-
1 cacō
cacō āvī, ātus, āre, to go to stool.—Supin. acc., H.—With acc, to pass, void, Ph.:cacata charta, smeared with refuse, Ct.* * *cacare, cacavi, cacatus Vdefecate; defecate upon; defile with excrement; (rude) -
2 caco
I.Neutr., Pompon. ap. Non. p. 84, 2: toto decies in [p. 258] anno, Cat. 23, 20; *Hor. S. 1, 8, 38; Mart. 12, 61, 10.—II.Act., Pompon. ap. Non. p. 84, 1 (Com. Rel. p. 209 Rib.):canes odorem mixtum cum merdis cacant,
Phaedr. 4, 17, 25; Mart. 3, 89.—Also, to defile with excrement:cacata charta,
Cat. 36, 1 and 20. -
3 con-cacō
con-cacō āvī, ātus, āre, to defile with ordure, cover with filth: totam regiam, Ph. -
4 cacaturio
căcātŭrĭo, īre, v. n. desid. [caco], to desire to go to stool, Mart. 11, 77. -
5 concaco
con-căco, āvi, ātum, 1, v. a., to defile with ordure, to fill with defilement:totam regiam,
Phaedr. 4, 17, 11:se,
Sen. Apoc. 4 fin.:catillus concacatus,
Petr. 66.
См. также в других словарях:
Caco — Saltar a navegación, búsqueda Hércules y Caco, por Baccio Bandinelli (1534), Piazza della Signoria, Florencia. En la mitología griega, Caco (en griego antiguo Κακός Kakós, ‘malo’ o ‘malvado’; en latín Cacus), hijo de … Wikipedia Español
caco — caco·chy·my; caco·de·mon; caco·de·mo·nia; caco·doxy; caco·epy; caco·gen·e·sis; caco·gen·ic; caco·gen·ics; caco·phon·ic; caco·dae·mon; caco·dae·mon·ic; caco·de·mon·ic; caco·de·mo·no·ma·nia; caco·phon·i·cal·ly; … English syllables
caco — Element prim de compunere savantă cu semnificaţia urât , rău , greşit . [< fr. caco , cf. gr. kakos – rău]. Trimis de LauraGellner, 25.11.2004. Sursa: DN CACO elem. urât, rău, greşit . (< fr. caco , cf. gr. kakos) Trimis de raduborza,… … Dicționar Român
caco- — Préfixe, du gr. kakos, mauvais . caco ❖ ♦ Préfixe, du grec kakos « mauvais », entrant dans la composition de nombreux mots savants ou dans celle de mots empruntés du grec … Encyclopédie Universelle
caco- — Prefijo que significa malo. Medical Dictionary. 2011 … Diccionario médico
caco — sustantivo masculino 1. Uso/registro: coloquial. Ladrón hábil: Ayer un caco entró en su casa y la desvalijó … Diccionario Salamanca de la Lengua Española
caco — (Del lat. Cacus, Caco, ladrón mitológico). 1. m. Ladrón que roba con destreza. 2. coloq. Hombre muy tímido, cobarde y de poca resolución … Diccionario de la lengua española
Caco — can refer to:* Cacosternum, a genus of frogs * A historical military group from Haiti * A pejorative in Puerto Rican Spanish referring to a fan of reggaeton music who behaves in an anti social manner. The word is akin to British English word,… … Wikipedia
Caco — Caco, Sohn Gisulfs, war mit seinem Bruder Taso im 7. Jahrh. Herzog von Friaul, s.d … Pierer's Universal-Lexikon
caco- — Elemento prefijo del gr. «kakós», malo: ‘cacodilo, cacofonía’. * * * ► Prefijo procedente del gr. kakós, malo … Enciclopedia Universal
caco- — {{hw}}{{caco }}{{/hw}} primo elemento: in parole composte dotte, significa ‘cattivo’, ‘sgradevole’ e sim.: cacofonia, cacologia … Enciclopedia di italiano