-
81 umbraticola
umbrāticola, ae, c. (umbra u. colo), der Schattensucher, Faulenzer ( sonst umbraticus), Plaut. truc. 611, wo Schoell jetzt umbraticolum liest.
-
82 undicola
undicola, ae, c. (unda u. colo), im Wasser wohnend, Naiades, Varro sat. Men. 130: pistris, Avien. phaen. 809.
-
83 ventricola
ventricola, ae, m. (venter u. colo), der Bauchdiener, Augustin. epist. 36. no. 3 u. 10.
-
84 vericola
vēricola, ae, c. (verus u. colo), die Wahrheit ehrend, lex, Tert. carm. ad senat. 2.
-
85 viticola
-
86 agricola
1. agricola, ae, m. (ager u. colo), der das Feld baut (selbst od. durch Sklaven), der Landwirt, Landmann, Ackermann, agricola et pecuarius (Viehzüchter), Cic.: agr. assiduus, diligens, Cic.: agricolam annonae caritas erigit, Sen. – deus agricola, der Schutzgott des Landbaus (v. Silvan), Tibull. 1, 1, 14 u. 1, 5, 27: so caelites agricolae, die Schutzgötter des Landbaus, Tibull. 2, 1, 36. – ⇒ Synk. Genet. Plur. agricolûm, Lucr. 4, 584.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > agricola
-
87 amnicola
amnicola, ae, c. (amnis u. colo), am Flusse wohnend, -heimisch, salices, Ov. met. 10, 96.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > amnicola
-
88 Appenninicola
Appennīnicola, ae, c. (Appenninus u. colo), Bewohner des Apennin, Verg. Aen. 11, 700.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Appenninicola
-
89 arbusticola
arbusticola, ae, m. (arbustum u. colo), der Baumgärtner, Anthol. Lat. 682, 8 R.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > arbusticola
-
90 caelicola
caelicola, ae, m. (caelum u. colo), I) ein Himmelsbewohner, poet. für eine Gottheit, ein Gott, Lucil. fr., Verg. u.a. Dichter, in Prosa bei Apul. de deo Socr. 6. – II) Plur. Caelicolae, Verehrer-, Anbeter des Himmels, eine Sekte Häretiker, Cod. Theod. 16, 5, 43 u. 16, 8, 19. – ⇒ Genet. Plur. caelicolûm, Enn. ann. 483 (324). Verg. Aen. 3, 21 u.a. Dichter (s. Neue-Wagener Formenl.3 Bd. 1. S. 31 u. 32).Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > caelicola
-
91 canalicolae
canālicolae, ārum, m. (canalis u. colo), Arme, die sich auf dem Forum beim canalis (s. d. no. I. über Plaut. Curc. 476) aufhielten, Paul. ex Fest. 45, 18: Sing. b. Gell. 4, 20, 3 H. (nach Lipsius' Konjektur).Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > canalicolae
-
92 Christicola
Chrīsticola, ae, m. (Christus u. colo), der Verehrer Christi, der Christ (poet.), Prud. cath. 3, 56. Ven. Fort. 2, 20, 1 u. 5, 5, 75: Genet. Plur. Christicolûm, Prud. c. Symm. 2, 1003 u. perist. 3, 72.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Christicola
-
93 Christicolus
Chrīsticolus, a, um (Christus u. colo), Christus verehrend, ager, Ven. Fort. 2, 8, 12.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Christicolus
-
94 circumcolo
circum-colo, ere, rings um einen Ort wohnen, ihn ringsum bewohnen, sinum maris, Liv. 5, 33, 10: Boeben paludem, Liv. 31, 41, 4. – Partiz. subst., circumcolentēs, ium, m., die Umwohner, ICt.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > circumcolo
-
95 colatus
cōlātus, a, um, PAdi. m. Compar. (1. colo), geläutert, rein, nitor beryllorum, Tert. de anim. 9: serenitas, Tert. ad nat. 1, 5. – Plur. subst., certiora et colatiora somniare, Tert. de anim. 48. -
96 colens
colēns, entis, PAdi. (colo), verehrend, Verehrer, qui sunt religionum colentes (cives), Cic. Planc. 80. -
97 collum
