Перевод: с болгарского на французский

с французского на болгарский

claquer

  • 1 тръшвам,

    тръшкам гл 1. (събарям) jeter bas, faire tomber; 2. (затварям със сила) claquer, faire claquer; тръшвам, вратата claquer la porte; тръшвам, вратата под носа на някого claquer (fermer) la potre au nez de qn; тръшвам, се tomber (а terre, par terre), se laisser tomber, s'affaisser.

    Български-френски речник > тръшвам,

  • 2 пляскам

    гл 1. claquer; пляскам шамар някому claquer qn, donner (planter, détacher) une claque (une gifle, un soufflet) а qn; пляскам с ръце claquer (battre) des mains; 2. pétarder; 3. clapoter, frémir.

    Български-френски речник > пляскам

  • 3 блъскам

    гл 1. (удрям силно) frapper, battre, cogner; 2. (тласкам) pousser, bousculer, heurter, choquer, presser, coudoyer qn; (с лакти) jouer des coudes, coudoyer qn; блъскам силно нещо в (върху) нещо heurter (choquer, lancer) violemment qch contre qch; jeter; разг flanquer par terre; renverser; 3. (за врата) claquer, battre, frapper; блъскам вратата силно под носа на някого claquer la porte violemment au nez de qn; 4. разг (бия) battre, cogner qn; 5. (за трамвай и др.) renverser; блъскам се (сам) se pousser (se heurter, se jeter, se cogner, donner) contre qch; блъскам се в камък se heurter (se cogner) le pied contre une pierre; а блъскам си ангелите se casser la tête; блъскам си главата (ума) se rompre la tête, faire des efforts de mémoire; se creuser la tête pour retrouver qch, se creuser la cervelle (le cerveau, l'esprit); se torturer; разг s'abîmer les méninges, se mettre la tête а la gêne; se casser la tête а chercher une explication, se trouver dans une impasse; être dans l'embarras; ne trop savoir que faire.

    Български-френски речник > блъскам

  • 4 изплющявам

    гл éclater, claquer, faire entendre un éclatement (un claquement, un crépitement bref); изплющявам c камшик claquer du fouet.

    Български-френски речник > изплющявам

  • 5 съсипвам

    гл 1. ruiner, dévaster, ravager, saccager, claquer; 2. abîmer; разг bousiller, amocher, fusiller; massacrer, détériorer, saloper; 3. ruiner, tuer; (от критика) éreinter, fusiller qn de critiques; съсипвам някого от бой assommer qn; съсипвам се s'éreinter, se surmener; se claquer.

    Български-френски речник > съсипвам

  • 6 трясвам

    гл frapper, claquer, fermer avec fracas; той трясна вратата il fit claquer la porte, il ferma (claqua) la porte avec fracas.

    Български-френски речник > трясвам

  • 7 удрям

    гл 1. frapper, cogner, taper, porter (donner, asséner, appliquer) un coup, porter la main sur qn; удрям силно frapper (cogner) fort; удрям някого по лицето frapper qn au visage (а la figure); 2. (за гръм) frapper, foudroyer; 3. (за часовник, камбана) sonner; часовникът удари l'horloge a sonné; 4. (улучвам) atteindre, frapper; ударен от куршум atteint par une balle; 5. разг (нападам) attaquer, porter un coup; удрям се se heurter, se cogner, se frapper; se faire mal а дванадесетият час удари l'heure décisive a sonné; удрям бой на някого donner (flanquer) une raclée а qn; удрям ключа на нещо fermer boutique; удрям крак (за войници) faire le pas de l'oie; удрям някого в земята faire la pige а qn; удрям на бяг prendre ses jambes а son cou; удрям на камък essuyer (subir) un échec; tomber sur un bec, faire chou blanc; ramasser une gamelle; удрям око на нещо convoiter qch; удрям (го) на плач commencer а pleurer; удрям се в гърдите se faire valoir, faire le glorieux, faire claquer son fouet; удрям спирачката donner un coup de frein, serrer les freins; удрям токовете claquer des talons; часът удари l'heure a sonné (est venue); удрям в кантора tromper sur le poids.

    Български-френски речник > удрям

  • 8 хлопам

    гл 1. (чукам) frapper, cogner, taper; heurter; tambouriner; 2. (тръшвам) claquer, faire claquer; хлопа се на (вратата) on frappe (а la porte) а хлопа му дъската il est un peu fou, il est un peu toqué, il a le cerveau fêlé.

