Перевод: со всех языков на русский

с русского на все языки

competit

  • 1 competo

    com-peto, īvī (iī), ītum, ere
    1) вместе домогаться, добиваться, стремиться ( aliquid Just)
    2) сходиться, встречаться ( viae competunt Vr)
    5) соответствовать, подходить, согласовываться
    tanto Othonis animo nequaquam corpus competiit Su — тело (осанка) Отона нисколько не соответствовало его столь мужественному характеру
    6) быть годным, способным
    neque oculis neque auribus satis c. Tничего не видеть и не слышать
    scientia bonorum et malorum, quae sola philosophiae compĕtit Sen — наука о добре и зле, которая одна только и составляет предмет (относится к) философии
    7) юр. требовать согласно закону ( bona CTh)

    Латинско-русский словарь > competo

  • 2 abesse

    1) о лицах = absentem esse, не быть налицо, не находиться где-нибудь, отсутствовать (1. 199 D. 50. 16. 1. 24 D. 1, 7. 1. 26 D. 50, 17. 1. 33 § 2 D. 3, 3);

    reipubl. causa abesse (см. res s. 3);

    iusta ex causa abesse (см. iustus s. a);

    inter absentes contrahi (I. 1 § 2 D. 18, 1), в особен. - отн. заключения стипуляции (1. 1 pr. D. 45, 1);

    absentia, отсутствие (1. 140 D. 50, 17). В ближайшем значении слова abesse означ. не присутствовать в суде, не быть в здании суда (1. 4 § 5 D. 39, 2. 1. 51 § 5 D. 40, 5);

    sententiam proferre absentibus illis (1. 1 § 1. D. 2, 12). Далее absentes обозначает: лица, не живущие в одной и той же провинции, именно по отношению к давности, наз. longi temporis praescriptio (1. 12 § 3 C. 7, 33).

    2) о вещах: пропасть, недоставать, abesse per aluquem (1. 40 pr. D. 40, 7);

    res alicui furto abest (1. 14 pr. D. 50, 16);

    pecunia fideiussori abesse intelligitur (1. 26 § 2. 1. 47 pr. D. 17, 1);

    quod alicui abest, что кому-нибудь недостает или чего кто-нибудь лишился или потерял,

    si quid mihi abesset ex negotio, quod is gessisset (1. 31 § 1 D. 12, 1. 1. 24 § 1 D. 19, 1);

    quod ex duplae stipulatione abest (1. 49 D. 10, 2);

    persequi, si quid ei aberit (1. 4 D. 27, 4);

    quoties id, quod tibi debeam, ad te pervenit, et tibi nihil absit, - competit liberatio (1. 61 D. 46, 3).

    3) о фактах, свойствах: не находиться, не быть, недоставать, не иметь места, dolum malum abesse (1. 38 § 13. 1. 83 pr. 1. 121. pr. D. 45, l);

    facinus abest (1. 20 D. 44, 7);

    non multum abest, quin (1. 17 D. 40, 7);

    absit a saeculo nostro (1. 7 C. 1, 11);

    abest servo aliquid (1. 17 § 20 D. 21, 1).

    4) для определения расстояния или разницы, non multum aberat a puberi aetate (1. 14 D. 29, 5);

    quae vis a maleficio non abest (1. 20 D. 44. 7);

    non multum abest a vilico (1. 166. D. 50, 16).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > abesse

  • 3 actio

    1) действие, деяние (1. 7 D. 48, 1). 2) производство дела, legis actio, а) торжественное, словесное производство дела перед магистратом при соблюдении известных обрядов, которые выполняются по преимуществу сторонами. Система законных исков была древнейшею формою судопроизводства, которая сохранялась более пяти столетий, т. е. до 520 г. осн. Рима, когда издан был lex Aebutia. Процесс по системе legis actionum отличался формальностью и строгостью (Gai. IV. 11. seq. 1. 2 § 6 D. 1, 2);

    b) право магистрата разбирать дело: magistratus, apud qutem legis act. est (1. 4 D. 1, 7. 1. 3 D. 1, 16).

