-
81 laetitia
laetitia, ae, f. (laetus), I) subj. = die Freude, die sich äußerlich offenbart, die Fröhlichkeit, der Jubel (Ggstz. tristitia, maeror, dolor, cura), Cic. u.a.: laetitia victoriae, Liv.: laetitiam capere od. percipere ex alqa re, Cic.: dare alci laetitiam, die Fr. gewähren, Cic.: in laetitiam conicere alqm, Ter.: gaudium atque laetitiam agitare, sich der Freude u. Fröhlichkeit überlassen, Sall.: laetitiā frui maximae praeclarissimaeque pugnae, Cic.: laetitiam alci afferre (v. einem Umstand), Cic.: ingenia in laetitiam evocare, zur Fr. stimmen, Sen.: victoriae laetitiam geminare (v. einem Ereignis), Liv.: alcis rei laetitiam minuere (v. einem Umstand), Liv.: satis moderate ferre laetitiam, Liv.: maximam laetitiam capere ex alcis litteris de spe minime dubia et plane explorata triumphi, Cic. ep.: nec praesens tantummodo effusa est laetitia, sed per multos dies gratis et cogitationibus et sermonibus renovata, Liv.: quibus Damasippi mors laetitiae fuerat, Fr. gemacht hatte, Sall.: u. so quae victoria tantae fuit Atticis laetitiae, ut etc., Nep.: illum ingens cura atque laetitia simul occupavere (erfaßten), Sall.: tantā laetitiā perfundi, quantā etc., Cic.: magna laetitia nobis est, cum (al. quod) te etc., es ist für uns eine gr. Fr., daß usw,. Sall. – Plur., alci dare demeritas laetitias, Plaut.: omnibus laetitiis laetum esse, Caecil. com. fr.: torpor expulit ex omni pectore laetitias, Catull. – bei————Dichtern für Liebesglück, Prop. 1, 11, 12; 2, 6, 32. – II) obj., u. zwar übtr., 1) die freudige Erscheinung, der fröhliche Anblick, die Anmut, Schönheit, membrorum, Stat. Theb. 6, 571 sq.: laetitia et pulchritudo orationis, Tac. dial. 20: laetitia nitorque nostrorum temporum, Tac. dial. 21. – 2) der üppige Wuchs, die Fruchtbarkeit, loci (Ggstz. exilitas loci), Colum. 4, 21, 2: trunci, Colum. 4, 24, 12: pabuli, Iustin. 44, 4, 14. – ⇒ Nbf. laetitiēs, angef. von Verg. de nom. § 5 (Class. auct. ed. Mai 5, 9).Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > laetitia
-
82 lavasco
lavāsco, ere, Inchoat. v. lavo, Aldh. de re gramm. in Class. auct. 5, 560. -
83 Libanus
1. Libanus, ī, m. (Λίβανος), ein Gebirge im südl. Syrien, der Libanon, Plin. 5, 77. Tac. hist. 5, 6. Flor. 3, 5, 29. Auson. edyll. 12 de vere primo 5. p. 137 Schenkl. Vulg. deut. 1, 7 u.a. – Adi., Libana cedrus, Sedul. carm. 4, 55 (wo Lībana gemessen ist). – Dav. Libanītis, idis, Akk. Plur. idas, f. (Λιβανιτις), vom Libanon, mulieres, Orb. descr. 17 (Auct. class. 3, 395). -
84 maturato
mātūrātō, Adv. (maturatus v. maturo), schleunig, Schol. Verg. in Class. auct. 7, 291. Heges. 1, 44, 3.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > maturato
-
85 metaplasmus
metaplasmus, ī, m. (μεταπλασμός), der Metaplasmus, die Umbildung, als gramm. t. t. von der Umwandlung der Kasusformen u. von der Ableitung der Formen (sowohl in der Deklination als in der Konjugation) von einem anderen ungebräuchlichen Stamme, zB. tetuli, Quint. 1, 8, 14 (bei Halm u. Meister griech.). Pompeii comment. 296, 4 K. Mart. Cap. 3. § 326. Aldh. de re gramm. in Class. auct. ed. Mai 5, 521.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > metaplasmus
-
86 mimarius
mīmārius, a, um (mimus) = mimicus, mimisch, scurrae, Capit. Ver. 8, 11. – Plur. subst., mīmāriī, ōrum, m., Mimenkünstler, Corp. inscr. Lat. 3, 3980. Iunior orb. descr. 19 (Class. auct. 3, 396).Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > mimarius
-
87 monoschemus
monoschēmus, a, um (μονόσχημος), von einer Form, versus, Sedul. bei Aldh. de re gramm. in Class. auct. 5, 529.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > monoschemus
-
88 monticulus
monticulus, ī, m. (Demin. v. mons), ein kleiner Berg, Gromat. vet. 328, 29. Itin. Hierosolym. p. 593 Wess.; außerdem (ohne Beleg) bei Donat. art. gramm. 343, 14 K. Pompeii comment. 143, 19 u. 145, 7 K. Consent. 340, 22 K. Gramm. Vatic. de nom. 24 in Class. auct. 5, 184 (b). Not. Tir. 42, 57.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > monticulus
-
89 mussatio
Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > mussatio
-
90 oculosus
oculōsus, a, um (oculus), voller Augen, Aldh. de re gramm. (Class. auct. vol. 5. p. 579).Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > oculosus
-
91 pammacharius
pammachārius, iī, m. (pammachum), der Sieger im Allkampfe, Ambros. in psalm. 36. § 55. Iunior descr. orb. c. 19 in Class. auct. 3. p. 396 (wo jetzt paumacarios).Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > pammacharius
-
92 parra
parra, ae, f., ein Vogel, dessen Geschrei Unglück bedeutete, nach einigen die Schleiereule (j. im Venetianischen parruzza), nach anderen der Grünspecht, Plaut. asin. 260. Plin. 18, 292. Hor. carm. 3, 27, 1. Prud. c. Symm. 2, 571. – Nbf. parrus, ī, m., Anthol. Lat. 733, 9 u. 762, 9 R. (Meyer 233, 9 parus). Aldh. de re gramm. in Class. Auct. 5. p. 570, 7 (wo parri tinnipant). -
