-
41 glaucuma
glaucōma, ătis, n. (also glaucū-ma, ae, f., Plaut. Mil. 2, 1, 70 Ritschl, N. cr.), = glaukôma, an obscuration of the crystalline lens, a cataract, Plin. 29, 6, 38, § 117 al.; Prud. Ham. 90.—Comically: alicui glaucumam ob oculos obicere, qs. to throw dust in his eyes, Plaut. Mil. 2, 1, 70. -
42 Gorgonidonii campi
Gorgŏnĭdōnĭi campi, a name comically formed, qs. Gorgon-fields, Plaut. Mil. 1, 1, 13; v. Ritschl ad h. l. -
43 guttur
guttur, ŭris, n. (ante-class.; also m. in acc. sing. gutturem, Plaut. Mil. 3, 2, 22; id. Aul. 2, 4, 25; Nov. Com. Fragm. v. 118 Rib.), the gullet, throat (cf.:II.faux, gula, jugulum): da meo gutturi gaudium,
Plaut. Curc. 1, 2, 10; 49:venter gutturque resident ferias,
id. Capt. 3, 1, 8:guttur homini tantum et suibus intumescit,
Plin. 11, 37, 68, § 179:quis tumidum guttur miratur in Alpibus?
Juv. 13, 162: (tamquam si in Alpibus gutturosos homines admireris, ubi tales sunt plurimi scilicet: nam lata et inflata colla habent, Vet. Schol. ad h. 1.): haud modicos tremulo fundens e gutture cantus, Cic. poët. Div. 1, 8, 14: liquidum tenui gutture cantat avis. Ov. Am. 1, 13, 8:parentis olim si quis impia manu Senile guttur fregerit,
Hor. Epod. 3, 1.—In plur.:fodere guttura cultro,
Ov. M. 7, 314:laqueo ligare guttura,
id. ib. 6, 135.—Hence,Transf., gluttony:memorabile magni Gutturis exemplum,
Juv. 2, 114.—Comically:inferior, i. e. anus,
Plaut. Aul. 2, 4, 25. -
44 Gymnasium
1.gymnăsĭum, ii, n., =gumnasion, a public school among the Greeks for gymnastic exercises, a gymnasium.I.Lit., Plaut. Am. 4, 1, 3; id. Bacch. 3, 3, 21; id. Ep. 2, 2, 13; Cic. Tusc. 2, 15, 151; id. Rep. 3, 32; 4, 4:II.virgineum (in Sparta),
Prop. 3, 14, 2; Ov. H. 16, 151; Cels. 5, 11; 15; Plin. Ep. 10, 40, 2; Quint. 2, 8, 3 al.—Comically: gymnasium flagri, qs. school for the scourge, whipping-post, a term of reproach applied to one who is often flogged, Plaut. As. 2, 2, 31; cf.:totus doleo, ita me iste habuit senex gymnasium,
i. e. he has belabored me so, id. Aul. 3, 1, 5.—Transf., a public school among the Greeks, a highschool, college:2.omnia gymnasia atque omnes philosophorum scholae,
Cic. de Or. 1, 13, 56; Liv. 29, 19, 12; Plin. Ep. 1, 22, 6; Juv. 3, 115: quae vix in gymnasiis et in otio Stoici probant, Cic. Par. prooem. 1.— Transf., of a college-building on Cicero's Tusculan estate:cum ambulandi causa in Lyceum venissemus (id enim superiori gymnasio nomen est), etc.,
Cic. Div. 1, 5, 8; cf. id. Tusc. 2, 3, 9.Gymnăsium, ii, f. (Gumnasion, dim. of Gumnas), name of a Greek maiden:Gymnasium mea,
Plaut. Cist. 1, 1, 109. -
45 gymnasium
1.gymnăsĭum, ii, n., =gumnasion, a public school among the Greeks for gymnastic exercises, a gymnasium.I.Lit., Plaut. Am. 4, 1, 3; id. Bacch. 3, 3, 21; id. Ep. 2, 2, 13; Cic. Tusc. 2, 15, 151; id. Rep. 3, 32; 4, 4:II.virgineum (in Sparta),
Prop. 3, 14, 2; Ov. H. 16, 151; Cels. 5, 11; 15; Plin. Ep. 10, 40, 2; Quint. 2, 8, 3 al.—Comically: gymnasium flagri, qs. school for the scourge, whipping-post, a term of reproach applied to one who is often flogged, Plaut. As. 2, 2, 31; cf.:totus doleo, ita me iste habuit senex gymnasium,
i. e. he has belabored me so, id. Aul. 3, 1, 5.—Transf., a public school among the Greeks, a highschool, college:2.omnia gymnasia atque omnes philosophorum scholae,
Cic. de Or. 1, 13, 56; Liv. 29, 19, 12; Plin. Ep. 1, 22, 6; Juv. 3, 115: quae vix in gymnasiis et in otio Stoici probant, Cic. Par. prooem. 1.— Transf., of a college-building on Cicero's Tusculan estate:cum ambulandi causa in Lyceum venissemus (id enim superiori gymnasio nomen est), etc.,
Cic. Div. 1, 5, 8; cf. id. Tusc. 2, 3, 9.Gymnăsium, ii, f. (Gumnasion, dim. of Gumnas), name of a Greek maiden:Gymnasium mea,
Plaut. Cist. 1, 1, 109. -
46 haeresis
I.A (philosophical or religious) sect, a school of thought (=secta): Cato in ea est haeresi, quae nullum sequitur florem orationis, Cic. Par. prooem. § 2;2.as Greek,
id. Fam. 15, 16, 3:Pythagorae haeresim sequi,
Vitr. 5 praef. —Heretical religious doctrine, heresy, Tert. adv. Haer. 1 sq. et saep.:II.Ariana,
the Arian heresy, Sid. Ep. 7, 6:plurimae sectae et haereses,
Lact. 4, 30, 2.— Hĕrĕsis, personif., Prud. Psych. 710.—Comically: joca tua plena facetiarum de haeresi Vestoriana... risisse me satis,
i. e. craft, trade, Cic. Att. 14, 14, 1.—A calling, profession: navalis, Cod. Th. 13, 6, 9 sq. -
47 halophanta
hălŏphanta, ae, m, = halophantês (a word comically formed after the analogy of sycophanta, sukophantês), a salt-informer, i. q. a rascal, scoundrel, Plaut. Curc. 4, 1, 2; cf. Non. 126, 7, and see halapanta. -
48 hariolor
I.Lit.: Prothespizô igitur, non hariolans, ut illa (Cassandra) cui nemo credidit, sed conjectura prospiciens, Cic. Att. 8, 11, 3:II.quaestus causa hariolari,