    3) иск, а) право иска, или судебное действие, которым лицо, обиженное в своем праве, заявляет судье это право и просит защиты его (1. 51 D. 45, 1); напр. actio nascitur, oritur, competit, extinguitur, amittitur, deficit (см.);

    b) право искать защиты суда, осуществление права судебным порядком, dare, denegare (1. 102 § 1. D. 50, 17);

    experire actione (1. 43 § 1 eod);

    dies actionis, срок для подачи иска (1. 1 § 2. 1. 3 pr. D. 2, 12). - В самом широком смысле actio обозн. всякий способ преследования права, даже посредством интердиктов (1. 37 pr. D. 44, 7);

    actio quod vi aut clam (1. 43 D. 9, 2);

    actio possessionis recuperandae (1. 1 C. 8, 5); в ближайшем смысле слова относится actio к обыкновенному судебному разбирательству посредством формул, которое состояло в том, что истец перед претором указывал то исковое право, которым он желал воспользоваться, а, по выслушании ответчика, претор или отказывал в иске, или признавал за стороною право на иск и предлагал тяжущимся избрать судью, выдавая формулу, которая для судьи служила инструкцией, а в руках претора выражала акт юридического творчества. Это судебное разбирательство противопоставляется судопроизводству по интердиктам и т. н. cognitio extraordinaria (1. 35 § 2. 1. 39 D. 3, 3. 1. 25 D. 44, 7. 1. 18 § 1 D. 46, 4); в тесном смысле слова actio = actio in personam прот. petitio = a. in rem (1. 28 D. 44, 7. 1. 178 § 2 D. 50, 16).

    4) публичное обвинение (I. 1 D. 47, 20. 1. 15 § 3 D. 48, 16. 1. 5 C. 2, 9). 5) документ (1. 6 C. 10, 1).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > actio

  • 4 competere

    1) требовать что-нибудь судебным порядком = vindicare;

    competitio = petitio, vindicatio;

    competitor = petitor (I. 27 § 6. 1. 29 pr. 30. 31 C. Th. 10, 10).

    2) пренадлежать, actio competit alicui (1. 54 D. 50, 16);

    competens, компетентный, надлежащий: comp. actio (1. 1 § 18 D. 16, 3), judex (1. 19 pr. D. 2. 1. 1. 20 D. 46, 7. 1. 5 § 5 D. 49, 5), tribunal (1. 35 § 2 D. 3, 3); приличный, удобный, сообразный: sententia boni viri arbitrio competens (1. 31 § 1 D. 39, 5);

    comp. remedium (1. 7 D. 1, 18), cautela (1. 21 D. 5, 1), munus (1. 3 § 6 D. 50, 4), tempus (1. 6 C. 12, 38);

    debiti quantitas cum usuris competentibus (1. 3 C. 7, 46);

    poena legibus competens (1. 3 C. 12, 38);

    competenter (adv.) надлежащим образом, comp. puniri (1. 16 D. 22, 5), consuli (1. 22. § 9 D. 24, 3).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > competere

  • 5 deicere

    1) сбрасывать, низвергать (1. 1 pr. D. 9, 3. § 3 eod);

    deiector = qui deiecit (1. 5 § 4 eod);

    actio, quae competit de effusiset deiectis (1. 5 § 5 eod. j;

    dei. onus, trabem, ramum (1. 7 § 2 1. 11 § 4. 1. 31 D. 9, 2);

    tegulae vento deiectae (1. 24 § 4 D. 39, 2).

    2) разрушать, dei. terminos (1. 4 § 4 D. 10, 1), vierdaria, vineas, arbusta, arbores (1. 13 § 4. 5. D. 7, 1. I. 2 D. 7, 6), navis instrumentum, отрубить снасти (1. 3 D. 14, 2). 3) вытеснять из владения;

    deiectio, изгнание, вытеснение: vi, armis dei. aliquem de possessione, solo, fundo etc. (1. 1 pr. § 1 seq. 1 2. seq. D. 43, 16); (1. 1 § 34 eod.); (1. 15 § 23 D. 39, 2); (1. 60 pr. D. 7, 1);

    dei. aliquem gradu = degradare (1. 3 § 20 D. 49, 16);

    gradus deiectio, отрешение от должности (1. 3 § 1 eod.).

