertata aut diiudicata sunt, Cic.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > concerto
-
3 concertatio
concertātio, ōnis, f. (concerto), der Kampf, Streit, die Fehde zweier od. mehrerer, a) übh.: magistratuum, Cic. Sest. 77: facta est longa concertatio inter domum Saul et inter domum David, Vulg. 2. regg. 3, 1. – b) insbes., der dialektische, der Wortkampf, das Disputieren (als Handlung), auch im Plur., Ter., Cic. u.a.: concertatio captatioque verborum, Disputiersucht, die εριστική der Sophisten, Cic.: sine ieiuna concertatione verborum, Wortschwall, Cic.: inter se magnā concertatione dissident, Lact.
-
4 concertativus
concertātīvus, a, um (concerto), zum Streite gehörig, accusatio, Gegenklage, griech. ἀντικατηγορία, Auct. b. Quint. 7, 2, 9: causae, strittige, Sulp. Vict. inst. or. 9 sqq.
-
5 concertator
concertātor, ōris, m. (concerto), der Wetteiferer nach einem Ziele, der Nacheiferer, a) in polit. Beziehung, der Nebenbuhler, Corbulonis, Tac. ann. 14, 29. – b) in moral. Beziehung, Augustin. serm. 276, 6. Cassiod. hist. eccl. 1, 14.
-
6 concertatorius
concertātōrius, a, um (concerto), zum Wortkampf gehörig, genus dicendi, die Sprache der Fehden (vor Gericht), Cic. Brut. 287.
-
7 concertor
con-certor, ārī = concerto (w.s.), Ps. Cypr. de spect. 3. Vulg. sap. 15, 9 u. Sirach 38, 29. Itala (Tolet.) ep. Iudae 3.
-
8 concertatio
concertātio, ōnis, f. (concerto), der Kampf, Streit, die Fehde zweier od. mehrerer, a) übh.: magistratuum, Cic. Sest. 77: facta est longa concertatio inter domum Saul et inter domum David, Vulg. 2. regg. 3, 1. – b) insbes., der dialektische, der Wortkampf, das Disputieren (als Handlung), auch im Plur., Ter., Cic. u.a.: concertatio captatioque verborum, Disputiersucht, die εριστική der Sophisten, Cic.: sine ieiuna concertatione verborum, Wortschwall, Cic.: inter se magnā concertatione dissident, Lact.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > concertatio
-
9 concertativus
concertātīvus, a, um (concerto), zum Streite gehörig, accusatio, Gegenklage, griech. ἀντικατηγορία, Auct. b. Quint. 7, 2, 9: causae, strittige, Sulp. Vict. inst. or. 9 sqq.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > concertativus
-
10 concertator
concertātor, ōris, m. (concerto), der Wetteiferer nach einem Ziele, der Nacheiferer, a) in polit. Beziehung, der Nebenbuhler, Corbulonis, Tac. ann. 14, 29. – b) in moral. Beziehung, Augustin. serm. 276, 6. Cassiod. hist. eccl. 1, 14.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > concertator
-
11 concertatorius
concertātōrius, a, um (concerto), zum Wortkampf gehörig, genus dicendi, die Sprache der Fehden (vor Gericht), Cic. Brut. 287.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > concertatorius
-
12 concertor
con-certor, ārī = concerto (w.s.), Ps. Cypr. de spect. 3. Vulg. sap. 15, 9 u. Sirach 38, 29. Itala (Tolet.) ep. Iudae 3.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > concertor
См. также в других словарях:
CONCERTO — On appelle aujourd’hui «concerto» une composition de caractère symphonique dans laquelle un instrument soliste dialogue avec l’orchestre. La partie du soliste est en général traitée de telle manière qu’elle permette à l’interprète de mettre en… … Encyclopédie Universelle
Concerto No. 5 — may refer to: Piano Concerto No. 5 (disambiguation) Piano Concerto No. 5 (Beethoven) in E flat major, Emperor Piano Concerto No. 5 (Field) in C major, L incendie par l orage Piano Concerto No. 5 (Herz) in F minor Piano Concerto No. 5 (Litolff) in … Wikipedia
Concerto — (ital. für ‚Konzert‘) steht für: Concerto grosso (it. großes Konzert), kleine, solistisch behandelte Gruppe von Instrumenten Concertino (it. kleines Konzert) einer größeren (Concerto grosso, it. großes Konzert) gegenüber; Concerto (it. Konzert)… … Deutsch Wikipedia
Concerto 1 — is a submarine telecommunications cable system in the North Sea connecting the UK, the Netherlands and Belgium. It is a triangular system with three submarine segments Concerto 1 North, Concerto 1 South and Concerto 1 East Concerto 1 North has… … Wikipedia
concerto — CONCÉRTO s.n. invar. Compoziţie muzicală pentru un instrument acompaniat de orchestră; concert. ♢ Concerto grosso = compoziţie orchestrală de virtuozitate compusă din mai multe părţi, în care un grup de instrumente soliste cântă alternativ, în… … Dicționar Român
Concerto — [kɔn tʃɛrto; von mittellateinisch italienisch concertare »zusammenwirken«] das, s/...ti, Musik: im späteren 16. Jahrhundert, ähnlich wie Sinfonia, Bezeichnung für die für ein Ensemble bestimmte Musik, so erstmals in dem als »Concerti«… … Universal-Lexikon
Concerto — (Салерно,Италия) Категория отеля: Адрес: Via Duomo 26, 84121 Салерно, Италия … Каталог отелей
concerto — CONCERTO. sub. mas. Terme de Musique emprunté de l Italien. Pièce de symphonie, faite pour être exécutée par tout un orchestre, et dans laquelle quelque instrument joue seul de temps en temps avec un simple accompagnement. Jouer un concerto.… … Dictionnaire de l'Académie Française 1798
concerto — 1730, from It. concerto (see CONCERT (Cf. concert)). Concerto grosso is from 1724 … Etymology dictionary
concerto — /kon tʃɛrto/ s.m. [der. di concertare ]. 1. (lett.) [patto tra due o più persone] ▶◀ accordo, intesa. ▲ Locuz. prep.: di concerto ▶◀ d accordo, di comune accordo, insieme. 2. (mus.) a. [trattenimento dedicato all audizione di musica strumentale,… … Enciclopedia Italiana
Concerto — Con*cer to (?; It. ?), n.; pl. {Concertos}. [It. See {Concert}, n.] (Mus.) A composition (usually in symphonic form with three movements) in which one instrument (or two or three) stands out in bold relief against the orchestra, or accompaniment … The Collaborative International Dictionary of English