Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

comte

  • 1 comte

    comtē = compte, v. 1. como, P. a. fin.

    Lewis & Short latin dictionary > comte

  • 2 comte

    comtius, comtissime ADV
    neatly, elegantly, in a well arrange manner; with ornament (L+S)

    Latin-English dictionary > comte

  • 3 comes

    cŏm-ĕs, ĭtis, comm. [con and 1. eo] (lit. one who goes with another), a companion, an associate, comrade, partaker, sharer, partner, etc. (whether male or female; class. and freq.).
    I.
    In gen.
    a.
    Masc.:

    age, age, argentum numera, ne comites morer,

    Plaut. Ep. 5, 1, 25:

    confugere domum sine comite,

    Ter. Hec. 5, 3, 25:

    comes meus fuit, et omnium itinerum meorum socius,

    Cic. Fam. 13, 71:

    erat comes ejus Rubrius,

    id. Verr. 2, 1, 25, § 64:

    cui tu me comitem putas esse,

    id. Att. 8, 7, 1:

    ibimus, o socii comitesque,

    Hor. C. 1, 7, 26; Lucr. 3, 1037; 4, 575:

    Catulli,

    Cat. 11, 1:

    Pisonis,

    id. 28, 1; Nep. Ages. 6, 3:

    quin et avo comitem sese Mavortius addet Romulus,

    Verg. A. 6, 778; cf.:

    comes ire alicui,

    id. ib. 6, 159:

    comitem aliquem mittere alicui,

    id. ib. 2, 86:

    comes esse alicui,

    Ov. H. 14, 54 et saep. —
    (β).
    With gen. or dat. of thing:

    cum se victoriae Pompeji comitem esse mallet quam, etc.,

    Caes. B. C. 3, 80:

    comitem illius furoris,

    Cic. Lael. 11, 37:

    me tuarum actionum, sententiarum, etc., socium comitemque habebis,

    id. Fam. 1, 9, 22:

    mortis et funeris atri,

    Lucr. 2, 581:

    tantae virtutis,

    Liv. 22, 60, 12:

    exsilii,

    Mart. 12, 25:

    fugae,

    Vell. 2, 53; Liv. 1, 3, 2; Cic. Att. 9, 10, 2; cf. Suet. Tib. 6:

    me habuisti comitem consiliis tuis,

    Plaut. Ps. 1, 1, 15.—With in:

    comes in ulciscendis quibusdam,

    Cic. Fam. 1, 9, 2.—
    b.
    Fem., Ter. Eun. 2, 3, 54; Lucr. 5, 741:

    data sum comes inculpata Minervae,

    Ov. M. 2, 588; cf. id. H. 3, 10:

    me tibi venturam comitem,

    id. ib. 13, 163; Verg. A. 4, 677; 6, 448.—
    B.
    Transf. to inanimate objects:

    malis erat angor Assidue comes,

    Lucr. 6, 1159:

    comes formidinis, aura,

    id. 3, 290:

    ploratus mortis comites,

    id. 2, 580:

    tunc vitae socia virtus, mortis comes gloria fuisset,

    Cic. Font. 21, 49 (17, 39):

    multarum deliciarum comes est extrema saltatio,

    id. Mur. 6, 13:

    pacis est comes, otiique socia eloquentia,

    id. Brut. 12, 45; cf.

    an idea (perh. intentionally) opp. to this,

    Tac. Or. 40:

    non ut ullam artem doctrinamve contemneres, sed ut omnis comites ac ministratrices oratoris esse diceres,

    Cic. de Or. 1, 17, 75:

    cui ipsi casus eventusque rerum non duces sed comites consiliorum fuerunt,

    id. Balb. 4, 9:

    exanimatio. quas comes pavoris,

    id. Tusc. 4, 8, 19:

    (grammatice) dulcis secretorum comes,

    Quint. 1, 4, 5:

    (cura) comes atra premit sequiturque fugacem,

    Hor. S. 2, 7, 115:

    culpam poena premit comes,

    id. C. 4, 5, 24:

    nec (fides) comitem abnegat,

    id. ib. 1, 35, 22: comitemque [p. 374] aeris alieni atque litis esse miseriam, Orac. ap. Plin. 7, 32, 32, § 119.—
    II.
    In partic.
    A.
    An overseer, tutor, teacher, etc., of young persons (rare;

    not ante-Aug.),

    Verg. A. 2, 86; 5, 546; Suet. Tib. 12; Stat. S. 5, 2, 60.— Esp. = paedagogus, a slave who accompanied boys as a protector, Suet. Aug. 98; id. Claud. 35.—Far more freq.,
    B.
    The suite, retinue of friends, relatives, scholars, noble youth, etc., which accompanied magistrates into the provinces, Cic. Verr. 2, 2, 10, § 27 sq; id. Q. Fr. 1, 1, 3, § 11; Hor. Ep. 1, 8, 2; Suet. Caes. 42; id. Ner. 5; id. Gram. 10.—
    C.
    The attendants of distinguished private individuals, Hor. Ep. 1, 7, 76; 1, 17, 52; id. S. 1, 6, 102; Suet. Caes. 4.— Trop.: (Cicero) in libris de Republica Platonis se comitem profitetur, Plin. praef. § 22.—
    D.
    After the time of the emperors, the imperial train, the courtiers, court, Suet. Aug. 16; 98; id. Tib. 46; id. Calig. 45; id. Vit. 11; id. Vesp. 4; Inscr. Orell. 723; 750 al.—Hence,
    E.
    In late Lat., a designation for the occupant of any state office, as, comes scholarum, rei militaris, aerarii utriusque, commerciorum (hence, Ital. conte; Fr. comte).

    Lewis & Short latin dictionary > comes

См. также в других словарях:

  • comté — comté …   Dictionnaire des rimes

  • COMTE (A.) — En ouvrant la conclusion totale du Système de politique positive , Auguste Comte distingue dans sa vie intellectuelle deux carrières. Dans la première, qui correspond à peu près à l’élaboration du Cours de philosophie positive , il s’est efforcé… …   Encyclopédie Universelle

  • comte — [ kɔ̃t ] n. m. • XIVe comme sujet; cuens sujet v. 1050; compte compl. Xe; lat. comes « compagnon », puis « attaché à la suite de l empereur », d où « haut dignitaire » 1 ♦ Féod. Seigneur d un comté. 2 ♦ Mod. Titre de noblesse qui, dans la… …   Encyclopédie Universelle

  • comté — comte [ kɔ̃t ] n. m. • XIVe comme sujet; cuens sujet v. 1050; compte compl. Xe; lat. comes « compagnon », puis « attaché à la suite de l empereur », d où « haut dignitaire » 1 ♦ Féod. Seigneur d un comté. 2 ♦ Mod …   Encyclopédie Universelle

  • Comté — País de origen Francia Región Franco Condado Leche de Vaca …   Wikipedia Español

  • Comté — Comte bezeichnet: einen französischer Adelstitel, siehe Graf Comte ist der Familienname folgender Personen: Auguste Comte (1798–1857), französischer Philosoph Alfred Comte (1895–1965), Schweizer Flugzeugbauer Michel Comte (* 1954), Schweizer… …   Deutsch Wikipedia

  • Comte — 〈[ kɔ̃:t] m. 6; frz. Bez. für〉 Graf * * * Comte [kõ:t ], der; , s [frz. comte < lat. comes, ↑ Comes]: frz. Bez. für: Graf. * * * I Comte   …   Universal-Lexikon

  • Comte — bezeichnet: einen französischen Adelstitel, siehe Graf Comte ist der Familienname folgender Personen: Auguste Comte (1798–1857), französischer Philosoph Alfred Comte (1895–1965), Schweizer Flugzeugbauer Michel Comte (* 1954), Schweizer Fotograf… …   Deutsch Wikipedia

  • comté — Comté. subst. quelquefois masculin, quelquefois feminin. Dignité qui donne la qualité de Comte à celuy qui la possede. Le Comté de Champagne. la Comté, ou le Comté de Bourgogne, ou la Franche Comté. la Comté d Artois. Comté Pairie. Chaalons est… …   Dictionnaire de l'Académie française

  • Comté — is a French word that can refer to: The territory ruled by a count (comte) in medieval France (also known in English as a county or, rarely, as a countship, when referring to French land, or earldom, when referring to English land) Comté (cheese) …   Wikipedia

  • Comte AC-1 — Comte AC 1 …   Deutsch Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»