    4) прогнать (1. 2 pr. C. 1, 27). 5) быть загнанным, унесенным: navis deiecta (l. 7 D. 14, 2).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > deicere

  • 6 directus

    (adi.) directo (adv.) прямой, linea in directum traducta (1. 29. D. 41, 1); (1. 2 § 21 D. 43, 8); непосредственно, non directo, sed per successionem hereditas pervenit ad aliquem (1. 103 pr D. 32);

    verba directa, противоп. inflexa, precaria (1. 15 C. 6, 23);

    directis verbis stipulationem compositae (1. 10 C. 8, 38), cp. § 1 J. 3, 15;

    verbis dir. adimere hereditatem (1. 4 C 6, 35);

    verbis dir. S. iure directo dare libertatem (1. 9. 10. C. 7, 2);

    directo dare libertatem, противоп. per fideiconmissum;

    ex directo (противоп. ex fideicomm.) ad libertatem pervenire (1. 56 D. 40, 4. 1. 12 § 2. 1. 16. 55 § 1 D. 40, 5. § 2 J. 2, 24);

    libertas directa, противоп. fideicommissaria (1. 12 pr. 1. 28 D. 29, 4. 1. 11 § 2. 1. 16 § 13. 1. 22 § 1 D. 36, 1. 1. 14 C. 7, 2);

    institutio, substitutio directa противоп. precaria, fideicommiss. (l. 19 pr. D. 29, 1. 1. 26 C. 3, 28. 1. 5 C. 2, 26);

    directo substituere (1. 15 D. 28, 6);

    donatio directa противои. mortis causa instituta sive conditione suspensa (1. 25 C. 8, 54);

    actio directa, iudicinm directum: a) первоначальный иск противоп. а. utilis, аналогическому иску, который может быть предъявлен propter paritatem rationis и в других случаях, подобных тем, для которых он первоначально был предназначен (§ 16 J. 4, 3. 1. 27 § 1 D. 3, 3. 1. 47 § l D. 3, 5. 1. 13 pr. D. 9, 2. 1. 26 § 3 D. 23, 4. 1. 37 pr. D. 44, 7);

    actio directo competit (1. 45 D. 24, 3);

    directa in rem actio, первоначальный гражданский иск, вытекающий из права собственности, rei vndicatio, противоп. Publiciana, который претор предоставлял бонитарному собственнику (§ 4 J. 4, 6. 1. 6 C. 7, 35);

    directo vindicare противоп. utilis in rem actio (1. 55 D. 24, 1);

    electio erit actori utrum directo agere velit - an praetoria (1. 26 § 2 D. 9, 4);

    b) противоп. actio contraria (см. contrarius s. 1. a) - иск об исполнении главного обязательства (§ 2 J. 4, 16. 1. 20 D. 3, 5); с) противоп. приготовительному иску, actio ad exhibendum обозн. - главный иск, который может быть предъявлен после изъяснения известных второстепенных обстоятельствь (напр., rei vindicatio, actio in rem) (1. 3 § 13. 1. 17 D. 10, 4);

    d) противоп. a. restitutoria s. rescissoria обознач. - иск, вытекающий из гражданского права, а не в силу реституции in integrum (1. 8 § 12. 13 D. 16, 1. 1. 24 C. 3, 32);

    e) противон. а. noxalis - иск, который предъявляется прямо против виновника (§ 5 J. 4, 8. 1. 26 § 4 D. 9, 4);

    f) обознач. иск, который вчинается прямо (directo agere) против сына, как должника, в противоположность иску, который можеть быть предъявлен против отца, по поручению коего сын вступил в обязательное отношение, напр. act. quod iussu, de peculio (1. 3 § 4 D. 13, 6); выражения: directo agere s. condicere относятся также к искам, вытекающим из обязательств filii-familias, servi, institoris, magistri navis, - которые вчинались против отца, господина, собственника промышленных заведений, хозяина корабля, противопол. act. adiecticiae qualitatis (§ 8 J. 4, 7. 1. 84 D. 17, 2).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > directus

