Перевод: с латинского на немецкий

с немецкого на латинский

como

  • 1 como

    1. como, āvī, ātum, āre (coma), I) v. intr. mit Haaren od. haarähnlichen Dingen versehen sein, Paul. Nol. 28, 246. – II) v. tr. mit Haaren od. haarähnlichen Dingen bekleiden, Tert. de pall. 3. – dah. Passiv medial, sich mit Haaren bekleiden, den Haarwuchs pflegen, Augustin. de opere monach. 39. – Vgl. comāns, comātus, a, um.
    ————————
    2. cōmo, cōmpsī, cōmptum, ere (zsgzg. aus coemo, wie demo aus de-emo, promo aus pro-emo), zusammennehmen, -fügen, I) im allg.: quibus (animai natura) e rebus cum corpore compta vigeret, quove modo distracta rediret in ordia prima, Lucr. 4, 27 sq.: ea quo pacto inter sese mixta quibusque compta modis vigeant, Lucr. 3, 258 sq.: vgl. 1, 950. – II) prägn., zusammennehmend ordnen, zurechtlegen, - machen, A) eig.: 1) v. Pers.: a) das aufgelöste Haar ordnen, in Flechten u. Locken abteilen, frisieren (vgl. Drak. Sil. 7, 460), seu solvit crines... seu compsit, Tibull.: u. so c. capillos, Cic.: comas acu, Quint.: comas hastā recurvā, Ov. – prägn., c. caput, Tibull.: c. caput in gradus atque anulos, Quint.: compta puella comas, Ov.: u. so praecincti recte pueri comptique, Hor. – b) die Kleidung = zurechtlegen, -rücken, vestes et cingula saepe manu, Claud. VI. cons. Hon. 525. – c) den Körper u. die Körperteile übh. putzen, corpora vulsa atque fucata muliebriter, Quint.: colla genasque, putzen, schminken, Stat. – u. prägn., die Pers., dum comit dumque se exornat, Plaut. Stich. 696: comunt se et vestibus et munditiis, Hier. ep. 69, 8. – d) Waffen putzen, phaleras et lucida arma manu, Stat.: cassidis iubam, Stat. – e) andere Geräte: colus compta, zurechtgemachter, Plin. 8, 194. – 2) poet. v. Lebl.: alternas comunt praetoria ripas, zieren,
    ————
    Auson.: resultanti non comet malleus ictu saxa, glätten, Sidon. – B) übtr.: 1) im allg.: iam venit Augustus, nostros ut comat honores, Auson.: hoc est monile ecclesiae, his illa gemmis comitur, Prud.: Cleopatra simulatum compta dolorem, geschmückt mit usw., Lucan. – 2) insbes., die Rede zierlich machen, glätten, comi expolirique non debet (oratio), Quint.: non vitae ornandae, sed linguae orationisque comendae gratiā, Gell. – PAdi. cōmptus, a, um, s. bes.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > como

  • 2 como [1]

    1. como, āvī, ātum, āre (coma), I) v. intr. mit Haaren od. haarähnlichen Dingen versehen sein, Paul. Nol. 28, 246. – II) v. tr. mit Haaren od. haarähnlichen Dingen bekleiden, Tert. de pall. 3. – dah. Passiv medial, sich mit Haaren bekleiden, den Haarwuchs pflegen, Augustin. de opere monach. 39. – Vgl. comāns, comātus, a, um.

    lateinisch-deutsches > como [1]

  • 3 como [2]

