-
1 bíldr
m. an instrument for letting blood, lancet (örit var sem bílds spor yæri, a scar as from a bíldr).* * *m., and bílda, u, f. an axe, Edda (Gl.); an instrument for bleeding: bíld-spor, n. a scar as from a b., Bs. i. 367.2. a sheep witb spotted cheeks: bíld-óttr, adj. (sheep) spotted on the cheeks, Rd. 240. -
2 FISKR
(-s, -ar), m. fish; flatr f., heilagr f., flat-fish, halibut.* * *m. [Lat. piscis; Ulf. fisks; A. S. fisc; Engl. fish; Germ. fisch; Swed.-Dan. fisk]I. a fish, of both sea and fresh-water fish, esp. cod, trout, salmon are often κατ ἐξ. called ‘fish,’ Sks. 180, Hkr. ii. 385; var þar undir f. nógr, Bárð. 169; at miði því er þik man aldri fisk bresta, id.; þar var hvert vatn fullt af fiskum, Eg. 134; fugla ok fiska, Grág. ii. 345, Sturl. ii. 165, passim; of the zodiacal fishes, 1812. 17:—different kind of fish, heilagr fiskr (mod. heilag-fiski), halibut, Þorf. Karl., Bs. i. 365; flatr f., id., Edda 35; hval-f., a ‘whale fish;’ beit-f. (q. v.), bait fish; ill-fiskar, ill or evil fishes, sharks; skel-f., shell fish; blautr f., fresh fish, N. G. L. iii. ch. 2, 5; skarpr f., dried fish, Bs. i. 209, 365, 367, in mod. usage harðr fiskr; freð-f. = frer-f., frozen fish, preserved by being frozen: as to fishing vide Hým. 17 sqq., Bs. ii. ch. 2, 87, Guðm. S. ch. 87, Nj. ch. 11, Edda l. c., Eb. ch. 11, Fbr. ch. 40, Landn. 2. 5, Ld. ch. 12, 58, Bárð. ch. 9, Rafn S. ch. 10, D. I. and Bs. passim in the Miracle-books: the section of law regarding this important branch of livelihood in Iceland is wanting in the present Grágás, proving that this collection is not complete, but in a fragmentary state.β. the flesh of a fish, for in Icel. the word flesh can only be used of a land-animal; thus, hvítr á fiskinn, having white flesh.II. metaph., kinn-fiskar, the flesh on the cheeks (of a man); kinnfiska-soginn, with sunken cheeks: the phrase, e-m vex fiskr um hrygg, one’s back gains muscle, i. e. one gains strength: fjör-fiskr, live fish, a phrase for spasms of the muscles, the ‘growing pains’ common in children,—the fjör-fiskr is said to bound or leap (sprikla), which is regarded as a sign of good health and growth.III. fish were used as units of value, each = half an ell’s worth (vide alin), esp. in southern and Western Icel., cp. fiskvirði; hence the standing phrase in the title-page of books of later times, ‘charge so many fishes.’COMPDS: fiskaá, fiskaferð, fiskakaup, fiskakyn, fiskamerki, fiskapollr, fiskaskip, fiskastöð, fiskastöng, fiskatíund, fiska-tollr, fiska-ver, vide fiski-, Am. 3, Fms. iv. 330, and endless other compds. -
3 gúll
-
4 grá-bíldóttr
adj. with grey-spotted cheeks, of a sheep, Rd. 240. -
5 HLÝR
