Перевод: с латинского на немецкий

с немецкого на латинский

concerto

  • 1 concerto

    con-certo, āvī, ātum, āre, mit jmd. mit allem Eifer sich messen, einen Wettkampf eingehen, wetteifern, u. so = streiten, kämpfen, I) im allg.: proelio, Caes.: nandi velocitate, Col.: de regno, Suet. – II) insbes., mit jmd. einen Kampf-, einen Streit-, eine Fehde mit Worten haben, -bestehen, disputieren, cum alqo uno verbo, Cic.: cum alqo de re, Cic.: im Passiv, quae aut concertata aut diiudicata sunt, Cic.

    lateinisch-deutsches > concerto

  • 2 concerto

    con-certo, āvī, ātum, āre, mit jmd. mit allem Eifer sich messen, einen Wettkampf eingehen, wetteifern, u. so = streiten, kämpfen, I) im allg.: proelio, Caes.: nandi velocitate, Col.: de regno, Suet. – II) insbes., mit jmd. einen Kampf-, einen Streit-, eine Fehde mit Worten haben, -bestehen, disputieren, cum alqo uno verbo, Cic.: cum alqo de re, Cic.: im Passiv, quae aut concertata aut diiudicata sunt, Cic.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > concerto

  • 3 concertatio

    concertātio, ōnis, f. (concerto), der Kampf, Streit, die Fehde zweier od. mehrerer, a) übh.: magistratuum, Cic. Sest. 77: facta est longa concertatio inter domum Saul et inter domum David, Vulg. 2. regg. 3, 1. – b) insbes., der dialektische, der Wortkampf, das Disputieren (als Handlung), auch im Plur., Ter., Cic. u.a.: concertatio captatioque verborum, Disputiersucht, die εριστική der Sophisten, Cic.: sine ieiuna concertatione verborum, Wortschwall, Cic.: inter se magnā concertatione dissident, Lact.

    lateinisch-deutsches > concertatio

  • 4 concertativus

    concertātīvus, a, um (concerto), zum Streite gehörig, accusatio, Gegenklage, griech. ἀντικατηγορία, Auct. b. Quint. 7, 2, 9: causae, strittige, Sulp. Vict. inst. or. 9 sqq.

    lateinisch-deutsches > concertativus

  • 5 concertator

    concertātor, ōris, m. (concerto), der Wetteiferer nach einem Ziele, der Nacheiferer, a) in polit. Beziehung, der Nebenbuhler, Corbulonis, Tac. ann. 14, 29. – b) in moral. Beziehung, Augustin. serm. 276, 6. Cassiod. hist. eccl. 1, 14.

    lateinisch-deutsches > concertator

  • 6 concertatorius

    concertātōrius, a, um (concerto), zum Wortkampf gehörig, genus dicendi, die Sprache der Fehden (vor Gericht), Cic. Brut. 287.

    lateinisch-deutsches > concertatorius

  • 7 concertor

    con-certor, ārī = concerto (w.s.), Ps. Cypr. de spect. 3. Vulg. sap. 15, 9 u. Sirach 38, 29. Itala (Tolet.) ep. Iudae 3.

    lateinisch-deutsches > concertor

  • 8 concertatio

    concertātio, ōnis, f. (concerto), der Kampf, Streit, die Fehde zweier od. mehrerer, a) übh.: magistratuum, Cic. Sest. 77: facta est longa concertatio inter domum Saul et inter domum David, Vulg. 2. regg. 3, 1. – b) insbes., der dialektische, der Wortkampf, das Disputieren (als Handlung), auch im Plur., Ter., Cic. u.a.: concertatio captatioque verborum, Disputiersucht, die εριστική der Sophisten, Cic.: sine ieiuna concertatione verborum, Wortschwall, Cic.: inter se magnā concertatione dissident, Lact.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > concertatio

  • 9 concertativus

    concertātīvus, a, um (concerto), zum Streite gehörig, accusatio, Gegenklage, griech. ἀντικατηγορία, Auct. b. Quint. 7, 2, 9: causae, strittige, Sulp. Vict. inst. or. 9 sqq.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > concertativus