    2. cōmo, cōmpsī, cōmptum, ere (zsgzg. aus coemo, wie demo aus de-emo, promo aus pro-emo), zusammennehmen, -fügen, I) im allg.: quibus (animai natura) e rebus cum corpore compta vigeret, quove modo distracta rediret in ordia prima, Lucr. 4, 27 sq.: ea quo pacto inter sese mixta quibusque compta modis vigeant, Lucr. 3, 258 sq.: vgl. 1, 950. – II) prägn., zusammennehmend ordnen, zurechtlegen, -machen, A) eig.: 1) v. Pers.: a) das aufgelöste Haar ordnen, in Flechten u. Locken abteilen, frisieren (vgl. Drak. Sil. 7, 460), seu solvit crines... seu compsit, Tibull.: u. so c. capillos, Cic.: comas acu, Quint.: comas hastā recurvā, Ov. – prägn., c. caput, Tibull.: c. caput in gradus atque anulos, Quint.: compta puella comas, Ov.: u. so praecincti recte pueri comptique, Hor. – b) die Kleidung = zurechtlegen, -rücken, vestes et cingula saepe manu, Claud. VI. cons. Hon. 525. – c) den Körper u. die Körperteile übh. putzen, corpora vulsa atque fucata muliebriter, Quint.: colla genasque, putzen, schminken, Stat. – u. prägn., die Pers., dum comit dumque se exornat, Plaut. Stich. 696: comunt se et vestibus et munditiis, Hier. ep. 69, 8. – d) Waffen putzen, phaleras et lucida arma manu, Stat.: cassidis iubam, Stat. – e) andere Geräte: colus compta, zurechtgemachter, Plin. 8, 194. – 2) poet. v. Lebl.: alternas comunt praetoria ripas, zieren, Auson.: resultanti non comet malleus ictu saxa, glätten, Sidon. – B) übtr.: 1) im allg.: iam venit Augustus, nostros ut comat honores, Auson.: hoc est monile ecclesiae, his illa gemmis comitur, Prud.: Cleopatra simulatum compta dolorem, geschmückt mit usw., Lucan. – 2) insbes., die Rede zierlich machen, glätten, comi expolirique non debet (oratio), Quint.: non vitae ornandae, sed linguae orationisque comendae gratiā, Gell. – PAdi. cōmptus, a, um, s. bes.

    lateinisch-deutsches > como [2]

  • 4 comatorius

    comātōrius, a, um (como), zum Haare gehörig, Haar-, acus, Haarnadel, Petr. 21, 1.

    lateinisch-deutsches > comatorius

  • 5 comptor

    comptor, ōris, m. (como), der Ausschmücker, fabricarum, Cassiod. var. 4, 51 in.

    lateinisch-deutsches > comptor

  • 6 comptus [1]

    1. comptus, a, um, PAdi. m. Compar. u. Superl. (v. 2. como), geschmückt, zierlich, gefällig, I) im allg.: fuit formā comptus, wohlgebildet, Spart. Hadr. 26, 1: comptissima anima, Augustin. de quant. anim. 33. – II) insbes., v. der Rede u.v. Redner, gefällig, zierlich, sauber, korrekt, a) v. der Rede: oratio c., Cic.: apud senatum non comptior Galbae, non longior quam apud militem sermo, Tac. – b) v. Redner: Isocrates in diverso genere dicendi nitidus et c., Quint. 10, 1, 79.

    lateinisch-deutsches > comptus [1]

  • 7 Comum

    Cōmum, ī, n. (Κῶμον), eine ansehnliche Stadt am lacus Larius (Komersee), im cisalpinischen Gallien, berühmt durch Eisenfabrikate, Geburtsort des ältern u. jüngern Plinius, j. Como, Liv. 33, 36, 14. Plin. ep. 1, 31 u.s.; von Cäsar kolonisiert und dah. Novum Comum (Νεόκωμον) gen., Suet. Caes. 28, 3. – Dav. Cōmēnsis, e, zu Komum gehörig, ager, Liv.: absol., in Comensi, im Komensischen, auf dem Gebiet von Komum, Plin.: Plur. subst., Comēnsēs, ium, m., die Einw. von Komum, die Komener, Liv., nach der spätern Benennung Novocomēnsēs (Νεοκῶμοι) gen., Cic.

    lateinisch-deutsches > Comum

  • 8 glaucicomans

    glaucicomāns, antis (glaucus u. como, āre), bläulichgrau behaart, oliva, Iuvenc. 3, 623 M.