* * *n.1) cheek; h. roðnaði, her cheek reddened;2) bow of a vessel, = kinnungr;* * *1.adj. warm, mild; hlýtt veðr, mild weather; hlý húsa-kynni, warm, snug rooms: metaph., e-m er hlýtt til e-s, to have a warm heart, affection, for a person; see hlær below.2.n. pl. [A. S. hleor; Hel. hlear; Engl. leer], a cheek, Edda 72; hlýra skúrir, tears, Ísl. ii. 352 (in a verse): metaph. of things, of a vessel, the bows (cp. Gr. παρεία, and kinnungr from kinn, a cheek), Edda (Gl.), Fms. iv. 377, Lex. Poët.COMPDS: hlýrbirtr, hlýrroðinn, hlýr-garðr, hlýr-sól, hlýr-tungl, hlýr-vangr, from the gunwale being fenced with a wall of shields, Lex. Poët.: the cheeks of an axe, Nj. 28, Grett. (in a verse), Edda i. 392 (in a verse): in mod. usage the sides of a knife are called hlýrar, as also the two sides of a bodice. -
6 kaf-rjóðr
adj. crimson red, of the cheeks. -
7 kinn-filla
u, f. the ‘cheek-flesh,’ cheeks, Fas. i. 88, Gullþ. 27. -
8 kinnfiska-mikill
adj. with full cheeks. -
9 KOPPR
(-s, -ar), m. cup, small vessel.* * *m. [Engl. cup; Dan. kop; cp. also W. Engl. cop = a round hill, and Germ. kopf = head, which prop. mean a cup, analogous to Icel. kolla and kollr, q. v.]:—a cup, small vessel, esp. in dairy-work; koppar ok keröld; í koppum ok keröldum, Bs. i. 721; trog, dall, eysil, ask né kopp, Snót; viðsmjör í koppi, Stj. 590; fæði ok láta fylgja kopp, N. G. L. i. 131 (418): a chamber pot, Bs. ii. 345: a cup-shaped hole, í þeim steini vóru klappaðir fjórir koppar, síðan er hann hafðr til þváttsteins, Bs. i. 640; segja menn at enn sjái í berginu svá sem smá-koppa, þar sem konungsmenn settu örfalina, Fms. i. 280: of the eye-socket, Bs. i. 177; spé-koppar (Dan. smilehuller), a dimple in the cheeks.II. = knappr, the bell-shaped crown of a helmet, Fas. iii. 535, Karl. 355. kopps-tröð, f. a local name, Sturl. i. 63. -
10 krímugr
and krímóttr, adj. grimy, of sheep with black cheeks. -
11 RÍÐA
I)(að), v. to tremble, move unsteadily (riðuðu augu).f. shivering fever, ague.* * *1.ríð, pret. reið, reitt (mod. reiðst), reið, pl. riðu; subj. riði; imperat. ríð, ríttu, Lv. 39, mod. ríddu; part. riðinn: [A. S. ridan; Engl. ride; Germ. reiten, etc.]:— to ride; in Icel., where all land-travelling is on horseback, ríða has become almost synonymous with to journey, travel, adding the road or way in acc. (cp. Old Engl. use of to ride); ríða leið sína, veg sinn, etc.; þeir bræðr riðu til alþingis, Nj. 2; nú skalt þú riða vestr, … þá reið í móti þeim Þjóstólfr, reið Höskuldr heim til hús síns, 4; síðan reið hann vestr í Hjarðarholt, Ísl. ii. 199; ok þegar reið hann at leita líkanna, Eg. 601; þá lét Ásgerðr skjóta hesti undir mann, reið sá sem ákafligast vestr í Hjarðarholt … Þorgerðr lét þegar söðla sér hest … riðu þau um kveldit ok nóttina til þess er þau kómu til Borgar, 602, 603; flestir menn riðu Týrsdaginn í brott, Sturl. iii. 183; tóku þeir nú á reið mikilli ok var allgott at ríða ofan eptir héraðinu, 185; þeir riðu Þriðja-daginn, … þeir riðu til Hörgárdals um kveldit, reið Eyjólfr á Möðru-völlu, … riðu þeir upp um Hörgárdal, … Rafn ok Eyjólfr riðu með flokk sinn upp eptir ísinum, 216, 217; géf ek þat ráð at þú ríðir í mót honum, en ek mun ríða til meðan, Fms. i. 70, xi. 364, Gísl. 