Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

comitor

  • 1 comitor

    cŏmĭtor, āri, ātus sum [comes] - tr. - accompagner, être lié à qqch.    - aliquem comitari: accompagner qqn.    - quae comitantur huic vitae: ce qui est lié à ce genre de vie.    - supremum honorem comitari: faire cortège pour les derniers honneurs.    - Teucrum comitantibus armis, Virg. En. 4.48: [avec les armes des Troyens qui accompagnent] = avec l'appui des armes des Troyens.    - comitante opinione Britanniam ei provinciam dari, Tac. Agr. 9: [le bruit courant qu'on lui donnait la Bretagne].
    * * *
    cŏmĭtor, āri, ātus sum [comes] - tr. - accompagner, être lié à qqch.    - aliquem comitari: accompagner qqn.    - quae comitantur huic vitae: ce qui est lié à ce genre de vie.    - supremum honorem comitari: faire cortège pour les derniers honneurs.    - Teucrum comitantibus armis, Virg. En. 4.48: [avec les armes des Troyens qui accompagnent] = avec l'appui des armes des Troyens.    - comitante opinione Britanniam ei provinciam dari, Tac. Agr. 9: [le bruit courant qu'on lui donnait la Bretagne].
    * * *
        Comitor, pen. corr. comitaris, comitari. Sueton. Suyvre, Accompaigner, Aller apres aucun.
    \
        Comitari exequias. Plin. Aller au convoy d'un trespassé.
    \
        Mortuum honore comitari. Virgil. Luy faire convoy et funerailles.
    \
        Iter alicuius comitari. Virgil. L'accompaigner par le chemin.
    \
        Oues comitantur pastorem. Virgil. Le suyvent.

    Dictionarium latinogallicum > comitor

  • 2 comitor

    comitor comitor, atus sum, ari провожать

    Латинско-русский словарь > comitor

  • 3 comitor

    comitor comitor, atus sum, ari сопровождать

    Латинско-русский словарь > comitor

  • 4 comitor

    comitor, ātus sum, āri (comes), I) jmds. Begleiterabgeben, sich jmdm. als Begleiteranschließen, jmd. od. etw. begleiten, a) von leb. Wesen: alqm, Caes.: alqm in exsilium, Suet: alqm fugā, Verg. – currum alcis triumpho, Suet.: iter alcis, Verg. – absol., comitabantur viginti sociae cohortes, Tac.: lanigerae comitantur oves, Verg.: domino comitante, Ov.: poet., nubere non comitante deo (Hymenäus), ohne Zustimmung des H., Prop.: paucis comitantibus, Ov. u. Tac. – b) übtr., v. lebl. Subjj.: comitatur artem decor, Quint. – m. Dat. = jmdm. (als Begleiter) zur Seite stehen, mit jmd. verbunden sein, illi iniusto domino aliquamdiu in rebus gerendis prospera fortuna comitata est, Cic.: tardis mentibus virtus non facile comitatur, Cic. – absol., etiamsi nulla comitetur infamia, Cic. – II) insbes., einem Toten das Geleite geben, jmd. zu Grabe geleiten, alqm, Nep. u. Verg.

    lateinisch-deutsches > comitor

  • 5 comitor

    comitor, ātus sum, āri (comes), I) jmds. Begleiterabgeben, sich jmdm. als Begleiteranschließen, jmd. od. etw. begleiten, a) von leb. Wesen: alqm, Caes.: alqm in exsilium, Suet: alqm fugā, Verg. – currum alcis triumpho, Suet.: iter alcis, Verg. – absol., comitabantur viginti sociae cohortes, Tac.: lanigerae comitantur oves, Verg.: domino comitante, Ov.: poet., nubere non comitante deo (Hymenäus), ohne Zustimmung des H., Prop.: paucis comitantibus, Ov. u. Tac. – b) übtr., v. lebl. Subjj.: comitatur artem decor, Quint. – m. Dat. = jmdm. (als Begleiter) zur Seite stehen, mit jmd. verbunden sein, illi iniusto domino aliquamdiu in rebus gerendis prospera fortuna comitata est, Cic.: tardis mentibus virtus non facile comitatur, Cic. – absol., etiamsi nulla comitetur infamia, Cic. – II) insbes., einem Toten das Geleite geben, jmd. zu Grabe geleiten, alqm, Nep. u. Verg.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > comitor