id. Div. 1, 58, 132.—Comically:mirabar, quod dudum scapulae gestibant mihi, Hariolari quae occeperunt sibi esse in mundo malum,
Plaut. As. 2, 2, 50.—Transf., in a bad sense (like vaticinor), to speak foolishly, to talk silly stuff, nonsense (ante-class.), Plaut. Cist. 4, 2, 80; id. As. 3, 2, 33; 5, 2, 74; id. Rud. 2, 3, 17; Ter. Phorm. 3, 2, 7; cf. Plaut. Rud. 4, 4, 97:age jam cupio, si modo argentum reddat. Sed ego hoc hariolor,
am dreaming, Ter. Ad. 2, 1, 48. -
49 hepatarius
hēpătārĭus, a, um, adj. [hepar, I.], of or belonging to the liver: morbus, the liver-complaint (comically for love), Plaut. Curc. 2, 1, 24. -
50 Heresis
I.A (philosophical or religious) sect, a school of thought (=secta): Cato in ea est haeresi, quae nullum sequitur florem orationis, Cic. Par. prooem. § 2;2.as Greek,
id. Fam. 15, 16, 3:Pythagorae haeresim sequi,
Vitr. 5 praef. —Heretical religious doctrine, heresy, Tert. adv. Haer. 1 sq. et saep.:II.Ariana,
the Arian heresy, Sid. Ep. 7, 6:plurimae sectae et haereses,
Lact. 4, 30, 2.— Hĕrĕsis, personif., Prud. Psych. 710.—Comically: joca tua plena facetiarum de haeresi Vestoriana... risisse me satis,
i. e. craft, trade, Cic. Att. 14, 14, 1.—A calling, profession: navalis, Cod. Th. 13, 6, 9 sq. -
51 heresis
I.A (philosophical or religious) sect, a school of thought (=secta): Cato in ea est haeresi, quae nullum sequitur florem orationis, Cic. Par. prooem. § 2;2.as Greek,
id. Fam. 15, 16, 3:Pythagorae haeresim sequi,
Vitr. 5 praef. —Heretical religious doctrine, heresy, Tert. adv. Haer. 1 sq. et saep.:II.Ariana,
the Arian heresy, Sid. Ep. 7, 6:plurimae sectae et haereses,
Lact. 4, 30, 2.— Hĕrĕsis, personif., Prud. Psych. 710.—Comically: joca tua plena facetiarum de haeresi Vestoriana... risisse me satis,
i. e. craft, trade, Cic. Att. 14, 14, 1.—A calling, profession: navalis, Cod. Th. 13, 6, 9 sq. -
52 hircinus
hircīnus ( hirquīnus), a, um, adj. [hircus], of a goat, goat's:barba,
Plaut. Ps. 4, 2, 12:sanguis,
Plin. 20 prooem. § 2;37, 4, 15, § 59: pelles,
id. 12, 17, 40, § 81:folles,
Hor. S. 1, 4, 19:sidus,
i. e. the constellation Capricorn, Prud. Apoth. 621.—Comically:alae,
that have a goatish smell, Plaut. Poen. 4, 2, 51. -
53 homo
hŏmo, ĭnis (archaic form hemonem hominem dicebant, Paul. ex Fest. p. 100 Müll.; cf. humanus init., and nēmo, from nĕ-hĕmo: homōnem, Enn. ap. Prisc. p. 683 P. = [p. 860] Ann. v. 141 Vahl.:I.hŏmōnes,
Naev. 1, 1), comm. [root in humus, Gr. chamai; cf. Germ. -gam in Bräutigam; O. H. Germ. gomo; Goth. guma; Old Engl. goom; Engl. groom; cf. also Gr. epichthonioi; Hebr. Adam], a human being, man.Lit.A.In gen.:2.animal hoc providum, sagax, multiplex, acutum, memor, plenum rationis et consilii quem vocamus hominem, praeclara quadam condicione generatum esse a summo deo, etc.,
Cic. Leg. 1, 7, 22; cf., on the natural history of man,
Plin. 7 praef. sq.; § 5 sq.: decem hominibus vitam eripis, indictā causā, Cato ap. Gell. 13, 25 (24), 12: dum quidem unus homo Romanus toga superescit, Enn. ap. Fest. p. 302 Müll. (Ann. v. 486 Vahl.); cf.: unus homo nobis cunctando restituit rem, id. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 313 ib.): navus repertus homo Graio patre Graius homo rex, id. ap. Fest. p. 169 Müll. (Ann. v. 183 ib.):homo jam grandior,
Ter. Phorm. 2, 3, 15:homo amicus nobis... homo antiqua virtute ac fide,
id. Ad. 3, 3, 86 sq.; cf.:bonus homo et nobis amicus,
Cic. Fam. 16, 18 fin.: quid est, quod homo masculus lubentius videre debeat bella uxore? Varr. ap. Non. 248, 16:infelix,
Plaut. Am. 1, 1, 169:homo omni doctrina eruditus,
Cic. Fin. 1, 5, 13; cf.:homo summā prudentiā, multā etiam doctrinā,
id. Fam. 3, 7, 5:de hujus hominis (i. e. Pompei) felicitate, etc.,
id. de Imp. Pomp. 16, 47:iners atque inutilis,
id. Off. 3, 6, 31; cf.:contemptus et abjectus,
id. Agr. 2, 34, 93:insulsus,
id. Tusc. 1, 8, 15; cf.also: hominum homo stultissime,
Ter. Ad. 2, 2, 10:quid hoc homine faciatis?
Cic. Verr. 2, 1, 16, § 42:consulere generi hominum,
the human race, mankind, id. Rep. 3, 12:genus hominum,
id. ib. 2, 26; id. de Or. 1, 9, 36; Hor. Ep. 2, 1, 7 et saep. (more freq., genus humanum; v. humanus and genus); cf.:natura hominem conciliat homini... hominum coetus et celebrationes,
Cic. Off. 1, 4, 12:placet Stoicis, quae in terris gignantur, ad usum hominum omnia creari, homines autem hominum causa esse generatos,
id. ib. 1, 7, 22:homines plurimum hominibus et prosunt et obsunt,
id. ib. 2, 5, 17: is dictus popularibus olim, Qui tum vivebant homines, Enn. ap. Cic. Brut. 15, 58 (Ann. v. 308 Vahl.):homines Romani,
Cic. de Imp. Pomp. 14, 41:lege conciliati homines cum dis putandi sunt,
id. Leg. 1, 7, 23:pro deum atque hominum fidem!