19, Nj. 85, 86: metaph., at margir Íslendingar mundi kenna á hlut sínum, nema þeir riði sjálfir á vit sín, unless they rode towards themselves, i. e. took counsel with themselves, took care, Ld. 180:—absol. to start, part, ok hvergi í kveldi ríða, Skíða R. 108; jarl bað hann búask ok sagði mál at riðu, Orkn. 48.2. adding the horse (vehicle) in dat.; ríða hesti, ríða svörtum, hvítum, … skjóttum, góðum, vökrum … hesti, Nj. 54, 81, etc.; ríða húsum, to ‘ride’ the ridge of a house (as a ghost), Grett. 83 new Ed.3. trans. with acc.; ríða hest, to break a colt for riding; and hann er vel riðinn, well broken in; ó-riðinn, unbroken: also to cover, of horses, cattle.4. reflex., recipr. ríðask at, to attack one another, Al.; ríðask hjá, to pass by one another, Sturl. ii. 171.B. To swing, sway, with the notion of a heavy, rotary motion, as of a thing in balance, a weapon brandished, a windlass, or the like; [cp. Engl. sea-phrase to ride at anchor]; í því er hann heyrði sverðit ríða, Karl. 161; nú reið sverð at svíra, Bs. ii. 74; maðr nokkurr er sá at öxin reið, Fms. vii. 325; er öxin reið at honum, ii. 82; ef konungr léti ofan ríða sverðit, vii. 172; en er upp reið gáiga-tréit, 13; konungr stóð undir er tréit reið, ix. 386; þá reið at honum brúnássinn, ok hrataði hann inn aptr, Nj. 202; þá er sól riðr upp ok þar til er hón sezk, N. G. L. i. 218; þat tré er riða skal öllum at upp loki, of a door, Hm. 137:—to balance; önnur galeiðrinn sprakk er hón reið á járninu, Fagrsk.: metaph. the phrase, e-t ríðr miklu (or á miklu), to be of great importance, momentous; honum þótti í þér mest vinkaup ok stærstu ríða um þína hollostu, Fb. ii. 289; hve mjök þat er kallat at á hirti (sic) ríði, hversu til fátækra manna var gört í þessu lífi, Bs. i. 104; á-ríðandi, momentous; e-t ríðr e-m at fullu, proves fatal to one.2. to reel, stagger; í því er fíllinn tók at ríða, Al. 76; tók þá kastalinn at ríða mjök, Fms. viii. 429; hann reið á ymsar hliðar, Konr.: impers., reið bátinum svá at honum hvelfir, the boat rolled so that it capsized, Mar.; in mod. usage better, alda ríðr undir skipið, aldan reið að, of the rolling waves, freq. in mod. usage.2.ríð, reið, riðu, declined like the preceding word, but altogether different in etymology, being originally vríða; [A. S. wriðan; Engl. writhe; Dan.-Swed. vride, vrida; cp. Engl. wreath, wreathe; reiðr = angry, distorted, is derived from this verb]:—to writhe, twist, knit, wind; hár riðit í hring, the hair twisted into a ring, Akv. 8; ríða knút, to knit a knot; dúk ok ríða á þrjá knúta, Fb. i. 212; þar var hrískjörr nokkur ok riðu þar á knúta stóra, Orkn. 372; þar á kjörrinu reið ek þér knút, … ekki mun ek leysa þann knút er þú reitt mér þar, en riða mátta ek þér þann kaút, er …, Fms. vii. 123; með hverri list þeir eru saman riðnir, Al. 19; ríða knapp á e-t, to finish, wind a thing up, Ísl. ii. 102; ríða net, ríða ræxna, to net a net; tók hann lín ok garn, ok reið á ræxna