  • 6 comitor

        comitor ātus, ārī    [comes], to join as an attendant, accompany, attend, follow: eos, Cs.: hostiam, V.: iter alicuius, V.: gressum, V.: lanigerae comitantur oves, V.: magnā comitante catervā, with, V.: intravit paucis comitantibus urbem, O.: loculis comitantibus ire, with purses, Iu.— To attend to the grave: alqm comitante exercitu huma re, N.: supremum honorem, V.—Fig., of things, to follow, accompany, attend: mentibus virtus comitatur: huic vitae: etiam si nulla comitetur infamia: nimbis comitantibus Desilit, O.: comitante opinione, Ta.
    * * *
    comitari, comitatus sum V DEP
    join as an attendant, guard/escort; accompany, follow; attend (funeral); go/be carried with; be retained/stay/grow/join with; be connected with; occur

    Latin-English dictionary > comitor

  • 7 comitor

    cŏmĭtor, ātus, 1, v. dep. a. [comes], to join one ' s self to any one as an attendant, to accompany, attend, follow (class.; esp. freq. after the Aug. per.); constr. with acc. or absol., with abstr. subjects by Cic. three times (qs. comitem esse) with dat. (v. B. b).
    I.
    In gen.
    (α).
    With acc.:

    propinqui Indutiomari comitati eos ex civitate excesserunt,

    Caes. B. G. 6, 8:

    matrem,

    Lucr. 2, 640:

    patrem,

    Suet. Calig. 10; Curt. 3, 8, 12:

    nautas fugā,

    Verg. A. 4, 543:

    Metellum in exsilium,

    Suet. Gram. 3:

    erilem filium in scholas,

    id. ib. 23:

    hostiam,

    Verg. G. 1, 346:

    iter alicujus,

    id. A. 6, 112:

    gressum erilem,

    id. ib. 8, 462:

    currum Augusti triumpho,

    Suet. Tib. 6; id. Dom. 2 fin.:

    rem militarem,

    Tac. A. 11, 22.—
    (β).
    Absol. (esp. freq. in the Aug. poets and Tac.):

    lanigerae comitantur oves,

    Verg. A. 3, 660; Plin. Pan. 24, 3:

    sex milia Dalmatarum, recens delectus, comitabantur,

    Tac. H. 3, 50; 5, 1; id. G. 46:

    non aequo comitantes ordine,

    Sil. 4, 31; Dig. 17, 10, 15, § 16.—In the abl. absol. of the part. pres., with the attendance of, attended by, etc., sometimes to be translated by with, together with, and with a negative, without:

    magnā comitante catervā,

    Verg. A. 2, 40; 11, 498; Curt. 6, 5, 11.—In plur., Nep. Att. 22, 4; Ov. M. 11, 275; 13, 631; Tac. H. 3, 41; Suet. Ner. 48:

    domino comitante,

    Ov. M. 13, 402: nupsi non comitante deo, without the assent, against the will of the god (Hymen), Prop. 4 (5), 3, 16. —
    B.
    Transf. to inanimate objects (cf. comes, I. B.).
    (α).
    With acc.:

    comitatur fama unionis ejus parem, etc.,

    Plin. 9, 35, 58, § 121:

    quando comitetur semper artem decor,

    Quint. 9, 4, 7; cf. also Curt. 8, 5, 16; Claud. C. Mal. Theod. 243; Dig. 45, 1, 126, § 1.—
    (β).
    With dat.:

    (Tarquinio Superbo) aliquamdiu prospera fortuna comitata est,

    Cic. Rep. 2, 24, 44:

    tardis enim mentibus virtus non facile comitatur,

    id. Tusc. 5, 24, 68:

    cetera, quae comitantur huic vitae,

    id. ib. 5, 35, 100.—
    (γ).
    Absol.:

    an est aliquid per se ipsum flagitiosum, etiam si nulla comitetur infamia?