Plaut. Curc. 5, 3, 16 et saep.: divumque hominumque pater, Enn. ap. Varr. L. L. 5, § 65 Müll. (Ann. v. 566 Vahl.); so, id. ap. Cic. N. D. 2, 2, 4 (Ann. v. 567) and ap. Gell. 12, 4 (Ann. v. 254); but homo, sing., is used of the human race, mankind (= homines, genus humanum), when it has no predicate joined with it:qua haud scio an quidquam melius sit homini datum,
Cic. Lael. 6, 20; 3, 11:taces, Monstrum hominis?
Ter. Eun. 4, 4, 29; cf.:odium illud hominis impuri,
Cic. Fam. 12, 1, 1:quid hoc sit hominis?
Plaut. Am. 2, 1, 26; cf.:quid illuc hominus est?
Ter. Eun. 5, 1, 17;in addresses: nisi caves tu homo, etc.,
id. Heaut. 5, 3, 1:tu homo adigis me ad insaniam,
id. Ad. 1, 2, 31.—In apposition:mares homines,
Plaut. Poen. 5, 5, 32:amanti homini adulescenti,
id. Trin. 1, 2, 94; cf.:filius homo adulescens,
Ter. Phorm. 5, 8, 52;v. adulescens: verberare hominem senem,
id. Ad. 4, 2, 23:servom hominem,
id. Phorm. 2, 1, 62:oculi hominis histrionis,
Cic. de Or. 2, 46, 193:nemo homo,
Plaut. Pers. 2, 2, 29; cf.:ut homo nemo velit nisi hominis similis esse,
Cic. N. D. 1, 28, 78;v. nemo. —Of females: mater, cujus ea stultitia est, ut eam nemo hominem appellare possit,
Cic. Clu. 70, 199:quae (Io) bos ex homine est,
Ov. F. 5, 620; Juv. 6, 284:dulcissimum ab hominis camelinum lac,
Plin. 28, 9, 33, § 123: homines feminae (opp. mares homines), Aug. Civ. Dei, 3, 3.—Prov.a.Quot homines, tot sententiae, many men, many minds, i. e. every one has his own opinion, Ter. Phorm. 2, 4, 14; Cic. Fin. 1, 5, 15.—b.Ut homo est, ita morem geras, Ter. Ad. 3, 3, 77 (but in Plaut. Most. 3, 2, 36 spurious, v. Ritschl ad h. l.).—c.Homines, dum docent, discunt, Sen. Ep. 7, 8 fin. —d.Aiunt homines plus in alieno negotio videre quam in suo, the lookers-on see farther in the game than the players, id. ib. 109, 16. —e.Homo nulli coloris, neither fish nor flesh, Plaut. Ps. 4, 7, 99.—f.Homo sum; humani nihil a me alienum puto, Ter. Heaut. 1, 1, 25; cf.:g.homo ego sum, homo tu es,
Plaut. Trin. 2, 4, 46.—Lupus homo homini, non homo, quom qualis sit non novit, Plaut. As. 2, 4, 88.—B.In partic.1.Pregn., in a good or a bad sense.a.In a good sense (cf. vir), a man, as a reasonable or moral being:b.homo es, qui me emunxisti mucidum,
Plaut. Ep. 3, 4, 57:si homo esset, eum potius legeret,
Cic. Att. 2, 2, 2:nox te expolivit hominemque reddidit,
id. de Or. 2, 10, 40:si vis homo esse,
id. Att. 4, 15, 2:homines visi sumus,
id. ib. 13, 52, 2:nos quod simus, quod habeamus, quod homines existimemur, id omne abs te habere,
id. Fam. 7, 29, 1:si tu sis homo,
Ter. Ad. 5, 8, 11:et tu illum tuom, si esses homo, sineres, etc.,
if you had a man's sense, id. ib. 1, 2, 27:exuens hominem ex homine,
Cic. Fin. 5, 12, 35: cum Socrates Alcibiadi persuasisset, eum nihil hominis esse, that he was nothing of a man (i. e. in no respect such as a man should be), id. Tusc. 3, 32, 77:(Nero) dicebat se quasi hominem tandem habitare coepisse,
like a human being, Suet. Ner. 31:me hominem inter homines voluit esse,
Petr. 39. —In a bad sense, a man, as a weak, mortal being, subject to error, of low condition (rare):2.fateor me saepe peccasse, nam et homo sum et adhuc juvenis,
Petr. 130: cf.homines sumus, non dei,
id. 75:(Demosthenes, Homerus) summi sunt, homines tamen,
Quint. 10, 1, 25.—In fem.: quae si hoc tempore non diem suum obiisset, paucis post annis tamen ei moriendum fuit, quoniam homo nata fuerat, Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 5, 4.—Also of servants (as distinguished from a free Roman): homo P. Quinti, Quintus's man, i. e. his slave, servant, Cic. Quint. 19, 61:vinum familiae... Saturnalibus et Compitalibus in singulos homines congios,
Cato, R. R. 57, 2; Cat. 10, 16.—In opp. to a woman, a man (anteand post-class., and very rare):* 3.mi homo et mea mulier, vos saluto,
Plaut. Cist. 4, 2, 57; Lact. 2, 12; Dig. 48, 19, 38.—In milit. lang., homines, opp. to cavalry, foot-soldiers, infantry:4.capti homines equitesque producebantur,
Caes. B. C. 2, 39, 5; cf. vir. —Homo novus, v. novus.—5.Bodies, corpses:6.jam pigritia singulos sepeliendi promisce acervatos cumulos hominum urebant,
Liv. 5, 48, 3.—Particular phrases.a.Paucorum hominum esse, to have but few intimates, be choice in one's company: (Maecenas) paucorum hominum et mentis bene sanae. Hor. S. 1, 9, 44:b.homo est Perpaucorum hominum,
Ter. Eun. 3, 1, 19.— Hence, comically, of the favorite but rare fish, acipenser: Scipio vide, quid agas: acipenser iste paucorum hominum est, Cic. Fragm. ap. Macr. S. 2, 12 (see the anecdote in connection).—Inter homines esse (agere).(α).To be among the living, to be alive, to live (very rare):(β). II.Hercules numquam abiisset ad deos, nisi cum inter homines esset, eam sibi viam munivisset,
Cic. Tusc. 1, 14, 32:inter homines esse desinere,
i. e. to die, Dig. 31, 1, 59; so,agere inter homines desinere,
Tac. A. 15, 74 fin.:ab hominibus ereptus est,
Dig. 31, 1, 58.—Transf., esp. in familiar lang., the man, the fellow, instead of the pron. he, his, him:B.haben argentum ab homine?