svá sem net er síðan, Edda i. 182; ekki ríðanda ræxn, Sd. 188.2. metaph., vera við e-t riðinn, to be wound up with a thing; ok verðr hann lítt við söguna riðinn, Glúm. 334; ef þeir vitu at þú ert nokkuð við hennar mál riðinn, Fbr. 57; and ó-við-riðinn, unconnected with.B. [Prob. the same word], to rub, smear, with dat.; floti var riðit á öl spjótskeptin, Sd. 163; ríða smyrslum á, Hom. (St.); taka hráka sinn, ríða í kross í krismu stað á brjóst ok millum herða, N. G. L. i. 339; hann ríðr því (the lime) heitu á limar ok kvistu viðarins, Fms. vi. 153; hann reið á blóðinu. Eg. 211; hann ríðr á hann vatni sínu, Bs. i. 460; hann lét ríða leiri ok kolum í andlit sér, Fms. ii. 59; taka snjó ok bræða með höndum sér ok ríða á, svá at þat verði alvátt, K. Þ. K. 12; er dreifð síðan askan ok riðit sem víðast um þau kjöt, Stj. 71; hón vill jafnan ríða hann blóði ok róðru, Gísl. 45; hann tekr þá Sköfnungs stein, ok ríðr, ok bindr við hönd Gríms, Ld. 252; tók ek hein ór pússi mínum ok reið ek í eggina, Sturl. ii. 62.II. metaph., with dat. to thrash, flog; ef maðr bregðr manni at hann væri stafkarl, eða riðr honum kinn, bæti hálfa mörk, or smears his cheeks, i. e. buffets him, cp. vulgar Dan. smöre een = to give a sound thrashing, and Swed. han wredh hans bak, i. e. flogged him; ef þat er kennt konu at hón ríði ( that she beats) manni, eða þjónum hans, … þá er hón sek þrem mörkum, 390; hann var blóðrisa um herðarnar, en hlaupit hold af beinum … flutti þat Oddr, at Geirríð mun hafa riðit honum, Eb. 46 (thus, and not from ríða, to ride?).III. to wring, press; mjólk sú er riðin er ór selju börk, Pr. 473. -
12 RJÓÐA
(rýð; rauð, ruðum; roðinn), v. to redden (r. egg, sverð, vápn); r. í blóði, to smear with blood; of the sun (um morgunin, sem sól rýðr fjöll).* * *pres. rýð; pret. rauð, rautt, and rauttú (mod. rauðst), rautt, pl. ruðu; subj. ryði; part, roðinn: [A. S. reódan]:—to redden, besmear with blood; er þú á Fáfni rautt þinn inn frána mæki, Fm. 1; r. rauðum dreyra, Vsp. 33; r. egg, sverð, vápn, rönd, to redden the weapon; as also r. tönn, kló, fót, nef, to redden the tooth, claw, beak of a beast of prey, a standing phrase in the old war-songs, Lex. Poët.; rjóða baug í róðu nauts er hann blótaði, Landn. (Hb.) 258; rjóða stalla í blóði, Ó. H. 102; skaltú rjóða blóð (blóði?) graðungsins á hólinn útan, Korm. 216; vér skulum r. oss í goða-blóði at fornum sið, Ljósv. 4; þær ruðu sik í blóði hans, Blas. 45; skal þær fé bæta en eigi flein rjóða, Grág. ii. 169; af þeir þurfu at r. til fjár þess odd eða eggjar, Gþl. 119; rjóða kiðr e-s, to redden his cheeks, slay him, Ísl. ii. (in a verse); hefi ek nú nokkut roðit tönn á þeim, er ek tók höndum Hákon jarl, Ó. H. 32; r. hönd á e-m, id., Karl. 424.2. of the sun; um morguninn sem sól rýðr fjöll, in the morning when the sun reddened the fells (sól-roð), Fms. xi. 438; í þann tíma er sólin tekr fyrst at rjóða, Karl. 254; árla sunnudags morguninn er sól rauð, Bs. ii. 47. -