    Cic. Fin. 2, 19, 60:

    Teucrum comitantibus armis Punica se quantis attollet gloria rebus!

    Verg. A. 4, 48; Ov. M. 14, 235; id. F. 3, 865:

    comitante opinione,

    Tac. Agr. 9.—
    II.
    In partic., to attend one to the grave:

    (Eumenem) comitante toto exercitu humaverunt,

    Nep. Eum. 13, 4; id. Att. 22, 4:

    juvenem exanimum vano honore,

    Verg. A. 11, 52; cf.:

    supremum comitentur honorem,

    id. ib. 11, 61.

    Lewis & Short latin dictionary > comitor

  • 8 comitor

    ātus sum, ārī depon. [ comes I \]
    а) провожать, сопровождать, сопутствовать (aliquem Cs, Su etc.)
    c. iter alicujus V — сопровождать кого-л. в пути
    Teucrorum comitantibus armis Vсоединившись с оружием (силами) (т. е. при поддержке) тевкров
    б) pass. (см. comito) быть сопровождаемым

    Латинско-русский словарь > comitor

  • 9 comitor

    , comitatus sum, comitari 1
      сопровождать

    Dictionary Latin-Russian new > comitor

  • 10 сопровождать

    comitor,comitatus sum, ari

    Latin-Russian dictionary > сопровождать

  • 11 comitatus

    I comitātus, a, um part. pf. к comitor II comitātus, ūs m. [ comitor ]
    1) проводы, сопровождение, окружение C etc.
    2) провожатые, эскорт, свита, двор T, PJ
    3) транспорт, обоз, поезд, тж. толпа Sl, C etc.

    Латинско-русский словарь > comitatus

  • 12 comitatus

    1.
    cŏmĭtātus, a, um, Part. and P. a., from comitor and comito; v. comitor.
    2.
    cŏmĭtātus, ūs, m. [comes].
    I. A.
    In gen. (class.):

    qui cum uxore veheretur in raedā muliebri et delicato ancillarum puerorumque comitatu,

    Cic. Mil. 10, 28:

    magno comitatu ingredi,

    id. Cat. 3, 2, 6:

    comitatum optimorum civium desero,

    id. Att. 8, 3, 2:

    praedonis improbissimi societas atque comitatus,

    id. Verr. 2, 5, 21, § 54; id. Fam. 6, 19, 1:

    Pompeius comitatu equitum triginta ad mare pervenit,

    Caes. B. C. 3, 96; Quint. 1, 2, 5; 7, 2, 45:

    iter modico comitatu ingressus est,

    Suet. Caes. 31; id. Aug. 98 et saep.; Verg. A. 12, 336.—
    * 2.
    Transf., of animals:

    multo ceterarum volucrum comitatu,

    Tac. A. 6, 28.—
    3.
    Of abstr. objects:

    pruna hordearia appellata a comitatu frugis ejus,

    i. e. because they ripen at the same time, Plin. 15, 13, 12, § 41; so,

    virgultorum,

    id. 17, 23, 35, § 211:

    quid tanto virtutum comitatu (opus est) si? etc.,

    Cic. Fin. 2, 34, 111; id. Par. 2, 1, 16:

    utriusque causae,

    Plin. 18, 29, 69, § 283:

    ferre impetum vitiorum, tam magno comitatu venientium,

    Sen. Ep. 7, 6.—
    B.
    In partic., in the time of the empire, an imperial escort, retinue, court, suite, Tac. H. 2, 65; Plin. Pan. 20, 3; Dig. 49, 16, 13; Aus. Ep. 17; Symm. Ep. 8, 9; Aug. Ep. 129:

    Osthanes exornatus comitatu Alexandri,

    honored with the right of attendance upon Alexander, Plin. 30, 1, 2, § 8; cf.:

    deici congressu et comitatu,

    Tac. A. 13, 46.—
    II.
    A company (without the accessory idea of attendance), a band, troop, crowd, swarm:

    litterae, quaecumque erant in eo comitatu, etc.,

    Cic. Cat. 3, 3, 6; Caes. B. C. 1, 48; 1, 51; 1, 54; Sall. C. 45, 1; Liv. 28, 22, 4; Suet. Tib. 6 al.