collum, ī, n. u. (vulgär) collus, ī, m. ( aus *colso-, ahd. hals), I) der Hals von Menschen u. Tieren, c. procerum, fictum levi marmore, Varr. fr.: procerum et tenue c., Cic.: c. flexile, Sen.: c. anseris, Lucil. fr.: c. pavonis, Varr. fr.: c. columbae, Cic.: boum colla, Ps. Quint. decl.: aureum colli monile, Amm.: catena collo inserta, Curt.: pallium od. palliolum in collum conicere, um die Schulter werfen, Plaut.: invadere in collum, mit Ungestüm um den Hals fallen, Cic.: secare alci collum gladio, Q. Cic.: collum obtorquere od. obstringere, Plaut., od. torquere, Liv., einen am Halse anfassen, um ihn vor Gericht zu schleppen: collum dare, sich unterwerfen, Prop. – auch wie im Deutschen (es kostet den Hals usw.) als Bild des Lebens, actumst de collo meo, Plaut.: posuit collum in pulvere, Hor.: ne sic mea colla gerantur, Lucan. – II) der Hals einer Flasche, Cato r. r. 88, 1. Phaedr. 1, 26, 10. Plin. 17, 161 u. 28, 174: des Mohns, Verg. Aen. 9, 436: poet. v. der Mitte des Parnassus, Stat. 9, 644. – ⇒ Vulgäre Nbf. collus, ī, m., Naev. com. 115. Caecil. com. 56 u. 215. Plaut. Amph. 445; capt. 357 u. 902; Pers. 691. Lucil. sat. 7, 27. Varr. sat. Men. 500. Gargil. de cur. boum § 10: Akk. Plur. collos, Cato orat. 77. Fronto ad M. Caes. 2, 16. p. 38, 5 N. Calv. bei Quint. 1, 6, 42. – u. cōlus, Lucil. sat. 27, 34 M. (Lachmann 621 collus): Abl. colo, Lucil.————sat. inc. fr. 164 M. (Lachmann 857 collo). -
98 colonus
colōnus, ī, m. (colo), I) der Bebauer, a) der Landwirt, Bauer (Ggstz. pastor, Viehzüchter), Scriptt. r. r., Cic. u.a. – u. ein Bebauer fremden Landes, der Pächter, Cic. u.a. – übtr., coloni nemorum, Bewohner, Calp. ecl. 1, 36. – b) der Einwohner einer Kolonie, Pflanzer, Pflanzbürger, Ansiedler, Kolonist, Cic. u.a. – poet. übtr. = Einwohner, Bewohner, Verg. ecl. 9, 4; Aen. 1, 12: Ausonii coloni, italische Landleute, Verg. georg. 2, 385. – als scherzh. Schimpfwort, catenarum colonus, Kettenkolonist, Zuchthäusler, Plaut. asin. 298. – II) = cultor, der Verehrer, aequi sapiens iustique colonus, Ps. Cypr. carm. 2 (Sodoma), 31. p. 290 H. – ⇒ arch. Gen. colonei, Corp. inscr. Lat. 2, 3414 u.ö.: arch. Dat. Plur. coloneis, ibid. 1, 1246, 5. -
99 concolona
Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > concolona
-
100 concultus
Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > concultus
См. также в других словарях:
colo — CÓLO adv. (Cu sens local) Acolo. ♢ expr. De colo (până) colo = dintr un loc într altul, de la un capăt la altul, încoace şi încolo, peste tot. (Pe) ici, (pe) colo sau colo şi colo = din loc în loc, pe alocurea, foarte rar. Pe colo..., pe dincolo … Dicționar Român
Colo — has several meanings: Colo (gorilla), a gorilla individual Colo (volcano) in Indonesia Colo, Iowa, a small city in the United States Colo, New South Wales, a town in Australia Colo River in Australia Colo, an alternate name for the Alemow (Citrus … Wikipedia
Colo — Géographie Altitude 507 m Massif Una Una Coordonnées … Wikipédia en Français
Colo — Colo, IA U.S. city in Iowa Population (2000): 868 Housing Units (2000): 354 Land area (2000): 0.773683 sq. miles (2.003829 sq. km) Water area (2000): 0.000000 sq. miles (0.000000 sq. km) Total area (2000): 0.773683 sq. miles (2.003829 sq. km)… … StarDict's U.S. Gazetteer Places
Colo, IA — U.S. city in Iowa Population (2000): 868 Housing Units (2000): 354 Land area (2000): 0.773683 sq. miles (2.003829 sq. km) Water area (2000): 0.000000 sq. miles (0.000000 sq. km) Total area (2000): 0.773683 sq. miles (2.003829 sq. km) FIPS code:… … StarDict's U.S. Gazetteer Places
colo — (ant.) m. *Colon (porción del intestino). * * * colo. m. p. us. colon (ǁ porción del intestino grueso) … Enciclopedia Universal
COLO — integrô nomine Iunius Colo, Procurator Ponti, per quem Mithridates victus Romam ad Claudium vectus est; ideoque consularia insignia est adeptus. Tacit. l. 12. Annal. c. 21 … Hofmann J. Lexicon universale
Colo — (Collo, Coul, Coulon), 1) Golf des Mittelmeeres an der Küste der algierischen Provinz Constantine; 2) Stadt daran; Hafen, an der Küste viel Korallen, Handel mit getrockneten Früchten, Honig, Wachs, Wolle, Leder; 25,000 Ew … Pierer's Universal-Lexikon
Cölo.... — Cölo.... (v. gr.), hohl … Pierer's Universal-Lexikon
Colo — abbrev. Colorado * * * … Universalium
Colo. — Colo., Abkürzung für den Bundesstaat Colorado, USA … Universal-Lexikon