13 spjall
I)n. saying, tale, esp. pl.; forn spjöll fira, old tales of men; úrughlýra jó frá ek spjalla, with wet cheeks I asked the steed for news; móðug spjöll, lamentations.n.1) damage (taka s. af e-u);2) flaw (spjöll á máli).* * *n. a ‘spell,’ mischief, damage, = spell; taka spjall af e-u, Sks. 352 B.2. a flaw; spjöll, á máli, Glúm. 347; hafi þér málit meir tilbúit með úskapi, en eigi sé spjöllin á, id.; sýnisk mér auðsæ allmikil spjöll á yðarri ráðagörð, Fms. viii. 53, v. l.; spjöll, opp. to kostir, Merl. 2. 97: mann-spjöll, a loss in men. -
14 SPJALL
I)n. saying, tale, esp. pl.; forn spjöll fira, old tales of men; úrughlýra jó frá ek spjalla, with wet cheeks I asked the steed for news; móðug spjöll, lamentations.n.1) damage (taka s. af e-u);2) flaw (spjöll á máli).* * *n. [Ulf. spill = μυθος; A. S. and Engl. spell; O. H. G. spel, hence mod. Germ. spiel]:—a ‘spell.’ saw, saying; hafa mart í spjalli, to treat of many things. Skáld H. 4. 10; and-spjall, an answer, reply; guð-spjall (q. v.), gospel:—else used in plur. and only in poetry: spjöll, words, tidings; forn spjöll, old words, old lore, of bygone days, Vsp 1. Hkv. 1. 36; ný spjöll, news, Hkv. Hjörv. 31; jó frá ek spjalla, asked him for news, Gkv. 2. 5; sunnan em ek kominn at segja spjöll þessi, Fas. i. 499 (in a verse); heilög spjöll, holy ‘spells,’ Skákl H. 7. 62; móðug spjöll, ‘moody spells,’ lamentations, Gh. 9; hermdar spjöll, angry words, Edda (in a verse); fé-spjöll, ‘fee-spells,’ Vsp. (see fé); vig-spjöll, war-news. Lex. Poët.; læ-spjöll, lewd spells. -
15 svipil-kinnaðr
adj. with gaunt cheeks (?), Fas. ii. 149. -
16 TÁR
* * *n. tear (hrundu tárin á kinnr honum); fella tár, to shed tears.* * *n., pl. tár, old pl. t́r; [Goth. tagr; A. S. teâr; Engl. tear; O. H. G. zakar; Germ. zähre; Swed. tår; Dan. taare; Lat. lacryma; Gr. δάκρυ]:—a tear, tears; móðug tár, moody tears, Gh.; fella tár, to let fall tears, Stj.; tárin hrundu, Fms. vi. 235; hrutu ór augum honum tár þau sem því vóru lík sem hagl þat er stórt er, Glúm. 342 (cp. þá fann Páll at hann leit frá, ok stökk ór andlitiuu sem haglkorn væri, Sturl. iii. 193); hvat berr nú þat við, faðir minn, er þér hrynja tár, Ld. 132: the instances of this word in the Sagas are rare, bearing out the remarks of Tacitus—lamenta et lacrymas cito, dolorem et tristitiam tarde ponunt; feminis lugere honestum est, viris meminisse, Germ. ch. 27, words which call to mind the scene in Fær. S. ch. 7—sveinarnir sátu á klettimun ok sá upp á þessi tíðendi. ok grét Þórir, en Sigmundr mælti, grátum eigi, frændi, en munum lengr; víg-tár, ‘war-tears,’ tears boding revenge, Sighvat: in poets ‘tears’ are called the brá-regn, brú-dögg, skúrir, él kinna, brá, i. e. rain, dew, shower, hail of the cheeks, brows, see Edda: gold is called Freyju-tár, i. e. tears of Freyja; ‘tears of the wound’ = blood, ‘the tears of the sky’ = rain, etc., Lex. Poët.: the mod. Dan. and Swed. usage, calling a drop of wine or spirits ‘en taare,’ god tår, is curious.COMPDS: tárblandinn, tárdöggr, tárafall, tárfella, tárfelldr, tárfelling, tármelti, tármildr, társtokkinn. -
