buluntu

См. также в других словарях:

• buluntu — is. 1) Kazı veya araştırmalarla ortaya çıkarılmış olan, bazen de rast gelinerek bulunan eski çağlardan kalma eşya 2) Sokakta bulunup alınan çocuk 3) Herhangi bir yerde bulunup gerçekten veya hükmen sahibi bulunmayan mal …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• lükata — buluntu; sokakta bulunup alınan sahibi belli olmayan şey …   Hukuk Sözlüğü