    lateinisch-deutsches > glaucicomans

  • 9 Larius

    Lārius, iī, m., See in Oberitalien, an dessen Südufer Komum, der Geburtsort der beiden Plinius, lag, j. Lago di Como, Verg. georg. 2, 159 (wo Vokat. Largi). Plin. ep. 9, 7. § 1. – Dav. Lārius, a, um, larisch, litus, Catull. 35, 4: lacus, Plin. ep. 4, 30, 2.

    lateinisch-deutsches > Larius

  • 10 Mandela

    Mandēla, ae, f., ein Flecken im Sabinischen, am Ausgange des ustischen Tales auf einer Anhöhe, von der Digentia bespült, an der Stelle des jetzigen Klosters St. Como od. San-Cosimato de Vico-Varo (nach a. an der Stelle des heutigen Bordella), Hor. ep. 1, 18, 105. – Dav. Mandēlānus, a, um, mandelanisch, massa, Corp. inscr. Lat. 14, 3482.

    lateinisch-deutsches > Mandela

  • 11 viticomus

    vīticomus, a, um (vitis u. como), mit Weinlaub behangen, -umkränzt, -versehen, ulmus, Sidon. carm. 2, 328: Lyaeus, Avien. phaen. 70.

    lateinisch-deutsches > viticomus

  • 12 comatorius

    comātōrius, a, um (como), zum Haare gehörig, Haar-, acus, Haarnadel, Petr. 21, 1.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > comatorius

  • 13 comptor

    comptor, ōris, m. (como), der Ausschmücker, fabricarum, Cassiod. var. 4, 51 in.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > comptor

  • 14 comptus

    1. comptus, a, um, PAdi. m. Compar. u. Superl. (v. 2. como), geschmückt, zierlich, gefällig, I) im allg.: fuit formā comptus, wohlgebildet, Spart. Hadr. 26, 1: comptissima anima, Augustin. de quant. anim. 33. – II) insbes., v. der Rede u.v. Redner, gefällig, zierlich, sauber, korrekt, a) v. der Rede: oratio c., Cic.: apud senatum non comptior Galbae, non longior quam apud militem sermo, Tac. – b) v. Redner: Isocrates in diverso genere dicendi nitidus et c., Quint. 10, 1, 79.
    ————————
    2. comptus, ūs, m. (comere), I) das Zusammennehmen, die Zusammenfügung, Lucr. 3, 843. – II) das Schmücken, Afran. fr. inc. XXI (bei Paul. ex Fest. 40, 9). – konkret, der Kopfschmuck = die Frisur, virginei comptus, Lucr. 1, 87.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > comptus

  • 15 Comum

    Cōmum, ī, n. (Κῶμον), eine ansehnliche Stadt am lacus Larius (Komersee), im cisalpinischen Gallien, berühmt durch Eisenfabrikate, Geburtsort des ältern u. jüngern Plinius, j. Como, Liv. 33, 36, 14. Plin. ep. 1, 31 u.s.; von Cäsar kolonisiert und dah. Novum Comum (Νεόκωμον) gen., Suet. Caes. 28, 3. – Dav. Cōmēnsis, e, zu Komum gehörig, ager, Liv.: absol., in Comensi, im Komensischen, auf dem Gebiet von Komum, Plin.: Plur. subst., Comēnsēs, ium, m., die Einw. von Komum, die Komener, Liv., nach der spätern Benennung Novocomēnsēs (Νεοκῶμοι) gen., Cic.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Comum

  • 16 glaucicomans

    glaucicomāns, antis (glaucus u. como, āre), bläulichgrau behaart, oliva, Iuvenc. 3, 623 M.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > glaucicomans