17 tárugr
adj. tearful, tárug-hlýra, adj. with tearful cheeks, Gh. 9, (A. S. teârig-hleôr.) -
18 VÁTR
a. wet (þeir vóru vátir mjök).* * *vát, vátt, mod. votr; [A. S. wæt; Engl. wet; Dan. vaad]:—wet; þeir vóru vátir mjök, Eg. 203; hann var ekki vátr stórs of ökla upp, Bs. i. 349; þeir vóru allir vátir, Eb. 276; allr al-v., Fær. 184; regn hafði verit, ok höfðu menn orðit vátir, Nj. 15; hendinni vátri, Ó. H. 224; með váta brá, … vátar kiðr, wet cheeks from weeping, Lex. Poët.; sumar vátt, a wet summer, Rb. 572; vátt veðr, Fb. ii. 308; þar var allt vótt, 367; (vátt, Ó. H. l. c.); hví er vátt? Fs. 38; hafa innan-vátt, ‘in-wet,’ shipping of seas, a naut. term, Háv. 42 new Ed., Fær. 256. -
19 bíldóttr
a. spotted on the cheeks (of a sheep). -
20 busilkinna
Страницы
- 1
- 2
См. также в других словарях:
Cheeks — ist der Familienname folgender Personen: Judy Cheeks (* 1954), US amerikanische Disco, Pop und House Sängerin Maurice Cheeks (* 1956), US amerikanischer Basketballspieler Diese Seite ist eine Begriffsklärung zur Unterscheidu … Deutsch Wikipedia
cheeks — (n.) the buttocks, c.1600; see CHEEK (Cf. cheek) … Etymology dictionary
cheeks — muscles from the cheek area of a fish sold as a delicacy, e.g. cod cheeks, pickerel (Sander vitreus) cheeks … Dictionary of ichthyology
Cheeks Hill — summit from the Staffordshire side Elevation … Wikipedia
Cheeks Lodge — (Кемптон Парк,Южно Африканская Республика) Категория отеля: 3 звездочный отель Адрес: 6 … Каталог отелей
Cheeks Nunatak — (74°58′S 72°49′W / 74.967°S 72.817°W / 74.967; 72.817) is the largest and southernmost of three nunataks located 12 miles (19 km) northwest of the Merrick Mountains … Wikipedia
Cheeks of a block — Cheek Cheek (ch[=e]k), n. [OE. cheke, cheoke, AS. ce[ a]ce, ce[ o]ce; cf. Goth. kukjan to kiss, D. kaak cheek; perh. akin to E. chew, jaw.] 1. The side of the face below the eye. [1913 Webster] 2. The cheek bone. [Obs.] Caucer. [1913 Webster] 3.… … The Collaborative International Dictionary of English
Cheeks of a mast — Cheek Cheek (ch[=e]k), n. [OE. cheke, cheoke, AS. ce[ a]ce, ce[ o]ce; cf. Goth. kukjan to kiss, D. kaak cheek; perh. akin to E. chew, jaw.] 1. The side of the face below the eye. [1913 Webster] 2. The cheek bone. [Obs.] Caucer. [1913 Webster] 3.… … The Collaborative International Dictionary of English
cheeks — n. pl. [A.S. ceace, cheek] 1. In most invertebrates, the lateral portions of the head. 2. (ARTHROPODA: Insecta) Below the eyes and lateral to the mouth; parafacials; see gena. 3. (NEMATA) The ampulla of an amphid … Dictionary of invertebrate zoology
cheeks — tʃiËk n. part of the face located on either side of the nose; boldness, forwardness v. be impudent, be insolent … English contemporary dictionary
CHEEKS — … Useful english dictionary
