-
1 compromitto
compromitto, ĕre, mīsi, missum - tr. - [st2]1 [-] promettre en même temps. [st2]2 - intr. - passer un compromis, s'engager mutuellement.* * *compromitto, ĕre, mīsi, missum - tr. - [st2]1 [-] promettre en même temps. [st2]2 - intr. - passer un compromis, s'engager mutuellement.* * *Compromitto, compromittis, compromisi, pen. prod. compromissum, compromittere. Cic. Compromettre, et se rapporter au jugement de quelque arbitre sur quelque different. -
2 compromitto
com-prōmitto, mīsī, missum, ereприйти к соглашению о том, чтобы подчиниться решению третейского судьи Cc. de aliqua re in arbitrum Dig — прибегнуть к третейскому суду по поводу чего-либо -
3 compromitto
com-prōmitto, mīsī, missum, ere, sich ein gegenseitiges Versprechen geben, bei einer geheimen Verbindung, S.C. de Bacch. im Corp. inscr. Lat. 10, 104, 14 (wo die alte Form compromesise). – insbes. als jurist. t.t. bei Rechtsstreitigkeiten = sich gegenseitig versprechen, die Entscheidung auf den Ausspruch eines arbiter (Schiedsrichters) ankommen zu lassen u. sich dabei zu beruhigen, Cic. ad Q. fr. 2, 14 (15. litt. b.) § 4: c. de controversiis, c. in arbitrum, ICt.
-
4 compromitto
com-prōmitto, mīsī, missum, ere, sich ein gegenseitiges Versprechen geben, bei einer geheimen Verbindung, S.C. de Bacch. im Corp. inscr. Lat. 10, 104, 14 (wo die alte Form compromesise). – insbes. als jurist. t.t. bei Rechtsstreitigkeiten = sich gegenseitig versprechen, die Entscheidung auf den Ausspruch eines arbiter (Schiedsrichters) ankommen zu lassen u. sich dabei zu beruhigen, Cic. ad Q. fr. 2, 14 (15. litt. b.) § 4: c. de controversiis, c. in arbitrum, ICt.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > compromitto
-
5 compromitto
compromittere, compromisi, compromissus Venter into agreement to submit to arbitration/arbiter; agree to pay award -
6 compromitto
to agree to refer to arbitration, or an arbitrator. -
7 compromitto
com-prōmitto ( conp-), mīsi, missum, 3 (contr. form conpromesise = conpromisisse, S. C. Bacch. v. 14), v. a., jurid. t. t. in lawsuits, to promise mutually to abide by the decision of an arbiter:II.tribunicii candidati conpromiserunt,
Cic. Q. Fr. 2, 14 (15, 6):de aliquā re,
Dig. 4, 8, 13:in arbitrum,
ib. 44, 4, 4; 4, 8, 21 al.—To promise at the same time (very rare):eisque spolia peremptorum hostium compromittens,
Cassiod. Hist. Eccl. 6, 1. -
8 compromissum
ī n. [ compromitto ]соглашение спорящих сторон о том, чтобы подчиниться третейскому решению, компромисс (c. facere de aliquā re C) -
9 compromissum
comprōmissum, ī, n. (compromitto), das gegenseitige Versprechen streitender Parteien, sich der Entscheidung eines selbstgewählten Schiedsrichters zu unterwerfen u. dessen Spruch anzuerkennen od. eine bestimmte, vorher beim Schiedsrichter niedergelegte Summe als Strafe zu verlieren, das Kompromiß (gerichtl. t.t.), poenis compromissisque interpositis, Cic.: quominus id facerent, compromisso et iureiurando impediri, Cic.: de hac pecunia, de his HS ICCC, de suarum tabularum fide compromissum facere, Cic.
-
10 compromissum
comprōmissum, ī, n. (compromitto), das gegenseitige Versprechen streitender Parteien, sich der Entscheidung eines selbstgewählten Schiedsrichters zu unterwerfen u. dessen Spruch anzuerkennen od. eine bestimmte, vorher beim Schiedsrichter niedergelegte Summe als Strafe zu verlieren, das Kompromiß (gerichtl. t.t.), poenis compromissisque interpositis, Cic.: quominus id facerent, compromisso et iureiurando impediri, Cic.: de hac pecunia, de his HS ICCC, de suarum tabularum fide compromissum facere, Cic.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > compromissum
-
11 comprōmissum
comprōmissum ī, n [compromitto], an agreement to abide by the award of an arbiter: facere: iudicium de compromisso facere.* * *
См. также в других словарях:
comprometer — |ê| v. tr. 1. Obrigar por compromisso. 2. Tornar responsável. 3. Empenhar. 4. Expor a perigo, quebra, dano, desaire ou vergonha. 5. Expor à maledicência. 6. Tornar suspeito. • v. pron. 7. Obrigar se. 8. Responsabilizar se. 9. Ficar malvisto.… … Dicionário da Língua Portuguesa
compromisso — s. m. 1. Obrigação contraída entre diferentes pessoas de sujeitarem a um árbitro a decisão de um pleito. 2. Promessa mútua. 3. Concordata de falido com os seus credores. 4. Acordo político. 5. Estatutos de confraria. 6. Escritura vincular.… … Dicionário da Língua Portuguesa