    Lewis & Short latin dictionary > comitatus

  • 13 comito

    cŏmĭto, āre, 1, v. a. ( poet. collat. form of comitor), to accompany, attend, follow:

    quod si Romanae comitarent castra puellae,

    Prop. 2, 7, 15; Ov. P. 2, 3, 43; id. M. 14, 259; 13, 55; 8, 692:

    funera,

    id. P. 1, 9, 47 (Att. ap. Non. p. 85, 139, is, on account of the corruption of the text, dub.).—
    b.
    Pass.:

    comitor, āri,

    Plin. 9, 35, 55, § 110; Just. 30, 2, 4; Ov. Tr. 3, 7, 47; Lucr. 1, 98.—Esp. freq. in part. perf.: cŏmĭtātus, a, um, accompanied, attended:

    (mulier) alienis viris comitata,

    Cic. Cael. 14, 34; so with an abl. added, Ov. M. 2, 441; 2, 845; 3, 215; 9, 687; 10, 9; id. Am. 1, 6, 33; Tib. 3, 2, 13; Plin. 21, 11, 38, § 65; Tac. Agr. 40; id. A. 14, 8:

    trecentis feminarum comitata,

    Curt. 6, 5, 26; Sen. Hippol. 1; Stat. Achill. 2, 309. —As adj.:

    quod ex urbe parum comitatus exierit,

    Cic. Cat. 2, 2, 4; so,

    bene,

    id. Phil. 12, 10, 25; Quint. 12, 8, 3; and hence, also, in comp.:

    puero ut uno esset comitatior,

    Cic. Tusc. 5, 39, 113; so Plin. 10, 37, 52, § 109; App. Mag. 1, p. 288, 29.

    Lewis & Short latin dictionary > comito

  • 14 comito

    āvī, ātum, āre Prp, O, C etc. = comitor

    Латинско-русский словарь > comito

  • 15 comitabilis

    comitābilis, e (comitor), begleitend, error, Paul. Nol. 10, 298.

    lateinisch-deutsches > comitabilis

  • 16 comitatus [1]

    1. comitātus, ūs, m. (comitor), I) die Begleitung, Gesellschaft, optimorum et clarissimorum civium, Cic.: comitatu equitum, mit od. unter B., Caes. – übtr., pruna hordearia appellata a comitatu frugis eius, weil sie gleichzeitig mit dieser Frucht reifen, Plin.: tanto virtutum comitatu (opus est), Cic. – II) konkret, die Begleitung, das Gefolge, die Umgebung, praedonis improbissimi societas atque comitatus, Cic.: muliebris ac delicatus ancillarum puerorumque comitatus, Cic.: magno comitatu venire, Verg. – Insbes.: a) die Begleitung, das Gefolge eines Reisenden, die Reisegesellschaft, u. (bei den Histor.) im weitern Sinne = die zusammen Reisenden, die Karawane, magnus, Cic. u. Liv.: omnis, Suet.: Plur., Allobrogum comitatus, die Allobroger mit ihrer ganzen Reisegesellschaft, Sall. – b) das Gefolge des Kaisers, der Hofstaat, Hof, Tac. u.a.

    lateinisch-deutsches > comitatus [1]

  • 17 comito

    comito, āvī, ātum, āre = comitor, aktiv, Acc. tr. fr., Prop. u.a. Dichter (s. Heinsius Ov. trist. 1, 9, 31): passiv, Lucr., Sen. u.a. (s. Bünem. Lact. 4, 8, 11). Vgl. übh. Neue-Wagener Formenl.3 Bd. 3. S. 30 u. 31. – Partiz. comitātus, a, um, begleitet, α) m. Abl.: alienis viris, Cic.: Phrygiis ministris, Tibull.: dolore, Ov. (s. Heinsius Ov. her. 6, 123. Vgl. Neue-Wagener Formenl.3 Bd. 3. S. 31. – β) absol.: bene, Cic.: parum, Cic.: puero ut uno esset comitatior, Cic. Tusc. 5, 113.

