-
1 rozkaz
m (G rozkazu) 1. (polecenie) order, command- z rozkazu generała on the orders of the General- aż do otrzymania dalszych rozkazów until further orders- wydawać rozkazy to give orders a. commands- wydać rozkaz zrobienia czegoś to order sth to be done- łamać rozkazy to breach (the) orders- wypełniać a. wykonywać rozkaz to carry out a command a. an order- słuchać czyichś rozkazów to obey sb’s orders- nie będę słuchał jego rozkazów I won’t take orders from him- kapitan dał rozkaz marszu/do marszu the captain gave the command to start marching- żołnierz zgłosił się w sztabie po rozkazy the soldier reported to headquarters for orders- twoje życzenie jest dla mnie rozkazem żart. your wish is my command- mam rozkaz pilnowania drzwi my orders are to guard the door- mam rozkaz nikogo nie wpuszczać my orders are not to let anybody through2. Komput. command- zmienił rozkaz w pamięci komputera he altered the command in the computer’s memory- □ rozkaz dzienny Wojsk. order of the day- rozkaz wymarszu Wojsk. marching orders■ być pod czyimiś rozkazami to be under sb’s command a. orders- być na czyjeś rozkazy to be at sb’s command- mieć kogoś pod swoimi rozkazami to have sb under one’s command- pod swoimi rozkazami miał cały pułk wojska he had the whole regiment under his command- oddać się/zaciągnąć się pod czyjeś rozkazy to put oneself/enlist under sb’s command- rozkaz! a. według rozkazu! yes, Sir!* * *rozkaz! — WOJSK yes sir!
* * *mi1. (= polecenie) order; rozkaz wymarszu marching orders; cofnąć rozkaz revoke an order; wydać rozkaz give an order; wykonać rozkaz obey an order, carry out an order; wykonywać czyjeś rozkazy take orders from sb; na czyjś rozkaz l. z czyjegoś rozkazu by order of sb; być na czyjeś rozkazy be at sb's command; być l. służyć pod czyimiś rozkazami be under sb's command; rozkaz to rozkaz orders are orders, an order is an order; twoje życzenie jest dla mnie rozkazem your wish is my command; rozkaz! wojsk. ( do mężczyzny) yes, Sir!; ( do kobiety) yes, Ma'am!; żegl. aye aye, Sir!.2. komp. instruction, command.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > rozkaz
-
2 instrukcja
-i; -e; gen pl -i; f( rozkaz) instruction* * *f.1. (= pouczenie) instruction, order, command.2. (zasady działania, użytkowania) directions for use, instructions; instrukcja obsługi user's guide, instruction leaflet, operation manual.3. (= przepis) instruction, prescription, guidance.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > instrukcja
-
3 rozkaz sterujący
• control command• control instruction
См. также в других словарях:
command instruction — komandos žodis statusas T sritis automatika atitikmenys: angl. command control; command function; command instruction vok. Befehlswort, n rus. команда, m; командное слово, n pranc. mot de commande, m … Automatikos terminų žodynas
command — komanda statusas T sritis automatika atitikmenys: angl. command; instruction vok. Anweisung, f; Befehl, m; Kommando, n rus. директива, f; команда, f pranc. commande, f; instruction, f … Automatikos terminų žodynas
command control — komandos žodis statusas T sritis automatika atitikmenys: angl. command control; command function; command instruction vok. Befehlswort, n rus. команда, m; командное слово, n pranc. mot de commande, m … Automatikos terminų žodynas
command function — komandos žodis statusas T sritis automatika atitikmenys: angl. command control; command function; command instruction vok. Befehlswort, n rus. команда, m; командное слово, n pranc. mot de commande, m … Automatikos terminų žodynas
instruction — komanda statusas T sritis automatika atitikmenys: angl. command; instruction vok. Anweisung, f; Befehl, m; Kommando, n rus. директива, f; команда, f pranc. commande, f; instruction, f … Automatikos terminų žodynas
Instruction — In*struc tion, n. [L. instructio: cf. F. instruction.] [1913 Webster] 1. The act of instructing, teaching, or furnishing with knowledge; information. [1913 Webster] 2. That which instructs, or with which one is instructed; the intelligence or… … The Collaborative International Dictionary of English
instruction — in·struc·tion n: an explanation of an applicable principle of law given by a judge to a jury before the jury retires to consider its verdict – called also jury charge, jury instruction; ◇ Under both the Federal Rules of Civil Procedure and the… … Law dictionary
Command and Data modes (modem) — Command and Data modes refer to the two modes in which a computer modem may operate. These modes are defined in the Hayes command set, which is the de facto standard for all modems. These modes exist because there is only one channel of… … Wikipedia
command — com‧mand [kəˈmɑːnd ǁ kəˈmænd] noun [countable] COMPUTING an instruction given to a computer using the keyboard or the mouse: • When you have typed the document, use the save command to save it. * * * command UK US /kəˈmɑːnd/ noun [C] … Financial and business terms
instruction — in‧struc‧tion [ɪnˈstrʌkʆn] noun [countable] 1. a statement telling someone what they must do: • He claimed that brokers had failed to carry out his instructions to sell the stocks. ˈshipping inˌstructions COMMERCE TRANSPORT … Financial and business terms
command — vb Command, order, bid, enjoin, direct, instruct, charge mean to issue orders to someone to give, get, or do something. Command and order agree in stressing the idea of authority, command implying its more formal and official exercise {the… … New Dictionary of Synonyms