    Български-френски речник > хлопам

  • 9 бия

    гл 1. battre, brosser; (с камшик) fouetter, fustiger, flageller, battre а coups de fouet (de cravache, qe verge); (с палка, пръчка) bâton-ner, battre, rapper qn а coups de canne; tri-quer, donner des coups de trique(de bâton) а qn; donner des coups de martinet (а un enfant); assommer qn а coups de gourdin (de trique); 2. (за ученик) corriger un élève avec une canne; donner (de) la férule а un élève; 3. (бия по задника дете) fesser; 4. (бия с юм-руци) battre (rosser, bourrer) qn de coups de poing; разг (пребивам от бой) passer а tabac, tabasser qn; 5. (за яйца, за крем) battre des њufs, fouetter (faire mousser) de la crème; 6. (за дъжд) fouetter, tambouriner, cingler; 7. (за лов) chasser (le gibier), tirer (sur une perdrix); 8. (за пушка, оръ-дие) tirer; 9. (за пулс, сърце) battre, palpi-ter; 10. (за барабан, тъпан) battre (le tambour); jouer de tambour (de la grosse caisse); 11. (за камбана) sonner, tinter; (весело) carillonner; (за умряло) sonner le glas, son-ner pour un mort; 12. (за часовник) sonner; (чука) faire tick-tack; tictaquer; 13. прен battre; бия на шах battre qn aux échecs; бия ня-кого по гласове obtenir la majorité des voix sur qn; l'emporter sur qn; бит съм по гла-сове être mis en minorité; la majorité des voix a été contre moi; бия се 1. se battre, se donner des coups de poing; разг se cogner; бия се до край se battre а outrance; бия се на дуел se battre en duel; 2. (за вълни - разбивам се) se briser; déferler sur; а бия се в гърдите разг chanter ses propres louanges; faire claquer son fouet; бия път faire du chemin; couvrir des kilomètres; бия тревога donner l'alarme, l'alerte; alerter; старин sonner le tocsin; (за воен. кораби) donner, sonner le branle bas; бия на очи sauter aux yeux; frapper (attirer) l'њil (les regards); donner dans la vue; разг crever les yeux; това бие на очи cela saute aux yeux; cela crève les yeux; разг je vous vois venir; бия на чувства prendre qn par les sentiments; agir sur les sentiments de qn; (за цвят) tirer sur; бия отбой battre en retraite; бия желязо, докато е горещо battre le fer pendant qu'il est chaud; един бие тъпана, друг събира парсата avril produit les fleurs, mai en a l'honneur; бия си главата se creuser la tête.

    Български-френски речник > бия

  • 10 джас(в)ам

    гл разг pousser, claquer, cogner, frapper; джасам се 1. (блъскам се в) se heurter а; 2. (побърквам се) devenir fou (toqué), s'affoler.

    Български-френски речник > джас(в)ам

  • 11 джас(в)ам

    гл разг pousser, claquer, cogner, frapper; джасам се 1. (блъскам се в) se heurter а; 2. (побърквам се) devenir fou (toqué), s'affoler.

    Български-френски речник > джас(в)ам

  • 12 заплющявам

    гл (за камшик, знаме) se mettre а claquer; (за дъжд) commencer (se mettre) а tomber а verse.

    Български-френски речник > заплющявам

  • 13 запуквам

    гл se mettre а claquer (а éclater, а craquer).

    Български-френски речник > запуквам

  • 14 затраквам

    гл se mettre а crépiter (а claquer).

    Български-френски речник > затраквам

  • 15 затръшвам

    гл claquer, fermer violemment, fermer avec force (avec violence).

    Български-френски речник > затръшвам

  • 16 захлопвам2

    гл (затръшквам) claquer, fermer avec force (avec violence) (la porte).

    Български-френски речник > захлопвам2

  • 17 зацъквам

    гл 1. se mettre а claquer de la langue contre le palais (exprimant de cette façon l'étonnement, la négation); 2. (за часовник) se mettre а tictaquer.

    Български-френски речник > зацъквам

  • 18 изтраквам

    гл claquer, émettre un claquement; (за щъркели) craqueter.