  • 7 duplus

    двойной, duplum (sc. pretium), dupla (sc. pecunia), двойная цена, actio legis Aquil. adversus negantem in duplum competit (l. 28 § 10 D. 9, 2); (1. 23 § 6 D. 6. 1. cf. 1. 6 D. 10, 4, 1, 1, pr. D. 47, 3);

    condemnatio (actionis arborum furtim caes) duplum continet (1. 7 § 7 D. 47, 7);

    in duplum iudicium dare (1. 1 pr. D. 11, 3);

    in duplum condemnari, tenei (1. 45 D. 21, 1. 1. 18 pr. D. 40 12);

    duplam cavere, promittere, stipulari, duplae cautio, stipulatio (1. 49 D. 10, 2. 1. 72 pr. D. 18, 1. 1. 31 § 20 D. 21, 1. 1. 2. 11 § 1. 1. 16 § 1. 2. 1. 18. 21. 27. 34 § 2 D. 21, 2);

    duplae stipulator promissor (1. 29 § 1 eod.), duplae actio (1. 47 pr. D. 21, 1); то же dupla = duplae stipulatio, напр. dupla servum emere (1. 58 § 2 eod.), deficiente dupla ex emto agere (1. 11 § 14 D. 19, 1).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > duplus

  • 8 exsecutio

    исполнение, совершение, operis novi (nunciationis) exsec. (1. 5 pr. 1. 19 D. 39, 1);

    exs. litis;

    lite contestata negligere exsecutionem (1. 17 § 14. 22 D. 47, 10);

    exs. appellationis (l. 28 § 2 D. 49, 1);

    a) отыскивание своих прав посредством a) иска со стороны истца или обвинителя, exs. stipulationis (1. 8 D. 13, 4. 1. 66 D. 45, 1), debitae pecuniae (1. 132 pr. eod.); (1. 178 § 2 D. 50, 16);

    exs. delictorum (1. 1 § 1 D. 47, 1), criminum (1. 1 § 1 D. 47, 9), legis Faviae exsec. - accusatio (1. 3 pr. D. 43, 29);

    b) уголовное преследование преступления со стороны высших сановников, res, quae habet publuсат escecut. (1. 7 § 1 D. 47, 10. 1. 15 § 9 eod. 1. 8 D. 47, 11);

    cui criminis vel delicti exsec. competit (1. 131 § 1 D. 50, 16);

    b) исполнение судебного решения: exsec. rei iudicatae (tit. C. 7, 53);

    iudicati (1. 16 § 1 D. 16, 2. 1. 32 § 6. 8 D. 4, 8);

    exsec. poenarum (1. 37 pr. D. 4, 4);

    ordo exsecutionis (1. 4 § 4 D. 42, 1. 1. 3 § 1 D. 43, 4. 1. 5 C. 3, 13. 1. 18 C. 7, 62).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > exsecutio

  • 9 officium

    1) нравственная обязанность, долг, а) вооб. officii (tuendi) causa de homine libero exhibendo interdictum competit (1. 2 § 1 D. 43, 1. 1. 6 D. 37, 6. 1. 2 D. 5, 2. 1. 23 D. 42, 5); отсюда обязательность, услужливость, ex. off. atque amicitia mandatum originem trahit (1. 1 § 4 D. 17, 1. 1. 17 § 3 D. 13, 6. 1. 5 § 4 D. 19, 5. 1. 7 D. 29, 3. 1. 61 § 5 D. 47, 2); тк. принять на себя обязанности, promissum off. deserese - explere non posse (1. 27 § 2 D. 17, 1);

    in officio delinquere - off. implere (1. 33 pr. D. 3, 5);

    b) особ. служба, должность, занятие по должности, officio iudicis, iudicantis, cognoscentis, Praetoris, arbitri contineri, convenire (1. 43 D. 4, 6. 1. 32 § 10 D. 4, 8. 1. 38. 44 D. 5, 3. 1. 7 D. 5, 4. 1. 9. 76 pr. D. 6, 1. 1. 22 § 2 D. 7, 8. 1. 18 § 2. 1. 26. 42 D. 10, 2. 1. 38 D. 11, 7. 1. 21 D. 12, 1. 1. 21 § 3 D. 15, 1. 1. 19 § 3. 1. 25 § 5. 1. 42 D. 19, 2. 1. 43 § 6 D. 21, 1. 1. 13 D. 22, 5. 1. 7 § 1 D. 23, 5. 1. 24 § 2 D. 24, 3. 1. 6 D. 27, 7. 1. 4 D. 29, 3. 1. 69 § 5. 1. 109 § 1 D. 30. 1. 95 § 2 D. 35, 2. 1. 5 pr. D. 39, 2. 1. 47 § 2 D. 40, 5. 1. 5 D. 43, 1. 1. 4 § 3 D. 44, 4. 1. 27 pr. D. 45, 1. 1. 45 D. 46, 1. 1. 9 § 1 D. 47, 2. Gai. II. 219. sq. 222. IV. 114. 1. 5 pr. D. 45, 1);