Plaut. Ps. 4, 7, 65:ibi homo coepit me obsecrare, ut, etc.,
Ter. Eun. 2, 2, 30:itast homo,
id. Ad. 1, 2, 63:dixit, se senatui roganti de Marcello ne hominis quidem causa negaturum,
Cic. Fam. 4, 4, 3:ei medico imperasti, ut venas hominis incideret,
id. Pis. 34, 83:tantum esse in homine sceleris,
id. Sest. 9, 22 Halm.; 41, 89; id. Verr. 2, 4, 27, § 62:persuasit homini,
Nep. Dat. 10, 3:aut insanit homo aut versus facit,
Hor. S. 2, 7, 117:agnoscit hominem Caesar,
Phaedr. 2, 5, 19 Burm. ad loc.; al.— -
54 hospitium
hospĭtĭum, ĭi, n. [hospes].I.Hospitality (class.):II.quos ego universos adhiberi liberaliter, optimum quemque hospitio amicitiaque conjungi dico oportere,
Cic. Q. Fr. 1, 1, 5, § 16; cf.:quocum mihi amicitiam res publica conciliavit, hospitium voluntas utriusque conjunxit, etc.,
id. Deiot. 14, 39:gratia atque hospitiis florens hominum nobilissimorum... cum Metellis, erat ei hospitium,
id. Rosc. Am. 6, 15:pro hospitio quod sibi cum eo esset,
id. Verr. 2, 2, 8, § 23:vetus hospitium renovare,
id. Deiot. 3, 8:ego hic hospitium habeo,
Plaut. Poen. 5, 2, 82:qui hospitio Ariovisti usus erat,
Caes. B. G. 1, 47, 4:jungimus hospitio dextras,
Verg. A. 3, 83:indulge hospitio,
id. ib. 4, 51:ut artum solveret hospitiis animum,
Hor. S. 2, 6, 83:renuntiare,
Liv. 25, 18, 9:huic paternum hospitium cum Pompeio intercedebat,
Caes. B. C. 2, 25, 4:decernunt, ut cum L. fratre hospitium publice fieret,
Cic. Verr. 2, 4, 65, § 145; cf.:Gaditani hospitium cum L. Cornelio publice fecerunt,
id. Balb. 18, 41; Liv. 37, 54, 5:publice privatimque hospitia jungere,
id. 1, 45, 2:clientelae hospitiaque provincialia,
Cic. Cat. 4, 11, 23; cf. Auct. Her. 1, 5, 8.—A hospitable reception, entertainment:B.te in Arpinati videbimus et hospitio agresti accipiemus,
Cic. Att. 2, 16, 4:cum ab eo magnificentissimo hospitio acceptus esset,
id. Div. 2, 37, 79:hospitio invitabit,
id. Phil. 12, 9, 23:hic apud me hospitium tibi praebebitur,
Plaut. Poen. 5, 2, 93:alibi te meliust quaerere hospitium,
id. Curc. 3, 47:me excepit Aricia hospitio modico,
Hor. S. 1, 5, 2:gens hospitio deorum inmortalium sancta,
Liv. 9, 34, 19; 29, 11, 6.—Concr., a place of entertainment for strangers, a lodging, inn, guest-chamber (cf. diversorium):ex vita ita discedo tamquam ex hospitio, non tamquam ex domo,
Cic. de Sen. 23, 84; cf. id. de Or. 2, 58, 234:Piliae paratum est hospitium,
id. Att. 14, 2, 3:deductus a magistratibus in nemorosum hospitium,
Plin. 35, 11, 38, § 121:publicum,
Liv. 5, 28, 4:ibi (milites) benigne excepti divisique in hospitia,
id. 2, 14, 8:ad hospitium imperatoris venire,
id. 33, 1, 6:hospitia singulorum adire,
Suet. Ner. 47:praetorianae cohortes per hospitia dispersae,
the townquarters, id. Tib. 37:Romae... magno hospitium miserabile,
Juv. 3, 166:tolerabile,
id. 7, 69:hospitio aliquem juvare,
id. 3, 211: hospitio prohibemur harenae, of the shore (i. e. from landing), Verg. A. 1, 540.— Transf., of animals:itque pecus longa in deserta sine ullis Hospitiis,
Verg. G. 3, 343; 4, 24; Plin. 10, 23, 33, § 66.—Comically:quid faciam nunc, si tresviri me in carcerem compegerint?... ita Peregre adveniens hospitio publicitus accipiar,
Plaut. Am. 1, 1, 8:certe advenientem hic me hospitio pugneo accepturus est,
id. ib. 1, 1, 140: nec confidentiae usquam hospitium est, nec de verticulum dolis, id. Capt. 3, 3, 8.— Trop.: ut universi intellegant, sacrosanctum cunctis esse debere hospitium virilis animae, i. e. virile corpus, Mos. et Rom. Leg. Coll. 5, 3, 2. -
55 impero
impĕro ( inp-), āvi, ātum, 1 (archaic form, imperassit, Cic. Leg. 3, 3, 6, and induperantum = imperantium, Enn. Ann. v. 413 Vahl.), v. a. and n. [in-paro], to command, order, enjoin (cf.: jubeo, praecipio, mando).I.In gen., constr. with acc., an inf. or an object-clause, a relative-clause, with ut, ne, or the simple subj., with the simple dat. or absol.(α).With acc. (and dat. personæ):(β).faciendum id nobis quod parentes imperant,
Plaut. Stich. 1, 1, 53:fac quod imperat,
id. Poen. 5, 3, 29; Ter. Hec. 2, 2, 2:quae imperarentur, facere dixerunt,
Caes. B. G. 2, 32, 3:numquid aliud imperas?