93 pediculus
1. pediculus, ī, m. (Demin. v. pes), I) ein kleiner Fuß, das Füßchen, Plin. u.a.: corneus, an einer Schale, Val. Max. – II) übtr.: 1) der Stiel an einer Frucht (Apfel, Traube usw.), Colum.: so auch des Blattes, Plin. – 2) das unterste Ende, der Zipfel, utris, Paul. ex Fest. 15, 2.————————Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > pediculus
-
94 perdisertus
per-disertus, a, um, sehr beredt, Gramm. Vatic. de praepos. § 5 (Class. auct. 5, 275, a).Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > perdisertus
-
95 poetris
-
96 pompulentus
pompulentus, a, um (pompa), voll Pomp, pomphaft, Aldh. de re gramm. (in Auct. class. 5, 565).Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > pompulentus
-
97 praetitulo
prae-titulo, āvī, ātum, āre, einem Buche einen Titel vorsetzen, ein Buch betiteln, Aldh. de re gramm. in Class. auct. tom. 5, 520 sq. Gennad. de vir. illustr. 98.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > praetitulo
-
98 pycta
pycta, ae, m. u. pyctēs, ae, m. (πύκτης), der Faustfechter, rein lat. pugil, a) ein., Phaedr., Sen. u.a.: neben pugil (dem nach röm. Weise kämpfenden) = der nach griech. Weise kämpfende, Tert. u. Inscr.: Plur. pyctae neben athletae u. luctatores, Iunior. orb. descr. 19 (Class. auct. 3, 396). – b) übtr., v. Kampfhahn, Colum. 8, 2, 5. – ⇒ Nom. pycta zB. Plin. 7, 152: Nom. pyctes, Colum. 8, 2, 5. Tert. scorp. 6 u.a. -
99 recompensatio
recompēnsātio, ōnis, f. (recompenso), die Wiederausgleichung, Novell. 69. Cassiod. in psalm. 125, 6. Aldh. de re gramm. in Class. auct. 5, 597, 7 u.a. Spät.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > recompensatio
-
100 rudibundus
rudibundus, a, um (rudo), fort und fort brüllend, - iahend, Aldh. de re gramm. in Class. auct. 5, 568 extr.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > rudibundus
См. также в других словарях:
Class 98 — may refer to: British Rail Class 98 DRG or DR Class 98, a German steam locomotive class which included ex Länderbahn, branch line and other miscellaneous locomotives in the Deutsche Reichsbahn comprising the following sub classes: Class 98.0:… … Wikipedia
Class 55 — may refer to: British Rail Class 55, a British diesel locomotive DRG Class 55, a German freight locomotive class with an 0 8 0 wheel arrangement run by the Deutsche Reichsbahn and comprising the following sub classes: Class 55.0 6: Prussian G 7.1 … Wikipedia
class — n: a group of persons or things having characteristics in common: as a: a group of persons who have some common relationship to a person making a will and are designated to receive a gift under the will but whose identities will not be determined … Law dictionary
Class 53 — may refer to: British Rail Class 53, a British diesel electric locomotive DRB Class 53, a planned, but not completed, oversize, German war locomotive (Kriegslokomotive) DRG Class 53, a class of German freight locomotives with a 0 6 0 wheel… … Wikipedia
Class 89 — may refer to: British Rail Class 89, a British electric locomotive prototype design German Class 89 tank locomotives with an 0 6 0T wheel arrangement operated by the Deutsche Reichsbahn and its successor administrations, comprising: Class 89.0:… … Wikipedia
Class 92 — may refer to: British Rail Class 92, a British electric locomotive DRG or DR Class 92 a German 0 8 0T passenger train tank locomotive with the Deutsche Reichsbahn: Class 92.0: Württemberg T 6 Class 92.1: Württemberg T 4 Class 92.2 3: Baden X b… … Wikipedia
Class — may refer to: Contents 1 General 2 Media and entertainment 3 Computing 4 Railroads General Class ( … Wikipedia
Class 56 — may refer to: British Rail Class 56 DRG Class 56, a German freight locomotive class with a 2 8 0 wheel arrangement operated by the Deutsche Reichsbahn and comprising the: Class 56.0: Prussian G 7.3, LBE G 7.3 Class 56.1: Prussian G 8.3 Class 56.2 … Wikipedia
Class 99 — is the classification of German narrow gauge steam locomotives used by the Deutsche Reichsbahn or her successor administrations. It is therefore divided into numerous sub classes that are listed in this table. DR or DB class former class Rail… … Wikipedia
Class A — may refer to: Class A airfield, a standardised design for military airfields built throughout Britain from 1942 Class A airspace, an airspace class defined by the ICAO class A amplifier, a category of electronic amplifier Class A baseball, one of … Wikipedia
Class 35 — may refer to: British Rail Class 35, a class of British diesel locomotive DRB Class 35, a class of German passenger locomotives with a 2 6 2 wheel arrangement operated by the Deutsche Reichsbahn which comprised: Class 35.0: BBÖ 110 Class 35.1:… … Wikipedia