    lateinisch-deutsches > comito

  • 18 concomitor

    con-comitor, ātus sum, ārī, mitbegleiten, Ven. Fort. 8, 6, 158 u. 8, 7, 183: Partiz. Perf. passiv concomitātus = mitbegleitet, Plaut. mil. 1103.

    lateinisch-deutsches > concomitor

  • 19 incomitatus

    in-comitātus, a, um (in u. comitor), unbegleitet, ohne Begleitung, a) eig., v. Frauen, Varro u. Verg.: Hercules, Claud. Mam.: funera, Lucr.: lectica, Sen.: poet., incomitata vestigia ferre, Sil. 9, 101. – b) übtr., v. Abstr., externis virtus incomitata bonis, Ov. ex Pont. 2, 3, 36 (aber Cic. de or. 1, 234 jetzt incomptam): numquam incomitata virtus, Ambros. de off. 1, 35, 176.

    lateinisch-deutsches > incomitatus

  • 20 comitabilis

    comitābilis, e (comitor), begleitend, error, Paul. Nol. 10, 298.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > comitabilis

См. также в других словарях:

  • ԶՀԵՏ — ( ) NBH 1 0738 Chronological Sequence: Unknown date, Early classical, 5c, 6c, 8c, 11c, 14c նխ. κατόπισθε, ὅπισθεν, ὁπίσω, μετά post, pone Ի ձայնէս Հետ, հետք. նոյն ընդ Յետ. յետոյ. Զկնի. էտեւ, էտեւէն, ետքը. ... *Արձակեաց զաղաւնին զհետ նորա: Գնաց… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • ՀՈՄԵՐԱՆԱՄ — ( ) NBH 2 0119 Chronological Sequence: 11c, 13c չ. ՀՈՄԵՐԱՆԱԼ. ὀμερίζω Homerum imitor եւ ὀμηρέω convenio, comitor. Նման լինել հոմերոսի. քաջ քերթող, եւ գուշակ գտանիլ քերթողաբան. *Պատերազմ եղեալ ընդ զմիւռնացիսն կողոփանեացն, պատանի գոլով հոմերոս՝ ասէ …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • ՃԱՆԱՊԱՐՀԱԿՑԻՄ — (եցայ.) NBH 2 0169 Chronological Sequence: Unknown date, 8c, 11c, 13c ձ. συνοδεύω, συνοδοπορέω itineris socius sum, una iter fscio, comitor. Ճանապարհակից լինել. ուղեկցիլ. *Մի՛ ճանապարհակցեսցուք այսմ ամբարիշտ թագաւորի. Խոր. ՟Գ. 15: *Երթային… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • ՅՂԱՐԿԵՄ — (եցի.) NBH 2 0361 Chronological Sequence: 5c, 6c, 10c, 11c, 12c Տ. ՅՈՒՂԱՐԿԵԼ. եւ ՅՂԵԼ. παραπέμπω comitor πέμπω, ἁποπέμπω mitto, dimitto, remitto. ուղարկել, ղրկել. *Յղարկէին (կամ ուղարկէին) զնա հրեշտակքն: Ի յղարկել զԱստուածամայրն. Ածաբ. պասք. ՟Բ:… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • ՈՒՂԵԿՑԵՄ — (եցի.) NBH 2 0544 Chronological Sequence: Early classical, 8c, 10c, 13c ն. συνοδεύω, συμπορεύομαι itineris socius sum, una iter facio, comitor συντρέχω concurro. Ուղեկից առնել ինքեան. *Զանմաքուրս ի սրբութենէ ... հատուածեալ յինքենէ՝ հեռի ուղեկցէ.… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»