Ter. Eun. 2, 1, 7; id. Heaut. 4, 3, 26:sto exspectans, si quid mihi imperent,
id. Eun. 3, 5, 46:nonnumquam etiam puerum vocaret: credo, cui cenam imperaret,
i. e. ordered to get him his supper, Cic. Rosc. Am. 21, 59:imperat ei nuptias,
Quint. 7, 1, 14:vigilias,
id. 11, 3, 26:certum modum,
id. 11, 2, 27:moram et sollicitudinem initiis impero,
id. 10, 3, 9: graves dominae cogitationum libidines infinita quaedam cogunt atque imperant, Cic. Fragm. ap. Non. 424, 30 (Rep. 6, 1 Mos.):utque Imperet hoc natura potens,
Hor. S. 2, 1, 51.—In pass.:arma imperata a populo Romano,
Liv. 40, 34, 9:quod ipsum imperari optimum est,
Quint. 2, 5, 6:imperata pensa,
id. 3, 7, 6:exemplar imperatae schemae,
Suet. Tib. 43.—With inf. or an object-clause (esp. freq. in the post-Aug. per.; in Cic. and Cæs. only with inf. pass. or dep.):* With inf.animo nunc jam otioso esse impero,
Ter. And. 5, 2, 1:imperavi egomet mihi omnia assentari,
id. Eun. 2, 2, 21:jungere equos Titan velocibus imperat Horis,
Ov. M. 2, 118; 3, 4:nec minus in certo dentes cadere imperat aetas Tempore,
Lucr. 5, 672:has omnes actuarias imperat fieri,
Caes. B. G. 5, 1, 3:pericula vilia habere,
Sall. C. 16, 2:frumentum conportare,
id. J. 48, 2; Hirt. B. G. 8, 27; Curt. 10, 1, 19; Tac. A. 2, 25:Liviam ad se deduci imperavit,
Suet. Calig. 25; id. Aug. 27; id. Tib. 60.—In pass.: in has lautumias, si qui publice custodiendi sunt, ex ceteris oppidis deduci imperantur, Cic. Verr. 2, 5, 27, § 69.—act.:(γ).haec ego procurare et idoneus imperor,
Hor. Ep. 1, 5, 21. —With a rel.-clause (very rare):(δ).imperabat coram, quid opus facto esset puerperae,
Ter. And. 3, 2, 10:quin tu, quod faciam, impera,
id. Phorm. 1, 4, 46; Plaut. Curc. 1, 1, 3 and 6; id. Capt. 2, 3, 10.—With ut, ne, or the simple subj.:(ε).ecce Apollo mihi ex oraculo imperat, Ut, etc.,
Plaut. Men. 5, 2, 87:his, uti conquirerent et reducerent, imperavit,
Caes. B. G. 1, 28, 1:consulibus designatis imperavit senatus, ut, etc.,
Liv. 42, 28, 7: quibus negotium a senatu est imperatum, ut, etc., S. C. ap. Front. Aquaed. 104; Petr. 1:mihi, ne abscedam, imperat,
Ter. Eun. 3, 5, 30:Caesar suis imperavit, ne, etc.,
Caes. B. G. 1, 46, 2; 2, 32, 2; 3, 89, 4:letoque det imperat Argum,
Ov. M. 1, 670; 13, 659. —With simple dat.:(ζ).si huic imperabo, probe tectum habebo,
Plaut. Most. 4, 1, 14 (cf. above a):aliquid alicui,
Ter. Eun. 3, 5, 46; Cic. Rosc. Am. 21, 59. —Absol.: Pa. Jubesne? Ch. Jubeo, cogo atque impero, Ter. Eun. 2, 3, 97:II.si quid opus est, impera,
Plaut. Am. 3, 3, 1:impera, si quid vis,
id. Aul. 2, 1, 23:omnia faciam: impera,
Ter. Heaut. 5, 5, 11:quidvis oneris impone, impera,
id. And. 5, 3, 26.In partic.A.In publicists' lang., to order to be furnished or supplied, to give orders for, make a requisition for:B.cum frumentum sibi in cellam imperavisset (Verrem),
Cic. Div. in Caecil. 10, 30:quem (numerum frumenti) ei civitati imperas emendum,
id. Verr. 2, 3, 74, § 173:negas fratrem meum pecuniam ullam in remiges imperasse,
id. Fl. 14, 33:pecuniam,
id. ib. § 32; cf.:argenti pondo ducenta milia Jugurthae,
Sall. J. 62, 5:arma,
Caes. B. C. 1, 6 fin.:equites civitatibus,
id. B. G. 6, 4 fin.; cf.:quam maximum militum numerum provinciae toti,
id. ib. 1, 7, 2:obsides reliquis civitatibus,
id. ib. 7, 64, 1; so, obsides Cic. de Imp. Pomp. 12, 35; Suet. Caes. 25. —In publicists' and milit. lang., alicui or absol., to command, govern, rule over:b.his (magistratibus) praescribendus est imperandi modus... qui modeste paret, videtur, qui aliquando imperet, dignus esse,
Cic. Leg. 3, 2, 5; cf.:sic noster populus in pace et domi imperat,
id. Rep. 1, 40:nulla est tam stulta civitas, quae non injuste imperare malit, quam servire juste,
id. ib. 3, 18; cf.also: cum is, qui imperat aliis, servit ipse nulli cupiditati,
id. ib. 1, 34:omnibus gentibus ac nationibus terra marique imperare,
id. de Imp. Pomp. 19, 56; cf.:jus esse belli, ut, qui vicissent, iis, quos vicissent, quemadmodum vellent imperarent,
Caes. B. G. 1, 36, 1:Jugurtha omni Numidiae imperare parat,
Sall. J. 13, 2:quot nationibus imperabat,
Quint. 11, 2, 50:clarus Anchisae Venerisque sanguis Imperet,
Hor. Carm. Sec. 51; cf. id. C. 3, 6, 5:recusabat imperare,
i. e. to be emperor, Plin. Pan. 5, 5; cf.:ipsum quandoque imperaturum,
Suet. Claud. 3; id. Galb. 4; id. Oth. 4; id. Vit. 14; id. Tit. 2 et saep.— Hence,Ad imperandum, to receive orders or instructions:2.nunc ades ad imperandum, vel ad parendum potius: sic enim antiqui loquebantur,
Cic. Fam. 9, 25, 2; cf.:cum ipse ad imperandum Tisidium vocaretur,
Sall. J. 62, 8 Kritz.—Transf., beyond the publicist's sphere, to command, master, govern, rule, control:C.liberis,
Ter. Ad. 1, 1, 51:imperare sibi, maximum imperium est,
Sen. Ep. 113 fin.:ut nobismet ipsis imperemus,
Cic. Tusc. 2, 21, 47:cum homines cupiditatibus iis, quibus ceteri serviunt, imperabunt,
id. Lael. 22, 82:accensae irae,
Ov. M. 9, 28:dolori,
Plin. Ep. 8, 19, 2:lacrimis,
Sil. 2, 652:amori suo,