    Български-френски речник > изтраквам

  • 19 камшик

    м тур fouet m, cravache f; бия с камшик fouetter, cravacher; замахвам с камшик faire claquer le fouet.

    Български-френски речник > камшик

  • 20 кова

    гл 1. forger, battre (le fer) 2. clouer, enfoncer, river, assujettir; кова гвоздей enfoncer un clou; кова дъските на оградата river (assujettir) les planches d'une palissade; 3. (подковавам) ferrer (un cheval); 4. (за коса) affûter, aiguiser (une faux); 5. прен поет forger; а кова клинци grelotter, claquer des dents; желязото се кове, докато е горещо il faut battre le fer (pendant qu'il est chaud).

    Български-френски речник > кова

См. также в других словарях:

  • claquer — [ klake ] v. <conjug. : 1> • 1508; onomat. → clac I ♦ V. intr. 1 ♦ Produire un bruit sec et sonore. Faire claquer ses doigts, sa langue. Claquer des dents (de froid, de peur); fig. avoir froid, peur. ⇒ grelotter, trembler. Militaire qui… …   Encyclopédie Universelle

  • claquer — CLAQUER. v. n. Faire un certain bruit aigu et éclatant. Claquer des mains. Un charretier qui fait claquer son fouet. Un fouet qui claque bien. [b]f♛/b] On dit fig. et famil. Faire claquer son fouet, pour dire, Faire valoir son autorité, son… …   Dictionnaire de l'Académie Française 1798

  • claquer — CLAQUER. v. n. Faire un certain bruit aigu & esclatant. Claquer des mains. j ay entendu claquer le foüet des Chartiers. On dit fig. Faire claquer son foüet, pour dire, qu Il fait valoir, ou tache de faire valoir son authorité, son credit &c. On… …   Dictionnaire de l'Académie française

  • claquer — Claquer, ou Claqueter des mains en signe de faveur, Plaudere, Plausum dare …   Thresor de la langue françoyse

  • claquer — vi. , produire // faire claquer un bruit sec ; vt. , faire claquer (une porte, un fouet ...) : KLyAKÂ (Chambéry.025, Saxel.002 | Albanais.001). E. : Quitter, Taper. A1) faire claquer la langue contre les dents, imiter le bruit d un clapotement :… …   Dictionnaire Français-Savoyard

  • claquer — (kla ké) v. n. 1°   Faire entendre un bruit sec et éclatant. Claquer des dents pendant un accès de fièvre. Claquer des mains pour applaudir. •   L un claque, l autre siffle ; et l antre du parterre, Et les cafés voisins sont le champ de la guerre …   Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré

  • CLAQUER — v. intr. Faire un certain bruit aigu et éclatant. Claquer des mains. Faire claquer ses doigts. Un charretier qui fait claquer son fouet. Un fouet qui claque bien. Fig. et fam., Faire claquer son fouet, Faire valoir son autorité, son crédit, etc.… …   Dictionnaire de l'Academie Francaise, 8eme edition (1935)

  • CLAQUER — v. n. Faire un certain bruit aigu et éclatant. Claquer des mains. Un charretier qui fait claquer son fouet. Un fouet qui claque bien. Fig. et fam., Faire claquer son fouet, Faire valoir son autorité, son crédit, etc.  Claquer des dents, et Les… …   Dictionnaire de l'Academie Francaise, 7eme edition (1835)

  • claquer — v.t. Dépenser, gaspiller : Claquer son fric. / Fatiguer, éreinter : Ce travail m a claqué. □ v.i. Claquer du bec, avoir faim. / Mourir : Il vient de claquer. / Échouer : L affaire m a claqué dans les doigts. □ se claquer v.pr. Se fatiguer, se… …   Dictionnaire du Français argotique et populaire

  • claquer — ● vt. ►ELECTRON►RAMROM Dans l expression claquer une EPROM , syn. de brûler. Ce n est pas du tout destructeur, contrairement à ce qui peut arriver à un pauvre condensateur (qui peut claquer lui aussi mais mortellement) …   Dictionnaire d'informatique francophone

  • Claquer dans les mains, dans les doigts de quelqu'un — ● Claquer dans les mains, dans les doigts de quelqu un en parlant d une affaire, échouer subitement, ne pas aboutir ou échapper à quelqu un …   Encyclopédie Universelle

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»