-
1 kondenzator
• capacitor; condenser; pacer; spark capacitor -
2 obloga kondenzatora
• capacitor armature; capacitor plates -
3 kapacitivni mikrofon
• capacitor microphone -
4 kondenzatorski mikrofon
• capacitor microphone -
5 kondenzatorsko paljenje
• capacitor discharge ignition -
6 osovina kondenzatora
• capacitor shaft -
7 aktivni otpor kondenzatora
• capacitor resistance -
8 ispitivač kondenzatora
• capacitor analyzer -
9 kapacitivni frekventni filter
• capacitor filter -
10 kapacitivni mikrofon
• capacitor microphone -
11 kapacitivno-diodna memorija
• capacitor diode memory -
12 kondenzatorska baterija za kom
• capacitor bank -
13 kondenzatorska kutija
• capacitor box -
14 kondenzatorska zvučnica
• capacitor pickup -
15 kondenzatorski filter frekvenc
• capacitor filter -
16 kondenzatorski mikrofon
• capacitor microphone; condenser microphone -
17 kondenzatorski motor
• capacitor motor -
18 kondenzatorski papir
• capacitor paper -
19 kondenzatorski pikap
• capacitor pickup -
20 kondenzatorski prijemnik
• capacitor reseiver
См. также в других словарях:
capacitor — CAPACITÓR, capacitoáre, s.n. (fiz.) Condensator (2). (cf. engl. capacitor) [et. MW – folosit în corpul DEX] Trimis de tavi, 26.03.2008. Sursa: Neoficial CAPACITÓR s.n. v. COMPONENT (4). (electron.; în sintagmele) Componente active = denumire… … Dicționar Român
capacitor — |ô| s. m. [Brasil] [Eletricidade] Conjunto de condutores elétricos isolados que armazenam carga elétrica no campo que se forma entre eles. = CONDENSADOR ‣ Etimologia: inglês capacitor … Dicionário da Língua Portuguesa
capacitor — ca*pac i*tor (k[.a]*p[a^]s [i^]*t[ e]r), n. a device used in electronic circuits to hold electrical charge, consisting of two conducting plates separated by a nonconducting (dielectric) medium; it is characterized by its capacitance. Syn:… … The Collaborative International Dictionary of English
Capacitor — [engl.], Kondensator … Universal-Lexikon
capacitor — device which stores electricity, 1926, from CAPACITY (Cf. capacity) (q.v.) with Latinate agent noun ending … Etymology dictionary
capacitor — ► NOUN ▪ a device used to store electric charge, consisting of one or more pairs of conductors separated by an insulator … English terms dictionary
capacitor — [kə pas′ətər] n. Elec. a device consisting of two or more conducting plates separated from one another by a dielectric nonconductor, as glass, mica, plastic, or dry air, used for storing an electric charge; condenser … English World dictionary
Capacitor — This article is about the electronic component. For the physical phenomenon, see capacitance. For an overview of various kinds of capacitors, see types of capacitor. Capacitor Modern capacitors, by a cm ruler Type Passive … Wikipedia
capacitor — /keuh pas i teuhr/, n. Elect. a device for accumulating and holding a charge of electricity, consisting of two equally charged conducting surfaces having opposite signs and separated by a dielectric. Also called condenser. [1925 30; CAPACIT(Y) +… … Universalium
capacitor — UK [kəˈpæsɪtə(r)] / US [kəˈpæsɪtər] noun [countable] Word forms capacitor : singular capacitor plural capacitors science a piece of equipment in which electricity is stored … English dictionary
capacitor — noun An electronic component capable of storing an electric charge; especially one consisting of two conductors separated by a dielectric. See Also: capacitance, capacity, variable capacitor, condenser … Wiktionary