Petr. 83:ingenio suo,
Sen. Contr. 1 praef. med.; cf.:imperare animo nequivi, quin, priusquam perirem, cur periturus essem, scirem,
Liv. 34, 31, 2: quibus egestas imperat, rules, governs, Enn. ap. Cic. Div. 1, 58, 132 (Trag. v. 357 Vahl.): imperat arvis, holds control over, i. e. forces to be productive, Verg. G. 1, 99; cf.:sola terrae seges imperatur,
Tac. G. 26:fertilibus agris non est imperandum,
Sen. Tranq. 15:sic imperant vitibus et eas multis palmitibus onerant,
Col. 3, 3, 6:alius patrimonio suo plus imperavit quam ferre possit,
Sen. Tranq. 4; cf.also trop.: tamquam nescias, cui imperem: Epicurum,
id. Ep. 29 fin.:dum per continuos dies nimis imperat voci, rursus sanguinem reddidit,
Plin. Ep. 5, 19, 6: imperat ergo viro [p. 902] (mulier), Juv. 6, 224.— Absol.:animum rege, qui, nisi paret, Imperat,
Hor. Ep. 1, 2, 63:permittat, an vetet an imperet (lex),
Quint. 7, 7, 7:(eloquentia) hic regnat, hic imperat, hic sola vincit,
id. 7, 4, 24.—In publicists' lang., to order the citizens to assemble, to summon:D.dein consul eloquitur ad exercitum: Impero qua convenit ad comitia centuriata,
Varr. L. L. 6, § 88 Müll.; Gell. 15, 27, 4;so comically,
Plaut. Capt. 1, 2, 52; cf. id. Cist. 1, 1, 60.—In medic. lang., to order, prescribe: non idem imperassem omnibus per diversa aegrotantibus, Sen. de Ira, 1, 16; Plin. 24, 1, 1, § 5:E.si vires patiuntur, imperanda tridui abstinentia est,
Cels. 7, 20.—In gram.:imperandi declinatus,
i. e. inflections of the imperative, Varr. L. L. 10, § 32 Müll.— Hence, impĕ-rātum, i, n., that which is commanded, a command, order:jussus arma abicere, imperatum facit,
executes the order, obeys, Caes. B. G. 5, 37, 1; freq. in plur.:imperata facere,
id. ib. 2, 3, 3; 5, 20 fin.; 6, 10, 3; id. B. C. 1, 60, 1; 2, 12, 4; 3, 34, 2 al.; cf.:imperata detrectare,
Suet. Caes. 54:Senones ad imperatum non venire,
according to orders, as ordered, Caes. B. G. 6, 2, 3. -
56 incommodesticus
incommŏdestĭcus, a, um, adj., a comically formed word for incommodus, Plaut. Capt. 1, 1, 19. -
57 inpero
impĕro ( inp-), āvi, ātum, 1 (archaic form, imperassit, Cic. Leg. 3, 3, 6, and induperantum = imperantium, Enn. Ann. v. 413 Vahl.), v. a. and n. [in-paro], to command, order, enjoin (cf.: jubeo, praecipio, mando).I.In gen., constr. with acc., an inf. or an object-clause, a relative-clause, with ut, ne, or the simple subj., with the simple dat. or absol.(α).With acc. (and dat. personæ):(β).faciendum id nobis quod parentes imperant,
Plaut. Stich. 1, 1, 53:fac quod imperat,
id. Poen. 5, 3, 29; Ter. Hec. 2, 2, 2:quae imperarentur, facere dixerunt,
Caes. B. G. 2, 32, 3:numquid aliud imperas?
Ter. Eun. 2, 1, 7; id. Heaut. 4, 3, 26:sto exspectans, si quid mihi imperent,
id. Eun. 3, 5, 46:nonnumquam etiam puerum vocaret: credo, cui cenam imperaret,
i. e. ordered to get him his supper, Cic. Rosc. Am. 21, 59:imperat ei nuptias,
Quint. 7, 1, 14:vigilias,
id. 11, 3, 26:certum modum,
id. 11, 2, 27:moram et sollicitudinem initiis impero,
id. 10, 3, 9: graves dominae cogitationum libidines infinita quaedam cogunt atque imperant, Cic. Fragm. ap. Non. 424, 30 (Rep. 6, 1 Mos.):utque Imperet hoc natura potens,
Hor. S. 2, 1, 51.—In pass.:arma imperata a populo Romano,
Liv. 40, 34, 9:quod ipsum imperari optimum est,
Quint. 2, 5, 6:imperata pensa,
id. 3, 7, 6:exemplar imperatae schemae,
Suet. Tib. 43.—With inf. or an object-clause (esp. freq. in the post-Aug. per.; in Cic. and Cæs. only with inf. pass. or dep.):* With inf.animo nunc jam otioso esse impero,
Ter. And. 5, 2, 1:imperavi egomet mihi omnia assentari,
id. Eun. 2, 2, 21:jungere equos Titan velocibus imperat Horis,
Ov. M. 2, 118; 3, 4:nec minus in certo dentes cadere imperat aetas Tempore,
Lucr. 5, 672:has omnes actuarias imperat fieri,
Caes. B. G. 5, 1, 3:pericula vilia habere,
Sall. C. 16, 2:frumentum conportare,
id. J. 48, 2; Hirt. B. G. 8, 27; Curt. 10, 1, 19; Tac. A. 2, 25:Liviam ad se deduci imperavit,
Suet. Calig. 25; id. Aug. 27; id. Tib. 60.—In pass.: in has lautumias, si qui publice custodiendi sunt, ex ceteris oppidis deduci imperantur, Cic. Verr. 2, 5, 27, § 69.—act.:(γ).haec ego procurare et idoneus imperor,
Hor. Ep. 1, 5, 21. —With a rel.-clause (very rare):(δ).imperabat coram, quid opus facto esset puerperae,
Ter. And. 3, 2, 10:quin tu, quod faciam, impera,
id. Phorm. 1, 4, 46; Plaut. Curc. 1, 1, 3 and 6; id. Capt. 2, 3, 10.—With ut, ne, or the simple subj.:(ε).ecce Apollo mihi ex oraculo imperat, Ut, etc.,
Plaut. Men. 5, 2, 87:his, uti conquirerent et reducerent, imperavit,
Caes. B. G. 1, 28, 1:consulibus designatis imperavit senatus, ut, etc.,
Liv. 42, 28, 7: quibus negotium a senatu est imperatum, ut, etc., S. C. ap. Front. Aquaed. 104; Petr. 1:mihi, ne abscedam, imperat,
Ter. Eun. 3, 5, 30:Caesar suis imperavit, ne, etc.,
Caes. B. G. 1, 46, 2; 2, 32, 2; 3, 89, 4:letoque det imperat Argum,
Ov. M. 1, 670; 13, 659. —With simple dat.:(ζ).si huic imperabo, probe tectum habebo,