  • 10 concertator

    concertātor, ōris, m. (concerto), der Wetteiferer nach einem Ziele, der Nacheiferer, a) in polit. Beziehung, der Nebenbuhler, Corbulonis, Tac. ann. 14, 29. – b) in moral. Beziehung, Augustin. serm. 276, 6. Cassiod. hist. eccl. 1, 14.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > concertator

  • 11 concertatorius

    concertātōrius, a, um (concerto), zum Wortkampf gehörig, genus dicendi, die Sprache der Fehden (vor Gericht), Cic. Brut. 287.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > concertatorius

  • 12 concertor

    con-certor, ārī = concerto (w.s.), Ps. Cypr. de spect. 3. Vulg. sap. 15, 9 u. Sirach 38, 29. Itala (Tolet.) ep. Iudae 3.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > concertor

См. также в других словарях:

  • CONCERTO — On appelle aujourd’hui «concerto» une composition de caractère symphonique dans laquelle un instrument soliste dialogue avec l’orchestre. La partie du soliste est en général traitée de telle manière qu’elle permette à l’interprète de mettre en… …   Encyclopédie Universelle

  • Concerto No. 5 — may refer to: Piano Concerto No. 5 (disambiguation) Piano Concerto No. 5 (Beethoven) in E flat major, Emperor Piano Concerto No. 5 (Field) in C major, L incendie par l orage Piano Concerto No. 5 (Herz) in F minor Piano Concerto No. 5 (Litolff) in …   Wikipedia

  • Concerto — (ital. für ‚Konzert‘) steht für: Concerto grosso (it. großes Konzert), kleine, solistisch behandelte Gruppe von Instrumenten Concertino (it. kleines Konzert) einer größeren (Concerto grosso, it. großes Konzert) gegenüber; Concerto (it. Konzert)… …   Deutsch Wikipedia

  • Concerto 1 — is a submarine telecommunications cable system in the North Sea connecting the UK, the Netherlands and Belgium. It is a triangular system with three submarine segments Concerto 1 North, Concerto 1 South and Concerto 1 East Concerto 1 North has… …   Wikipedia

  • concerto — CONCÉRTO s.n. invar. Compoziţie muzicală pentru un instrument acompaniat de orchestră; concert. ♢ Concerto grosso = compoziţie orchestrală de virtuozitate compusă din mai multe părţi, în care un grup de instrumente soliste cântă alternativ, în… …   Dicționar Român

  • Concerto —   [kɔn tʃɛrto; von mittellateinisch italienisch concertare »zusammenwirken«] das, s/...ti, Musik: im späteren 16. Jahrhundert, ähnlich wie Sinfonia, Bezeichnung für die für ein Ensemble bestimmte Musik, so erstmals in dem als »Concerti«… …   Universal-Lexikon

  • Concerto — (Салерно,Италия) Категория отеля: Адрес: Via Duomo 26, 84121 Салерно, Италия …   Каталог отелей

  • concerto — CONCERTO. sub. mas. Terme de Musique emprunté de l Italien. Pièce de symphonie, faite pour être exécutée par tout un orchestre, et dans laquelle quelque instrument joue seul de temps en temps avec un simple accompagnement. Jouer un concerto.… …   Dictionnaire de l'Académie Française 1798

  • concerto — 1730, from It. concerto (see CONCERT (Cf. concert)). Concerto grosso is from 1724 …   Etymology dictionary

  • concerto — /kon tʃɛrto/ s.m. [der. di concertare ]. 1. (lett.) [patto tra due o più persone] ▶◀ accordo, intesa. ▲ Locuz. prep.: di concerto ▶◀ d accordo, di comune accordo, insieme. 2. (mus.) a. [trattenimento dedicato all audizione di musica strumentale,… …   Enciclopedia Italiana

  • Concerto — Con*cer to (?; It. ?), n.; pl. {Concertos}. [It. See {Concert}, n.] (Mus.) A composition (usually in symphonic form with three movements) in which one instrument (or two or three) stands out in bold relief against the orchestra, or accompaniment …   The Collaborative International Dictionary of English

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»