    officio iudicis dirimi (1. 73 D. 3, 3), expediri (1. 14 § 8 D. 11, 3), celebrari (1. 7 § 3 D. 43, 24), prohiberi (1. 13 D. 23, 2), compelli (1. 44 D. 40. 4), aestimari (1. 11 pr. D. 10, 4. 1. 16 D. 47, 10. 1. 9 § 7 D. 4, 2. 1. 35 § 1 D. 28, 5. cf. 1. 25 § 10 D. 10, 2. 1. 71 § 1 D. 30. 1. 45 § 8 D. 49, 14. 1. 58 pr. D. 36, 1. cf. 1. 24 D. 16, 3. 1. 7 D. 3, 5. 1. 25 § 8 D. 21, 1. 1. 1 § 10 D. 3, 1. 1. 25 pr. D. 4, 8. 1. 12 pr. § 2 D. 49, 16. 1. 56 § 2 D. 17, 1. 1. 20 D. 23, 2. 1. 30 D. 26, 7. 1. 1 § 3 D. 27, 3. 1. 31 § 14 D. 21, 1);

    ex off. sumtus facere (1. 3 pr. D. 27, 4. cf. 1. 1 § 9 D. 27, 3);

    ad off. suum revocare (1. 39 § 7 D. 26, 7. 1. 2 D. 2, 12); иногда обозн. круг деятельности известного сановника, ius dicentis off. latissimum est (1. 1 D. 2, 1. 1. 1 § 4 D. 26, 10); отсюда = munus s. 1. b) напр. off. civilia publica (1. 6 D. 4, 5. 1. 1 § 1 D. 16, 1. 1. 15 § 5 D. 48, 16. 1. 2 pr. D. 50, 17. 1. 6 § 3 D. 1, 16. 1. 4 § 2 eod. 1. 38 pr. 57 pr. D. 23, 2. 1. 2 § 1 D. 34, 9. 1. 10 pr. 11 § 1 D. 50, 7);

    iudicandi (1. 6 D. 5, 1); 1. 46 eod.); (1. 54 D. 6, 1. 1. 46 § 1 D. 26, 7. 1. 39 § 6. 9 eod.); (pr. § 10 eod.); (1. 33 § 1 eod.); 1. 5 pr. D. 26, 9. 1. 1 § 3 D. 27, 4).

    2) услуги, off. magistri remuneratum (1. 27 D. 39, 5); особ. услуги рабов и отпущенников = ministerium s. 1. s. б, напр. прот. artificium (1. 65 § 1 D. 32. 1. 24 D. 40, 4. 1. 4 § 5 D. 50, 15. 1. 27 § 1 D. 33, 7. 1. 1 cf. 1. 3 § 1. 1. 22 pr. D. 38, 1);

    in officio alicuius esse, служить (1. 48 pr. eod.); (1. 26 § 12 D. 12, 6);

    off. patronis praestare (1. 2 C. 6, 6).

    3) вообщ. исполнение, совершение: membrorum bumanorum officia (1. 14 D. 1, 5);

    testimonii off. (1. 14 D. 22, 5); отправление, занятие: cunctarum artium officia die solis quiescant (1. 3 C. 3, 12); применение, regula, simul quum in aliquo vitiata est, perdit off. suum (1. 1 D. 50. 17).