  • 17 Larius

    Lārius, iī, m., See in Oberitalien, an dessen Südufer Komum, der Geburtsort der beiden Plinius, lag, j. Lago di Como, Verg. georg. 2, 159 (wo Vokat. Largi). Plin. ep. 9, 7. § 1. – Dav. Lārius, a, um, larisch, litus, Catull. 35, 4: lacus, Plin. ep. 4, 30, 2.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Larius

  • 18 Mandela

    Mandēla, ae, f., ein Flecken im Sabinischen, am Ausgange des ustischen Tales auf einer Anhöhe, von der Digentia bespült, an der Stelle des jetzigen Klosters St. Como od. San-Cosimato de Vico-Varo (nach a. an der Stelle des heutigen Bordella), Hor. ep. 1, 18, 105. – Dav. Mandēlānus, a, um, mandelanisch, massa, Corp. inscr. Lat. 14, 3482.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Mandela

  • 19 viticomus

    vīticomus, a, um (vitis u. como), mit Weinlaub behangen, -umkränzt, -versehen, ulmus, Sidon. carm. 2, 328: Lyaeus, Avien. phaen. 70.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > viticomus

См. также в других словарях:

  • como — adverbio relativo 1. (precedido de los antecedentes el modo, la manera y la forma ) Encabeza cláusulas de relativo con el significado de en que : Por la manera como la miraba deduje que eran más que amigos. Se desconoce el modo como lo logró. 2.… …   Diccionario Salamanca de la Lengua Española

  • como — Palabra átona que, como tal, debe escribirse sin tilde, a diferencia del adverbio interrogativo o exclamativo cómo (→ cómo). Puede funcionar como adverbio, como conjunción y como preposición. 1. Adverbio a) Como adverbio relativo de modo, puede… …   Diccionario panhispánico de dudas

  • Como — Como …   Deutsch Wikipedia

  • cómo — 1. Adverbio interrogativo o exclamativo. Es tónico y se escribe con tilde para diferenciarlo de la palabra átona como (→ como). Encabeza oraciones interrogativas o exclamativas directas: ¿Cómo te encuentras?; ¡Cómo aguantó el chaparrón!; o… …   Diccionario panhispánico de dudas

  • Como — «Como» redirige aquí. Para otras acepciones, véase Como (desambiguación). Como …   Wikipedia Español

  • cómo — adverbio interrogativo 1. Se usa para preguntar por el modo o manera: ¿Cómo has hecho ese dibujo? ¿Cómo te peinas? Observaciones: Puede aparecer también en oraciones interrogativas indirectas: Dime cómo se arregla el enchufe. En una oración… …   Diccionario Salamanca de la Lengua Española

  • Como — • An important town in the province of Lombardy (Northern Italy), situated on Lake Como, the ancient Lacus Larius Catholic Encyclopedia. Kevin Knight. 2006. Como     Como      …   Catholic encyclopedia

  • Como — Como, NC U.S. town in North Carolina Population (2000): 78 Housing Units (2000): 44 Land area (2000): 3.348795 sq. miles (8.673338 sq. km) Water area (2000): 0.009542 sq. miles (0.024713 sq. km) Total area (2000): 3.358337 sq. miles (8.698051 sq …   StarDict's U.S. Gazetteer Places

  • Cómo Sé — Single by Julieta Venegas from the album Aquí Released 1997 Format CD single Recorded 1 …   Wikipedia

  • Como — Como,   1) Hauptstadt der Provinz Como, in der Lombardei, Italien, an der Südwestspitze des Comer Sees, an der Gotthardbahn (die Como in einem 7,2 km langen Tunnel umfährt), 200 m über dem Meeresspiegel, 86 400 Einwohner; katholischer… …   Universal-Lexikon

  • Como — Como, 1) Provinz des österreichischen Kronlandes Lombardei; grenzt im N. an die Schweiz, im O. an die Provinz Sondrio u. Bergamo, im S. an die Provinz Mailand u. im W. an Sardinien; 511/2 QM.; 423,200 Ew.; ist gebirgig durch die Alpen (nördlich) …   Pierer's Universal-Lexikon

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»