Plaut. Most. 4, 1, 14 (cf. above a):aliquid alicui,
Ter. Eun. 3, 5, 46; Cic. Rosc. Am. 21, 59. —Absol.: Pa. Jubesne? Ch. Jubeo, cogo atque impero, Ter. Eun. 2, 3, 97:II.si quid opus est, impera,
Plaut. Am. 3, 3, 1:impera, si quid vis,
id. Aul. 2, 1, 23:omnia faciam: impera,
Ter. Heaut. 5, 5, 11:quidvis oneris impone, impera,
id. And. 5, 3, 26.In partic.A.In publicists' lang., to order to be furnished or supplied, to give orders for, make a requisition for:B.cum frumentum sibi in cellam imperavisset (Verrem),
Cic. Div. in Caecil. 10, 30:quem (numerum frumenti) ei civitati imperas emendum,
id. Verr. 2, 3, 74, § 173:negas fratrem meum pecuniam ullam in remiges imperasse,
id. Fl. 14, 33:pecuniam,
id. ib. § 32; cf.:argenti pondo ducenta milia Jugurthae,
Sall. J. 62, 5:arma,
Caes. B. C. 1, 6 fin.:equites civitatibus,
id. B. G. 6, 4 fin.; cf.:quam maximum militum numerum provinciae toti,
id. ib. 1, 7, 2:obsides reliquis civitatibus,
id. ib. 7, 64, 1; so, obsides Cic. de Imp. Pomp. 12, 35; Suet. Caes. 25. —In publicists' and milit. lang., alicui or absol., to command, govern, rule over:b.his (magistratibus) praescribendus est imperandi modus... qui modeste paret, videtur, qui aliquando imperet, dignus esse,
Cic. Leg. 3, 2, 5; cf.:sic noster populus in pace et domi imperat,
id. Rep. 1, 40:nulla est tam stulta civitas, quae non injuste imperare malit, quam servire juste,
id. ib. 3, 18; cf.also: cum is, qui imperat aliis, servit ipse nulli cupiditati,
id. ib. 1, 34:omnibus gentibus ac nationibus terra marique imperare,
id. de Imp. Pomp. 19, 56; cf.:jus esse belli, ut, qui vicissent, iis, quos vicissent, quemadmodum vellent imperarent,
Caes. B. G. 1, 36, 1:Jugurtha omni Numidiae imperare parat,
Sall. J. 13, 2:quot nationibus imperabat,
Quint. 11, 2, 50:clarus Anchisae Venerisque sanguis Imperet,
Hor. Carm. Sec. 51; cf. id. C. 3, 6, 5:recusabat imperare,
i. e. to be emperor, Plin. Pan. 5, 5; cf.:ipsum quandoque imperaturum,
Suet. Claud. 3; id. Galb. 4; id. Oth. 4; id. Vit. 14; id. Tit. 2 et saep.— Hence,Ad imperandum, to receive orders or instructions:2.nunc ades ad imperandum, vel ad parendum potius: sic enim antiqui loquebantur,
Cic. Fam. 9, 25, 2; cf.:cum ipse ad imperandum Tisidium vocaretur,
Sall. J. 62, 8 Kritz.—Transf., beyond the publicist's sphere, to command, master, govern, rule, control:C.liberis,
Ter. Ad. 1, 1, 51:imperare sibi, maximum imperium est,
Sen. Ep. 113 fin.:ut nobismet ipsis imperemus,
Cic. Tusc. 2, 21, 47:cum homines cupiditatibus iis, quibus ceteri serviunt, imperabunt,
id. Lael. 22, 82:accensae irae,
Ov. M. 9, 28:dolori,
Plin. Ep. 8, 19, 2:lacrimis,
Sil. 2, 652:amori suo,
Petr. 83:ingenio suo,
Sen. Contr. 1 praef. med.; cf.:imperare animo nequivi, quin, priusquam perirem, cur periturus essem, scirem,
Liv. 34, 31, 2: quibus egestas imperat, rules, governs, Enn. ap. Cic. Div. 1, 58, 132 (Trag. v. 357 Vahl.): imperat arvis, holds control over, i. e. forces to be productive, Verg. G. 1, 99; cf.:sola terrae seges imperatur,
Tac. G. 26:fertilibus agris non est imperandum,
Sen. Tranq. 15:sic imperant vitibus et eas multis palmitibus onerant,
Col. 3, 3, 6:alius patrimonio suo plus imperavit quam ferre possit,
Sen. Tranq. 4; cf.also trop.: tamquam nescias, cui imperem: Epicurum,
id. Ep. 29 fin.:dum per continuos dies nimis imperat voci, rursus sanguinem reddidit,
Plin. Ep. 5, 19, 6: imperat ergo viro [p. 902] (mulier), Juv. 6, 224.— Absol.:animum rege, qui, nisi paret, Imperat,
Hor. Ep. 1, 2, 63:permittat, an vetet an imperet (lex),
Quint. 7, 7, 7:(eloquentia) hic regnat, hic imperat, hic sola vincit,
id. 7, 4, 24.—In publicists' lang., to order the citizens to assemble, to summon:D.dein consul eloquitur ad exercitum: Impero qua convenit ad comitia centuriata,
Varr. L. L. 6, § 88 Müll.; Gell. 15, 27, 4;so comically,
Plaut. Capt. 1, 2, 52; cf. id. Cist. 1, 1, 60.—In medic. lang., to order, prescribe: non idem imperassem omnibus per diversa aegrotantibus, Sen. de Ira, 1, 16; Plin. 24, 1, 1, § 5:E.si vires patiuntur, imperanda tridui abstinentia est,
Cels. 7, 20.—In gram.:imperandi declinatus,
i. e. inflections of the imperative, Varr. L. L. 10, § 32 Müll.— Hence, impĕ-rātum, i, n., that which is commanded, a command, order:jussus arma abicere, imperatum facit,
executes the order, obeys, Caes. B. G. 5, 37, 1; freq. in plur.:imperata facere,
id. ib. 2, 3, 3; 5, 20 fin.; 6, 10, 3; id. B. C. 1, 60, 1; 2, 12, 4; 3, 34, 2 al.; cf.:imperata detrectare,
Suet. Caes. 54:Senones ad imperatum non venire,
according to orders, as ordered, Caes. B. G. 6, 2, 3. -
58 junceus
juncĕus, a, um, adj. [id.].I.Made of rushes, rush-:II.sporta,
Col. 12, 6:vincula,
Ov. F. 4, 870:cratis,
Plin. 21, 14, 49, § 84.— Comically: nam mihi jam intus potione junceā onerabo gulam, with a rush-drink, i. e. with a rope of rushes, Plaut. Stich. 4, 2, 56.—Like a rush:B.herba caule junceo pedali,
Plin. 25, 8, 47, § 85.—Transf., slim, slender:tam etsi bona'st natura, reddunt curatura junceam,