    4) личный состав судебных чиновников, officio non praesente sententiam dicere (1. 6 D. 7, 45); тк. суд, apud, off. cavere (1. 17 D. 2, 4), deponi (1. 7 § 2 D. 2, 8. 1. 11 § 1 D. 10, 4. 1. 18 C. 6. 23. 1. 74 D. 47, 2. 1. 4 D. 11, 4);

    missus ex off. annonae centurio (43 § 1 D. 13, 7); иногда низшие судебные чиновники, служители высшего сановника, sub praetextu adventus officiorum vel militum iniuriis vexari (1. 6. 5 D. 1, 18. 1. 2 C. 4, 56. 1. 2 C. 8, 23. cf. 1. 74 § 1 D. 21, 2), sub custodia officii factus (1. 1 C. 9, 45. 1. 7 C. 9, 2. 1. 3 C. 4, 15. 1. 1 § 4. 5. 1. 2 § 6 C. 1, 27. 1. 4 C. 12, 58), palatina (1. 2 C. 10, 23. 1. 3 C. 12, 60. 1. 3 C. 12, 61), proconsulare (l. 3 C. 12, 56), praesidiale (1. 1 C. 7, 39. 1. 10 C. 12, 60).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > officium

  • 10 perpetuus

    беспрерывный, постоянный;

    perpetuo, in perpetuum, безпрерывно, напр. morbus perp. прот. temporarius s. qui tempore finitur (1. 6 pr. 1. 65 § 1 D. 21, 1. cf. 1. 101 § 2 D. 50, 16. 1. 1 § 1. 1. 2 D. 47, 18. 1. 34 pr. D. 48, 19. 1. 8 § 13. 1. 35 eod. 1. 28 § 1 eod.);

    perp. poena exilii (1. 39 pr. D. 49, 14. 1. 23 § 1 D. 8, 3. 1. un. § 3 D. 43, 14); (см. causa s. 4. d.);

    dotis causa perp. est (1. 1 D. 23, 3);

    quae perp. usus causa (прот. ad praesens) in aedificiis sunt;

    perpetuo (прот. temporis causa) positae fistulae (1. 17 § 7 D. 19, 1. cf. 1. 242 § 4 D. 50, 16);

    inhabitator perp. прот. viator (1. un. § 6 D. 47, 5);

    officiales perp. (1. 34 pr. D. 12, 1);

    perp. consuetudo (1. 6 pr. D. 3, 4. 1. 38 D. 1, 3);

    quod iurisdictionis perp. causa (прот. prout res incidit) propositum est (1. 7 pr. D. 2, 1);

    edictum perp. (см. s. b.);

    perp. iuris forma (1. 5 C. 7, 62);

    actio perp. прот. temporaria, annua, quae intra annum duntaxat competit (1. 5 § 5 D. 9, 3. 1. 31 § 2 D. 11, 7. 1. 1 § 1. 3 D. 15, 2. 1. 6 § 3 D. 42, 1. 1. 3 C. 7, 36);

    perpetuo competere actionem, прот. intra annum vivere (pr. I. 4, 12. 1. 28. 29 D. 4, 3. 1. 3 § 1 D. 38, 5. 1. 20 § 6. cf. § 16 D. 39, 1. 1. 4 § 10 D. 39, 2. 1. 3 § 1 D. 43, 16. 1. 17 pr. D. 49, 17);

    perp. iudicium (1. 2 § 5 D. 4, 5. 1. 7 § 6 D. 4, 9);

    interdictum (1. 2 § 34 D. 43, 8. 1. 3 § 15 D. 43, 29);

    exceptio perp. прот. temporalis (§ 9 I. 4, 13. 1. 14 pr. D. 4, 2. 1. 40 D. 12, 2. 1. 26 § 3. 71. 40. pr. 56 D. 12, 5. 1. 9 § 4 D. 14, 6. 1. 3 D. 44, 1. 1. 34 § 11 D. 46, 3. 1. 55 D. 50, 16. 1. 3 D. 44, 1);

    perp. obligatio (1. 35 § 3 D. 3, 5. 1. 91 § 4 D. 45, 1);

    stipulatio (1. 24 § 2 D. 22, 1);

    perpetuo s. in perpetuum (прот. ad tempus) quod annis praestandum fideicommissum, annua praestanda;

    perp. pensitatio;

    perp. legatum (1. 6. 20 § 1. 1. 23. 24 D. 33, 1);

    perpetuo (прот. usque ad annos certos) relicta alimenta (1. 8 § 3 D. 2, 15. 1. 1 pr. D. 17, 2);

    in perp. fundum fruendum conducere, прот. ad tempus conducere (§ 3 I. 3, 24. 1. 1. 3 D. 6, 3. 1. 11 § 1 D. 39, 4);