Ter. Eun. 2, 3, 25 (Fleck.): pectora, Prud. steph. 3, 132:proceritas columnarum,
Cassiod. Var. 7, 15. -
59 Juno
Jūno, ōnis, f., the goddess Juno, daughter of Saturn, sister and wife of Jupiter, and the guardian deity of women; as the foundress of marriage, she is also called pronuba Juno; and as the protecting goddess of lying-in women, Juno Lucina, Plaut. Aul. 4, 7, 11; Cic. N. D. 2, 27, 68: prima et Tellus et pronuba Juno dant signum, Verg. [p. 1018] A. 4, 166.—B.Juno inferna or infera, i. e. Proserpine, Verg. A. 6, 138; Stat. S. 2, 1, 147;II.or, Averna,
Ov. M. 14, 114;or, profunda,
Claud. Proserp. 1, 2;or, Stygia,
Stat. Th. 4, 526.—Esp. in phrases;B.stella Junonis,
the planet Venus, Plin. 2, 8, 6, § 37:urbs Junonis,
i. e. Argos, Ov. H. 14, 28:per Junonem matrem familias jurare,
Plaut. Am. 2, 2, 201.—Prov.:Junonis sacra ferre,
i. e. to walk at a slow and measured pace, Hor. S. 1, 3, 11.—Comically transf.:1. 2.mea Juno, non decet esse te tam tristem tuo Jovi,
i. e. my wife, Plaut. Cas. 2, 3, 14; cf.:ni nanctus Venerem essem, hanc Junonem ducerem,
id. Bacch. 2, 2, 39: ejuno as interj. like ecastor, acc. to Charis. p. 183 P.—Hence,Jūnōnĭcŏla, ae, com. [Junocolo], a worshipper of Juno ( poet.):3. 4.Adde Junonicolas Faliscos,
Ov. F. 6, 49.—Jū-nōnĭus, a, um, adj., of or belonging to Juno, Junonian ( poet.):hospitia,
i. e. Carthage, where Juno was worshipped, Verg. A. 1,671; so,Samos,
Ov. M. 8, 220:ales,
i. e. the peacock, id. Am. 2, 6, 55:custos,
i. e. Argus, id. M. 1, 678:mensis,
i. e. June, sacred to Juno, id. F. 6, 61:Hebe,
i. e. the daughter of Juno, id. M. 9, 400; Val. Fl. 8, 231:stella,
the planet Venus, App. de Mund. p. 58, 12:insula,
one of the Fortunate Isles, Plin. 6, 32, 37, § 202. -
60 Junonalis
Jūno, ōnis, f., the goddess Juno, daughter of Saturn, sister and wife of Jupiter, and the guardian deity of women; as the foundress of marriage, she is also called pronuba Juno; and as the protecting goddess of lying-in women, Juno Lucina, Plaut. Aul. 4, 7, 11; Cic. N. D. 2, 27, 68: prima et Tellus et pronuba Juno dant signum, Verg. [p. 1018] A. 4, 166.—B.Juno inferna or infera, i. e. Proserpine, Verg. A. 6, 138; Stat. S. 2, 1, 147;II.or, Averna,
Ov. M. 14, 114;or, profunda,
Claud. Proserp. 1, 2;or, Stygia,
Stat. Th. 4, 526.—Esp. in phrases;B.stella Junonis,
the planet Venus, Plin. 2, 8, 6, § 37:urbs Junonis,
i. e. Argos, Ov. H. 14, 28:per Junonem matrem familias jurare,
Plaut. Am. 2, 2, 201.—Prov.:Junonis sacra ferre,
i. e. to walk at a slow and measured pace, Hor. S. 1, 3, 11.—Comically transf.:1. 2.mea Juno, non decet esse te tam tristem tuo Jovi,
i. e. my wife, Plaut. Cas. 2, 3, 14; cf.:ni nanctus Venerem essem, hanc Junonem ducerem,
id. Bacch. 2, 2, 39: ejuno as interj. like ecastor, acc. to Charis. p. 183 P.—Hence,Jūnōnĭcŏla, ae, com. [Junocolo], a worshipper of Juno ( poet.):3. 4.Adde Junonicolas Faliscos,
Ov. F. 6, 49.—Jū-nōnĭus, a, um, adj., of or belonging to Juno, Junonian ( poet.):hospitia,
i. e. Carthage, where Juno was worshipped, Verg. A. 1,671; so,Samos,
Ov. M. 8, 220:ales,
i. e. the peacock, id. Am. 2, 6, 55:custos,
i. e. Argus, id. M. 1, 678:mensis,
i. e. June, sacred to Juno, id. F. 6, 61:Hebe,
i. e. the daughter of Juno, id. M. 9, 400; Val. Fl. 8, 231:stella,
the planet Venus, App. de Mund. p. 58, 12:insula,
one of the Fortunate Isles, Plin. 6, 32, 37, § 202.
См. также в других словарях:
comically — adv. Comically is used with these adjectives: ↑inept … Collocations dictionary
comically — comical ► ADJECTIVE ▪ causing laughter, especially through being ludicrous. DERIVATIVES comically adverb … English terms dictionary
comically — adverb in a comical manner (Freq. 1) the tone was comically desperate • Derived from adjective: ↑comical … Useful english dictionary
Comically — Comical Com ic*al, a. 1. Relating to comedy. [1913 Webster] They deny it to be tragical because its catastrophe is a wedding, which hath ever been accounted comical. Gay. [1913 Webster] 2. Exciting mirth; droll; laughable; as, a comical story.… … The Collaborative International Dictionary of English
comically — adverb see comical … New Collegiate Dictionary
comically — See comicality. * * * … Universalium
comically — adverb In a comical manner … Wiktionary
comically — com·i·cal·ly … English syllables
comically — See: comical … English dictionary
Trag-comically — Tragi comic Trag i com ic, Tragi comical Trag i com ic*al, a. [Cf. F. tragi comique.] Of or pertaining to tragi comedy; partaking of grave and comic scenes. {Trag com ic*al*ly}, adv. [1913 Webster] Julian felt toward him that tragi comic… … The Collaborative International Dictionary of English
Pink Lady (manhwa) — Infobox manhwa name = Pink Lady imagesize=200 caption = Cover, Pink Lady volume 1 (Joongang edition) ko hangul = 핑크레이디 romanized = genre = Education, Romance Romance = y author = Yeon Woo publisher = flagicon|South Korea Joongang publisher en =… … Wikipedia