    perpetuo iure (прот. conditionis titulo) tenere fundum;

    praedia iure perp. consignata, = emphyteuticaria (1. 10. 15 C. 10, 47); отсюда perpetuarius = emphyteuticarius: ius perpet. h. e. emphyteut. (1. 1 C. 1, 34);

    perpet. conductor, тк. просто perpetuarius = emphyteuta (1. 3. 5 C. 11, 70). - perp. обоз. иногда: во всяком случае, обнимающий все случаи (1. 14 pr. D. 44, 3. 1. 40 pr. D. 12, 6. Gai. I. 200).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > perpetuus

  • 11 izslēgšanas sacensības

    ▪ Termini
    en play-off  (competit.) sports.
    lv  (spēles)
    ru соревнования с выбыванием  (команды)
    LZAsp
    ▪ EuroTermBank termini
    SocLie, CiRa
    ru соревнования с выбыванием
    SocLie, CiRa
    lv izslēgšanas sacensības spēles
    ru соревнования с выбыванием команды
    ETB

    Latviešu-krievu vārdnīcu > izslēgšanas sacensības

См. также в других словарях:

  • competit assisa — An assize lies, an action lies …   Ballentine's law dictionary

  • thesaurus competit domino regi, et non domino liberatis, nisi sit per verba specialia — /dasohras kompatat domanow riyjay, et non domanow libarteytas, naysay sit par varba speshiyeyl(i)ya/ A treasure belongs to the king, and not to the lord of a liberty, unless it be through special words …   Black's law dictionary

  • thesaurus non competit regi, nisi quando nemo scit qui abscondit thesaurum — /dasohras non kompatat riyjay, naysay kwondow niymow sit kway abskondat fosohram/ Treasure does not belong to the king, unless no one knows who hid it …   Black's law dictionary

  • Johann Florenz Rivinus — (auch: Johann Florentz Rivinus; (* 27. Juli 1681 in Leipzig; † 31. Dezember 1755 ebenda) war ein deutscher Rechtswissenschaftler. Inhaltsverzeichnis …   Deutsch Wikipedia

  • ORDINARIUS — I. ORDINARIUS apud Sueton. de Rhetorib. c. 2. Ordinarium eum appellat, deridens ut inflatum ac levem et sordidum; ubi perperam vulgo legitur Hordearium, scurra est. Ita enim apud Veteres scurra dicebatur. Festus, Ordinarius homo scurra ac… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • Imperator totius Hispaniae — For the colonial empire of the modern era, see Spanish Empire. A Privilegium Imperatoris (Imperial Privilege), as it reads at the top, issued by the Emperor Alfonso VII of León and Castile granting land to a certain Abbot William (bottom, centre) …   Wikipedia

  • Threshing-board — A threshing board is an obsolete farm implement used to separate cereals from their straw; that is, to thresh. It is a thick board, made with a variety of slats, with a shape between rectangular and trapezoidal, with the frontal part somewhat… …   Wikipedia

  • Tuymaada — The International Olympiad Tuymaada is an annual competition for secondary school students held in Republic of Saka, Russia. The contestants compete individually , in four independent sections: computer science , mathematics , physics and… …   Wikipedia

  • Heinrich Bode (Bodinus) — Heinrich von Bode (auch: Henricus Bodinus; * 6. April 1652 in Rinteln; † 15. September 1720 in Halle) war ein deutscher Rechtswissenschaftler. Inhaltsverzeichnis 1 Leben 2 Familie 3 Werke (Auswahl) …   Deutsch Wikipedia

  • Sigismund Finckelthaus — (* 20. Dezember 1579 in Leipzig; † 12. September 1644 in Dresden) war Jurist und Rektor der Universität Leipzig sowie Bürgermeister von Leipzig …   Deutsch Wikipedia

  • Eigenen — Eigenen, zusammen gezogen eignen, verb. reg. welches theils als ein Activum, theils aber auch als ein Neutrum üblich ist. 1) Als ein Activum, eigen machen, eigenthümlich übergeben, widmen. Wie das Fett am Opfer Gott geeignet war, Sir. 47, 2. Der… …   Grammatisch-kritisches Wörterbuch der Hochdeutschen Mundart

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»